tag:blogger.com,1999:blog-61609821842799263932012-02-08T13:36:53.478+02:00Grigsgr <|> Blog Nothing to Declare. Join Me.Τα συναισθήματά μου έχω σαν οδηγό. Τις σκέψεις μου σαν μέσο. Την κρίση μου σαν αίτιο.
Βλέπω, Νιώθω, Σκέφτομαι, Κρίνω, Γράφω.
Η ανάγκη μου να τα επικοινωνήσω όλα αυτά με κρατά δυνατό και ενεργό.Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.comBlogger3351100tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-60333628352607247822011-09-19T21:53:00.000+03:002011-09-19T21:53:19.512+03:00Να θυμάσαι τους νεκρούς.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι τους νεκρούς, αυτούς που χάθηκαν. Σημαίνει κάτι για εσένα; </div><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι τους νεκρούς σημαίνει να τιμάς τη μνήμη τους, να αναπωλείς τις στιγμές τους, να χαμογελάς με τις όμορφες στιγμές που περνάγατε και να λυπάσαι που δεν μπορείτε πλέον να περνάτε αυτές τις στιγμές. Να ζητάς την παρέα τους- παρότι γνωρίζεις πως δεν μπορείς να την έχεις - μόνο και μόνο επειδή σου λείπουν . </div><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι τους νεκρούς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι κάτι κακό, δεν θα σε κατηγορήσει κανείς που το κάνεις. Οι περισσότεροι νιώθουμε την έλλειψη που προκαλείται απο την απώλεια ενός προσώπου, αγαπημένου, γνωστού, συγγενικού. Είναι καλό αντιθέτως να θυμάσαι πως υπήρξαν, πως ήσασταν μαζί, πως γελάγατε. </div><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι τους νεκρούς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι αναμνήσεις είναι σαν τα συναισθήματα που δεν πρόλαβαν να ωριμάσουν. Κρυμμένες πολύ καλά μέσα στο μυαλό μας, βγαίνουν στην επιφάνεια όποτε θέλουν χωρίς να σε προειδοποιούν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μην ξεχάσεις. </div><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι τους νεκρούς.</div><div style="text-align: justify;">Αυτούς που έχασες, που αγάπησες, που λάτρεψες, που δεν πρόλαβες να γνωρίσεις, που δεν είχες την ευκαιρία να ζήσεις, αυτούς που πάλεψαν για εσένα και έφυγαν γρήγορα, αυτούς που σε υπερασπιζόντουσαν στις δύσκολες στιγμές σου, αυτούς που δεν μπόρεσες να αποχαίρετήσεις επειδή "έφυγαν" γρήγορα και δεν ήσουν εκεί, αυτούς που σου κρατούσαν το χέρι μέχρι την τελευταία στιγμή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να θυμάσαι. Σ'αγάπησαν. Να τους έχεις πάντα μέσα στην καρδιά σου. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6033362835260724782?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-35855724577244061472011-08-26T02:25:00.000+03:002011-08-26T02:25:24.501+03:00Φαντάσματα<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">"Θέλω να μ'αγαπάς"<span id="goog_250956314"></span><span id="goog_250956315"></span></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-DuO5UFfH8Pw/TlbY7mX1vwI/AAAAAAAAEPg/DPyR2_yqUUo/s1600/DSC_0754_edit0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-DuO5UFfH8Pw/TlbY7mX1vwI/AAAAAAAAEPg/DPyR2_yqUUo/s320/DSC_0754_edit0.jpg" width="320" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα φαντάσματα της ζωής μας γυρνάνε γύρω μας συνέχεια. Είναι συνέχεια μέσα μας, δίπλα μας, στο μυαλό μας. Είναι πάντα εκεί.</div><div style="text-align: justify;">Φοβόμαστε να παλέψουμε, να αντιμετωπίσουμε, να αντιδράσουμε. Τρέμουμε στην ιδέα να έρθουμε αντιμέτωποι με υποθέσεις που δεν έχουν κλείσει μέσα μας. Φοβόμαστε να έρθουμε αντιμέτωποι με όσους μας πλήγωσαν, με αυτούς που στο πέρασμα του χρόνου γίνονται τα φαντάσματά μας, οι αναμνήσεις που μας πονάνε, οι ελλείψεις μας, οι ανάγκες μας και όλα όσα ζητάμε στις χειρότερες στιγμές μας. </div><div style="text-align: justify;">Δεν φοβόμαστε τόσο να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτά τα φαντάσματα αλλά, περισσότερο το πως θα αντιδράσουμε σε αυτά που θα μας πούνε, σε αυτά που θα ακούσουμε. Δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε ίσως τον εαυτό μας γιατί τα φαντάσματα τα δημιουργήσαμε μόνοι μας, τα διατηρούμε μόνοι μας και, δεν μπορούμε να τα καταστρέψουμε και να τα νικήσουμε. </div><div style="text-align: justify;">Δεν φοβάμαι τον εαυτό μου, ξέρω μέχρι που μπορώ να φτάσω. Φοβάμαι όσα πιστεύω πως δεν κατάλαβες ποτέ, όσα πιστεύω πως δεν ένιωσες ποτέ για εμένα, όσα πιστεύω πως είναι αλήθεια μήπως τελικά δεν είναι, παρά μόνο φαινόντουσαν έτσι. Φοβάμαι να σε συναντήσω γιατί δεν ξέρω πως θα αντιδράσω. Φοβάμαι μήπως τα χάσω, μήπως δεν μπορέσω να σου μιλήσω, να σε αντικρίσω, να σε αντιμετωπίσω. Δεν φοβάμαι την αλλαγή, φοβάμαι τη σύγκριση. Φοβάμαι όσα θα έχω να σκέφτομαι και όλα αυτά στα οποία θα έχω να κρατιέμαι. Δεν φοβάμαι να έρθω αντιμέτωπος με τις σκέψεις μου, φοβάμαι τη δύναμη μονάχα με την οποία θα με χτυπάνε.</div><div style="text-align: justify;">Η εσωτερική μας δύναμη έχει όρια, οι αντοχές μας επίσης. Σε κάθε "Γιατί", σε κάθε "Μου λείπει", σε κάθε "Τι να κάνεις" πονάω, κλαίω, σφίγγομαι, σε κάθε σκέψη μου πως είσαι σε άλλη αγκαλιά τρομάζω. Κρατάω ζωντανές τις αναμνήσεις σου ακόμη, μιλάω για εσένα ακόμη, σε σκέφτομαι ακόμη έντονα. Οι γόπες απο τα τσιγάρα σου είναι ΑΚΟΜΗ στο τασάκι έξω στο μπαλκόνι στη Θεσσαλονίκη, τις είδα τις προάλλες που καθάριζα. Δεν τις άγγιξα, δεν ακούμπισα καν το τασάκι. Φοβάμαι να ακουμπήσω τα πράγματά σου ακόμη. </div><div style="text-align: justify;">Είναι καλό να αλλάζει η ζωή μας σε μια στιγμή; Πόσο εύκολα αντιμετωπίζουμε κάποιες αλλαγές. Πόσο αντέχουμε;</div><div style="text-align: justify;">Τα φαντάσματα πεθαίνουν, μέσα μας, στο μυαλό μας, στην καρδιά μας. Τι μένει όταν πεθαίνουν; Ένα κενό; Μια ανάμνηση απλά; Μια ελπίδα για κάτι καινούριο; Ή μήπως απλα ξαλαφρώνουμε απο το βάρος; </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3585572457724406147?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-8528189471618215402011-07-01T00:37:00.001+03:002011-07-01T00:38:29.753+03:00Τέλος Εποχής!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Είναι 30 Ιουνίου 2011, πάνω στην αλλαγή με 01 Ιουλίου 2011.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/7v1K3c63KSc/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7v1K3c63KSc&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/7v1K3c63KSc&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div style="text-align: justify;">Στις 29 Ιουνίου, μιλούσα με ένα φίλο μου στο <a href="http://twitter.com/#%21/grigsgr">twitter </a>και, σχολιάζαμε το γεγονός πως έφτασε ο καιρός που τελειώνει απο την πόλη στην οποία σπουδάζει. "6 χρόνια μετά. Πως ήρθαμε, πως φεύγουμε, τέλος εποχής!", αυτά ήταν ακριβώς όλα όσα είπε. Ήταν αρκετά για να με βάλουν σε σκέψεις. Σκέψεις όχι και τόσο περίεργες, όχι και τόσο παράξενες αλλά, σκέψεις που δεν τις είχα κάνει ποτέ. </div><div style="text-align: justify;">Τι κάνω; Απο εδώ και πέρα, τι; Τι έκανα μέχρι τώρα; </div><div style="text-align: justify;">Με έκανε να σκεφτώ, να θυμηθώ, να αναπωλήσω, να πεθυμίσω τις στιγμές που πέρασα. Τα χρόνια που αφιέρωσα στην Θεσσαλονίκη, στη σχολή μου, στην ζωή μου εκεί. Φιλίες, γνωριμίες, αναζητήσεις, ανακαλύψεις, απορρίψεις, χαρά, θλίψη, γέλιο, όμορφες στιγμές, περίπατοι με φίλους στην παραλία, η θάλασσα, ο ουρανός, το σπίτι μου, η ζεστασιά, το κρύο, τα τηλέφωνα οποιαδήποτε ώρα για να μιλήσεις με άτομα που έχεις ανάγκη, οι προσκλήσεις για έξοδο, οι απρόσμενες επισκέψεις στο σπίτι, τα δείπνα, τα χριστούγεννα, η πρωτοχρονιά, το πάσχα, τα χρόνια πολλά, τα χαμόγελα, οι αγωνίες, οι ορκομωσίες, οι χαρές πάλι, οι εορτασμοί χωρίς λόγο, η αναχώριση του καθένα μας για το μέρος του, για το σπίτι του, η λιγότερη και πιο αρραιή επικοινωνία, οι αγκαλιές, τα φιλιά, η ανακούφιση απο τα χαμόγελα, οι βόλτες με το ποδήλατο, οι ατελείωτες ώρες γυρνώντας την πόλη, η IKEA, το Πλατεία, το Cosmos, τα κάστρα, ο Χορτιάτης, το Πανόραμα, ο Εύοσμος, η Καλαμαριά, το Ya Mas, το Pollock Bar, η Συμφωνία, το Tribecca, το Kitchen Bar και, τόσα ακόμη μέρη. Νύχτα - μέρα. </div><div style="text-align: justify;">Αγάπησα Θεσσαλονίκη, τη λάτρεψα, περνούσα όμορφα τελικά. Έζησα τόσα, βίωσα τόσα, πόνεσα τόσο πολύ. Το δικό μου τέλος εποχής, δεν το βίωσα ποτέ. Δεν είχα το χρόνο. Δεν πρόλαβα να κλείσω το δικό μου κύκλο στην πόλη όπως έπρεπε, έκλεισε βίαια, απότομα, άσχημα, αρνητικά. Χάθηκαν όλα αμέσως. Όλα όσα περιέγραψα πιο πάνω. </div><div style="text-align: justify;">Ένα χρόνο μετά τα σκέφτομαι, τα θυμάμαι, επανασυγκροτώ τις εικόνες, τις γεύσεις, την αίσθηση. Ναι, την αγάπησα τη Θεσσαλονίκη και, προσπαθούσα τους ανθρώπους που είχα γύρω μου, να τους κάνω να δούνε την πόλη μέσα απο τα δικά μου μάτια, απο τη δική μου οπτική. Να δούνε την όμορφη πλευρά. Εϊχε και άσχημη πλευρά. Όμως εγώ, κρατούσα την όμορφη.</div><div style="text-align: justify;">Η δύση του ήλιου, η πανσέληνος, οι συννεφιασμένες μέρες, οι βροχερές κυριακές. </div><div style="text-align: justify;">Δεν πρόλαβα να τελειώσω την εποχή μου και η κουβέντα που κάναμε στο twitter, τα επανέφερε όλα, απότομα, γρήγορα, βίαια, ένιωσα άσχημα, όχι για την πόλη, για τους φίλους μου. Έφυγα χωρίς να χαιρετίσω όπως έπρεπε, χωρίς να κάνω τις αγκαλιές μου. Μιλάμε στο τηλέφωνο, μου λείπουν, όλοι τους. </div><div style="text-align: justify;">Και τώρα, καινούρια ζωή, στρατός, Λάρισα, αγωνία, το μετά, η οικονομική κατάσταση, τα κατακερματισμένα συναισθήματά μου, τα απότομα ξεσπάσματα, οι προσπάθειες για να μην φαίνομαι λυπημένος, για να μην κάνουν ερωτήσεις, η αποφυγή του να δωθούν απαντήσεις σε ερωτήσεις για συγκεκριμένα άτομα. Όλα. </div><div style="text-align: justify;">Ο φόβος του να ξαναπάω στην Θεσσαλονίκη. Οι αναμνήσεις των τελευταίων δύο ετών, οι αναμνήσεις του Ιουλίου του 2010, ο φόβος, το τρέμουλο, οι αγωνίες, το νοσοκομείο, ο Ιούλιος, ο Αύγουστος, εσύ, ο Σεπτέμβριος, η Ιταλία, το Μιλάνο, το 2010! 1η ΙΟΥΛΙΟΥ αυτη τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο. Μπήκε. Καλό μήνα. Εσύ που ξέρεις, καταλαβαίνεις, δεν θα το αναλύσω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα δάκρυα που τρέχουν αυτή τη στιγμή απο τα μάτια μου, είναι απο την έλλειψη σας και, όσων περάσαμε μαζί, Ραφαέλα, Πασχάλη, Λίνα, Σοφία, Σούλα. Στη λίστα, στο μυαλό μου, είναι κι άλλα άτομα αλλά, θα μείνουν στο μυαλό μου. Με το στρατό ψιλοχαθήκαμε, άλλα ωράρια, άλλο πρόγραμμα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πιστεύω πως το τέλος της δικής μου εποχής, πέρασε, δεν το κατάλαβα γιατί δεν με άφηνε το μυαλό μου, ήταν απασχολημένο με άλλα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απο τη Λάρισα, ώρα 00:24, καλό μήνα. Πέρασα πολύ όμορφα. Ευχαριστώ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">1 Ιουλίου 2011 | 3 χρόνια. 4 Ιουλίου 2011 | 1 χρόνος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-852818947161821540?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-49370506063802810942011-06-25T19:40:00.001+03:002011-06-25T20:22:51.770+03:00I've been afraid of changing<embed width="600" height="361" type="application/x-shockwave-flash" allowFullscreen="true" allowNetworking="all" wmode="transparent" src="http://static.photobucket.com/player.swf" flashvars="file=http%3A%2F%2Fvid196.photobucket.com%2Falbums%2Faa48%2Fgrigsgr%2Fvideos%2FLandslide-Glee.mp4"><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><b>Landslide lyrics</b><br /><small><b>Songwriters:</b> Nicks, Stevie;</small><br /><br />Took this love and I took it down<br />Climbed a mountain and I turned around<br />And I saw my reflection in the snow covered hills<br />Till the landslide brought me down<br /><br />Oh, mirror in the sky, what is love?<br />Can the child within my heart rise above?<br />And can I sail through the changing ocean tides<br />Can I handle the seasons of my life?<br />Oh oh I don't know, oh I don't know<br /><br />Well, I've been afraid of changing<br />'Cause I've built my life around you<br />But time makes you bolder<br />Children get older I'm getting older too<br />Yes I'm getting older too, so<br /><br />I've been afraid of changing<br />'Cause I, I've built my life around you<br />But time makes you bolder<br />Children get older<br />I'm getting older too oh yes<br />I'm getting older too<br /><br />So, take this love, take it down<br />Oh if you climb a mountain and you turn around<br />If you see my reflection in the snow covered hills<br />Well the landslide will bring you down, down<br />And if you see my reflection in the snow covered hills<br /><br />Well maybe the landslide will bring you down<br />Well well, the landslide will bring you down</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4937050606380281094?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-84604040219460521792011-06-09T23:12:00.002+03:002011-06-13T17:46:18.421+03:00Νεκρά συναισθήματα.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>Νεκρά συναισθήματα σήμερα. Κάτι τελειώνει,κάτι άλλο ξεκινά. Δεν θα επεκταθώ. Τα κρατώ για εμένα τα υπόλοιπα. Εσύ που πρέπει να καταλάβεις,αν "μπείς" ποτέ στον κόπο να το κάνεις,ίσως το επιτύχεις. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8460404021946052179?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-63696696589108642762011-05-23T04:06:00.001+03:002011-05-23T04:06:04.252+03:00Overclocking *<div><p>Αυτές τις άκυρες ώρες, που δεν μπορείς να κάνεις και πολλά και, το μυαλό σου δουλεύει πολύ και γρήγορα είναι, που σκέφτεσαι πολλά. Σήμερα είναι μια απο τις βραδιές που δεν έχω σταματήσει να σκέφτομαι ούτε ένα δευτερόλεπτο. Το μυαλό μου δουλεύει ασταμάτητα,ακόμη κι όταν πέφτω για ύπνο. Σκεφτόμουν πόσο σημαντικό και βασικό για την ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι, η αναγνώριση. Αναγνώριση αυτών που έχει καταφέρει κάποιος, αυτών που προσφέρει, της καλής θέλησης που μπορεί να έχει, ακόμη και της διαθέσεως που μπορεί να δείχνει. <br>Η αναγνώριση των πράξεων και προθέσεων ενός, εμψυχώνουν το άτομο ούτως ώστε, να συνεχίσει πρός αυτή την κατεύθυνση. Του δημιουργούν βεβαιότητα πως δεν κάνει κάτι λάθος και ότι προσφέρει ευχαρίστηση στους ανωτέρους του καθώς και, στους κατώτερούς του. Ευχαρίστηση που δεν έχει να κάνει με την ευχαριστήση που μπορεί να προσλαμβάνει κάποιος, πηγαίνοντας ένα ταξίδι αναψυχής αλλά, με τη διευκόλυνση εκτέλεσης εργασιών ή,την τυχόν βελτίωση των συνθηκών (εργασίας,μετακίνησης, κ.α.). Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να πενεύουμε συνεχώς κάποιον. Αν γίνει αυτό τότε, δεν θα υπάρχει κίνητρο βελτίωσης μακροπρόθεσμα. Τα αποτελέσματα θα είναι σύντομα και απο ενα σημείο και έπειτα, θεωρώντας πως λειτουργεί και πράττει σωστά, θα λειτουργεί απερίσκεπτα, βεβιασμένα και εν τέλει λανθασμένα. <br>Πρέπει και οφείλουμε να σημειώσουμε όμως ότι, η μη ύπαρξη της αναγνώρισης (καθώς επίσης η ύπαρξη τιμωρίας που αρκετά άτομα τα οποία δεν αναγνωρίζουν, εφαρμόζουν) δημιουργεί πολλά προβλήματα στο άτομο που δεν τη δέχεται. Πρώτο και σημαντικότερο μπορεί να θεωρηθεί ο κατακερματισμός της προσωπικότητάς του. Η εξαφάνιση της αυτοπεποίθησης και η κυριαρχία του ατόμου απο το φόβο. Φόβος γιατί (στην περίπτωση που κάποιος όχι μόνο δεν αναγνωρίζει αλλά τουναντίον τιμωρεί) αρχίζει να νομίζει πως ότι κάνει είναι λάθος, πως και σωστό να είναι αυτό που κάνει,δεν θ'αναγνωριστεί ενω,μπορεί και να "ακούσει" φωνές. Ο φόβος που προκύπτει απο τη συγκεκριμένη συμπεριφορά να τονιστεί πως, είναι καταστροφικός. Εάν το άτομο δεν μπορεί να το διαχειριστεί όλο αυτό και εν τέλει να το απορρίψει, μπορεί να έχει πολύ άσχημες εξελίξεις και συνέπειες. Σαν απόρροια αυτού, ακολουθεί ο κατακερματισμός της προσωπικότητας (δεν συμβαίνει εξαρχής και άμεσα). Θα σκεφτεί κανείς, πως γίνεται. Δεν είναι δύσκολο, θα απαντήσω. Όλα τα παραπάνω δημιουργούν σύγχυση, κάνοντας το άτομο να πιστεύει πως όλα όσα κάνει-σκέφτεται είναι λάθος. Όλα όμως οσα σκεφτόμαστε (και κατ'επέκταση πράττουμε) είναι αποτέλεσμα των ερεθισμάτων, επιρροών, και προβλημάτων που έχουμε αντιμετωπίσει κατά καιρούς. Λειτουργώντας μέσα απο το φόβο λοιπόν, αλλάζουν συνεχώς οι αντιδράσεις μας και τα πιστεύω, θεωρώντας πως έτσι προστατεύουμε τον εαυτό μας.<br>Χρειάζεται μεγάλη προσοχή εδώ. Ήρεμες αντιδράσεις, πολύ σκέψη, ανάλυση και, φυσικά, άτομα να το συζητήσεις μαζί τους. Καπου εδώ τελειώνει η ανάλυσή μου, αν και, οι σκέψεις μου συνεχίζονται. Θα τα πούμε ξανά σύντομα. </p><p>Μέχρι την επόμενη σκοπιά, σας καληνυχτίζω ή, καλημερίζω.   </p><p>* http://en.m.wikipedia.org/wiki/Overclocking</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6369669658910864276?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-48984728934032954362011-05-13T23:35:00.001+03:002011-05-13T23:35:23.677+03:00Μέτρα τ'αστέρια.<div><p>Λέξεις,σκέψεις,κουβέντες,πράξεις που δεν γίνονται. Αυτό το βράδυ είναι παράξενο,αυτή η μέρα πέρασε γρήγορα. Όλα προχωράνε, περνάνε,φεύγουν,κάποιες φορές ξεχνιούνται,κάποιες όχι,άλλες παραμένουν σαν μια γλυκιά ανάμνηση,κάποιες άλλες απλά μια εικόνα και μια σκέψη που πονάει. Απλά γράφω αυτά που σκέφτομαι. Αδειάζω το μυαλό μου, αδειάζω την καρδιά μου, δε νιώθω, προσπαθώ να τα διαγράψω όλα. Να ξεχάσω, να προσπεράσω.  Καληνύχτα. </p><p>Απο σήμερα, 5 μέρες φυλακή, αμέσως μόλις τελειώσουν αυτές,2 μέρες κράτηση. Για κάτι που δεν έφταιγα και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να το αποφύγω. </p><br/><img src='http://lh3.ggpht.com/_-Tgrr-eNcj4/Tc2WB3fy1MI/AAAAAAAAENk/7lVq8z7EhV4/DSC_0769-1.png' /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4898472893403295436?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-84810384697457303062011-05-01T23:25:00.002+03:002011-05-02T23:04:43.952+03:00Πρωτομαγιά. Θυμάσαι;<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><div style="text-align: justify;">Καλό μήνα. Αυτό γράφω και "κολλάω",δεν ξέρω τι άλλο να γράψω.Σκέφτομαι,κοιτάζω την οθόνη του κινητού μου,περνάω τα δάχτυλά μου μπροστά απο την οθόνη.Μαύρες σκιές μπροστά απο ενα εικονικό πληκτρολόγιο.Όπως κατέληξαν να είναι και οι σκέψεις μου όταν εκφράζονται.Εικονικές και ψηφιακές. </div><div style="text-align: justify;">Σήμερα κανονίσαμε να πάμε στη Λίμνη Κερκίνη,στις Σέρρες. Αργήσαμε να πάμε όμως επειδή τελικά,δεν είχε καλό καιρό και, μαζευτήκαμε,φάγαμε σε σπίτι και μετά φύγαμε. </div><div style="text-align: justify;">Και σήμερα ήσουν στο μυαλό μου,και σήμερα ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο.Για μια ακόμη μέρα είχα ανοίξει την επαφή σου και κρατιόμουν για να μην πατήσω τον αριθμό σου και σε καλέσω. Πόσο ακόμη. Πόσες μέρες, πόσα πρωινά, πόσα βράδια; </div><div style="text-align: justify;">Ήταν παράξενα σήμερα το πρωί. Ένιωθα ένα σφίξιμο στο στομάχι. Πήρα τσάντα μαζί μου σήμερα και έβαλα τα κλειδιά στη μπροστά μικρή θήκη. Μέσα εκεί,βρήκα αυτό το χαρτάκι που βλέπεις στη φωτογραφία. Σου θυμίζει κάτι; Σου φέρνει κάτι στο μυαλό; Θυμάσαι; Σκέφτηκα να το πετάξω. Το δίπλωσα και το ξαναέβαλα εκεί που ήταν. </div><div style="text-align: justify;">Για μια ακόμη φορά καταλήγω να διακρίνω με δυσκολία τι γράφω.Βλέπω απλά μια θολούρα. Πόσο θέλω να έρθεις δίπλα μου εδώ,να μου κρατήσεις το χέρι και να με πάρεις αγκαλιά. Πόσο πολύ μου λείπεις. ΠΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΘΕΛΩ ΑΚΟΜΗ; </div><div style="text-align: justify;">Δεν ξέρω αν τα διαβάζεις αυτά πλέον. Δεν ξέρω καν, αν υπάρχει ακόμη στα αγαπημένα σου το blog μου. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλό που τα γράφω. Με κάνει ομως να αισθάνομαι ότι έτσι σου μιλάω. </div><div style="text-align: justify;">Άσε με να ζω στ'όνειρό μου. Τουλάχιστον αυτό το όνειρο είναι βγαλμένο απο ωραίες αναμνήσεις,απο υπέροχες στιγμές και έντονα,αληθινά,πραγματικά συναισθήματα. Όλα δηλαδή όσα παλεύω να ξεχάσω,να αφήσω πίσω μου,να σταματήσω να ζητάω. Όλα όσα με κάνουν να κλαίω,να μ'ενοχλούν οι ίδιες εικόνες που μ'ενοχλούσαν και στην αρχή, όλα αυτά που με κάνουν να πιστεύω πως έχεις προχωρήσει,πως είσαι "αλλού". Όλα όσα με κάνουν <u>ν'αναρω</u>τιέμαι πως γίνεται να λειτουργήσω όπως κι εσύ.Δηλαδή να τα ξεχάσω όλα τόσο γρήγορα,να παγώσω τα πάντα και να είναι σα να μην έγινε τίποτα.Όλα μια ανάμνηση,όλα παλιά,όλα σα να ήταν χρόνια πρίν. Τι γράφω Θεέ μου. Ούτε να σκεφτώ λογικά δεν μπορώ όταν σκέφτομαι εσένα. </div><div style="text-align: justify;">Καληνύχτα και καλό μήνα. </div><br /><img src="http://lh3.ggpht.com/_-Tgrr-eNcj4/Tb3BoB5VjsI/AAAAAAAAENU/G6vvC1_HHgA/2011-05-01%2016.12.23.png" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8481038469745730306?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-27605790395851064272011-03-26T01:03:00.001+02:002011-03-26T01:03:22.764+02:00Νυχτερινές σκέψεις στρατοπέδου!<div><p>Δεν έχω πολλά να γράψω. <br>Πως θα μπορέσω να σου πω ότι μου λείπεις; Μόνο απο εδώ μπορώ. Δεν έχω πλέον την άνεση να στο επικοινωνήσω αλλιώς. Μακάρι να με διαβάζεις ακόμη και να το δείς. Σε σκέφτομαι συνέχεια τις τελευταίες μέρες. Μου λείπεις και νιώθω την ανάγκη να σε έχω δίπλα μου,κοντά μου.Σε ζητώ ακόμη και στα ονειρά μου. <br>Μου λείπεις. </p><br/><img src='http://lh3.ggpht.com/_-Tgrr-eNcj4/TY0fNswvxfI/AAAAAAAAEK0/dwNDJz3iknY/DSC_0691-2.png' /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2760579039585106427?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-14276887175758277922011-03-06T22:35:00.000+02:002011-03-06T22:35:18.795+02:00Όταν η άρνηση, γίνεται προστασία.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/JsFAE_HCCeQ/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JsFAE_HCCeQ&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/JsFAE_HCCeQ&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;"><b>Άλλη μια Φορά - Νατάσα Θεοδωρίδου | Στίχοι - Μουσική: Γιώργος Μουκίδης </b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καθημερινά ζούμε, διάφορες και διαφορετικές εμπειρίες. Άλλες δυνατές και άλλες λιγότερο, όλες όμως μας επηρεάζουν και μας κάνουν να νιώθουμε πράγματα και συναισθήματα που δεν είχαμε βιώσει ή, που είχαμε βιώσει με διαφορετικό τρόπο όμως και ένταση. Οι καταστάσεις που έχουν τη δύναμη να μας μάθουν κάτι είναι, οι άσχημες, όπως χαρακτηρίζονται. Αυτές δηλαδή που όταν τις βιώνουμε πονάμε και "υποφέρουμε". </div><div style="text-align: justify;">Αρκετοί πονάνε λόγω συναισθηματικών προβλημάτων, κάποιοι επειδή έχουν προβλήματα υγείας και αρκετοί για διάφορους άλλους λόγους που δεν είναι δυνατόν να τους γνωρίζει κανείς όλους. Καταλήγουν όμως όλοι στο ίδιο αποτέλεσμα, να πονάνε δηλαδή και να βιώνουν καταστάσεις. </div><div style="text-align: justify;">Καθένας απο εμάς, αντιμετωπίζει διαφορετικά όλα αυτά τα προβλήματα και αντιδρά διαφορετικά στα διάφορα ερεθίσματα και στις προκλήσεις. Για κάποιους, το να βιώνουν δύσκολες καταστάσεις φαίνεται σαν πρόκληση, με αποτέλεσμα να προσπαθούν μέσα απο τη διαδικασία αντιμετώπισης να βγούν καλύτεροι και να έχουν επιτύχει το στόχο τους. Για κάποιους άλλους, οι δύσκολες καταστάσεις είναι καταστάσεις οι οποίες παραμένουν ως έχουν και καταλήγουν να γίνονται, μη αντιμετωπίσιμες. Συνήθως οι περισσότεροι απελπιζόμαστε και προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να προσπεράσουμε και να υπερπηδήσουμε το εμπόδιο που χαρακτηρίζουμε σαν πρόβλημα. Υπάρχουν όμως αρκετοί, οι οποίοι επιλέγουν σαν μοναδικό τρόπο αντιμετώπισης την άρνηση. </div><div style="text-align: justify;">Το να επιλέξεις σαν τρόπο αντίδρασης την άρνηση δεν σημαίνει πως έχεις επιλέξει και κάποιον τρόπο αντίδρασης. Αρνούμαι, σημαίνει οτι δεν βλέπω και δεν παραδέχομαι. Δεν παραδέχομαι, σημαίνει οτι δεν αναγνωρίζω. Δεν αναγνωρίζω, σημαίνει πως δεν πιστεύω οτι υπάρχει αυτό το πρόβλημα. Το να αντιδράς όμως έτσι δεν είναι κάτι καλό και αυτό επειδή, μη αναγνωρίζοντας την ύπαρξη του προβλήματος και μή επιλέγοντας να το αντιμετωπίσω, δεν σημαίνει οτι το λύνω. Με το να εθελοτυφλώ τις περισσότερες φορές στην αρχή έχει αποτέλεσμα όμως, καταλήγει σε μεγαλύτερο πρόβλημα. Το πρόβλημα δημιουργείται επειδή, δεν λύνεται το υπάρχον αλλά παραβλέπεται, με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται και στο τέλος να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες γιατί απλά έχουν γιγαντωθεί και είναι πιο δύσκολο.</div><div style="text-align: justify;">Μην αντιδράς λοιπόν έτσι και μην προσπαθείς να προσπεράσεις το πρόβλημα που έχεις. Εμπειρικά μιλώντας, δεν λύνεται. Αν δεν έρθεις αντιμέτωπος μαζί του για να μπορέσεις να το "παλέψεις" τότε, δεν θα μπορέσεις και να πεις οτι απαλάχθηκα απο αυτό το βάρος. Εγώ δεν το έχω καταφέρει ακόμη, ίσως επειδή φοβάμαι, ίσως επειδή δεν θέλω. Ξέρω πάντως πως δεν είναι καλό.</div><div style="text-align: justify;">Το να αρνούμαστε να δεχθούμε και να αντιμετωπίσουμε κάτι δεν είναι πάντα καλό. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1427688717575827792?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-81288608671408770522011-02-03T08:54:00.000+02:002011-02-03T08:54:43.714+02:007 μήνες μετά. Αξίζει τελικά να αγαπάς;<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Είναι 07:49, 3 Φεβρουαρίου 2011, σε λίγο θα χτυπήσει για δεύτερη φορά το ξυπνητήρι. Είμαι ξύπνιος απο τις 07:00 και δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ. Και σήμερα, όπως και κάθε μέρα σχεδόν, εδώ και εφτά μήνες η πρώτη μου σκέψη είσαι εσύ. Τι να κάνεις; Που να είσαι; Να κοιμάσαι με παρέα ή όχι; Να με σκέφτεσαι; </div><div style="text-align: justify;">Δεν σε νιώθω πλέον, δεν νιώθω τίποτα, τον περισσότερο καιρό δεν νιώθω τίποτα. Έχω την αίσθηση οτι απλά ζω, χωρίς λόγο, χωρίς να έχω κάποιο στόχο. Απλά ζω, για να μην στεναχωρηθούν οι δικοί μου. </div><div style="text-align: justify;">Παλιότερα σε ένιωθα, σε ένιωθα όπως γινόταν και όταν ήμασταν μαζί, θυμάσαι όποτε σου έλεγα οτι το νιώθω οτι δεν είσαι καλά; Έτσι το ένιωθα και έπειτα.Όχι όμως πλέον. Σταμάτησε αυτό.Σταμάτησες κι εσυ να με σκέφτεσαι μάλλον. Πέρασε, έφυγε. Αυτό ήταν λοιπόν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τις τελευταίες μέρες έχω κουραστεί πάρα πολύ, θέλω να ξεκουραστώ. Νιώθω απίστευτα μόνος τις τελευταίες μέρες. Οι μοναδικές καλές στιγμές είναι οταν είμαι με παρέα και λέμε συνέχεια αστεία, εκεί, ξεχνιέμαι και δεν σκέφτομαι τίποτα. Όταν όμως έρχεται η στιγμή να φύγουμε, επιστρέφω εκεί που ήμουν πριν. Περπατώ στο δρόμο, με τα ακουστικά στα αυτιά μου, μουσική να παίζει, κι εγώ να κοιτάζω το πεζοδρόμιο, να μετράω τα πλακάκια, νε σκέφτομαι εσένα και να προσπαθώ να κρύψω απο τους περαστικούς το βλέμμα μου γιατί, είναι δακρυσμένο. Προσπαθώ να κρύψω τα πάντα. Έχουν μάθει να είμαι ένας χαμογελαστός άνθρωπος και έτσι περιμένουν οτι θα είμαι. Δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν, ίσως και γι'αυτό να νιώθω μόνος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σήμερα δίνω εξετάσεις για οδήγηση, δεν ξέρω αν θα περάσω αλλά, θα παω να δώσω.Ξύπνησα τόσο νωρίς για να διαβάσω κάτι θεωρίες που έχω αλλά, το μόνο που κάνω είναι να σκέφτομαι εσένα, να σου γράφω αυτό το γράμμα και να σκουπίζω τα μάτια μου για να βλέπω. Μου λείπεις. Δεν μπορώ να σου περιγράψω πως νιώθω, σίγουρα όμως, μου λείπεις. Και μου λείπεις πολύ. Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να σε πάρω τηλέφωνο και να σου έλεγα όλα αυτά που νιώθω, όλα αυτά που φοβάμαι, αυτά που σκέφτομαι. </div><div style="text-align: justify;">Είμαι χάλια τελικά. Ξαναδιαβάζω αυτά που γράφω. Σκατά και σήμερα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τη δευτέρα παρουσιάζομαι. Στην Κοζάνη, στο Μαυροδένρι. Φαντάζομαι μπορείς να "νιώσεις" τι θέλω να σου πω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Χτες δεν ήμουν καλά και βγήκα με ένα φίλο. Μιλούσαμε και, μου έλεγε οτι πρέπει να προσπαθήσω να χαμογελάσω, οτι δεν πρέπει να είμαι όπως χτες. Μου μίλησε και για σχέση, για δέσμευση, για το επόμενο άτομο που θα έρθει στη ζωή μου. Τα άκουγα αυτά και ξεκίνησα να φοβάμαι. Δεν θέλω να το ξαναπεράσω. Χτες όταν άκουγα αυτές τις λέξεις, ξεκίνησα να φοβάμαι. Φοβήθηκα αυτό που ακολουθεί όλες αυτές τις λέξεις και τις έννοιες. Φοβάμαι πλέον, πως θα γίνει ότι έγινε και με εσένα. </div><div style="text-align: justify;">Ότι δηλαδή θα παίζω σε ένα παιχνίδι για δυο, μόνος μου. Θα παίζω μέχρι τη στιγμή που θα μου ξαναπούν οτι βαρέθηκαν, που θα μου ζητήσουν να τελειώσουμε το παιχνίδι σε εκείνο το σημείο γιατί δεν μπορούν να συνεχίσουν άλλο. Που θα μου ανακοινώσουν απλά οτι δεν μπορούν άλλο, χωρίς εμένα να με ρωτήσει κανείς. Χωρίς να θεωρήσει οτι συμμετέχω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περιμένω να παω φαντάρος για να ησυχάσω. Να γλιτώσω απο όλα. Να μπω να μην σκέφτομαι τίποτα παρά, μόνο αυτά που θα πρέπει να γίνουν μέσα. Να μην έχω άλλες έγνοιες. Τίποτα. Να είμαι μόνο εκεί. Τις τελευταίες μέρες προσπαθώ και τρέχω να προλάβω τους πάντες και τα πάντα. Να τους δω όλους, να τους χαιρετήσω, να προλάβω να τους δω έστω για λίγο πριν μπω. Αφού μπω όλα είναι σχεδόν ξεκάθαρα. Τους χαμογελώ τώρα και τους λεω οτι είμαι καλά όταν με ρωτάνε. Φοράω αυτό το ψεύτικο χαμόγελο και λέω "Είμαι καλά, ευχαριστώ". Μόνο εγώ ξέρω πως είμαι εκείνη την ώρα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Νομίζω πως έχω "καεί" πλέον. Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. Έχω μαζέψει τα πράγματά σου, τα έχω βάλει στην άκρη. Δεν τα ακουμπάω καν. Όταν ήθελα να πάρω τα πράγματά σου και να τα βάλω κάπου για να μην τα έχω στη μέση του δωματίου, φώναξα το Δημήτρη, τα πήρε και τα συμάζεψε μόνος του. Εγώ δεν τα ακουμπάω πλέον. Έχω βάλει τις κουβέρτες σου μαζί με τις δικές μου και πλέον χρησιμοποιώ άλλες κουβέρτες. Που δεν τις είχα χρησιμοποιήσει ποτέ 6 χρόνια. Σε όλα αυτά έχω αναμνήσεις. Έχω πράγματα να θυμάμαι, να βιώνω κάθε φορά που τα ακουμπούσα. Θυμόμουν τις αγκαλιές που κάναμε, τα φιλιά που δίναμε, τις όμορφες νύχτες που περάσαμε αγκαλιά ενώ κοιμόμασταν. Θυμάμαι το πως με πρόσεχες την ημέρα που είχα ανεβάσει θερμοκρασία. Δεν μπορώ να τα περνάω όλα αυτά κάθε φορά που ανοίγω τις θήκες, και έτσι παραμένουν κλειστά. Παραμένουν εκεί, απομονομένα, με τις αναμνήσεις τους κλειστές, να τις κρατάνε μόνα τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θα μπώ φαντάρος και μετά θα φύγω.Δεν θα ξαναέρθω στη Θεσσαλονίκη. Δεν μπορώ. Με διώχνει η πόλη απο μόνη της. Έχω απορρίψει τα μαγαζιά που πηγαίναμε. Πάω σε καινούργια, νέα, που δεν έχουμε πάει μαζί. Να μην έχω τίποτα να μου θυμίζει εσένα, να μην υπάρχει τίποτα. Όλα όμως πάλι σε εσένα γυρνάνε. Όσοι δεν ξέρουν, με ρωτάνε για σένα. Με ρωτάνε τι κάνεις, αν είσαι καλά. Πως περνάς. Η θεία μου με ρωτάει συνέχεια τι κάνεις και πως περνάς. Κι εγώ χαμογελάω και λέω "καλά, την τελευταία φορά που μιλήσαμε, ήταν καλά", και, ξαναπέφτω στο δικό μου κόσμο. Στον κόσμο μου χωρίς εσένα. Εκεί όπου συμβαίνουν τόσα που θέλω να σου πω, που θέλω να ξέρεις, να μαθαίνεις, που δεν μπορώ να σου πω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/YlcQfb4uKUI/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YlcQfb4uKUI&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/YlcQfb4uKUI&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div style="text-align: justify;">Αν Μ'αγαπάς - Μιχάλης Χατζηγιάννης - Νίκος Μωραΐτης.(και με αυτό το τραγούδι περνάω τις ώρες μου)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">7 μήνες μετά. Πολλά βράδια χωρίς ύπνο, ατελείωτες ώρες σκέψης, ασταμάτητες μέρες που έκλαιγα, απερίγραπτα μεγάλες προσπάθειες να μην σε πάρω τηλέφωνο, να μην σου στείλω μήνυμα, να μην, να μην, να μην. Τόσα να μην. Τόσες προσπάθειες, τόσος πόνος, τόσο κλάμα, για τι; Για να σκέφτομαι αν αξίζουν όλα αυτά. Να σκέφτομαι και να προσπαθώ να καταλάβω αν τελικά αυτό που είχαμε ήταν αληθινό, αν ήταν επειδή το θέλαμε ή επειδή απλά εγώ ήμουν σε φάση τέτοια κι εσύ ήθελες παρέα. Να μην καταλήγω πουθενά. Να βγαίνω για να είμαι σε κόσμο και να μην νιώθω εντελώς μόνος, να κρυώνω με το παραμικρό και να τρομάζω στη σκέψη σου. Να πίνω για να περνάω καλά. Για να έχω περισσότερο κέφι. Να....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά αυτά είναι δικά μου θέματα. Όχι δικά σου. Έτσι όπως τα έκανες όλα έδειξες με τον τρόπο σου οτι δεν σε ένοιαζε και δεν σε ένοιαξε, τίποτα απο όλα αυτά. Αυτά "αγγίζουν" εμένα, όχι εσένα. Εσύ είσαι αλλού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τι αξίζει τελικά σε όλα αυτά; Ας μου απαντήσει κάποιος. Εγώ έχω καταλήξει αλλά, ας μου απαντήσει κάποιος κάτι καλό. </div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8128860867140877052?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-60730746196506220412010-10-25T19:42:00.002+03:002011-02-03T08:58:33.341+02:00Υποσχέσου Νικηφόρος | Iposxesou Nikiforos<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/-1BjC04S0ss/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-1BjC04S0ss&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/-1BjC04S0ss&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6073074619650622041?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-45487312003417630802010-10-16T17:44:00.002+03:002010-10-16T17:44:32.422+03:00Αν με δεις να Κλαίω<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FZ7pF1w1A8g?fs=1&hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FZ7pF1w1A8g?fs=1&hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4548731200341763080?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-8439580109966657572010-10-16T17:41:00.002+03:002010-10-16T17:41:56.992+03:00Βήματα<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KyHL0cyiYMA?fs=1&hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/KyHL0cyiYMA?fs=1&hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-843958010996665757?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-63675825400884385462010-10-16T17:37:00.000+03:002010-10-16T17:37:50.542+03:00Να μη σε Συναντήσω - Πέγκυ Ζήνα<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yF6VWswnc3I?fs=1&hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yF6VWswnc3I?fs=1&hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6367582540088438546?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-14425253296559793592010-08-31T19:13:00.000+03:002010-08-31T19:13:45.635+03:00Οι φόβοι του Πρίγκιπα<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/tc3l1hcVKlM?fs=1&hl=el_GR&rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/tc3l1hcVKlM?fs=1&hl=el_GR&rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1442525329655979359?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-22629174230541934982010-05-26T23:49:00.001+03:002010-05-26T23:49:30.213+03:00Δοκιμαστικό<a href="http://lh3.ggpht.com/_-Tgrr-eNcj4/S_2JVrQXhjI/AAAAAAAAEHA/NCSm3UQ1yvo/%CE%94%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20_img_1.jpg"><img src="http://lh3.ggpht.com/_-Tgrr-eNcj4/S_2JVrQXhjI/AAAAAAAAEHA/NCSm3UQ1yvo/%CE%94%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20_img_1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center cursor: pointer; width: 320px height: 240px; " height="240px" width="320px" /></a><br><br><b><b><b><b><i><u><u><u><b><b><b><b><b>Γρηγόρης </b></b></b></b></b></u></u></u></i></b></b></b></b><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2262917423054193498?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-57036249743089607092010-05-05T19:23:00.004+03:002010-05-05T19:25:37.943+03:00Νεκροί απο τις διαδηλώσεις στην Αθήνα<div style="text-align: justify;">Ακολουθεί η ανακοίνωση της Marfin η οποία ακολουθεί τα γεγονότα στην Αθήνα που συνέβησαν σήμερα. Δεν έχω κάτι να πω. Δεν μπορώ να πω κάτι και να σχολιάσω. Αποτροπιασμός, Ψηφοθηρία και Λαϊκισμός. Θα έπρεπε να ντρέπονται. Η ανακοίνωση της Marfin τα λέει όλα. Εγώ δεν συνεχίζω.<br />Το μόνο που θα πω είναι κρίμα. Κρίμα για τους τρεις ανθρώπους που έχασαν ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΑ τη ζωή τους επειδή κάποιοι δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και επειδή υπάρχουν αρκετοί ανεγκέφαλοι σε αυτή τη χώρα.</div><div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif; text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/S-GbNAEWdcI/AAAAAAAAEGw/J_aqJjuPyo8/s1600/1507700.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/S-GbNAEWdcI/AAAAAAAAEGw/J_aqJjuPyo8/s320/1507700.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;">"Στην οικογένεια της MARFIN θρηνούμε σήμερα για την δολοφονία τριών νεαρών συναδέλφων μας".</span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> </span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> "Εκφράζουμε την οργή μας κατά της πολιτείας που εγνώριζε ότι μόνο από τύχη δεν είχαν συμβεί μέχρι σήμερα τέτοια τραγικά περιστατικά", αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Marfin για τα αιματηρά επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας. </span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> </span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> "Εκφράζουμε ακόμα την οργή μας για τα ξύλινα πολιτικά λόγια και τις αντιδικίες σκοπιμότητας ορισμένων πολιτικών στη Βουλή την ώρα που οι σοροί των συναδέλφων μας δεν είχαν αποσυρθεί από το κατάστημά μας που επολιορκείτο ακόμα από τους διαδηλωτές ή και αναρχικούς. </span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> </span></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="textbody" style="line-height: 20px;"> Οι αυτουργοί μακάρι να συλληφθούν και να τιμωρηθούν. Την μεγαλύτερη ευθύνη όμως έχουν οι ηθικοί αυτουργοί που δυστυχώς δεν θα τιμωρηθούν ποτέ". </span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5703624974308960709?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-11160340853551022922009-09-21T13:37:00.001+03:002009-09-21T14:07:47.791+03:0044α ΔΗΜΗΤΡΙΑ<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SrdegnWqJNI/AAAAAAAAEE8/xXH98bEKLCI/s1600-h/image-upload-155-735071.jpg"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SrdegnWqJNI/AAAAAAAAEE8/xXH98bEKLCI/s320/image-upload-155-735071.jpg"/></a><br /><span>Ας ψαρέψουμε...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1116034085355102292?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-7090001722786601592009-02-23T20:56:00.002+02:002009-02-23T21:59:02.090+02:00Colpo Grosso με απόδραση Παλαιοκώστα και Ριζάι<div style="text-align: justify;">Εκλογολογίες, ανασφάλεια, και πολλά ακόμη τα οποία συμβαίνουν στην Ελληνική κοινωνία τον τελευταίο καιρό. Το τελευταίο που έχει γίνει είναι η απόδραση των κυρίων κυρίων Παλαιοκώστα και Ριζάι. Μην ξεγελιέστε όμως, όλο αυτό που έγινε είναι απλά μια άσκηση ετοιμότητας για ξέρουν τι πρέπει να κάνουν τα καλόπαιδά μας στις φυλακές Κορυδαλλού σε περίπτωση που (άκου να δεις τι σκέφτομαι τώρα εγώ) θελήσει ποτέ κάποιος κρατούμενος να ξαναποδράσει. Όλα αυτά που λένε τα κανάλια είναι υπερβολές και ο ξένος τύπος μας σταυρώνει επειδή είναι κακοί οι άνθρωποι που τον διευθύνουν.<br /><br />Ας σοβαρευτούμε όμως για λίγο τώρα. Χτές λοιπόν απέδρασαν οι δύο κακοποιοί απο τις φυλακές Κορυδαλλού!!!! και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο (αυτό το γνωρίζουμε ήδη). Απο εκείνη τη στιγμή και μετά κινήσεις εντυπωσιασμού, κινήσεις της τελευταίας στιγμής και απόγνωσης μη γνωρίζοντας τι περισσότερο να γίνει και άλλα τέτοια χαζά γίνονται απο την κυβέρνηση. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας, σου λέει, ζήτησε να αποδοθούν ευθύνες σε όσους είναι υπεύθυνοι και άλλα τέτοια χαζά πράγματα. Επίσης ελήφθησαν 10 νέα μέτρα για μεγαλύτερη ασφάλεια με κυριότερο οι φυλακές κορυδαλλού να πληρώνουν γιαγιούλες να πάνε στις φυλακές και να επισκέπτονται τους φυλακισμένους και να τους μιλάνε ακατάπαυστα, μέχρι τελικής πτώσης των, ούτως ώστε να επιστρέφουν οι κρατούμενοι εξαντλημένοι πίσω στα κελιά τους και να μην έχουν όρεξη για τίποτα άλλο. Φυσικά οι έξυπνες λύσεις του ελληνικού κράτους, δεν σταματάνε εδώ. Έχουμε κι άλλες προτώτυπες ιδέες τις οποίες οι γνωστοί μου στην κυβέρνηση δεν μου τις λένε για να με εκπλήξουν μέσα απο την τηλεόραση.<br /><br />Η απόδραση Παλαιοκώστα και Ριζάι μας επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά πως το Ελληνικό κράτος είναι ολίγον τι μπάχαλο (αυτό το γνωρίζαμε). Το θέμα είναι κατα πόσο το έχουν καταλάβει και οι ιθύνοντες. Μάλλον καθόλου απο οτι φαίνεται και μπορούμε να καταλάβουμε όλοι μας. Ζητήσανε σου λέει να αποδοθούνε ευθύνες σε όλους όσοι θεωρούνται υπεύθυνοι και υπήρξαν και παραιτήσεις. Τι σου φταίει ο διευθυντής ή υπεύθυνος των φυλακών που απέδρασαν οι δύο κακοποιοί; Ε, τι σου φταίει; Φταίει που δεν έκανε ένα ελικοδρόμιο για να μπορούν να προσγειώνονται τα ελικόπτερα πιο εύκολα, άνετα και με μεγαλύτερη ασφάλεια. Φαντάσου να ήταν κανένας κρατούμενος στο παράθυρο και να τίναζε τα σεντόνια του κρεβατιού του για να τα έχει καθαρά και αερισμένα. Φαντάσου, να τον έπιανε ο έλικας του ελικοπτέρου, θα θρηνούσαμε και θύματα. Τραγικό;<br /><br />Αυτοί που είναι οι άμεσα εμπλεκόμενοι και ενοχοποιούνται για την όλη κατάσταση, είναι οι κυβερνήσεις οι οποίες δεν έχουν μεριμνήσει ποτέ για τις φυλακές και για την μεγαλύτερη και καλύτερη αστυνόμευση των κρατουμένων. Ο υπουργός διακιοσύνης ζητάει τώρα τι; Ποιες ευθύνες; Σε ποιον; Ο υπουργός και όλοι οι προκάτοχοί του δεν έχουν καμία ευθύνη; Επειδή εκείνη δεν μερίμνησαν θα την πληρώσουν όλοι οι άλλοι; Είμαστε σοβαροί; Θα μάθουμε ποτέ άραγε σε αυτή τη χώρα να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει και να αποδίδουμε ευθύνες την ώρα που πρέπει και στα σωστά άτομα;<br /><br />Η όλη υπόθεση είναι μια κοροϊδία. Οι κρατούμενοι θα συνεχίσουν να δραπετεύουν, οι φύλακες θα συνεχίσουν να μην είναι αυτές που πρέπει και τα μέτρα ασφαλείας θα παραμείνουν ελλειπή. <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Απο μεγάλα λόγια ΚΑΙ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ σε αυτή τη χώρα.</span> Τουλάχιστον ας φτιάξουμε ένα ελικοδρόμιο στις φυλακές, ας δώσουμε στους κρατούμενους και απο ένα κινητό τηλέφωνο (αν γίνεται με βίντεο κλήση να μπορούν να είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα), να βάλουμε και κεραίες για να έχουν καλό σήμα σε όλο το κτίριο, να τους ενεργοποιήσουμε και τα πακέτα χρόνου ομιλίας για να τη βγάλουν όλο το 2009 με ένα ευρώ και άλλες τέτοιες ανέσεις.<br /><br />Μα είναι σοβαροί; ΕΛΕΟΣ. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάτι περισσότερο να πεί κανείς. Αν το ΠΑΣΟΚ οφείλει να περηφανεύεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες (επι ΠΑΣΟΚ έγινα όλα τα κτίρια, η ΝΔ απλώς ήταν εκεί για να πάρει τα συγχαρητήρια), η ΝΔ οφείλει να περηφανεύεται για τις δυο πιο κινηματογραφικές αποδράσεις που έχουν γίνει ποτέ.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 255, 51);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ΟΡΙΣΤΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΤΟ Prison Break.</span> </span>Βγαλμένο πραγματικά απο τη ζωή. Μπράβο στον ΑΝΤ1.<br /><br />Κύριε Καραμανλή Κώστα καθώς και οι υπόλοιποι της κυβέρνησης πρέπει να μάθετε πως διακυβέρνηση μιας χώρας δεν σημαίνει μόνο δείπνα και άλλα τέτοια κουραφέξαλα, ούτε μαζευόμαστε όλοι μαζί κάπου και συζητάμε τα προβλήματα της χώρας χωρίς να καταλήγουμε κάπου, αλλά, το κανουμε για τα μάτια του κόσμου. Τα προβλήματα απαιτούν λύσεις. Τα λεφτά μπορούμε να τα φάμε όλοι μας όπως τα τρώτε εσείς. Σταματήστε λίγο αυτό και ασχοληθήτε και με το άλλο. Θα δείτε, είναι ωραίο. Σας βοηθάει να χάσετε θερμίδες.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-709000172278660159?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-86120219843539628282009-02-04T11:54:00.002+02:002009-02-04T11:57:51.314+02:00Earth film | BBC | Love Earth<object width="320" height="240">be captivated by<br />the beauty<br />the spectacle<br />the magic<param name="movie" value="http://www.loveearth.com/assets/player/player.swf"><param name="wmode" value="transparent"><param name="FlashVars" value="flvName=trailer_english_700kbps&url=http://www.loveearth.com/film/trailers/unitedkingdom&dlurl=http://www.loveearth.com/Film/Downloads/iPodTrailers?TrailerName=English_iPod_Trailer&flashplayerurl=http://www.loveearth.com/assets/player/player.swf&cdnurl=streaming.loveearth.com&flvpath=ondemand/loveearth/trailers/"><embed src="http://www.loveearth.com/assets/player/player.swf" type="application/x-shockwave-flash" flashvars="flvName=trailer_english_700kbps&url=http://www.loveearth.com/film/trailers/unitedkingdom&dlurl=http://www.loveearth.com/Film/Downloads/iPodTrailers?TrailerName=English_iPod_Trailer&flashplayerurl=http://www.loveearth.com/assets/player/player.swf&cdnurl=streaming.loveearth.com&flvpath=ondemand/loveearth/trailers/" wmode="transparent" width="320" height="240"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8612021984353962828?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-38082013081236111772008-12-17T14:25:00.005+02:002008-12-17T15:08:42.540+02:00Αποσύνθεση<div style="text-align: justify;">Μια κοινωνία που βρίσκεται σε αποσύνθεση. Μια κοινωνία που βράζει μέσα της βαθειά όμως πιστεύει πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Μια κυβέρνηση η οποία θεωρεί πως όλα βαίνουν καλώς και πως δεν πρέπει να αλλάξει κάτι. Μια αντιπολίτευση η οποία προσπαθεί να πιαστεί απο το παραμικρό για να μπορέσει να κερδίσει απλά κάποιες μονάδες περισσότερες στα γκάλοπ.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />Όλα τριγύρω αλλάζουν, κι όλα τα ίδια μένουν...<br /><br />Το πιστεύεις κι εσύ αυτό; Μια εξοργισμένη νεολαία, μια "απογοητευμένη" αστυνομία, μια κυβέρνηση και πολλά πολιτικά σχήματα τα οποία πρέπει να αλλάξουν εκ βάθρων. Νοοτροπία ωχ αδελφισμού, ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα και ποιος θα φανεί περισσότερο.<br /><br />Απο τα γεγονότα τις τελευταίες μέρες είμαι απογοητευμένος, θυμωμένος, προβληματισμένος.<br /><span style="font-weight: bold;">Θύμωσα</span> με την αστυνομία και την αντιμετώπισή της απέναντι σε όλους αυτούς που καταστρέφανε (καθώς δεν προκαλούσαν απλά ζημιές), <span style="font-weight: bold;">θύμωσα</span> με όλους αυτούς που καταστρέφανε χωρίς να σκέφτονται, <span style="font-weight: bold;">απογοητεύτηκα</span> με τους διοικούντες οι οποίοι δεν πήραν καμία σωστή απόφαση κατα την άποψή μου και <span style="font-weight: bold;">προβληματίστηκα</span> με το τι ακολουθεί.<br /><br />Θύμωσα με όλους αυτούς οι οποίοι καταστρέφανε οτι βρίσκανε μπροστά τους χωρίς να τους ενδιαφέρει αν την επόμενη μέρα αυτός που έχει το κατάστημα θα πάει για δουλειά, αν θα έχει να φάει, αν οι υπάληλοι που απασχολούσε θα έχουν απασχόληση τον επόμενο καιρό. Αν κάποιος απο όλους αυτούς είχε οικογένεια και παιδιά για να θρέψει, αν είχε δάνεια και ο,τι άλλο. Θύμωσα με τα €50 εκ. ζημίες που προκλήθηκαν, με όλα τα κτήρια που καταστράφηκαν, με όλες αυτές τις εικόνες που το μοναδικό που προκαλούσαν ήταν, πόνος και θλίψη. Η Ελλάδα ξανακάηκε, μόνο που αυτή τη φωτιά ήταν στις πόλεις μέσα, καιγόταν το τσιμέντο και οι ζωές μας, απειλούνταν οι περιουσίες μας, οι ζωές μας. Θύμωσα με όλους αυτούς τους άγνωστους αλλά και γνωστούς.<br /></div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SUj4_0wW0FI/AAAAAAAAEB8/c3KoX9VNZeA/s1600-h/DSC01945.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SUj4_0wW0FI/AAAAAAAAEB8/c3KoX9VNZeA/s400/DSC01945.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280744338468819026" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />φωτο: Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, Λάρισα. Το κτίριο κάηκε ολόληρο και έγινε διάτρητο, απο τη μια πλευρά ως την άλλη. / Grigsgr.blogspot.com</span><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Θύμωσα με την αστυνομία που το μόνο που έκανε ήταν να ρίχνει δακρυγόνα και να μην κάνει τίποτα άλλο. Με τα σκηνικά που γινόντουσαν και στα οποία η αστυνομία ήταν μπροστά αλλά δεν έκανε τίποτα παρά, μόνο κοιτούσε και "απολάμβανε" το θέαμα. Θύμωσα που απο ότι κατάλαβα, το όλο σκηνικό ήταν "στημένο" και όλα γινόντουσαν λες και ήταν προσχεδιασμένα. Οι "άγνωστοι" να καταστρέφουν όλόκληρα κτήρια, καίγοντάς τα και η αστυνομία να είναι λίγο πιο πάνω και απλά να κοιτάζει. Γιατί δεν κάνεις κάτι; Είσαι δίπλα; Χτύπησέ τον. Δώσε του να καταλάβει. Χτύπησέ τον όπως ο αστυνομικός (ειδικός φρουρός) χτύπησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Τι διαφορετικό είχε γίνει τότε και δυο μέρες μετά δεν μπορούσε να γίνει ξανά το ίδιο; Γιατί επιτέλους αυτοί οι γνωστοί άγνωστοι - όπως τους αποκαλούν τα ΜΜΕ - δεν μπορούν να γίνουν απλά γνωστοί; Θύμωσα με όλα αυτά και με πολλά ακόμη, μα περισσότερο με την υπομονή σε λάθος καταστάσεις και συνθήκες.<br /><br />Απογοητεύτηκα απο τους διοικούντες επειδή δεν μπορούν να αποφασίσουν - έστω για μια φορά μόνο - να αναλάβουν τις ευθύνες, παρά μόνο κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι τους και λένε οτι καταλαβαίνουν. Δεν κάηκε όμως το δικό τους κατάστημα, η δική τους επιχείρηση, δεν καταστράφηκε το δικό τους μέλλον. Δεν είναι εκείνοι χρεωμένοι μέχρι το λαιμό για να τα βγάλουν πέρα. Το υπουργείο εξωτερικώ το οποίο έπαθε κάτι ζημιές αν θυμάμαι καλά, δεν ανήκει σε κάποιον υπουργό η οποιονδήποτε άλλο για να μπορέσει να νιώσει τι σημαίνει να σου καταστρέφουν κάτι που πονάς. Ε, καί; Θα ξαναγίνει, δικό μου είναι; Μακάρι να μπορούσαν έστω για μια στιγμή να καταλάβουν τους απλούς πολίτες. Αυτούς τους πολίτες που πληρώνουν τους φόρους, αυτούς που προσπαθούν να είναι τυπικοί επειδή δεν γίνεται αλλιώς, αυτούς που κάνουν 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Όλους όσους δεν έχουν αυτή την ειδική μεταχείριση λόγω της θέσης τους. Απογοητεύτηκα και απογοητεύομαι όσο περνάει ο καιρός.<br /><br />Προβληματίστηκα και προβληματίζομαι με όσα θα ακολουθήσουν απο εδώ και πέρα. Περισσότερο προβληματίζομαι για το ότι, δεν θα αλλάξει τίποτα και όλα θα παραμείνουν τα ίδια. Τα γεγονότα που πέρασαν, θα γραφτούν στην ιστορία και απλά μπορεί να γίνει κάποια αναφορά ξανά. Δεν θα αλλάξει κάτι, σε κανέναν και σε τίποτα. Όλοι μας θα το ξεχάσουμε. Τα κανάλια, θα βρούν καινούργιο δρώμενο να προβάλουν, οι πολιτικοί θα συνεχίζουν να κερδίζουν απο παντού και όλοι οι υπόλοιποι απλά θα σσυνεχίσουν να λένε πως δεν πάει άλλο, πάμε για ένα καφέ τώρα;<br /><br /><br />ΘΕΛΩ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΩ ΤΗΝ ΕΡΤ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΔΕΙΞΕ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΣΕ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΛΑΜΒΑΝΑΝ ΧΩΡΑ ΣΕ ΑΘΗΝΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ Η ΝΕΤ ΕΔΕΙΧΝΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ. ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΝ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ</span>. ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΠΟΤΕ ΤΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ. ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΝΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΧΤΕΣ. ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ. Η ΙΔΙΑ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΤ ΔΙΑΤΕΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ. ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΑΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ; ΕΔΕΙΧΝΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΑΠΛΑ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΠΩΣ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΗ;<br /><br />Ναι, είμαι εκνευρισμένος. Ναι. Όμως και που είμαι, δεν καταλαβαίνει κανείς κάτι. Δεν έχουμε μάθει να αλλάζουμε κάτι που δεν είναι καλό. Αυτά θα ξαναγίνουν και τότε θα λέμε πάλι "πω πω, κοίτα τι κάνουν τα τσογλάνια". Τα τσογλάνια όμως και <span style="display: block;" id="formatbar_Buttons"><span class="" style="display: block;" id="formatbar_JustifyFull" title="Πλήρης στοίχιση" onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="" onmousedown="CheckFormatting(event);FormatbarButton('richeditorframe', this, 13);ButtonMouseDown(this);"><img src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Πλήρης στοίχιση" class="gl_align_full" border="0" /></span></span>πάλι θα έχουν ένα λόγο που θα κάνουν ότι κάνουν. Το θέμα αρχικά θα είναι να ξεκαθαρίσουμε ποιος είναι το τσογλάνι και ποιος είναι αυτός που δεν φταίει. Οι μαθητές που κάνανε τις πορείες το πρωί δεν κάνανε και τις καταστροφές το βράδυ. Άλλοι τις κάνανε, και αυτοί είναι γνωστοί αλλά κανείς δεν τους πιάνει καθώς αυτοί εξυπηρετούν κάποια άλλα συμφέροντα. Μπράβο μας!!!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3808201308123611177?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-33107340740236225382008-12-01T20:04:00.003+02:002008-12-01T20:15:59.837+02:001st of December | 1h Δεκεμβρίου (World AIDS Day)<div style="text-align: justify;">Εδώ είμαστε πάλι όπως και το καλοκαίρι. Να αναρωτιόμαστε τι κάνουμε και να ευχόμαστε όλοι σε όλους καλό μήνα καταλήγοντας οτι, "Α!!! σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS, είδες τι κάνουν στην Αριστοτέλους;".<br />Τα πυροτεχνήματα αυτή τη στιγμή εκπυρσοκροτούν έξω και στην πλατεία Αριστοτέλους το γιορτάζουν. Πιστεύετε πως είναι μέρα για εορτασμούς; Να γιορτάσουμε τι; Το οτι φέτος μέχρι και τον Οκτώβριο του 2008 δηλώθηκαν 547 νέες περιπτώσεις ήτοι περισσότερες απο οτι ολόκληρο το 2007 (517)σε σύνολο και πάλι μέχρι και τον Οκτώβρη του 2008 9.229; Σοβαρά μιλάμε; Δεν πιστεύω οτι είναι καμία μέρα για τέτοιες κινήσεις. Ας μάθουμε επιτέλους να χρησιμοποιούμε το προφυλακτικό και να το έχουμε πάντα ώς απαραίτητο συστατικό σεξουαλικής απόλαυσης και υγείας. Ας μάθουμε να μην φοβόμαστε τους οροθετικούς ανθρώπους. Ας μάθουμε να μην κάνουμε διακρίσεις. Όλοι μας!!!<br /><br />Καλό μήνα σε όλους μας.<br /><br />Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, περιλαμβανομένης και της Ελλάδας. Σήμερα 33 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με τον ιό σε παγκόσμια κλίμακα και για την Ελλάδα, ο αριθμός των νέων περιστατικών μέχρι το τέλος Οκτωβρίου (547) έχει ήδη ξεπεράσει το συνολικό αριθμό για το 2007 (517). Και η συλλογή δεδομένων συνεχίζεται.<br /><br />Τι είναι ο ιός HIV;<br /><br />Ο HIV είναι ένας ιός που επιτίθεται στον ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά στοιχεία, το 70-90% των ατόμων εκδηλώνουν συμπτώματα της λοίμωξης, εντός λίγων ημερών από τη μόλυνση τους. Τρία συμπτώματα που εκδηλώνονται ταυτόχρονα μπορεί να θεωρηθούν ως ισχυρός προγνωστικός δείκτης λοίμωξης από τον ιό HIV: πυρετός, εξανθήματα και σοβαρός πονόλαιμος. Τα συμπτώματα αυτά, συνήθως εξαφανίζονται εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Βέβαια μερικά άτομα μπορεί να μην εμφανίσουν τα συμπτώματα αυτά. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις, χωρίς αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή το ανοσοποιητικό σύστημα τελικά θα αποδυναμωθεί πάρα πολύ και δεν θα μπορεί τελικά να καταπολεμήσει τη λοίμωξη.<br /><br />AIDS και HIV: είναι το ίδιο;<br /><br />Όχι. Όταν κάποιος χαρακτηρίζεται ως ζων με HIV, σημαίνει ότι ο ιός HIV βρίσκεται στον οργανισμό του. Όταν ένα άτομο όμως περιγράφεται ως έχον εκδηλώσει AIDS, σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει αποδυναμωθεί τόσο πολύ ώστε να μη μπορεί να καταπολεμήσει μια ευρεία γκάμα ασθενειών, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα το έκανε επιτυχώς.<br /><br />Δεν γνωρίζω κάποιος με HIV. Ή μήπως γνωρίζω;<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.), ο συνολικός αριθμός των HIV οροθετικών ατόμων (συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων AIDS) που δηλώθηκαν στην Ελλάδα μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2008 ανέρχεται σε 9.229. Από αυτά, τα 7.409 (80,3%) ήταν άνδρες, τα 1.772 (19,2%) γυναίκες, ενώ για ένα μικρό ποσοστό το φύλο δεν δηλώθηκε. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η επιδημία έχει αυξητικές τάσεις με 547 νέες περιπτώσεις να έχουν δηλωθεί μέχρι και τον Οκτώβριο του 2008. Συνεπώς, ακόμη και κάποιο άτομο του στενού κοινωνικού περιβάλλοντος μας, υπάρχει πιθανότητα να ζει με τον HIV, αλλά να μην αισθάνεται την ανάγκη να το κοινοποιήσει.<br /><br />Υπάρχει θεραπεία για τον HIV;<br /><br />Προς το παρόν όχι. Αλλά τα θεραπευτικά σχήματα που τηρούν τον ιό υπό έλεγχο και το ανοσοποιητικό σύστημα σε καλή κατάσταση, είναι γεγονός. Τα άτομα που κάνουν αντιρετροϊκή αγωγή ζουν σήμερα μια υγιή, ενεργή ζωή, αν και μπορεί να παρουσιάζουν παρενέργειες στα πλαίσια της θεραπείας. Αν ο HIV διαγνωστεί αργά, η θεραπεία μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματική στην πρόληψη της εκδήλωσης του AIDS.<br /><br />Πως είναι η ζωή με τον HIV;<br /><br />Αν το άτομο που μολυνθεί από τον ιό HIV διαγνωστεί έγκαιρα και ανταποκρίνεται καλά στην θεραπεία, μπορεί να έχει μια σχετικά υγιή ζωή, να εξακολουθεί να εργάζεται, να έχει κοινωνική και ερωτική ζωή, όπως ο καθένας μας, και τελικά να έχει ένα καλό προσδόκιμο επιβίωσης. Πάντως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η διάγνωση του HIV και η ανταπόκριση στην αγωγή είναι δύσκολη και τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό χρειάζονται την αμέριστη συμπαράσταση και βοήθεια των επαγγελματιών του χώρου της υγείας, της οικογένειας και των φίλων τους, καθώς και όλων όσων εμπλέκονται στην καταπολέμηση της μάστιγας του AIDS.<br /><br />Γιατί είναι δύσκολο να παραδεχθεί κάποιος ότι είναι φορέας του HIV;<br /><br />Οι άνθρωποι που ζουν με τον HIV είναι φυσικό να δυσκολεύονται να μιλήσουν για την κατάστασή τους καθώς κατά το παρελθόν έχουν βιώσει την απόρριψη, την κοινωνική απομόνωση. Ακόμη και σήμερα, υπάρχει πάντα ο φόβος της κοινωνικής απομόνωσης και της προκατάληψης από την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους. Επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που οι φορείς του HIV γίνονται αντικείμενο διακρίσεων στον εργασιακό τους χώρο, ενώ ρατσιστική συμπεριφορά μπορεί να αντιμετωπίσουν ακόμη και από επαγγελματίες του χώρου της υγείας. Τέλος, προβληματικός εξακολουθεί να είναι και ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το ζήτημα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.<br /><br />Η προκατάληψη γύρω από τον HIV είναι συχνά το αποτέλεσμα της άγνοιας για τους τρόπους μετάδοσης του ιού και του αθεμελίωτου φόβου για τους τρόπους μόλυνσης. Η ενθάρρυνση της δημόσιας συζήτησης για τον HIV και των επιστημονικά τεκμηριωμένων μεθόδων προφύλαξης, είναι μονόδρομος για την καταπολέμηση της προκατάληψης και του φόβου που περιβάλλει την σοβαρή αυτή κοινωνική μάστιγα.<br /><br />Πως μεταδίδεται ο HIV;<br /><br />Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, του σπέρματος, των κολπικών υγρών ή του μητρικού γάλακτος (θηλασμός). Οι συχνότεροι τρόποι μετάδοσης είναι:<br /><br /> *<br /> ερωτική επαφή χωρίς χρήση προφυλακτικού με άτομο που είναι φορέας ή νοσεί<br /> *<br /> η χρήση μη αποστειρωμένης σύριγγας ή άλλων μη αποστειρωμένων ιατρικών εργαλείων<br /> *<br /> από HIV-θετική μητέρα (στο παιδί) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού<br /><br />Ο HIV μεταδίδεται μέσω του στοματικού έρωτα;<br /><br />Η ερωτική στοματική επαφή ενέχει χαμηλότερο κίνδυνο από την διεισδυτική ερωτική επαφή, αλλά ο HIV μπορεί να μεταδοθεί μέσω πιθανών αμυχών ή ελκών της στοματικής κοιλότητας ή λοιμώξεων των ούλων, αν έλθουν σε επαφή με μολυσμένα στοματικά υγρά.<br /><br />Ο HIV μεταδίδεται με το φιλί;<br /><br />Όχι. Ο HIV δεν μεταδίδεται:<br /><br /> *<br /> Με το φιλί ή το άγγιγμα<br /> *<br /> Μέσω των πτυέλων, του βήχα ή του φτερνίσματος<br /> *<br /> Τις πισίνες, το κάθισμα της τουαλέτας, τα οικιακά σκεύη<br /><br />Οι γυναίκες που έχουν μολυνθεί από τον HIV μπορούν να αποκτήσουν παιδιά;<br /><br />Ναι. Ο HIV μπορεί να μεταδοθεί από την μητέρα στο παιδί, αλλά υπάρχουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν και να μειωθούν οι πιθανότητες (κάτω του 1%) του παιδιού να επιμολυνθεί από τον HIV. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται η χορήγηση αντιρετροϊκής αγωγής στην μητέρα και το παιδί, η διενέργεια του τοκετού με καισαρική τομή και η απαγόρευση του θηλασμού του νεογνού.<br /><br />Μπορώ να μολυνθώ κι εγώ;<br /><br />Αν είμαι σεξουαλικά ενεργό άτομο ή μοιράζομαι με άλλους ιατρικό υλικό (βελόνες, σύριγγες), διατρέχω κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό. Αν και οποιοσδήποτε μπορεί να μολυνθεί, μερικές κοινωνικές ομάδες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο, όπως οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες, οι αμφισεξουαλικοί άνδρες και γυναίκες και οι χρήστες ουσιών.<br /><br />Πως μπορώ να προστατευθώ;<br /><br />Η χρήση προφυλακτικού κατά την ερωτική επαφή (περιλαμβανομένου και του στοματικού έρωτα) είναι απαραίτητη. Μάλιστα, στην επιλογή του προφυλακτικού πρέπει πάντα να ελέγχουμε αν αυτό φέρει το σηματάκι ασφαλείας CE της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και φυσικά να μην μοιραζόμαστε ποτέ σύριγγες ή βελόνες ή άλλον ιατρικό εξοπλισμό με κανέναν.<br /><br />Τι κάνω σε περίπτωση που έχω θέσει τον εαυτό μου σε κίνδυνο;<br /><br />Αν πιστεύετε ότι με οποιοδήποτε τρόπο έχετε εκτεθεί σε κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό HIV, μπορεί να απευθυνθείτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο και να ζητήσετε να υποβληθείτε στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις. Αν μάλιστα αυτό γίνει εντός 72 ωρών από την πιθανή έκθεση στον HIV, ζητήστε να υποβληθείτε σε PEP (post-exposure prophylaxis), αγωγή που χορηγείται σε περίπτωση έκθεσης στον ιό, από τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Η θεραπεία PEP μπορεί να συμβάλλει στην αναστολή της λοίμωξης μετά την έκθεση στον HIV. Όσο μάλιστα νωρίτερα ξεκινήσει η αγωγή τόσο πιθανότερη είναι η αποτελεσματικότητα της.<br /></div><br /><span style="font-size:78%;">πηγή health.in.gr</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3310734074023622538?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-60899005971816003992008-11-29T22:28:00.003+02:002008-12-01T20:31:14.235+02:00Anastacia - I can feel youΤο έχω παρακάνει με τα βίντεο. Δεν συμφωνείς κι εσύ καλό μου ιστολόγιο; Τι σε ρωτάω τώρα θα μου πείς. Αν μπορούσες ίσως και να με σφαλιάριζες. Για σεμνά όμως, σαν πολύ δεν ξεφύγαμε εδώ πέρα. ΄Έλα να μαζευόμαστε. Λοιπόν για να τελειώνουμε και να πάμε στο ψητό. Αυτό το τραγούδι το αφιερώνουμε στο συγκεκριμένο άτομο, που καταλαβαίνει αυτό ποιο είναι, δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Και καταλαβαίνει πολλά περισσότερα απο όσα νομίζω. I can feel you....<br /><br /><div><object width="420" height="339"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/x6sobz"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.dailymotion.com/swf/x6sobz" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="420" height="339"></embed></object><br /><b><a href="http://www.dailymotion.com/swf/x6sobz">Anastacia - I Can Feel You</a></b><br /><i>by <a href="http://www.dailymotion.com/Anastacia">Anastacia</a></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6089900597181600399?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-53456132595513122032008-11-28T23:27:00.001+02:002008-11-28T23:33:13.928+02:00Atlantis The Palm, DubaiWe have never seen anything like this before. The most extravaganza fireworks you've ever seen. Maybe one of the most luxurious hotels in the world (7 Stars) and a new way of holiday-ing. Enjoy the video and see all other related videos you can see. You will be impressed by the effort and the time people who made this happen have given to the whole idea of making something that has never happen. <br />Enjoy the video below and be impressed!!!<br /><br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/b2EtnJZcrHQ&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/b2EtnJZcrHQ&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5345613259551312203?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-37406213774945036412008-11-26T13:35:00.003+02:002008-11-26T13:40:57.520+02:00Where the Hell is Matt? (2008) - Κάτι που μου άρεσε πολύ. Δες το βίντεο.<object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zlfKdbWwruY&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zlfKdbWwruY&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br /><br />An inspiring moment.<br />A unique dance.<br />One who has united many.<br />The purpose to do something without having anything to gain.<br /><br />The WORLD.<br />The PEOPLE.<br />The FEELING.<br /><br /><br />Enjoy the video.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3740621377494503641?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-434705027811081172008-11-24T13:39:00.002+02:002008-11-24T14:01:53.033+02:00Παράθυρο στη θάλασσα<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_PmZSpdAK2T4/SSqSbcFlm4I/AAAAAAAAAAM/cUL3nHI5M6E/s1600-h/image-upload-154-764834.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_PmZSpdAK2T4/SSqSbcFlm4I/AAAAAAAAAAM/cUL3nHI5M6E/s320/image-upload-154-764834.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;"><span>Να εκεί πέρα μακρυά, πίσω απο τη θάλασσα θέλω να παω. Το βλέπεις; Είναι ωραία εκει. </span><br /><span>Δεν το βλέπεις; Είναι ακριβώς απο πίσω. Μου έχουν πει πως ειναι ήσυχα και πολύ όμορφα.</span><br /><br /><span>- Φορές φορές έχω την αίσθηση πως το ονειρεύομαι, ότι είμαι σε ενα καράβι επάνω και ταξιδεύω προς εκεί. Πώς το ζω όταν κοιμάμαι. Είναι αλήθεια. Και στον ύπνο μου οταν το βλέπω είναι πολύ όμορφα. Να, εκεί περα απο τη θάλασσα. Εκεί που δειχνει το δάχτυλό μου, έχω ενα όνειρο να κυνηγήσω. Θα το κυνηγήσω. Έχω ανάγκη να ονειρεύομαι, εχω ανάγκη να ζήσω. Θέλω!!! Θα το κυνηγήσω στ'ορκίζομαι.</span><br /><span>- Δεν φοβάσαι, μην χαθείς στο δρόμο προς το όνειρο</span>; Τι θα συμβεί στη διαδρομή; Μπορεί να είναι πάρα πολύ δύσκολο να φτάσεις.<br />- Όχι δεν φοβάμαι. Ίσα ίσα, θέλω πολύ να φτάσω. Μπορεί να γίνει οτιδήποτε, εγώ θα φανώ δυνατός. Δεν θα το αφήσω να μου περάσει. Είναι η πρώτη φορά που κυνηγάω ένα όνειρό μου και η πρώτη φορά που βλέπω πως η διαδρομή τελικά αξίζει και μου αρέσει.<br />- Θέλω να σου χαμογελάσω και να σε υποστηρίξω αλλά, φοβάμαι. Δεν ξέρω. Κάτι με κρατάει. Φοβάμαι να πονέσω, φοβάμαι να φοβηθώ. Μαζί σου πονάω κι εγώ, μαζί σου γελάω κι εγώ. Φοβάμαι τι θα αντιμετωπίσεις. Κι αν μείνεις μόνος; Τότε;<br />- Μην φοβάμαι. Όλα θα τα περάσω. Θα νικήσω στο τέλος. Θα βγώ εγώ ο νικητής.<br />- Κι αν μείνεις μόνος; Τότε τι θα κάνεις;<br />- Αν μείνω μόνος........<br /><br /><br />- Δεν ξέρω. Ελπίζω να μην γίνει κάτι τέτοιο. Ελπίζω να είναι πάντα μαζί μου όπως τόσο πολύ θέλω. Να είναι αλήθεια όσα μου λέει και να παραμείνουν για πάντα. Να με στηρίζει και να με βοηθάει όταν πρέπει. Να είναι εκεί να μου χαμογελάει. Να χαίρεται μαζί μου και να λυπάται μαζί μου όμως, πάντα να είναι εκεί. Μου αρκεί.<br />- Μακάρι...<br />- Κοίτα τη θάλασσα, είναι γαλήνια. Κάποτε θα βγώ και θα πετάξω. Θα σταματήσω να κοιτάζω τη θάλασσα απο το παράθυρο. Θα ταξιδέψω μαζί της. Θα την αφήσω να με κάνει μούσκεμα, να με φυσήξει ο αέρας της. Θα πετάξω απο πάνω της κάποτε. Θα σταματήσω να μένω κλειδωμένος πίσω απο ένα παράθυρο στη θάλασσα.<br />Στο ορκίζομαι.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-43470502781108117?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-8433825902048091222008-10-29T00:41:00.003+02:002008-11-10T14:04:33.039+02:00Πόσες νομίζεις ότι μπορείς να βρείς; (ανανεωμένο - Upd).<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SQeVL4eQ0fI/AAAAAAAACwc/N3Cx_4m8ZHM/s1600-h/image-upload-156-711449.jpg"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SQeVL4eQ0fI/AAAAAAAACwc/N3Cx_4m8ZHM/s320/image-upload-156-711449.jpg" /></a><br /><span>Το σάββατο που μας πέρασε ήμουν με ένα φίλο μου και την αδερφή μου στο χωριό μας και βγήκαμε έξω. Μέχρι το τέλος της βραδιάς όπως μπορείς να δεις και στη φωτογραφία, την είχαμε ακούσει Smirnoffωνικά! Εντελώς όμως. Περιττό να πω ότι περάσαμε πολύ ωραία!!! Εξαιτίας όμως εκείνης της βραδιάς καθήσαμε την επόμενη (κυριακή δηλαδή) και τη μεθεπόμενη και "στίψαμε" το μυαλό μας να βρούμε λέξεις με τις οποίες μπορεί κάποιος να περιγράψει την κατάσταση στην οποία είχαμε περάσει αφού την είχαμε ακούσει. Εσύ νομίζεις πως μπορείς να μας βοηθήσεις να μεγαλώσουμε τη λίστα με τις λέξεις,προσθέτοντας καινούργιες στις ήδη υπάρχουσες; Σου δίνω τη λίστα μου δίνεις κι άλλες καινούργιες λέξεις που δεν τις γνωρίζουμε και φυσικά δεν υπάρχουν στη λίστα. Δίκαιη μοιρασιά, δεν βρίσκεις; Άντε λοιπόν σε περιμένω. <br /><br />AΛOIΦH<br />AΛΦAΔI<br />ΓKOΛ<br />ΓKOYPΛA<br />ZANTA<br />ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ<br />KOKKAΛO<br />ΚΟΜΜΑΤΙΑ<br />ΚΟΝΤΥΛΟ<br />ΚΟΥΜΠΟΥΡΙ<br />KOYPOYMΠEΛO<br />ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ<br />KOYΦOTHΛIO<br />ΚΟΥΡΚΟΥΤΙ<br />ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ<br />KPOYΠ'<br />ΛIAPΔA<br />ΛIΩMA<br />ΜΠΑΟΥΛΟ<br />ΜΠΟΧΑΛΟΣ<br />NTANAΛIA<br />ΝΤΑΒΑΝΟΣ<br />ΝΤΙΡΛΑ<br />ΟΦ<br />ΠATAΛIA<br />ΠΙΤΑ<br />ΣKNHΠA<br />ΣΟΥΡΑ<br />ΣTOYΠI<br />ΤΑΡΤΑ<br />TATIA<br />TΣATΣAΛOΣ<br />ΤΥΦΛΑ<br />ΦΕΣΙ<br />XΩMΑ <br /><br />Καινούργιες προσθήκες με τη βοήθεια του κοινού. Νέες αφίξεις ή όπως θέλεις βρε παιδί μου πες το. Απλά πές το... σε εμάς να το γράψουμε να ξέρουμε πως θα το λέμε.<br /><span style="font-size:130%;"><br />Αουτ<br />Κουδούνι<br />Λάσπη<br />Λινάτσα<br />Ντεντ (απο το γνωστό αγγλικό Dead)<br />Σόλα<br />Φυτίλια</span><br /><br />Δοκίμασε τις γνώσεις σου. Μην πίνεις μόνο, μάθε και να το περιγράφεις την επόμενη μέρα!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-843382590204809122?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-43811424584986886822008-10-23T10:07:00.002+03:002008-10-23T10:11:34.806+03:00Where Are Our Manners?Where Are Our Manners?<br /><br />By: Rebecca Brown | DivineCaroline.com<br />(http://www.divinecaroline.com/article/22360/56313-manners-)<br /><br />As I crammed myself onto a crowded train this morning, I noticed there was a very pregnant woman standing near me, jammed in tightly and hanging on for dear life. I looked at the passengers sitting in the seats that are supposed to be surrendered to the elderly, physically challenged, and other people who need to sit, and all of them were listening to iPods. Most of them were also texting or reviewing email, one person was reading on a Kindle, and two people were watching movies. Not one of them even looked up; everyone was too absorbed in what they were listening to, reading, or watching to even notice the protruding belly and flushed face of the pregnant passenger.<br /><br />Over the past few years, there have been countless discussions on minding our manners within our new modes of communication. Is it rude to text someone and ask him on a date? When is it appropriate to forward an email? Do we befriend someone on a social networking site we’ve only met once?<br /><br />But while we’ve been debating the dos and don’ts of technology etiquette, it appears that many of us have forgotten some of the old school manners that our parents, grandparents, and teachers taught us—manners that have nothing to do with a keyboard or a monitor, but have everything to do with the long-forgotten Golden Rule. Maybe technology has eroded our brains so much that we can never go back to those golden days, but there are a few simple courtesies that I’d like to see make a comeback.<br /><br />Hold doors for people.<br />This doesn’t just mean men holding doors for women—anyone who has the arm strength to hold a door for someone should. Holding a door shows that we’re paying attention to what’s going on around us and that we care about others even if they’re a complete stranger. That little bit of awareness also helps take our minds off the busy, crappy day we might be having. Plus, it’s a nice and unexpected way to pay it forward, kind of like smiling at a stranger. Hold the door for someone and someone else will hold it for you later.<br /><br />Give up seats.<br />Lizzie Post, great-great granddaughter of Emily Post and author of How Do You Work This Life Thing?, says this is one practice she’d like to see happen more often. “Giving up your seat to someone is so easy. Even when people don’t accept your offer, I think it’s nice to get up and stay standing so they know you’re sincere. The more that we become the good example, the more it will catch on.”<br /><br />Most of us were taught that it’s good manners to give up our seat to the elderly, pregnant, and physically challenged. But if we pay attention on trains, buses, in waiting areas, and other places where people stand, we might notice someone else outside those categories who could also use a seat—like someone carrying a bulky box or a heavy load of groceries. Common sense should prevail; if you see a situation where you think you’d prefer to sit, it’s a good idea to offer your seat.<br /><br />Let those inside the elevator exit before you enter.<br />You know the scene. The elevator doors open and a crowd of people waiting to get on rushes toward you, making it difficult to get out. Post says the onus of politeness falls on those waiting for an elevator, meaning they should clear the exit path for anyone getting off and not enter the elevator until it’s clear. She also recommends that waiting until all people exit is a good rule to follow before entering anything—restaurants, shops, dressing rooms, etc.<br /><br />Mind your telephone manners.<br />Our chief etiquette concern back in the “olden” days of telephones was remembering to write down a message when someone called. Now that we can take our phones anywhere and use them to do scores of things beyond just making telephone calls, our problems have spiraled out of control. Obnoxious ringtones, picking up calls in public places, sending a text message when a call would be more appropriate, and subjecting innocent bystanders to inappropriate conversations are just a few common telephone missteps.<br /><p>But Post says that many of our phone snafus could be corrected if we’d follow one simple rule. “Excusing yourself to take a phone call in a private place is something I’d like to see more of. We’re so used to people being on the phone now that this isn’t a common practice anymore.” But what if we we’re in a place where we can’t step out to take a call? Post recommends to keep it brief and to keep the conversation appropriate. “Making plans is okay,” she says. “[But] if you’re gossiping, talking badly about someone, or saying something inappropriate, those should be closed-door conversations.”</p> <p class="MsoNormal"><b style="">Introduce people.</b><br />In <i style="">Bridget Jones’s Diary</i>, Bridget’s friend Shazza nails it when she advises Bridget to “introduce people with thoughtful detail.” Walking up to a group of people and never getting introduced is awkward and rude. This is often a sign that the person who should do the introductions has forgotten a name, which makes a great case for simply asking the person in question to tell you their name again. It also proves that introducing someone with some details and flair makes a difference; the person on the receiving end of the introduction will have more information to use when committing a name to memory.</p> <p class="MsoNormal"><b style="">Say please, thank you, and you’re welcome.</b><br />It sounds simple, but the magic words really do work magic. Using them shows our appreciation for what someone is about to do or has done for us. Says Post, “Pretty much everyone says thank you, which is fantastic. But I would love to hear more people use ‘please’ and ‘you’re welcome.’ If I say ‘thank you’ back to you and not ‘you’re welcome,’ that’s overriding your ‘thank you.’” Our moms weren’t just being cute when they told us we would catch more flies with honey. “Please,” “thank you,” and “you’re welcome” are some of the sweetest—and most useful—words in our language.</p> <p class="MsoNormal"><b style="">Respect elders.</b><br />Recently someone I know well surprised me by saying that he thought respecting our elders was a silly courtesy since not everyone deserves to be respected just because of his or her age. Touché. But how about simply showing them civility and common courtesy? An elder is, by definition, someone who has lived longer than we have, so they’ve accumulated more experiences and thus, more wisdom. We don’t have to agree with their wisdom, but acknowledging that there might be some helpful information that comes from their experience is nice. It’s also considerate to express gratitude to a related elder who helped pave the way and/or care for you or a family member who came before you, such as a mother or uncle.</p> <p class="MsoNormal"><b style="">Handwrite thank-you notes.<br /></b>Paper correspondence in general seems to be a dying practice and unfortunately, handwritten thank-you notes are part of the casualties. I know I’m often guilty of sending a thank-you email when I’m pressed for time, which seems to have made its way on the list of accepted practices. But it’s that taking of time that really shows our appreciation. Anyone can send an email, but finding a nice piece of stationery or note card, handwriting our thanks, finding a stamp (who has those anymore?), and then getting to a mailbox to actually send it goes above and beyond in expressing our gratitude.</p> <p class="MsoNormal">Sophisticated technology doesn’t mean that good manners have to be a thing of the past. In fact, Post says she defines good manners using three simple, everyday principles: consideration, respect, and honesty. “Apply those to any situation and toward all the people involved—including yourself—and [the solution] will make sense.”</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4381142458498688682?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-79659217638920006172008-10-14T17:46:00.004+03:002008-10-14T19:05:40.830+03:00Εκείνο το βράδυ... Θυμάσαι;<div style="text-align: justify;">Πλησιάζανε μεσάνυχτα. Ήταν ένα ήρεμο βράδυ σε ένα σπίτι κάπου στη Θεσσαλονίκη. Μια παρέα δυο παιδιών είχε ξεμείνει απο ένα πάρτυ εκείνο το βράδυ στο σπίτι και, συζητούσαν πλέον οι δυό τους.<br /><br />- Σε λίγη ώρα θα βγούνε τα φαντάσματα. Κάθε μέρα, ξεκινάνε τη βόλτα τους την ίδια ώρα. Το λένε όλοι.<br />- Μα είναι ακόμη 11 το βράδυ. Μην λες βλακείες και με τρομάζεις. Δεν βγαίνουν τόσο νωρίς τα φαντάσματα.<br />- Κι όμως. Τέτοια ώρα περίπου βγαίνουν, το λένε όλοι. Μας το είχε πει και η Αναστασία, δεν θυμάσαι; Δεν θυμάσαι την ιστορία που μας είχε πει και είχαμε τρομάξει όλοι μας;<br />- Δεν μπορείς απλά να σταματήσεις να λες βλακείες και να με τρομάζεις συνέχεια; Αφού στο έχω πει πολλές φορές πως δεν μου αρέσει να μου μιλάνε για αυτά. Δεν μπορώ να επιστρέψω σπίτι μετά.<br />- Καλά. Ας δούμε τηλεόραση.<br /><br />Καθήσανε στον καναπέ και έβλεπαν τηλεόραση χωρίς να μιλάνε. Μόνο η τηλεόραση ακουγόταν και τα χρώματα απο τις εικόνες φαινόντουσαν στους τοίχους του διαμερίσματος, πότε να φωτίζουν και πότε να σκοτεινιάζουν το δωμάτιο.<br /><br /><div style="text-align: justify;">- Θα φύγω. Βαρέθηκα, πέρασε και η ώρα. Πρέπει να πάω σπίτι, αύριο έχω πρωινό ξύπνημα.<br />- Εντάξει κούκλα, όπως θέλεις. Δεν σηκώνομαι να σε πάω μέχρι την πόρτα, βαριέμαι. Καλό δρόμο να έχεις και να μου κάνεις αναπάντητη όταν φτάσεις σπίτι να ξέρω οτι είσαι καλά. Αν τρομάξεις στο δρόμο, πάρε με τηλέφωνο να μιλάμε, να έχεις παρέα.<br />- Εντάξει. Καληνύχτα.<br /></div><br />Η ώρα είχε περάσει και αυτός ήταν μόνος του στο διαμέρισμά του πλέον. Καθόταν και συνέχισε να βλέπει τηλεόραση ενώ τον είχε μισοπάρει ο ύπνος. Μέχρι που τον ξύπνησε το κινητό.<br /><br />- Ναι, έλα, τι έγινε; Φοβάσαι και πήρες τηλέφωνο να σου κάνω παρέα μέχρι να πας σπίτι;<br />- Δεν ξέρω, τρομάζω τώρα που περπατώ στο δρόμο. Έχω την αίσθηση πως κάποιος με ακολουθεί. Νιώθω πολύ παράξενα και πως κάθε βήμα μου το ακολουθεί ένα ακόμη ξένο.<br />- Είσαι χαζό. Άλλη φορά δεν θα σου ξαναπώ τέτοιες ιστορίες αλλιώς, θα κοιμάσαι σπίτι μου.<br />- Μην είσαι βλάκας ρε. Σου λέω αλήθεια. Κάποιος με ακολουθεί μόνο που δεν μπορώ να τον εντοπίσω. Δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται. Φοβάμαι. Να γυρίσω πίσω να κοιμηθώ σε εσένα;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SPTBaZnc19I/AAAAAAAACv0/ct0ylrqJ6bw/s1600-h/DSC00025.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SPTBaZnc19I/AAAAAAAACv0/ct0ylrqJ6bw/s320/DSC00025.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257039324345325522" border="0" /></a><br />- Αφού σχεδόν έχεις φτάσει, τώρα θα γυρίσεις πίσω; Έχεις κάνει τη μισή και βάλε διαδρομή. Δεν φοβάσαι να γυρίσεις πίσω;<br />- Φοβάμαι αλλά, φοβάμαι περισσότερο να συνεχίσω για το σπίτι και να μείνω μόνη μου απόψε.<br />- Εντάξει έλα. Όπως θέλεις. Θα σου στρώσω και σε περιμένω. Ναι; Μην αργήσεις. Ο,τι και να γίνει να με πάρεις τηλέφωνο. Έλα, φιλιά προς το παρόν.<br />- Μάλιστα. Θα τα πούμε σε λίγο.<br /><br />Λίγη ώρα μέτα το τηλέφωνο χτυπά παλι. Καθώς πάει να το σηκώσει χαμογελάει σκεφτόμενος οτι φοβήθηκε πάλι και, της απαντά.<br /><br />- Ναι, έλα Μαράκι. Τι έγινε; Πάλι φοβάσαι;<br />- (Σιωπή)<br />- Μαράκι; Είσαι εκεί;<br />Ένας μακρινός θόρυβος ακουγόταν απο το βάθος του τηλεφώνου και κάποιος σα να παλεύει. Η Μαρία δεν απαντούσε.<br />- Μαράκι; Μαρία; Είσαι καλά; Τι γίνεται; Τι παθαίνεις;<br />- Γιώργο!!!! Γιώργο. Βοήθεια. Γιώργο. Με ακούς;<br />- Μάρια; Τι γίνεται γαμώτο, Μαρία, είσαι καλά; Που είσαι; Μαρία;<br />- (Κενό) και ξαφνικά, η γραμμή κλείνει.<br />- Όχι ρε πούστη μου, οχι ρε να πάρει. Τι έγινε; Τι έπαθε;<br /><br />Την ξαναπήρε πίσω. Άφησε το τηλέφωνο να χτυπήσει μέχρι που έκλεισε μόνο του. Ξαναπήρε. Τίποτα. Αγωνία. Άρχισε να περπατά πάνω κάτω στο δωμάτιο προσπαθώντας να σκεφτεί τι να κάνει. Η νύστα που είχε πιο πρίν, πλέον είχε αποχωρήσει και τώρα τον είχε κυριεύσει μια αγωνία. Αγωνία και περιέργια για το τι μπορεί να είχε γίνει. Δεν το πολυσκέφτηκε. Ντύθηκε, φορώντας ότι πιο πρόχειρό βρήκε, και βγήκε στο δρόμο να τη βρεί.<br /><br />Έψαχνε για λίγη ώρα γύρω απο το σπίτι του και περνώντας απο ένα στενάκι όπου επικρατούσε ησυχία, άκουσε κάποιον να κλαίει και να κάνει λες και τον είχαν χτυπήσει. Κοκκάλωσε. Δεν ήθελε να σκέφτεται πως αυτήν είναι η Μαρία. Δεν ήθελε να υποθέσει πως αυτός φταίει για όλο αυτό. Πήγε κοντά να δεί ποιος είναι. Η Μαρία. Το φοβήθηκε και βγήκε αλήθεια. Το φοβήθηκε και δεν μπορούσε να το πιστέψει. Έτρεξε κοντά της.<br /><br />- Μαρία, Μαρία, ξύπνα. Μαρία, είσαι καλά; Τι σου κάνανε;<br />- Γιώργ...<br />- Μαρία, μίλα μου. Μαρία, μην κοιμάσαι.<br /><br />Βγάζει το κινητό του και τηλεφωνεί στο 166.<br /><br />Μαρία, μίλησέ μου σε παρακαλώ. Μίλησέ μου. Μην κλείνεις τα μάτια σου, μην κοιμηθείς. Ποιος σε χτύπησε. Τι έγινε; Μπορείς να κρατηθείς λίγο ακόμη; Έρχεται ασθενοφόρο να μας πάει στο νοσοκομείο, θα γίνεις καλά. Μαρία, σε παρακαλώ μην κοιμάσαι. Δεν πρέπει να κοιμηθείς τώρα. Όχι τώρα. Όχι. Μη. Δεν πρέπει τώρα. Μαρία, μή!!!<br /><br />Η νύχτα πέρασε στο νοσοκομείο. Ο Γιώργος ήταν συνεχώς δίπλα στη Μαρία. Περίμενε υπομονετικά να τελειώσει η επέμβαση που της έκαναν οι γιατροί για να κλείσει η πληγή και τώρα ήταν δίπλα της και της κρατούσε το χέρι. Δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Να μην το πει σε κανέναν και να μείνει μαζί της; Να επικοινωνήσει με τους δικούς της για να τους το πεί και να έρθουν να τη δούνε και να είναι κοντά της; Να πάρει στους φίλους τους τηλέφωνο και να τους πει τι έγινε; Δεν ήξερε. Μόνο καθόταν εκεί μαζί της, δίπλα απο το κρεβάτι και της κρατούσε το χέρι. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο προς το παρόν. Θα περίμενε να ξημερώσει και μετά θα έβλεπε τι θα έκανε.<br /><br />Το επόμενο πρωί, ήρθε και, τον βρήκε να κοιμάται κρατώντας σφιχτά το χέρι της στα δικά του για να τη νιώθει. Τον ξύπνησε εκείνη, του χαίδεψε το κεφάλι, και του χαμογέλασε την ώρα που αυτός σήκωνε το κεφάλι του έντρομος μήπως έγινε κάτι. Του χαμογέλασε και του μίλησε με ένα ήσυχο και απαλό τόνο στη φωνή της καθώς ήταν εξαντλημένη. Δεν ήξερε τι να πεί. Τι να της πει. Τα μάτια του είχαν βουρκώσει, ένιωθε πολύ άσχημα. Της μίλησε και της είπε πως ένιωθε. Δεν ήξερε τι γινόταν. Δεν ήξερε τι έγινε. Ήθελε να μάθει. Να μάθει τι έγινε και να την προστατέψει απο εδώ και πέρα. Να τη βοηθήσει να γίνει καλά πάλι.<br /><br />Η Μαρία, ανάρρωσε γρήγορα. Ο οργανισμός της ήταν δυνατός και εκείνη αποδείχτηκε δυνατή επίσης. Ο Γιώργος ένιωσε καλύτερα πλέον. Τώρα που την έβλεπε να καλυτερεύει και να ξανανιώθει δυνατή και σίγουρη για τον εαυτό της. Είχε περάσει πολύ δύσκολα εκείνη την περίοδο. Απο εκείνο το βράδυ και έπειτα. Όταν η Μαρία είχε γίνει καλά και είχε βγεί απο το νοσοκομείο, για κάποιο καιρό, έβλεπε ένα ψυχολόγο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Να μπορέσει να κάνει κάτι για να γίνει καλύτερα.<br /><br />Λίγο καιρό μετά, μίλησε και με το Γιώργο. Τον πήρε αυτή τηλέφωνο. Του είπε πως θέλει να τον δεί και πως θέλει να μιλήσουνε. Κανονίσανε να βρεθούνε σπίτι της. Είχε αλλάξει σπίτι πλέον. Έμενε σε άλλη γειτονιά, μακρυά απο εκεί. Και ο Γιώργος είχε αλλάξει γειτονιά. Δεν μπορούσε να μένει άλλο εκεί. Του ήταν δύσκολο πλέον.<br />Πήγε απο το σπίτι της και καθήσανε και μιλήσανε. Του έκανε καφέ, βγήκανε στη βεράντα και κοιτάζοντας προς την πόλη και τη θάλασσα απο ψηλά, τη ρώτησε τι έγινε και εκείνη ξεκίνησε να του μιλά. Του μίλησε για όλα, για εκείνο το βράδυ. Για όλα. Του είπε για το πως ένιωθε αρχικά όταν τον πήρε τηλέφωνο. Του είπε με κάθε λεπτομέρεια σχεδόν τα πάντα. Όσα μπορούσε να περιγράψει λεπτομερώς. Τα υπόλοιπα τα προσπερνούσε απλά αναφερόμενη σε αυτά. Του είπε για όλα. Για το κυνηγητό, για το οτι έβγαλε το κινητό της να τον πάρει τηλέφωνο και το μόνο που πρόλαβε να κάνει ήταν να δει το όνομά του. Δεν ήξερε αν είχε προλάβει να καλέσει. Του είπε για τον τύπο, για το βιασμό, για το μαχαίρι, για την τσάντα, για το κάρφωμα, για το αίμα. Του τα είπε όλα, του τα περιέγραψε. Τα έβγαλε απο μέσα της και ένιωθε πως όσο μιλόυσε και του τα έλεγε, ένα βάρος έφευγε απο μέσα της. Τα έλεγε και ένιωθε όμορφα. Κοιτούσε ακόμη τη θάλασσα όταν τελείωσε.<br />- Και εσύ ήσουν εκεί. Σε θυμάμαι. θυμάμαι που είπα το όνομά σου πριν, "χαθώ"... Σ'ευχαριστώ.<br />- Αχ ρε Μαράκι. Την πήρε στην αγκαλιά του. Δεν την άφησε μέχρι τη στιγμή που εκείνη χαλάρωσε. Καθήσανε όλο το βράδυ μαζί. Φάγανε και χαζολογήσανε. Η νύχτα πέρασε όμορφα. Η Μαρία ήταν καλά. Το έβλεπε κι εκείνος, το ένιωθε και αυτή. Ένιωσε καλύτερα απο όταν τα συζητούσε όλα αυτά με το γιατρό. Ένιωσε καλύτερα τώρα που τα είπε στο Γιώργο. Κι εκείνος ένιωσε καλύτερα που κατάλαβε πως η Μαρία δεν του κρατούσε κακία για τίποτα. Ήταν όλα πολύ καλά. Καλύτερα απο πρίν. Εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε εκεί. Της κρατούσε το χέρι όταν κοιμόντουσαν. Δεν την άφησε.<br /><br />Μια φιλία δυνατή γεννήθηκε εκείνο το βράδυ. Την αγάπησε σαν την αδελφή του και την προστάτευε πάντα. Και όλα αυτά εξαιτία εκείνης της νύχτας.<br /><br />Εκείνη τη νύχτα που τη σκότωσε. Ο φοίνηκας όμως ξαναγεννιέται απο τις στάχτες του.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7965921763892000617?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-47912384909229809352008-10-08T23:10:00.001+03:002008-10-08T23:10:24.086+03:00Night view <div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SO0Tr_ixxwI/AAAAAAAACvs/hCpX4zZr-vQ/s1600-h/image-upload-14-723796.jpg"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SO0Tr_ixxwI/AAAAAAAACvs/hCpX4zZr-vQ/s320/image-upload-14-723796.jpg"/></a><br /><span>Acropolis at night!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4791238490922980935?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-76137660847601842392008-10-06T12:00:00.004+03:002008-10-06T17:30:39.940+03:00A confession to make<div style="text-align: justify;">Το να μεγαλ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOog3aLTIvI/AAAAAAAACvk/ipc8j2w83JQ/s1600-h/PRAY.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOog3aLTIvI/AAAAAAAACvk/ipc8j2w83JQ/s200/PRAY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254048051572712178" border="0" /></a>ώνεις σημαίνει πως αλλάζεις. Αλλάζεις χαρακτήρα, εμφάνιση, απόψεις, πιστεύω. Αυτό συμβαίνει μέσα απο μια διαδικασία ωρίμανσης και ολοκλήρωσης. Ωριμάζεις και ολοκληρώνεσαι σαν άνθρωπος και σαν χαρακτήρας κάθε μέρα. Ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και τι πραγματικά θέλεις μέσα απο αυτά που κάνεις, απο αυτά που σου συμβαίνουν και απο τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις όποιες δυσκολίες σου παρουσιάζονται.<br /></div><div style="text-align: justify;">Καθώς μεγαλώνεις, μυρίζεις, αισθάνεσαι, γεύεσαι, βλέπεις, ανακαλύπτεις, ζείς, νιώθεις, ζηλεύεις, ζητάς, δίνεις, παίρνεις. Συνεχώς αισθάνεσαι και συνεχώς νιώθεις καινούργια ερεθίσματα.<br /><br />Κάποιες στιγμές υπάρχουν κάποια σημεία που σε κάνουν να αλλάζεις. Στην πορεία της ζωής σου, υπάρχουν κάποιες καμπές και κάποιες επάλξεις. Θέλεις να κάνεις πράγματα, θέλεις να βιώσεις πράγματα, να αλλάξεις, να μείνεις σταθερός. Θέλεις να κάνεις πολλά επειδή νιώθεις και ξέρεις ότι μπορείς. Κάθε άνθρωπος ωριμάζει διαφορετικά, κάποιοι πιο γρήγορα, κάποιοι πιο αργά και κάποιοι παραμένουν παιδιά. Δεν μπορείς όμως να το ξέρεις εκ των προτέρων.<br /><br />Υπάρχουν κάποιοι που μεγαλώνοντας θέλουν να γευτούν, να νιώσουν, να ζήσουν, να κάνουν, όλο και περισσότερα, όλο και διαφορετικά και με όλο και διαφορετικά άτομα. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι οι οποίοι μεγαλώνοντας θέλουν και αυτοί να γευτούν και να κάνουν όσα και οι υπόλοιποι, ίσως και λιγότερα όμως, θέλουν να τα κάνουν με ένα άτομο. Με κάποιο συγκεκριμένο άτομο που θα τους γεμίζει και θα τους κάνει να νιώθουν καλά και ευτυχισμένοι που είναι με αυτό το άτομο.<br /><br />Για να μιλήσω λίγο προσωπικά θέλω να κάνω όσα μπορώ να κάνω με ένα συγκεκριμένο άτομο πλέον. Δεν θέλω να νιώθω πως αναλώνομαι απο εδώ και απο εκεί. Θέλω να ξέρω πως δεν θα πρέπει να σκέφτομαι τίποτα άλλο εκτός απο το πως να κάνω την κάθε μέρα καλύτερη απο την προηγούμενη. Θέλω να τα βιώσω όλα αυτά με το συγκεκριμένο άτομο (ξέρει αυτό πιο είναι) και να κρατήσει πολύ. Πάρα πολύ. Όσο πιο πολύ γίνεται. Και κάθε μέρα να γίνεται όλο και καλύτερο, όλο και πιο δυνατό, όλο και πιο απολαυστικό, όλο και πιο αμοιβαίο. Κάθε μέρα να αλλάζει, εμάς, εσένα, εμένα, τα πάντα γύρω μας και να παραμένουν σταθερά. Μπορείς να το καταφέρεις αυτό; Μπορώ να το καταφέρω αυτό; Θα προσπαθήσουμε;<br /><br />Βοήθησε με να αλλάξουμε τα πάντα και να παραμείνουμε σταθεροί. Θέλεις;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7613766084760184239?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-3082822316421449132008-10-04T15:03:00.001+03:002008-10-04T15:03:33.566+03:00+1η<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOdblJudyHI/AAAAAAAACvc/ORL10xxuRn0/s1600-h/image-upload-5-712686.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOdblJudyHI/AAAAAAAACvc/ORL10xxuRn0/s320/image-upload-5-712686.jpg"/></a><br /><span>Οι τουρίστες που οργώνουν την πόλη. Η μητέρα που βγήκε με την οικογένειά της βόλτα το σάββατο. Ο μηχανόβιος που σταμάτησε στην παραλία και κάθησε στα παγκάκια να απολαύσει τον ήλιο. Ο ήλιος που καίει σήμερα, μια ζεστή μέρα. Η θάλασσα που σε ταξιδεύει τόσο γαλήνια και νωχελικά που κινείται. Τα ψάρια που κινούνται δίπλα στην παραλία στα νερά του θερμαϊκού. Ένας ψαράς μαζεύει το καλάμι του που τσιμπάει. Οι ποδηλάτες που κυρίευσαν την παραλία. Παγωτό στο χέρι κι ας είναι φθινόπωρο, κοντό μανίκι μπλουζάκι κι ας κάνει κρύο τις τελευταίες μέρες. Γυαλιά ηλίου κι ας έχει ξεσκιστεί να βρέχει. Αυτή είναι η θεσσαλονίκη σήμερα και, δεν είναι η δική μου θεσσαλονίκη μόνο. Κάθομαι και την αγναντεύω απο την κρήνη, δίπλα απο το λιμανάκι, σε αυτό το κομμάτι τσιμέντου που μπαίνει στη θάλασσα και ακούω το κύμα να χαϊδεύει την άμμο. Τι άλλο μπορεί να ζητήσεις για σήμερα; θα πάρω το δρόμο της επιστροφής σε λίγο πάνω στο ποδήλατό μου. Επιστροφή στο κέντρο. </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-308282231642144913?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-74257162429598767182008-10-04T10:58:00.006+03:002008-10-04T12:24:35.316+03:00Title-lessΕπέστρεψα. Καλύτερος και ανανεωμένος.<br /><div style="text-align: justify;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOc0kcAupFI/AAAAAAAACvU/_F0B6OH1lb0/s1600-h/4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOc0kcAupFI/AAAAAAAACvU/_F0B6OH1lb0/s200/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253225290950157394" border="0" /></a><br />Σήμερα το πρωί, έκανα κλασικά κάτι που κάνω κάθε μέρα. Άνοιξα τον υπολογιστή μόλις ξύπνησα. Αφού ήπια το γαλατάκι μου (ναι, υπάρχουν άνθρωποι που πίνουν ακόμη γάλα το πρωί και όχι καφέ), έπλυνα τα πιάτα που είχαν μαζευτεί (μια ώρα μου πήρε να τελειώσω με την κουζίνα) και ξάπλωσα πάλι στο κρεβάτι με τον υπολογιστή στα γόνατα (να είναι καλά το ασύρματο) ξεκίνησα να ενημερώνομαι για θέματα που με ενδιαφέρουν. Και ανακάλυψα μέσα απο αυτά που διάβασα και απο τα γύρω - γύρω πως:<br /><br />Η κα. (για τυπικούς λόγους το βάζω αυτό) Τζούλια Αλεξανδράτου διαφημίζει τη σελίδα στοιχημάτων!!!!!!!!!!!! απο το διαδίκτυο vistabet. Άκουσον, άκουσον. Σελίδα στοιχημάτων. Όχι τίποτα άλλο, δεν είναι πως έχει κάνει απλά μια φωτογράφηση και της έχουνε κοτσάρει απο δίπλα τη διαφήμιση. Έχει κάνει και βίντεο που απορώ αν γνωρίζει τίποτα απο όλα αυτά που αναφέρει στο βίντεο. Βρε Τζούλια μου (με όλο το θάρρος που μου δίνει η συχνή επικοινωνία μας μέσα απο τα ΜΜΕ - δηλαδή το STAR), πρόσεξε λίγο. Εντάξει, είναι καλό να βγάζεις χρήματα και ο καθένας όπως μπορεί. Αλλά εσυ, το έχεις βγάλει τα μάτια. Διαφημίζεις τα πάντα, κάνε ένα διαχωρισμό. Σε λίγο θα σε δούμε να διαφημίζεις και σερβιέτες και πάνες για μωρά έτσι όπως πάς. Όχι τίποτα άλλο, εντάξει με τις σερβιέτες αλλά, με τις πάνες; Πως θα το συνδυάσεις; Θα βάλεις το μωρό κάπου μακρυά να κλαίει κι εσύ θα φωνάξεις τη νταντά να πάει να το καθαρίσει επειδή κάνει φασαρία; Έχεις κι ένα κύρος (πόσα ψέμματα έχω γράψει σε αυτή την παράγραφο), μην το καταστρέφεις έτσι.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://media.photobucket.com/image/dollar/LynnHarbour/money.gif?o=17" target="_blank"><img src="http://i265.photobucket.com/albums/ii232/LynnHarbour/money.gif" /></a><br /></div><br />Περνώντας όμως και σε πιο σοβαρά θέματα και αφήνοντας για λίγο τα κοινωνικά ας αναφερθώ στο 3ο ετήσιο Greek Roadshow που πραγματοποιεί το Χ.Α σε συνεργασία με το Bloomberg, στο Λονδίνο, στο κτίριο του οργανισμού που βρίσκεται στην καρδιά του City. Αυτό το City θέλει κάποιος να με βοηθήσει και να μου πεί τι είναι και τι ρόλο παίζει στο όλο Λονδίνο; Δηλαδή, είναι οικονομικό κέντρο, είναι μια περιοχή που έχει υπηρεσίες, τράπεζες, ή οτι άλλο μπορεί να έχει; Βοηθήστε με να μάθω κι εγώ ο άσχετος με την περιοχή. Τέλος πάντων. Έγινε που λές καλέ μου αναγνώστη αυτό, το ετήσιο Ελληνικό Θέαμα του Δρόμου (εξού και το Roadshow). Και σύμφωνα με τα όσα ακούστηκαν εκφράστηκαν πολλοί προβλημαστισμοί καθώς και σκέψεις για το ελληνικό χρημαστιστήριο, όπως και για τις σκέψεις για μείωση θέσεων <span id="remainBody" style="display: inline;">στο Χ.Α. από θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού. Και όπως λέει και η γνωστή Carrie Bradshow, I couldn't help but, wonder... πότε πήγαινε καλά το Ελληνικό Χρηματιστήριο για να πάει και τώρα; Πότε οι κινήσεις της εκάστοτε κυβέρνησης το βοήθησαν να γίνει καλύτερο και πιο ανταγωνιστικό μέσα απο ένα καλύτερο οικονομικό κλίμα και περιβάλλον; Πότε; Έχω την αίσθηση με τα ελάχιστα που γνωρίζω και το πολύ λίγο που ασχολούμαι πως τον τελευταίο καιρό γίνονται κάποιες προσπάθειες και αυτές φυσικά, όχι απο την κυβέρνηση αλλά, απο το ίδιο το Χ.Α. Τεσπα. Ελπίζω όλα να πάνε καλά και να υπάρχουν και σημεία που θα δείχνουν μια καλή εξέλιξη και καλά αποτελέσματα για το τρίτο θέαμα του δρόμου (Roadshow). </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://media.photobucket.com/image/euro%20sign/watchmanbiblestudy/End%20Times/Europe/EuropeanCentralBankLogo.jpg?o=35" target="_blank"><img src="http://i245.photobucket.com/albums/gg57/watchmanbiblestudy/End%20Times/Europe/EuropeanCentralBankLogo.jpg" /></a><br /></div><br /><span id="remainBody" style="display: inline;">Συνεχίζοντας την κουβέντα μας καλό μου ιστολόγιο που σου έχω πεί, τόσα και τόσα, θα σου πω οτι η Κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα ο κύριος Αλογοσκούφης, δεσμεύτηκε πολιτικά για τις καταθέσεις. Τι σημαίνει βέβαια αυτό θα με ρωτήσεις τώρα εσύ που το καψερό δεν κάνεις ούτε δήλωση στην εφορία και - αλοίμονο αν είχες - δεν έχεις και καταθέσεις στις τράπεζες. Για να καταλάβεις σου παραθέτω ένα μέρος απο το κείμενο στο capital.gr στο οποίο το διάβασα κι εγώ και ότι καταλάβεις, κατάλαβες. </span><br /><span id="remainBody" style="display: inline;"></span><br /><span id="remainBody" style="display: inline;">"</span>Με τη δήλωση αυτή η κυβέρνηση ουσιαστικά δεσμεύεται πολιτικά ότι, σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο μπορεί να συμβεί στην οικονομική διαχείριση τραπεζών, το δημόσιο θα εγγυηθεί για το 100% των τραπεζικών καταθέσεων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση έχει αποστείλει στην ΕΚΤ νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας αυξάνεται σε 30.000 ευρώ (από 20.000 ευρώ που ισχύει σήμερα) το όριο των καταθέσεων για το οποίο δίδεται εγγύηση του δημοσίου.<br /><br />Με τις σημερινές του δηλώσεις πάντως, ο υπουργός ξεκαθαρισε ότι το δημόσιο θα εγγυηθεί για το 100% των καταθέσεων."<br /><br />Είναι φυσικό βέβαια η κυβέρνηση να εγγυάται τις καταθέσεις καθώς, μετά όλα αυτά χρήματα θα πάνε στην κυβέρνηση κάποια στιγμή (ελπίζουν οι του υπουργείου), αφού το νομοσχέδιο που περάσανε πριν απο καιρό αυτό λέει για τους λογαριασμούς που δεν θα κινηθούν. Άρα και πάλι μέσα απο αυτό, η κυβέρνηση κερδίζει. Λογικό δεν το βρίσκεις;<br /><br />Θα σου έγραφα πολλά ακόμη καλό μου ιστολόγιο αλλά, ξύπνησε ο φίλος μου που φιλοξενώ αυτές τις μέρες και θα σε αφήσω να τον δώ λίγο καθώς με περιμένει και το ποδηλατάκι μου για βόλτα σήμερα που έχει καλή μέρα. Σε φιλώ και θα σου ξανάρθω δριμύτερος.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7425716242959876718?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-87201330819990488472008-09-30T01:23:00.006+03:002008-09-30T02:16:04.746+03:00Σκότωσέ με, Μπορείς! Αποτελείωσέ με.<div style="text-align: justify;">Τώρα που σου γράφω αυτές τις λέξεις δεν μπορώ να σταματήσω να σε σκέφτομαι, δεν μπορώ να σταματήσω να δακρύζω για εσένα. Πριν λίγο γύρισα σπίτι, ήμουν έξω απόψε, δεν ήθελα να είμαι μόνος μου. Δεν ήθελα. Φοβόμουν. Φοβόμουν αυτό που γίνεται τώρα.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />Το ραδιόφωνο παίζει τραγούδια ερωτικά. Παλιότερα θυμάμαι το έβαζα για να μην σε σκέφτομαι, τώρα δεν μπορώ να μην σε σκέφτομαι. Κάθομαι στο κρεβάτι και σου γράφω. Αυτό το γράφω προσωπικά για εσένα. Για εσένα, μόνο εσένα. Κάθομαι στο κρεβάτι και προσπαθώ να σε αφήσω να με καταλάβεις, να μπορέσεις να δεις πως νιώθω, να νιώσεις πως είμαι.<br />Η ανάσα μου είναι βαριά, τα μάτια μου είναι υγρά και σε κάθε σου σκέψη δακρύζω. Κοιτάζω αριστερά μου, εκεί που την παρασκευή το βράδυ είχες ξαπλώσει κι εγώ καθόμουν δίπλα σου, σε αγκάλιαζα και ένιωθα τόσο όμορφα. Κάναμε όλο το βράδυ έρωτα. Το Σάββατο θα έφευγα για Αθήνα και μου είχες πει πως όλα αυτά μου τα κάνεις για να σε σκέφτομαι, ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ. Κι εγώ το έκανα. Θα το έκανα ούτως η άλλως χωρίς να μου το ζήτήσεις επειδή είσαι εσύ. Για εσένα.<br /><br />Χριστέ μου, ένιωσα τόσο άσχημα σήμερα, απόψε το βράδυ όταν βρεθήκαμε. Ένιωσα τόσο άσχημα όταν ξεκίνησες να μου λές όσα μου είπες, τόσο άσχημα που σε κάποια φάση δεν μπορούσα να σταθώ άλλο όρθιος, ήταν τότε που σου ζήτησα να καθήσουμε λίγο. Δεν μπορούσα να μείνω άλλο όρθιος. Έτρεμα. Απο μέσα μου έλεγα πως δεν γίνεται να λες αλήθεια, δεν γίνεται όλα αυτά να τα ακούω πραγματικά, δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Ήταν όλα τόσο όμορφα αυτή την εβδομάδα. Την τελευταία εβδομάδα που δυστυχώς ήταν και η πρώτη μαζί σου. Η πρώτη πραγματικά μαζί σου, κι εσύ ήσουν μαζί μου. Όπως φανταζόμουν οτι θα ήταν όταν ερχόσουν πίσω. Όπως ακριβώς φανταζόμουν οτι θα γινόταν. Οι δυο μας μόνο. Όλα θα ήταν τόσο όμορφα, τόσο δυνατά, τόσο ερωτικά. Και ήταν. ΗΤΑΝ. Παρελθόν. Αυτήν είναι η λέξη που πλέον μπαίνει στο τέλος. Παρελθόν. ΗΤΑΝ.<br /><br />Μου είπες οτι δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Οτι φοβάσαι. Οτι δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Δεν σου είπα τίποτα. Μακάρι να μπορούσα. Μόνο να μπορούσα να σου πω. Να σε κάνω να νιώσεις. Να σε κάνω να με πιστέψεις. Να πιστέψεις όσα πιστεύω κι εγώ. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο, τρομάζεις, φοβάσαι. Δεν σε κατηγορώ, μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι. Να κάνω κάτι για να μην σε χάσω. Να κάνω κάτι για να σε βοηθήσω να νιώσεις ασφαλής. Δεν μπορώ.<br /><br />Ένα καλοκαίρι. Μερικά λεπτά. Μια στιγμή ανάγκης και όλα άλλαξαν. Εσύ. Εγώ. "Εμείς".<br />Το πιο όμορφο καλοκαίρι. Τα πιο άσχημα λεπτά. Εσύ. Εγώ.<br /><br />Όλα τελείωσαν. Απόψε. Με μια σου λέξη. Όλα τελείωσαν και μαζί τους κι εγώ. Έτσι αισθάνομαι. Πως όλα τελείωσαν. Η τελευταία μας βόλτα ήταν απόψε. Στην τελευταία μας βόλτα με πήρες αγκαλιά. Ένιωσα τόσο όμορφα. Αλλά...<br /><br />Όλο αυτό τον καιρό ένιωθα τόσο όμορφα, τόσο δυνατός. Ένιωθα τόσο χαρούμενος, όταν σε σκεφτόμουν, όταν σε έβλεπα. Τόσο χαρούμενος. Ένιωθα τόσο δυνατός και μόνο που ήξερα πως ήσουν μαζί μου. Σε σκεφτόμουν και όλα αλλάζανε, σε σκεφτόμουν και δεν είχα πια προβλήματα. Ήταν όλα τόσο διαφορετικά, τόσο όμορφα, τόσο ξεχωριστά. Τελικά δεν θα μπορέσω ποτέ να κάνω τις στιγμές μαζί σου κάτι περισσότερο απο στιγμές. Θα μείνουν έτσι. Δεν θα μάθω ποτέ...<br /><br />Στο σπίτι σου. Στο σπίτι σου όλα τελείωσαν εντελώς. Στεκόμουν στην πόρτα και σε κοιτούσα αλλά, δεν σκεφτόμουν τίποτα. Ένιωθα κενός. <<Να προσέχεις>>, μου είπες. Θα προσέχω; Μου το έλεγες συνέχεια κάθε φορά που μιλούσαμε και απο κοντά και απο το τηλέφωνο. <<Να προσέχεις>>, το γράφω και νιώθω οτι μου το λές. Πως είσαι δίπλα μου και μου το λές. Έχω το πρόσωπό σου μπροστά μου. Δεν είμαι καλά. Δεν πρέπει να είμαι καλά. Δεν έχω λειτουργήσει ποτέ ξανά έτσι. Δεν έχω νιώσει ποτέ ξανά έτσι. Δεν έχω ερωτευτεί ποτέ ξανά τόσο πολύ. Όταν άνοιξα την πόρτα και έφυγα κοντοστάθηκα στον τοίχο. Δεν μπορούσαν να με κρατήσουν τα πόδια μου. Έφτασα με δυσκολία στο σπίτι.<br /><br />Διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτά που γράφω. Αν μου έστελνες ένα μήνυμα τώρα, θα... δεν θα το σκεφτόμουν καν. Θα ήμουν ήδη εκεί. Δεν θα έκανα τίποτα. Θα ερχόμουν, τρέχοντας. Να σε πάρω αγκαλιά, να μου πείς πως όλα ήταν ένα ψέμα. Κοιτάζω το κινητό μου μήπως με σκεφτόσουν. Τίποτα. Κενό. Έχω τα μηνύματά σου μέσα. Δεν μπορώ να τα σβήσω, νιώθω οτι σβήνω εσένα απο εμένα. Δεν θέλω να σε σβήσω. Με πονάει. Δεν μπορώ να σκέφτομαι πως δεν θα ξυπνήσω μαζί σου αύριο.<br /><br />Να ήξερα πως όλα αυτά είναι ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι. Μόνο να το ήξερα. Δεν είναι όμως, είναι αλήθεια. Αλήθεια που δύσκολα θα προσπεράσω. Θα τη βρώ την άκρη. Όλα θα γίνουν, εσύ όμως θα παραμείνεις εκεί. Δεν θα ξανανιώσω έτσι. Δεν θα βιώσω ποτέ μου τόσο έντονα συναισθήματα. Δεν θα προσπαθήσω ποτέ ξανά. Δεν αρνούμαι κάτι απλά, ξέρω πως δεν θα ξαναγίνει. Ήσουν εκεί μαζί μου απο την πρώτη στιγμή. Μέχρι το τέλος. Δυσκολεύομαι να δω την οθόνη του υπολογιστή τώρα. Αυτό όμως είναι για εσένα. Δεν σταματώ. Δεν σταματώ να νιώθω.<br /><br />Με έκανες τόσο χαρούμενο που ειλικρινά δεν υπάρχουν λόγια για να το περιγράψω. Με έκανες να ξεχάσω όσα έπρεπε να ξεχάσω, να διώξω τις άσχημες σκέψεις, να κρατήσω μόνο τις καλές. Εσύ με έκανες να το καταφέρω αυτό. Όσο περνούσε ο καιρός δεν σκεφτόμουν τίποτα περισσότερο παρά μόνο εσένα κι εμένα. Εμάς. Είχα ξεχάσει όλα τα υπόλοιπα. Και με σκότωσες. Μπόρεσες και το έκανες. Ήταν δύσκολο, το ξέρω. Το έβλεπα στα μάτια σου όταν δάκρυζες. Το ένιωθα όταν σε έβλεπα. Ήταν δύσκολο, έγινε όμως. Δεν είσαι τώρα πια εδώ...<br /><br />Θέλω να σου πω <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ</span>. Το πιο βαθύ, το πιο δυνατό, το πιο ειλικρινές. Ευχαριστώ. Επειδή ήσουν εκεί. Μαζί μου. Ήσουν δίπλα μου, κοντά μου. Όσο κι αν με πονάει τώρα που τα γράφω, Σ'ευχαριστώ. Επειδή ήσουν εσύ. Επειδή με ήθελες και το ένιωθα. Ευχαριστώ που με έκανες να νιώσω όπως ποτέ ξανά, που με έκανες να ερωτευτώ όπως ποτέ ξανά, που με έκανες να αγαπήσω για πρώτη φορά, που με έκανες να σκέφτομαι οτι είμαι με κάποιον και να ξέρω πως μόνο με αυτό τον κάποιον θέλω να είμαι. <span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Ευχαριστώ για όλα. Βαθειά, Ειλικρινά, Έντονα.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">Θα μου λείψεις. Σ'αγαπώ. Σ'ευχαριστώ. Θα σε σκέφτομαι. Εδώ τελειώνουν όλα και όσο κι αν δεν μου αρέσει, είναι αλήθεια. Εδώ τελειώνουν όλα. </span></span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">Τέλος.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOFhFq9KGoI/AAAAAAAACu0/RqBib6kt-lY/s1600-h/DSC01743.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SOFhFq9KGoI/AAAAAAAACu0/RqBib6kt-lY/s320/DSC01743.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251585390548753026" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">Υ.Γ.1 Δεν σε μισώ, δεν σου κρατώ κακία, δεν σκέφτομαι αρνητικά για εσένα. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Σ'αγαπώ. Δεν υπάρχει άλλη λέξη για να με κάνει να εκφράσω καλύτερα αυτό που σκέφτομαι και νιώθω. Σ'αγαπώ.<br />Υ.Γ.2 Δεν πίστεψα ποτέ μου οτι υπάρχει κάτι μέτριο σε εσένα. Ποτέ μου. Μακάρι να μην το έκανες αυτό το λάθος.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8720133081999048847?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-41124391183385374632008-09-25T16:49:00.003+03:002008-09-25T16:59:39.110+03:00Λές άραγε να σε παρακινήσω καθόλου;<div style="text-align: justify;">Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι πως θα ήταν καλύτερα να μην είχες μάθει αυτό που τελικά έμαθες. Στιγμές που δεν θέλεις να τελειώσουν. Στιγμές που προσπαθείς να ξεφύγεις και δεν τα καταφέρνεις.<br /><br />Υπάρχουν ώρες ατελείωτες. Το κάθε τους λεπτό περνάει μαρτυρικά. Ώρες που φαίνονται σαν μέρες.<br /><br />Υπάρχουν μέρες που μπορούν να σε κάνουν να πεις οτι θέλεις να τα παρατήσεις όλα.<br /><br />Ξεχνάς όμως πως όλα αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι. Η ζωή μας είναι ένα παιχνίδι. Κερδίζεις και χάνεις. Παίζεις και απολαμβάνεις. Απολαμβάνεις και γεύεσαι τη γλύκα της επιτυχίας και την πίκρα της αποτυχίας. Μετά απο ένα σημείο καμπής το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να ανέβεις. Όσο μπορείς. Δεν μπορείς να πας πιο κάτω όταν φτάσεις στον πάτο, τι φοβάσαι; Τα αποτελέσματα; Και τι πιστεύεις οτι θα καταφέρεις έτσι;<br /><br />Γέλα, Τραγούσα, Πέρνα Καλά, Κλάψε, Στεναχωρήσου, Πόνεσε, Πέτυχε, Κυνήγησε, Θέσε Στόχους, Ήλπιζε. Κάνε τα όλα αυτά για εσένα. Να θυμάσαι πως εσύ αξίζεις πάντα τα καλύτερα. Μην το ξεχάσεις, μην καταδικάσεις τον εαυτό σου!!!<br /><br /><br />Άσχετα: Σήμερα Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου συναρμολογούσαν το τρυπάνι για την έναρξη της εκσκαφής για το μετρό. Ανοίγει αύριο το Praktiker μετά τη φωτιά που το είχε καταστρέψει. Μου έχει περισσέψει ένα εισιτήριο για τη συναυλία της Madonna το Σάββατο στο ΟΑΚΑ και μάλλον θα το πετάξω αφού θα μείνει αχρησιμοποίητο. :)<br /><br />Αυτά προς το παρόν και να προσέχεις.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4112439118338537463?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-74249445976134130932008-09-09T16:38:00.004+03:002008-09-09T18:35:55.018+03:00Η ξαφνική απώλεια. Ο λάθος τρόπος.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMaXA8wZAhI/AAAAAAAACus/Xxop01OmgSs/s1600-h/paradise-engineering.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMaXA8wZAhI/AAAAAAAACus/Xxop01OmgSs/s320/paradise-engineering.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244044858684408338" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Ο θάνατος. Η ξαφνική απώλεια. Ο απρόσμενος πόνος. Η απότομη αλλαγή μιας κατάστασης και μιας σειράς παγιωμένων καθημερινών κινήσεων και συνηθειών. Ο λάθος τρόπος να χάσεις έναν άνθρωπο που αγαπάς. Ο σωστός τρόπος να θυμάσαι αυτόν που έχασες. Δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και ο λάθος τρόπος να χάνεις κάποιον, κάποιον που αγαπάς, που πονάς, που ζητάς και που σε κάνει να αισθάνεσαι δυνατός. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, όπως δεν υπάρχει και η κατάλληλη στιγμή. Δεν μπορείς να ξέρεις, δεν μπορείς όμως και να το φαντάζεσαι.<br /><br />Είσαι έξω με φίλους, σε βλέπω, κάθομαι στο απέναντι τραπέζι, γελάς, γλεντάς, περνάς τόσο όμορφα, νιώθεις τόσο δυνατός, τίποτα δεν θα σου συμβεί, είσαι ο κυρίαρχος του κόσμου. Πέρασε η ώρα, ετοιμάζεσαι να φύγεις και σηκώνεσαι απο το τραπέζι, χαιρετισμός απο μακρυά, ένα χαμόγελο κι ένα κλείσιμο του ματιού, στρίβεις και φεύγεις. Η σκιά σου χάνεται στη γωνία και λίγα λεπτά μετά κορνάρεις και χάνεσαι στο σκοτάδι της νύχτας.<br /><br />Την επόμενη μέρα ένα ρίγος διαπερνά το κορμί μου. Δεν επέστρεψες ποτέ, δεν ξαναξάπλωσες στο κρεβάτι σου απο εχτές. Συγκλονίζομαι. Χάθηκες. <<Χτές το βράδυ καθώς γυρνούσε απο έξω χτύπησε με το αυτοκίνητο>>, αυτήν η φράση αντηχεί στα αυτιά μου συνεχώς. Φεύγω. Δάκρυα τρέχουν απο τα μάτια μου χωρίς να το καταλάβω. Κρύβομαι, δεν θέλω να με βλέπει ο ήλιος. Πλέον βρίσκεσαι τρία μέτρα στο χώμα, πλέον δεν θα ξαναγελάσεις, δεν θα ξανανιώσεις δυνατός. Η απώλεια, ο πόνος, η συνήθεια. Δυσβάσταχτα. Να προσέχεις, θα μας λείψεις.<br /><br /><<Καθώς γυρνούσε σπίτι με το αυτοκίνητο, δεν ξέρουμε τι έγινε. Πάνω στο δρόμο, βρέθηκε καρφωμένος πάνω στη γέφυρα>>*.<br /><br /><br />Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στους γονείς ενός φίλου της αδερφής μου, γνωστό δικό μου και άνδρα μιας παλιάς μου καθηγήτριας. Σε αυτούς τους δύο ανθρώπους οι οποίοι χάθηκαν ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΑ χτες το βράδυ γυρνώντας στο χωριό τους. Χάθηκαν τόσο άδικα και ξαφνικά και οι δύο μαζί. Δεν τους γνώρισα ποτέ νομίζω όμως ξέρω πως σήμερα το πρωί, με το άκουσμα και μόνο της είδησεις συγκλονίστικα πάρα πολύ. Δεν τους ήξερα, κι όμως ένιωσα κάτι να με ενοχλεί. Ελπίζω να είναι μαζί πλέον. Το άσχημο να ξεχαστεί γρήγορα και να είναι μόνο οι όμορφες αναμνήσεις που θα μείνουν πίσω. Απο εδώ μέσα τα συλληπητήριά μου και ελπίζω να φανείς δυνατός Αχιλλέα. Μπορώ να νιώσω τον πόνο σου. Το έχω περάσει. Να τους σκέφτεσαι.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΓΙΑΝΝΗ</span> και <span style="font-weight: bold;">ΑΓΓΕΛΙΚΗ</span>, Καλό Ταξίδι για εκεί...<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">*Δεν είναι γνωστός ο τρόπος που έγινε οτι έγινε. </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7424944597613413093?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-74858356519800219482008-09-08T22:41:00.002+03:002008-09-08T22:44:23.384+03:00Το είδες εσύ αυτό;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMWAQGDh54I/AAAAAAAACuk/W4rZyljyrLY/s1600-h/DSC01465.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMWAQGDh54I/AAAAAAAACuk/W4rZyljyrLY/s320/DSC01465.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243738355134490498" border="0" /></a><br />Αθήνα 2008. Στάση ΟΑΣΑ. Δεν ξέρω ποια. Κέντρο είναι πάντως. Μεταξύ συντάγματος και ομόνοιας νομίζω. Άντε για να βάζουν κάποιοι μυαλό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7485835651980021948?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-77381861935766738602008-09-06T03:58:00.005+03:002008-09-06T04:43:41.388+03:00Να νιώθεις. Να πονάς. Να ζητάς. Να δίνεις. Να αγαπάς. Ακόμη ένα κείμενο για εσένα.<div style="text-align: justify;">Νιώθω παγιδευμένος. Παγιδευμένος σε έναν έρωτα που μέχρι τώρα μου έχει προσφέρει κάποιες στιγμές χαράς και πολύ πίκρα, πόνο, δάκρυ, στεναχώρια.<br /><br />Παραμένω μαζί σου, και παραμένω ερωτευμένος με εσένα και όσα σου έχω γράψει χάρη σε αυτές τις υπέροχες στιγμές που περάσαμε. Σε εκείνες τις στιγμές που έκλαιγα όταν κάναμε έρωτα επειδή σε ήθελα τόσο πολύ και σε είχα, που ένιωθα να διαλύομαι σε κόκκους άμμου όταν σε έβλεπα να στρίβεις απο τη γωνία και ήξερα πως δεν θα σε ξαναδώ για αρκετό καιρό, σε εκείνες τις στιγμές που μου χαμογελούσες όταν έκανες χαζομάρα και ήξερες πως δεν υπήρχε τρόπος να το διορθώσεις, σε εκείνες τις στιγμές που απλά με κρατούσες αγκαλιά και ένιωθα πως τα πάντα πλέον έχουν ολοκληρωθεί. Χάρη σε αυτές τις στιγμές είμαι ακόμη μαζί σου, ερωτευμένος, χάρη σε αυτές τις στιγμές δυσκολεύομαι να σου εκφράσω όσα νιώθω επειδή οι λέξεις δεν μπορούν πάντα να εκφράζουν όσα νιώθεις. Πλέον όμως νιώθω παγιδευμένος.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMHgC_yIt9I/AAAAAAAACuM/9VHfiH5RQgE/s1600-h/DSC01388.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SMHgC_yIt9I/AAAAAAAACuM/9VHfiH5RQgE/s320/DSC01388.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242717783322048466" border="0" /></a><br />Νιώθω παγιδευμένος επειδή αυτές οι στιγμές έχουν χαθεί, στο χρόνο. Έχουν ξεφτίσει, δεν υπάρχουν στο κορμί μου παρα μόνο στο μυαλό μου. Θυμάσαι κάποτε που σου είχα πει οτι κάθε φορά που σκεφτόμουν την πρώτη εκείνη φορά που γίναμε ένα - για αρκετό καιρό μετά - ένιωθα ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μου; Τα θυμάσαι όλα αυτά; Δεν τα νιώθω πλέον. Δεν νιώθω έτσι πλέον. Δεν έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για εσένα και δεν έχω σταματήσει να νιώθω όπως ένιωθα απλά, οχι τόσο έντονα πλέον.<br /><br />Αυτό ήθελες και θέλεις άραγε; Αξίζει; Νιώθεις μήπως όπως κι εγώ; Με σκέφτεσαι; Ξέρεις οτι κοιτάζω το κινητό μου μήπως με έχεις πάρει τηλέφωνο και δεν έχω προλάβει να το απαντήσω η δεν το έχω ακούσει; Ξέρεις πόσο πολύ σε θέλω; Τις προάλλες πήρα μια απόφαση.<br />Δεν θα σου ξαναστείλω μήνυμα στο κινητό, ποτέ. Θα σε αφήσω να με παίρνεις μόνο εσύ τηλέφωνο. Δεν θα σε ενοχλώ ποτέ εγώ. Όποτε εσύ πιστεύεις οτι πρέπει και αν θέλεις. Θα σε αφήσω να το σβήσεις μόνος σου αν θέλεις. Εγώ αν το σβήσεις θα το βάλω σε ένα πολύ όμορφο ντουλαπάκι στην καρδιά μου και απο εκεί δεν θα το βγάλω ποτέ. Αν δεν το σβήσεις, τότε θα... τότε θα... δεν ξέρω.<br /><br />Δεν έχω ξανανιώσει έτσι. Πονάει τελικά ο έρωτας. Και μάλλον ισχύει και αυτό που λένε πως, συμβαίνει μια φορά μόνο κάτι τέτοιο. Έχω βυθιστεί στις σκέψεις μου τόσο πολύ που έχω την αίσθηση πως αρχίζω σιγά σιγά να πετάω. Είναι πολλά γαμώτο που με κρατάνε και κάποια που με κάνουν να σκέφτομαι. Δεν θέλω να σκέφτομαι μαζί σου, θέλω να νιώθω. Να νιώθω και να ζώ. Να ζώ και να θυμάμαι. Να θυμάμαι και να χαμογελάω. Βοήθησέ με να το ζήσω μαζί σου. Να το ζήσουμε μαζί.<br /><br />Κάποτε μου είχες πει, <<Να με θυμάσαι>>, σου είχα απαντήσει <<Κάνε με, να μην σε ξεχάσω>>. Μην το αφήσεις να συμβεί, δεν θέλω, δεν θέλω. Είναι το τελευταίο κείμενο που γράφω για εσένα. Έτσι νιώθω. Ξέρεις τι νιώθω; Πως σιγά σιγά, κάπου θα τελειώσει, και σύντομα μάλιστα. Έτσι νιώθω. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται ακριβώς μαζί σου. Σε θέλω τόσο πολύ που δεν θέλω να σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Πονάω στην ιδέα. Τρομάζω στη σκέψη. Μπορεί να σκεφτείς υπερβολές. Ίσως. Ο έρωτας δεν βάζει όρια. Αυτό είναι, δεν βάζει όρια. Θα μπορούσα να κάνω πολλά για εσένα, όμως όσο κι αν θέλω δεν με κάνεις να νιώθω οτι μπορώ πλέον.<br /><br />Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ χαίρομαι όταν βλέπω στην οθόνη του κινητού μου το όνομά σου να με καλεί. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μόνος ένιωθα όταν σου έστελνα μηνύματα και το μόνο που λάμβανα απο εσένα ήταν (και είναι) η απόλυτη σιωπή. Ένιωθα λες και κοιτούσες τα μηνύματα και τα έσβηνες μετά κατευθείαν. Ένιωθα τόσο άσχημα. Και κοιτούσα το κινητό μου μήπως μου είχες απαντήσει και δεν το είχα δεί. Μήπως μου είχες τηλεφωνήσει για να μου πείς κι εσύ οτι με σκέφτεσαι ίσως, οτι σου λείπω, οτι... οτι... οτι... οτιδήποτε. Τίποτα. Κι όλα γινόντουσαν χειρότερα.<br /><br />Δεν θα σου ξαναγράψω. Δεν θα σου ξαναστείλω μήνυμα. Έχω σταματήσει προ πολού να σε παίρνω τηλέφωνο (υπάρχει λόγος γι'αυτό τον οποίο και σέβομαι). Δεν μου αρέσει που λέω οτι θα τα κάνω αυτά. Δεν μου αρέσει που κάποια έχουν γίνει ήδη. Και μόνο που κάνω τη σκέψη αυτή δεν μου αρέσει καθόλου. Με πονάει να προσπαθώ να μην σου στείλω μήνυμα. Θα το κάνω όμως για να είμαι εγώ καλά. Για να μην περιμένω απάντησή σου. Για να μην κοιτάζω συνέχεια το κινητό μου. Για να συνεχίσω να σε θέλω και να σε ποθώ.<br /><br />- Να με θυμάσαι.<br />- Κάνε με, να μην σε ξεχάσω.<br /><br />Δεν ζητάω πολλά, μόνο να μου δείχνεις με τον δικό σου τρόπο οτι είσαι μαζί μου. Οτι δεν προχωράω μόνος μου σε κάτι που φαντάζομαι οτι είμαστε μαζί. Για να πω την αλήθεια, νιώθω πως ζητιανεύω. Ζητιανεύω κάποια πράγματα που για εμένα είναι δεδομένα. Για κάποιους άλλους όχι.<br /><br />Δεν ξέρω αν θα το διαβάσεις ποτέ αυτό και όλα τα υπόλοιπα κείμενα. Δεν ξέρω αν πρέπει ή αν θέλω. Αν τα διαβάσεις ποτέ θέλω να ξέρεις πως όσα γράφω τα γράφω επειδή σε θέλω τόσο πολύ και σε σκέφτομαι συνέχεια και μου λείπεις γαμώτο. Νιώθω όπως ένιωθα και πριν απο ένα μήνα, και δύο μήνες απλά, οχι τόσο έντονα. Θέλω να αρχίσω να νιώθω τόσο έντονα πάλι. Θέλεις να με βοηθήσεις;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7738186193576673860?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-48605288819189454222008-08-28T00:11:00.003+03:002008-08-28T00:17:18.906+03:00Use that FUCKING condom!!! Feel SAFE. | HIV/AIDS<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SLXDMmGgzrI/AAAAAAAACuE/RhKSs1kIrC8/s1600-h/aids.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SLXDMmGgzrI/AAAAAAAACuE/RhKSs1kIrC8/s400/aids.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239308362669149874" border="0" /></a><br />Why do you have to be that stupid? Everyday a kid is dying of AIDS.<br />Thousands of people are being infected with the HIV virus every day. Do you wanna be one of them? USE CONDOM. It's the only way to feel safe.<br /><br /><h2>Υποσαχάρια Αφρική 2005. Στατιστικά για να σου πιάνεται η καρδιά.</h2> <ul><li>Στην Υποσαχάρια Αφρική ζει το 68% όλων των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον ιό του HIV παγκοσμίως, περίπου 22,5 εκατομμύρια άνθρωποι.</li><li>Δύο εκατομμύρια από αυτούς είναι παιδιά και νέοι μικρότεροι των 15 ετών. </li><li>9 στα 10 άτομα που ζουν με τον ιό παγκοσμίως και είναι έως 15 ετών ζουν στην Υποσαχάρια Αφρική. </li><li>1,7 εκατομμύρια άνθρωποι μολύνθηκαν μέσα στο 2007, και 1,6 εκατομμύρια ενήλικες και παιδιά έχασαν τη ζωή τους στην ίδια περιοχή. Αποτελούν το 1/3 όλων των θανάτων από AIDS παγκοσμίως.</li><li>Περίπου 12 εκατομμύρια παιδιά έμειναν ορφανά λόγω AIDS το 2005 στην Υποσαχάρια Αφρική. </li><li>Τα τρία τέταρτα όλων των γυναικών που έχει μολυνθεί με τον ιό παγκοσμίως ζουν στην ίδια περιοχή, κάπου 13,2 εκατομμύρια.</li><li>Μόνο ένας στους έξι από τα 4,7 εκατομμύρια άτομα που χρειάζονται αντιρετροϊικά έχει πρόσβαση σε αυτά.</li><li>Μόνο σε 3 χώρες (Μποτσουάνα, Ναμίμπια και Ουγκάντα) η πρόσβαση στα φάρμακα φτάνει στο 50%. Στις περισσότερες δε φτάνει ούτε το 20%. </li><li>5,5 εκατομμύρια άτομα με τον ιό ζουν στη Νότια Αφρική και τα ποσοστά στους νέους ηλικίας 15-24 συνεχώς αυξάνουν.</li><li>Τα πολύ μεγάλα ποσοστά μόλυνσης στη Ναμίμπια και στη Σουαζιλάνδη συνεχίζονται, με τη Σουαζιλάνδη να αγγίζει το ασύλληπτο 33,4% των ενηλίκων. </li><li>Στη Ζάμπια 10% των εγκύων γυναικών έχουν τον ιό.</li></ul> <p><a href="http://data.unaids.org/pub/EPISlides/2007/2007_epiupdate_en.pdf" target="_blank">Αναφορά UNAIDS 2007 για το HIV/AIDS στον κόσμο</a></p>Κι εσύ συνεχίζεις να έχεις ερωτικές επαφφές χωρίς προφυλακτικό; Σου αρκεί μόνο η 1η Δεκεμβρίου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4860528881918945422?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-83694913574419434802008-08-26T18:31:00.003+03:002008-08-26T18:38:27.736+03:00Καλως όρισες ταξιδευτή. Κάνε μια στάση και ηρέμησε.Η μυρωδιά απο τα φρεσκοπλυμένα ρούχα στο δρόμο. Μια γιαγιά που ρωτάει τους περαστικούς τη μέρα έχουμε σήμερα. Ο ήλιος που όσο περνάει η ώρα καίει περισσότερο. Τα αυτοκίνητα που γέμισαν και πάλι τους δρόμους της πόλης. Όλοι εμείς που επιστρέψαμε και επιστρέφουμε απο τις διακοπές μας διατηρώντας ακόμη το μαύρισμά μας και κυρίως τις αναμνήσεις απο ένα όμορφο καλοκαίρι. Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης οι οποίοι όσο περνάει ο καιρός γίνονται όλο και πιο χάλια και φυσικά ο δήμαρχος δεν κάνει τίποτα καθότι αν στρώσει ένα δρόμο δεν υπάρχει λόγος να κάνει και πανηγύρι οπότε περνάει κατευθείαν στο δεύτερο και αφήνει το πρώτο. Ο λευκός ο πύργος. Ανοίξανε τον περιβάλλοντα χόρο που είχαν αποκλεισμένο τόσο καιρό. Απο οτι μπορούμε να δούμε όλοι μας, καλύψανε τα τείχη που βρήκανε αρχικά με χώμα γύρω γύρω και ανταυτών προσέθεσαν καινούργιες πέτρες του έτους 2008 ή 2007 πάνω απο τις αρχαίες για να μπορεί ο κόσμος να βλέπει που ήταν το τοίχος αλλά να μην χαλάει και η υψομετρική ισορροποία του τοπίου. Γεια σου ρε δήμαρχε, είσαι ψυχάρα.<br /><br />Τα παράλογα αρχίζουν και πάλι. Μάλλον ποτέ δεν σταμάτησαν απλά εμείς είχαμε κατεβάσει τους διακόπτες. Υπομονή σε όλους. Ο σεπτέμβρης πλησιάζει και μαζί του και η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης μαζί με τις πορείες, τα παράπονα, τις ομιλίες και όλα τα συναφή. Καλές αντοχές σε όλους. Κάποιοι ξεκινάνε καινούργια ζωή, κάποιοι συνεχίζουν. Μην φοβάστε. Όλα καλά θα πάνε.<br /><br />Να θυμάστε μόνο τα καλά και να διώχνετε τα άσχημα. Θα τα πούμε ίσως μετά απο λίγο καιρό καθώς την κάνω για σκόπελο τις επόμενες μέρες. Καλό Σεπτέμβρη να έχουμε όλοι μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8369491357441943480?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-75122437686467710962008-08-20T18:33:00.003+03:002008-08-20T18:48:03.727+03:00Για εσένα!!!<div style="text-align: justify;">Αυτό το κείμενο, είναι για εσένα που ξέρω πως δεν διαβάζεις το ιστολόγιό μου. Δεν το διαβάζεις αλλά δεν με ενοχλεί. Σ'ευχαριστώ. Μην αναρωτηθείς για τί. Ξέρεις πολύ καλά. Φορές φορές σου γράφω. Γράφω αυτά που νιώθω. Αυτά που θέλω να σου πω. Αυτά που με κρατάνε κοντά σου. Όπως και το παρακάτω.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SKw8nAOfXsI/AAAAAAAACt8/pUhDj9DJwzI/s1600-h/Hands_by_laureno9100.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SKw8nAOfXsI/AAAAAAAACt8/pUhDj9DJwzI/s320/Hands_by_laureno9100.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236627107498385090" border="0" /></a><br />Το κύμα έσκαγε πάνω στις πέτρες. Ξαφνικά έκανε πολύ φασαρία η θάλασσα.<br /><br />Δεν ξέρω τι γίνεται. Τα πάντα μου θυμίζουν εκείνη τη μέρα. Εκείνη τη μέρα που σε είχα δίπλα μου. <span style="font-weight: bold;">Που σε κοιτούσα να μου χαμογελάς και ξεχνούσα τα πάντα.</span> Τότε που ήταν η πρώτη φορά που σε άγγιζα, που σε φιλούσα, που το σώμα μου ποθούσε το δικό σου.<br /><br />Δεν σε χόρτασα, ήταν όμως αρκετό για να νιώσω ξανά τώρα που φεύγω το πόσο μου λείπεις. Η θάλασσα με επηρρεάζει μάλλον. Με φέρνει κοντά σου και με απομακρύνει.<br /><br />Ξέρω ότι μου λείπεις. Γνωρίζω πως σε λίγες μέρες θα σε έχω κοντά μου.<br /><br />Λέξεις, φράσεις, νοήματα, έννοιες. Πίξελ στην οθόνη του κινητού μου. Ένα κείμενο ακόμη, με αφορμή εσένα. Συναισθήματα συγκεχυμένα.<br /><br />Ξέρω τι θέλω. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει να σε θέλω τόσο πολύ. Θέλω όμως να το ανακαλύψω. Μαζί σου!!!<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">Έφυγα απο την Κω και σε σκεφτόμουν. Ήθελα να έρθω να σε βρώ και να σε κρατώ αγκαλιά όλο το βράδυ. Ένιωθα πως κάτι άφηνα πίσω μου, όμως σε είχα στο μυαλό μου συνέχεια. Ήσουν μαζί μου. Να προσέχεις και να με σκέφτεσαι. </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7512243768646771096?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-11047857032873584882008-08-09T19:39:00.003+03:002008-08-09T19:54:59.241+03:00Πεκίνο 2008 | Beijing 2008<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SJ3Lni3RrHI/AAAAAAAACtQ/D7dPzbVV4Ho/s1600-h/beijing2008.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232562222308371570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SJ3Lni3RrHI/AAAAAAAACtQ/D7dPzbVV4Ho/s320/beijing2008.jpg" border="0" /></a> <br /><div align="justify">Μετά απο 4 χρόνια και την εκπληκτική (όπως παραδέχθηκαν άπαντες) διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων απο την Αθήνα, φτάσαμε στο Πεκίνο. Το Πεκίνο, το οποίο είναι υπερβολικά μολυνσμένο, πυκνοκατοικημένο, και γενικότερα πολύ. Το άσχημο στην όλη υπόθεση είναι το υπερβολικά μολυνσμένο, τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν. </div><br />Είδα χτές την τελετή έναρξης των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων και μπορώ να πω οτι καταρχήν δεν εντυπωσιάστηκα. Ήταν ίσως οι πιο φαντασμαγορικοί αγώνες που έχουμε όλοι μας δεί μέχει τώρα. Η χρήση της τεχνολογίας ήταν τρομακτική, τα εφέ μοναδικά και φαντασμαγορικά. Δεν μπορώ να πω επίσης κάτι. Αλλά θα με βρείτε εναντίον των ολυμπιακών αγώνων στη συγκεκριμένη χώρα. Η Ολυμπιακή Επιτροπή θα ήταν καλύτερο αν, πριν παραδώσει τη σκυτάλη των αγώνων στις διοργανώτριες χώρες, έριχνε απλά μια ματιά να δεί τι μπορεί να συμβαίνει σε αυτές τις χώρες όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κατάσταση στην οποία ζούνε οι κάτοικοί της. Η Κίνα, η χώρα όπου τα πάντα λειτουργούν κάτω απο τον κρατικό έλεγχο, όπου οι ανθρώπινες ελευθερίες είναι κάτι (α)γνωστό, όπου το κράτος κάνει ότι θέλει, διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τους αγώνες των οποίων τα ιδεώδη έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα πράτει η συγκεκριμένη χώρα. Μπράβο μας. Μπράβο μας λοιπόν.<br /><br />Συγχαρητήρια στους αρμόδιους της κάλυψης της τελετής έναρξης. Ειδικά στο σκηνοθέτη. Σε ευχαριστούμε για την κοιλιά που έκανε το όλο show, καθώς επίσης και για τις εκπληκτικές λήψεις απο τις χορεύτριες του σταδίου (απο το λαιμό και κάτω μόνο όμως).<br /><br /><br />Θα προτιμήσω να μην συνεχίσω να σχολιάζω τους αγώνες. Δεν θα τελειώσω. Γενικότερα είμαι αντίθετος στην διοργάνωσή τους απο την Κίνα, απο εκεί και πέρα μπορώ να πω οτι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ΑΘΗΝΑ 2004 ήταν μακράν καλύτεροι (αν όχι οι καλύτεροι μέχρι τώρα).<br /><br />Ας απολαύσουμε όμως τα αθλήματα, ας ελπίσουμε σε αγωνίσματα καθαρά και σε νέα ρεκόρ.<br /><br /><br />Ολυμπιακοί Αγώνες ΠΕΚΙΝΟ 2008.<br />Beijing 2008 Olympic Games<br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232562229276399650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-Tgrr-eNcj4/SJ3Ln80lWCI/AAAAAAAACtY/6z1YfqlO0MU/s320/beijing_2008.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1104785703287358488?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-67092264129725859202008-07-26T13:26:00.005+03:002008-07-26T13:58:07.323+03:00Summer pending...<div style="text-align: justify;">Και κάπου εκεί, μέσα στο καλοκαίρι χάθηκες. Δρόσισε αυτές τις μέρες, ωραίος καιρός. Βόλτες ανέμελες, χωρίς να ιδρώνεις.<br />Σε είδα. Ξανά μετά απο πολύ καιρό. Είχα πεθυμήσει το χαμόγελό σου. Έχεις κάτι γλυκό επάνω σου που με τραβάει. Ήθελα να σε δώ πάλι, σκεφτόμουν τι να κάνεις.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIr8yWD6MpI/AAAAAAAACsw/6R6ICT003oE/s1600-h/DSC01162.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIr8yWD6MpI/AAAAAAAACsw/6R6ICT003oE/s320/DSC01162.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227268259362517650" border="0" /></a></div><div style="text-align: justify;">Πήρα ποδήλατο (το εικονιζόμενο σε μαύρο). Έχει περίπου τρεις εβδομάδες. Ανακαλύπτω την πόλη απο τη μεριά του οδηγού και μαθαίνω τις αντιδράσεις των οδηγών απο την πλευρά του οδηγού επίσης. Είναι τρομακτικό. Γιατί έχουμε όλοι τόσα νεύρα όταν βγαίνουμε στο δρόμο; Τι μας φταίει;<br /></div><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIr9h9sFFKI/AAAAAAAACs4/gfH4vpW12To/s1600-h/STRIKE.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIr9h9sFFKI/AAAAAAAACs4/gfH4vpW12To/s320/STRIKE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227269077453837474" border="0" /></a>Χαλκιδική!!! Είναι όνειρο για όλους ή πολύ κοντινή απόδραση απο τα καθιερωμένα; Και πως μπορεί κάποιος να αποδράσει όταν οι περισσότεροι πηγαίνουν στο πρώτο πόδι και στριμόχνωντε λές και είναι στη Θεσσαλονίκη; Γιατί πρέπει να πάω κι εγώ εκεί; Όταν λέω πως δεν πηγαίνω γιατί όλοι με κοιτάνε και απορούνε; Η χαλκιδική δεν είναι και το πιο εύκολα προσβάσιμο μέρος της χώρας. Χαλαρώστε επιτέλους.<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">ΟΧΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ</span><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">Μανία. Μας έχει πιάσει όλους έχω την αίσθηση. Αυτό το καλοκαίρι κάτι μας κάνει. Κάτι φταίει. Δεν το έχουμε ανακαλύψει και δεν νομίζω πως θα γίνει κάτι τέτοιο. Πάντως όλοι έχουμε κάτι με το οποίο ασχολιόμαστε φέτος το καλοκαίρι. Ετοιμάζουμε, κυνηγάμε, τρέχουμε να προλάβουμε, κανονίζουμε. Κάτι κάνουμε όμως και δεν είναι διακοπές.<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">ΟΧΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ</span><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">Καλοκαίρι. Διακοπές. Δροσερά ποτά στην παραλία. Φλέρτ με άγνωστο. Σεξ με άγνωστο. Βόλτες στη παραλία. Έρωτας καλοκαιρινός. Ημερομηνία λήξης. Όλα θα τελειώσουν. Απο Σεπτέμβρη θα τα λέμε και θα γελάμε. Όμορφα χαμόγελα, μαυρισμένες φατσούλες. Εσύ, εγώ, όλοι μας. Σώματα καμένα απο τον ήλιο, άλλα απλά σωστά μαυρισμένα. Σώματα γερασμένα απο την ηλιοθεραπεία στον ήλιο. Σε κάποιες και κάποιους φαίνεται πάρα πολύ έντονα, γιατι δεν το καταλαβαίνουν;<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIsBIcN6uTI/AAAAAAAACtA/HmSRMR9LA1c/s1600-h/sitonit.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIsBIcN6uTI/AAAAAAAACtA/HmSRMR9LA1c/s320/sitonit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227273037018741042" border="0" /></a><div style="text-align: justify;">Εξετάσεις και αποτελέσματα. Να δίνεις και να περιμένεις να δεις ποια είναι τα αποτελέσματα. Αποτελέσματα τα οποία μπορούν να σου αλλάξουν τη ζωή. Απο τον τρόπο που ζείς μέχρι τον τρόπο που ερωτεύεσαι. Η αναμονή είναι ότι χειρότερο. Δεν είσαι για τίποτα σίγουρος. Εσύ ξέρεις πως δεν... Μπορεί όμως και να... Περιμένεις. Αγωνιάς. Μαζί σου περιμένουν κι άλλα άτομα. Υπομονή. Θα περάσουν οι μέρες θα μάθεις. Ελπίζεις για το καλύτερο. Για αυτό που δεν θα σε αναγκάσει να αλλάξεις τίποτα. Για αυτό το αποτέλεσμα που θα σε αφήσει να συνεχίσεις να ερωτεύεσαι όπως και πρίν, να μην φοβάσαι, να μην ντρέπεσαι. Υπομονή. Να ελπίζεις. Όλα καλά θα πάνε.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIsCvePXXKI/AAAAAAAACtI/GuIBOLnCw_c/s1600-h/question-mark.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SIsCvePXXKI/AAAAAAAACtI/GuIBOLnCw_c/s320/question-mark.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227274807088209058" border="0" /></a><br />Σε εσένα που μέχρι στιγμής με υποστηρίζεις και είσαι μαζί μου, θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ένα ευχαριστώ επειδή το κάνεις. Ελπίζω να συνεχίσεις να είσαι μαζί μου. Μετράω μέρες...<br /></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6709226412972585920?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-41349394048822019162008-07-19T22:01:00.003+03:002008-07-19T22:15:28.957+03:00Αφιερωμένο...<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Αυτό το κείμενο, είναι για εσένα. Για εσένα που ξέρω πως δεν μπορείς να το διαβάσεις απο εδώ μέσα. Για εσένα που με έκανες να περάσω τις πιο έντονες, τις πιο όμορφες και τις πιο ερωτεύσιμες μέρες του καλοκαιριού. Σ'ευχαριστώ. Ελπίζω να νιώθω κάθε μέρα όπως ένιωθα εκείνες τις μέρες.<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><br />Σου απλώνω το χέρι αλλά δεν νιώθω το άγγιγμά σου. Τρομάζω, λείπεις.<br /><br />Έφυγες.<br /><br />Μόνο το άρωμα σου έχει μείνει στο κρεβάτι. Το σεντόνι, είναι ακόμη τσαλακωμένο απο τότε που κάναμε τελευταία φορά έρωτα. Δεν το έχω πειράξει, με κάνει να αισθάνομαι πως είσαι ακόμη εδώ. Πλέον κοιμάμαι μόνος μου τα βράδια, έχω για συντροφιά μου την ανάσά σου στο λαιμό μου, όταν σε κρατούσα αγκαλιά.<br /><br />Μου αρκεί.<br /><br />Ξέρω πως δεν σε έχασα, απλά δεν μπορώ να σε έχω τώρα. Θα έρθεις μαζί με τις πρώτες βροχές. Θα σου χαμογελάσω όπως η Γη, στις πρώτες σταγόνες δροσιάς και θα ξεδιψάσω απο τα χείλη σου.<br /><br />Μου είχες πει δυο λόγια αγάπης. Δυο κουβέντες στοργής. Σου απάντησα πίσω με ένα χαμόγελο και ένα φιλί. Ήταν όλα όσα ήθελα να σου πω. Είναι όσα δεν μπορώ ακόμη να σου πω, αλλά ξέρω οτι θα έρθει η ώρα. Δεν φοβάμαι, απλά δεν θέλω να σου πω κάτι που δεν ισχύει.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θέλω να με σκέφτεσαι. </span><br /><span style="font-weight: bold;">Θέλω να σε σκέφτομαι. </span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θα μου λείψεις...</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4134939404882201916?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-11796795586221451632008-06-23T10:53:00.003+03:002008-06-23T11:03:33.311+03:00Enjoy Music!!!<div style="text-align: justify;">Στις 21 Ιουνίου ήταν η παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης είχε οργανώσει και σύμφωνα και με τις αφίσες έχει οργανώσει διάφορες (τύπου) συναυλιακές εκδηλώσεις, σε διαφορετικά σημεία της πόλης. Τα βίντεο που ακολουθούν είναι απο μία απο αυτές τις συναυλίες. Το συγκρότημα δυστυχώς δεν ξέρω ποιο είναι, ξέρω όμως πως η κοπελιά που τραγουδά σε κάποια βίντεο είναι απο μια παρέα που ήταν στη συναυλία και την ανεβάσανε και τραγούδησε.<br />Απολαύστε λοιπόν...<br /></div><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/music%20day%20the%2021st%20june/MOV01202.flv" width="448" height="361"></embed><br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/music%20day%20the%2021st%20june/MOV01203.flv" width="448" height="361"></embed><br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/music%20day%20the%2021st%20june/MOV01204.flv" width="448" height="361"></embed><br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/music%20day%20the%2021st%20june/MOV01206.flv" width="448" height="361"></embed><br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/music%20day%20the%2021st%20june/MOV01207.flv" width="448" height="361"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1179679558622145163?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-44777357007790285372008-06-15T20:41:00.000+03:002008-06-15T20:42:02.364+03:00Summer 2008<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><object width="320" height="267" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-320bd4811294c17e" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v8.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D320bd4811294c17e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331097971%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D63C10EB9885DB0AD4A6C65B213AD605EAE0A4FF3.4405B33B13B6AF73E1CC1E57285CB4FC4914725F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D320bd4811294c17e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DsA2edSGscZSI_4oDHP_l1AE8p80&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="267" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v8.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D320bd4811294c17e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331097971%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D63C10EB9885DB0AD4A6C65B213AD605EAE0A4FF3.4405B33B13B6AF73E1CC1E57285CB4FC4914725F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D320bd4811294c17e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DsA2edSGscZSI_4oDHP_l1AE8p80&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><span>This summer begins with my first vacation on the island of Thasos! Enjoy the sun setting... With love from me!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4477735700779028537?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-2786264008405017822008-06-11T07:27:00.000+03:002008-06-11T07:29:54.689+03:00Nico market<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" id="embeddedPlayerVideo" width="320" height="266"><param name="allowScriptAccess" value="always"><param name="quality" value="high"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="movie" value="http://videos.video-loader.com/antismoke/nicocalm.swf"><param name="flashvars" value="bAutoStart=false&isEmbeded=true&iVideoId=328&sScreenshotUrl=http://videos.video-loader.com/antismoke/nicocalm.jpg"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://videos.video-loader.com/antismoke/nicocalm.swf" allowfullscreen="true" width="320" height="266" quality="high" allowscriptaccess="always" flashvars="bAutoStart=false&isEmbeded=true&iVideoId=328&sScreenshotUrl=http://videos.video-loader.com/antismoke/nicocalm.jpg"></embed></object><br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" id="embeddedPlayerVideo" width="320" height="266"><param name="allowScriptAccess" value="always" /><param name="quality" value="high" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><param name="movie" value="http://videos.video-loader.com/antismoke/nicosmoke.swf" /><param name="flashvars" value="bAutoStart=false&isEmbeded=true&iVideoId=327&sScreenshotUrl=http://videos.video-loader.com/antismoke/nicosmoke.jpg"/><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://videos.video-loader.com/antismoke/nicosmoke.swf" allowFullScreen="true" width="320" height="266" quality="high" allowScriptAccess="always" flashvars="bAutoStart=false&isEmbeded=true&iVideoId=327&sScreenshotUrl=http://videos.video-loader.com/antismoke/nicosmoke.jpg"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-278626400840501782?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-28076478240229067562008-06-07T21:14:00.001+03:002008-06-07T21:20:01.956+03:00“Σήμερα είμαστε όλοι Gay”<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Επειδή εγώ με το παρακάτω κείμενο συμφωνώ.</span></span><br /><br />γράφει ο Τέο Ιωάννου - 07/06/2008 για το skai.gr<br /><br />Gay στο κέντρο της Αθήνας; Σκάνδαλο!<br /><br />Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία ενός κολλητού της πρώην μου. Ο Άγγελος είναι δάσκαλος σε γυμνάσιο της επαρχίας, επιτυχημένος και δημοφιλής τόσο ανάμεσα στους μαθητές του, όσο και στους συναδέλφους του στο σχολείο. Έχει μόνιμη σχέση -και συμβίωση- εδώ και πέντε χρόνια, είναι διανοούμενος με εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ, είναι εξωστρεφής, έχει πολλές παρέες και ασχολείται με το Internet. Το μόνο του πρόβλημα, είναι ότι δεν μπορεί να αναρτήσει το προφίλ του στο Facebook, ώστε να έχει επαφή με φίλους, συναδέλφους και παλιούς συμμαθητές. Γιατί; Επειδή είναι gay, όπως και πολλοί φίλοι του στο Facebook, γεγονός που ενδέχεται να “προδώσει” τις σεξουαλικές του προτιμήσεις στο Διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να καλλιεργήσει καχυποψία -και προκατάληψη- στους μαθητές, στους γονείς και στους συναδέλφους του στο σχολείο.<br /><br />Ο Άγγελος δεν είναι αυτό που αποκαλούμε “ομοφυλόφιλος της ντουλάπας” (“closet homosexual”). Η οικογένειά του, οι φίλοι του, ο κοινωνικός του περίγυρος, γνωρίζουν και αποδέχονται πλήρως τη σεξουαλικότητά του. Το επαγγελματικό του περιβάλλον, όμως, είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία. Η περίπτωση του κάθε άλλο παρά μοναδική είναι. Τη συναντάμε καθημερινά τριγύρω μας, την αντιμετωπίζουμε με κατανόηση, συμπάθεια και -ενίοτε- συγκατάβαση, την αποδεχόμαστε με μια μοιρολατρία του τύπου “τι να κάνουμε, έτσι είναι τα πράγματα”. Και την αφήνουμε έξω από τις όποιες ιδεολογικές μας αντιπαραθέσεις, γιατί κατά βάθος κρίνουμε ότι δεν μας αφορά άμεσα. Στην τελική, ο straight μικρόκοσμός μας έχει αρκετά δικά του προβλήματα χωρίς τις διαπλοκές του άγνωστου, ακατανόητου και πιθανώς “σεξουαλικά αχαλίνωτου” gay υπόκοσμου…<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">Κατά τα άλλα, αυτοχαρακτηριζόμαστε κοινωνικά φιλελεύθεροι!</span> </span>Παλεύουμε για την ισότητα των φύλων, εναντιωνόμαστε στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, αγκαλιάζουμε τους οικονομικούς μετανάστες, μας προσβάλει ο συντηρητισμός της μισαλλόδοξης Ορθοδοξίας και κατακεραυνώνουμε την αστυνομική βία που με τόση ευκολία προβάλλουν οι τηλεοπτικές μας οθόνες. Όταν, όμως, οι ίδιες οθόνες προβάλλουν τις απρόκλητες και βαθιά ρατσιστικές αντιδράσεις συντηρητικών και “αγανακτισμένων” συμπολιτών μας απέναντι στον κατά τα άλλα συμπαθέστατο δήμαρχο Τήλου -που τόλμησε να προκαλέσει το δημόσιο αίσθημα τελώντας τους πρώτους gay γάμους στην ιστορία της χώρας-, αρχίζουμε τα ντισνεϊκά “μούμπλε μούμπλε” και τρέχουμε να κρυφτούμε πίσω από τις “νομικές διαστάσεις της υπόθεσης”.<br /><br />Φώναξε κανείς “υποκρισία”; Βεβαίως υπάρχουν νομικές διαστάσεις στο θέμα, των οποίων θα επιληφθούν τα δικαστήρια, ο Άρειος Πάγος, το Συμβούλιο της Επικράτειας, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και όποιος άλλος αρμόδιος (νομικός δεν είμαι, αλλά ακούω ότι ίσως υπάρχει νομικό κενό, ίσως είναι θέμα ερμηνείας του Συντάγματος, μπορεί να χρειάζεται συμπληρωματική νομοθεσία, κλπ.). Όλοι μας, όμως, γνωρίζουμε ότι η νομοθεσία, η δικαιοσύνη, η ίδια η πολιτεία, αντανακλούν αναγκαστικά το κοινό αίσθημα της εποχής τους. Η βαθιά συντηρητική κοινωνική πλειοψηφία θα εξοστράκιζε όποιο νομοθέτη / δικαστή / κοινωνικό λειτουργό τολμούσε σήμερα να θεσμοθετήσει ομοφυλοφιλικές ενώσεις.<br /><br />Το πρόβλημά μου δεν είναι τόσο οι κοινωνικές συγκυρίες, όσο η τάση φιλελεύθερων ομοϊδεατών μου να κρύβονται πίσω τους. Η απαγόρευση κάθε είδους <span class="articleBody"></span>κοινωνικής ένωσης ομοφυλόφιλων πολιτών θα έπρεπε να μας προσβάλει σε επίπεδο αρχής. <span style="font-weight: bold;">Είναι, ή δεν είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων η μη κατοχύρωση στοιχειωδών νομικών, περιουσιακών, κληρονομικών - μέχρι και εργασιακών- δικαιωμάτων Ελλήνων πολιτών που επιλέγουν να ζήσουν ως ζευγάρια με ομόφυλούς τους; Αποτελεί, ή δεν αποτελεί προκατάληψη η κοινωνική σύμβαση “τα εν οίκω μη εν δήμω” για τους gay φίλους μας; Και στην τελική, γιατί μας αφορά τι κάνουν δύο ενήλικοι ή δύο ενήλικες στο κρεβάτι τους, από τη στιγμή που συμφωνούν συναινετικά μεταξύ τους και σέβονται τους νόμους περί αποπλάνησης ανηλίκων;</span><br /><br />Σήμερα, ημέρα του ετήσιου “Φεστιβάλ Υπερηφάνειας”, του “Athens Pride”, την ώρα που εκατοντάδες Έλληνες ομοφυλόφιλοι και λεσβίες παρελαύνουν υπερήφανοι στο κέντρο της πρωτεύουσας, ο Άγγελος βρίσκεται στα Εξάρχεια για γεύμα με τον σύντροφό του και φίλους τους. <span style="font-weight: bold;">Δεν αισθάνεται την ανάγκη να βγει στους δρόμους και να πανηγυρίσει τη σεξουαλικότητά του - αυτό το κάνει κάθε μέρα στο ιδιωτικό του περιβάλλον. Όχι, δε σνομπάρει την εκδήλωση. Απλά, θα προτιμούσε να ζει σε μια κοινωνία που να μην τον αναγκάζει να κρύβει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις στο σχολείο του επειδή κάποιοι γονείς πνιγμένοι στην προκατάληψη φοβούνται ότι θα αποπλανήσει τα βλαστάρια τους…</span><br /><br />Και ξαφνικά, θυμήθηκα τον εμπνευσμένο λόγο του προέδρου Κένεντι στο Βερολίνο πριν από 47 χρόνια, όταν μπροστά στο φρεσκοχτισμένο τείχος του Βερολίνου εκφωνούσε το περίφημο “Είμαστε όλοι Βερολινέζοι”, δίνοντας συμβολικά το μήνυμα της συμπαράστασης στους πολίτες μιας απρόκλητα και άδικα διχασμένης μεγαλούπολης. Κάπως έτσι κι εγώ, γνωρίζοντας τις συνέπειες και τον μοιραίο σαρκασμό της γεμάτης προκαταλήψεις straight πλειοψηφίας στην οποία ανήκω, αισθάνομαι την ανάγκη αυτή τη μέρα να αναφωνήσω…<br /><br />… “Σήμερα, είμαστε όλοι gay”.<br /><br />Κι ας αρχίσουν τα όργανα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2807647824022906756?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-60636809474410452102008-05-28T23:32:00.001+03:002008-05-28T23:32:45.463+03:00To krasaki tou tsou<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y-wF3pHpEt8&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y-wF3pHpEt8&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6063680947441045210?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-41975420404515349632008-05-05T17:20:00.002+03:002008-05-07T17:06:33.044+03:00ΕΡΤ, Nova, Δικαιώματα, Ακρόπολη, Ελλάδα<div style="text-align: center;">ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑ<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 255);">ΝΕΤ</span>ΟΙΜΟΙ<br />ΓΙΑ ΤΟ <span style="font-weight: bold;">EURO 2008</span><br />ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Αυτό γράφει η νέα διαφημιστική καμπάνια της ΝΕΤ. Αφορά φυσικά το Euro 2008 το οποίο θα διεξαχθεί σε λίγο καιρό - δεν θυμάμαι τη χώρα στην οποία θα γίνει. Αρχικά θα πω οτι κάνει καλό παιχνίδι με τις λέξεις έτσι όπως τις μπλέκει.<br /><br />Αυτό όμως δεν είναι ο λόγος για τον οποίο σχολιάζω τη διαφήμιση και την παρουσιάζω και απο εδώ. Όταν είδα τη διαφήμιση μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό ό,τι έχω ακούσει και έχω διαβάσει για τα περιβόητα δικαιώματα απόκτησης και προβολής των αγώνων απο ένα κανάλι.<br />Όλα όσα λέγονται και γράφονται έχουν να κάνουν με το πόσα χρήματα κοστίζουν αυτά τα δικαιώματα και ποιος έχει την ευχέρεια να τα δώσει και να προβάλει τους αγώνες οι οποίοι αποφέρουν επίσης και πολλά χρήματα πίσω στον κανάλι. Αξίζει βέβαια, να σημειώσουμε κάτι αρχικά. Αξίζει λοιπόν να ειπωθεί πως ένα κανάλι ναι μεν δίνει πολλά χρήματα για τα δικαιώματα αλλά επίσης, βγάζει και πολλά χρήματα απο τα παιχνίδια, καθώς τα διαφημιστικά την ώρα αυτή μπορεί να μην είναι πολλά αλλά, είναι πολύ ακριβά. Οπότε το πιο πιθανό είναι πως τα κανάλια βγάζουν όσα έχουν δώσει ίσως και παραπάνω απο αυτά.<br /><br />Τώρα θα μου πεις πως σου ήρθε αυτό και το σχολιάζεις. Η αλήθεια είναι πως το σκέφτομαι εδώ και μέρες καθώς έγινε με αφορμή την πώληση της Nova στη Forthnet. Όταν έγινε λοιπόν αυτήν η κίνηση, που κάποιοι τη λένε στρατηγική κίνηση και κάποιοι άλλοι συμφωνούν αλλά, έρχονται να προσθέσουν και το οτι μπορεί να καταστραφεί η εταιρεία καθώς η Forthnet δεν έχει εμπειρία στα τηλεοπτικά νερά, κάποιοι σχολιάζανε πως το δυνατό χαρτή της Nova είναι τα αθλητικά κανάλια, και πως αν γίνει κάτι με αυτά και τα δικαιώματά τους τότε θα χάσει κατα πολύ την αξία της. Είναι βέβαια σωστό και αληθές αυτό το οποίο λένε καθώς είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να βγάλει κι άλλα χρήματα κάποιος αν θέλει και πουλήσει τα προγράμματα αυτά (δηλαδή τον κάθε αγώνα) με πληρωμή ανα όψη, το λεγόμενο και pay per view.<br /><br />Πάλι ξέφυγα απο το θέμα. Όλα αυτά αναρωτιόμουν λοιπόν και σκεφτόμουν. Μας αρέσει όταν το μεγάλο κανάλι παίζει αγώνες, μας αρέσει που ο ΑΝΤ1 παίζει καλές σειρές (αν και όχι πάντα), και λογικά μας αρέσει και απο κάτι για κάθε κανάλι. Παραπονιόμαστε όμως όλοι πως πληρώνουμε την ΕΡΤ και λέμε πως δεν θέλουμε, και δώστου τα γιατί να πάνε και να έρχονται, και τα μα, και τα παράπονα και το να προσπαθούμε να μην την πληρώνουμε. Μετά όμως όταν η ΕΡΤ αγοράζει τα δικαιώματα για τους αγώνες ή κάνει κάτι ακριβό και δώσει πολλά χρήματα τότε ΟΛΟΙ μας διαμαρτυρόμαστε, πως η ΕΡΤ ξοδεύει τα χρήματα του λαού, και πως σπαταλά κρατικό χρήμα, και θα έπρεπε να κάνει κάτι άλλο, και να δείχνει κάτι άλλο, πιο καλό, πιο ποιοτικό, και δεν θέλουμε σκουπίδια απο αυτά που πληρώνουμε και άλλα τέτοια χαζά. Και άντε, η ΕΡΤ αυτά τα παίζει για να μην παραπονιόμαστε. Τα βλέπει κανείς; Πόσοι απο εμάς έχουν καθήσει να δούνε τα ντοκιμαντέρ που παίζει η ΕΤ1; Πόσοι απο εμάς έχουν καθήσει να δούνε τις Ευρωπαϊκές παραγωγές διαφόρων ειδών που παίζει η ΕΤ3; Πόσοι απο εμάς άραγε καθήσανε και τα είδανε όλα αυτά; Πάντως σίγουρα όχι όσοι φωνάζουμε.<br /><br />Οπότε, μήπως τελικά είναι καλύτερα, να παραπονιόμαστε και να θέλουμε η ΕΡΤ να προσπαθήσει να γίνει εμπορική ή πιο εμπορική ή, ακόμη καλύτερα να έχει κάποια εμπορικά κομμάτια απο τα οποία θα μπορεί να βγάζει χρήματα για να ενισχύει τις υπόλοιπες παραγωγές της και επενδύσεις;<br /><br />Παράλληλα με αυτά έγινε και κάτι που μάλλον πέρασε στην αφάνεια. Στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων και άν.<br />Η Ακρόπολη, μέσα απο μια ψηφοφορία η οποία διενεργήθει μέσα απο την ιστοσελίδα www.askmen.com η οποία αφορούσε τα μέρη με την καλύτερη θέα, αναδείχθηκε ή σκαρφάλωσε, όπως θέλετε πείτε το στην πρώτη θέση, με την κατάταξη να είναι ως εξής:<br /><strong></strong><br />1)Ακρόπολις / Ελλάδα<br />2)Βουνά Lipu / Kίνα<br />3)Ακτή Lanikai / Χαβάι <br />4)Πύργος του Άιφελ / Γαλλία<br />5)Γκράντ Κάνιον / ΗΠΑ<br />6)Κόκκινη Πλατεία / Ρωσσία<br />7)Βουνό Έβερεστ / Κίνα<br />8)Πλατεία Τimes / HΠΑ<br />9)Τα λευκά βράχια στις ακτές του Dover / Αγγλία<br />10)Βουνό Κορκοβάντο / Βραζιλία <br /><br />Και ενώ όλα αυτά λαμβάνουν χώρα, το καλοκαιράκι πλησιάζει, ο καιρός τρελάθηκε, βροχές αρκετές πλέον και είναι αρκετά παράξενο, οι έλληνες και οι ελληνίδες ξαναμπήκαν στα γυμναστήρια και όλα πάνε καλά. Άντε να δούμε τι άλλο μας περιμένει.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4197542040451534963?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-73556601312757408422008-04-21T11:45:00.003+03:002008-04-21T12:10:18.296+03:00Περνάνε οι μέρες...Δρομάκια πλημμυρισμένα απο τη μυρωδιά του βασιλικού.<br />Ακακίες "φορτωμένες" με μικρά άσπρα μυρωδάτα λουλουδάκια που μυρίζουν λες και πας στον παράδεισο.<br />Καυσαέριο εναντίον Όμορφων μυρωδιών.<br /><br />Μπήκε η άνοιξη πλέον και το βλέπεις παντού, το μυρίζεις συνέχεια, το αισθάνεσαι. Πλέον δεν έχει δικαιολογία να μην είσαι χαρούμενος. Δεν έχεις δικαιολογία να γκρινιάζεις. Βγές έξω, διασκέδασε, πέρνα καλά, πιές καφεδάκι, δες φίλους, κανονίστε αποδράσεις για τα σαββατοκύριακα. ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SAxZzdPB9eI/AAAAAAAACso/Ve8YgqXLz7Q/s1600-h/corfu_easter_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/SAxZzdPB9eI/AAAAAAAACso/Ve8YgqXLz7Q/s400/corfu_easter_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191623211007210978" border="0" /></a><br />Μεγάλη Εβδομάδα πλέον, εβδομάδα των παθών κατα την εκκλησία. Στις εκκλησίες όλης της χώρας καθημερινά θα τελούνται λειτουργίες και θα γίνεται η ανάγνωση των ευαγγελίων. Τα πάθη του Χριστού θα ξεδιπλώνονται μπροστά σου μέσα απο το άκουσμα και το ανάγνωσμα των ευαγγελίων. Να νιώθεις πως συμπάσχεις, να νιώθεις πως συμμετέχεις κι εσύ σε αυτό το μυστήριο.<br />Νηστίσιμα εδέσματα γεμίσανε τα τραπέζια μας. Διαφορετικές γεύσεις. Άλλες αισθήσεις, άλλες γεύσεις. Το λάδι, τα όσπρια, τα μυρωδικά, ψωμί κι ελιές. Λαδάκι επάνω στη φέτα και ρίγανη για τη μυρωδιά και τη γεύση. Τραγανιστό ψωμί, ξεροψημένο στη φωτιά. Ποιός μπορεί να πει πως το πάσχα είναι μια γιορτή την οποία δεν τη νιώθεις, δεν την καταλαβαίνεις, δεν την ζείς κι εσύ.<br />Οι πόλεις σιγά σιγά αδειάζουν, όλοι κατευθύνονται στα χωριά τους ή σε νησιά για να περάσουν αυτές τις λίγες μέρες ξεκούρασης. Να δούνε οικογένειες, φίλους, γνωστούς και αγνώστους.<br />Αυτό το πάσχα ας ελπίσουμε οτι θα προσέχουμε λίγο περισσότερο στο δρόμο καθως οδηγούμε. Θέλουμε να επιστρέψουμε όλοι μας πίσω υγιείς και όχι με ένα ή δύο άτομα λιγότερο. Ας προσέξουμε για να μπορούμε να ζούμε το πάσχα και όλες τις εποχές και του χρόνου και όλα τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Καλό πάσχα σε όλους. Αν και καθυστέρησα να ανανεώσω το ιστολόγιό μου εύχομαι σε όλους καλό πάσχα και θα επικοινωνήσουμε πιθανόν μετά την Κυριακή του Πάσχα καθώς θα πάω κι εγώ να δω τους δικούς μου.<br /><br />Στα νεώτερα που θα έρθουν, και στα καλύτερα που θα πραγματοποιηθούν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7355660131275740842?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-41240295553931034372008-04-09T17:06:00.002+03:002008-04-09T17:21:06.792+03:00On commence.1. Όνομα: Grigsgr (απο αυτό βγαίνει και το όνομά μου)<br /><br />2. Γενέθλια: 13/1<br /><br />3. Ζώδιο: Αιγόκερως<br /><br />4. Χρώμα μαλλιών: καστανο<br /><br />5. Χρώμα ματιών: Καστανά<br /><br />6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Ναι. Μια φορά και βρίσκομαι στη διαδικασία να πλέον...<br /><br />7. Eίδος μουσικής που ακούς: Chill Out, Chil House, Jazz, Soul, RnB, House, Greek<br /><br />8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Αχ, δεν έχω κάποιον.<br /><br />9. Ποιός φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Ο Χρήστος, στη Μήλο<br /><br />10.Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Ένα συγκεκριμένο άτομο σκέφτομαι<br /><br />11.Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν αποχωρίζεσαι ποτέ: Το κινητό με τα handsfree μου καθώς ακούω μουσική on the road<br /><br />12.Τί έχεις στον τοιχό σου? To 5,1 ηχοσύστημά μου<br /><br />13.Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου? Τις βαλίτσες μου και αρκετή σκόνη απο οτι βλέπω κάθε φορά που καθαρίζω<br /><br />14.Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? Θα τρόμαζα αρχικά, θα σηκονώμουν, θα έβλεπα τι έγινε, θα προσπαθούσα να καταλάβω πως έγινε και μετά (γαμώτο) θα το μάζευα.<br /><br />15.Αγαπημένος αριθμός: 13<br /><br />16.Αγαπημένο όνομα: Αλέξανδρος<br /><br />17.Το χόμπι σου: Περπάτημα<br /><br />18.Που θα ήθελες να ήσουν τώρα: Δεν έχω κάπου συγκεκριμένα. Είναι πολλά τα σημεία που θα μπορούσαν να με "τραβήξουν".<br /><br />19.Μία ευχή για το μέλλον: Υγεία και νερό<br /><br />20.Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες? Θα ήθελα να πάω στην αρχαιότητα. Όταν ζούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, με το κινητό μου το Cybershot εννοείται και μια κάμερα και να τραβήξω τα ντοκουμέντα. Να γυρίσω έπειτα στον πραγματικό χρόνο και να τα πουλήσω.<br /><br />21.Φωτιά!Πάρε κάτι μαζί σου: Το laptop μου και το σκηρό μου δίσκο. Ίσως και κανένα ρουχαλάκι.<br /><br />22.Αγαπημένο λουλούδι: Δεν ξέρω πως το λένε<br /><br />23.Αγαπημένη σειρά: Desperate Housewives, Ugly Betty, Heroes<br /><br />24.Αγαπημένη ταινία: Anastacia, Οι απίθανοι<br /><br />25.Αγαπημένο τραγουδι: Una notte a Napoli, Κακά παιδιά (Άννα Βίσση)<br /><br />26.Αγαπημένο βιβλίο: Δεν υπάρχει. Αυτό που μου άρεσε όμως αρκετά είναι το "Ποτέ χωρίς την κόρη μου"<br /><br />27.Αγαπημένο ζώο: Όλα αρκεί να ανήκουν σε άλλους και όχι εμένα<br /><br />28.Αγαπημένο ρούχο: Αυτά που βγάζω πιο εύκολα<br /><br />29.Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Κανείς. αυτοί που με κάνουν να χορεύω<br /><br />30.Αγαπημένο χρώμα: Πράσινο<br /><br />31.Αγαπημένο φαγητό: Παστίτσιο, Σπανακόριζο/Λαχανόριζο/Ρεβύθια αλάδωτα<br /><br />32.Με ποιόν χαρακτήρα cartoon (Disney,WB,comiks) ταυτίζεσαι: Επίσης δεν ξέρω<br /><br />33.Κακή συνήθεια: Έχω επιλεκτική μνήμη. Κοινώς ξεχνάω πολλά και πολύ εύκολα<br /><br />34.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Συνέχεια χαρούμενος<br /><br />35.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Προσπαθώ να μην έρχομαι σε κόντρα με τους άλλους<br /><br />36.Συνηθισμένη ατάκα: Αχ, καημένε χαράλαμπε<br /><br />37.Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Ραδιοφωνικός παραγωγός (απωθημένο)<br /><br />38.Μεγαλύτερος φόβος: Μην ξεμείνω απο χρήματα και δεν μπορώ να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις μου. Αν δεν χρωστώ δεν έχω πρόβλημα.<br /><br />39.Η καλυτερη pizza: Υπάρχει;<br /><br />40.Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι: επιπλέον ταλαιπωρία για καθάρισμα<br /><br />Δεν θα προσκαλέσω κάποιων. Θα προτιμήσω να σας αφήσω να επιλέξετε εσείς ποιος θα το κάνει.<br />Σας περιμένω όμως.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4124029555393103437?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-78242702261246116992008-04-08T01:03:00.005+03:002008-04-08T01:46:37.595+03:00Spring Snow<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_qb8PXD4UI/AAAAAAAACsY/BQmHe2W2gzo/s1600-h/DSC00364.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_qb8PXD4UI/AAAAAAAACsY/BQmHe2W2gzo/s320/DSC00364.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186629380088258882" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Φαντάσου ένα χρόνο γεμάτο έρωτα. Και τη νύχτα, και τη νύχτα, για να μην νιώθεις μόνος θα με θυμάσαι. και θα σκέφτεσαι τι σημαίνει ένας χρόνος γεμάτος έρωτα.<br /><br />Όπως το χιόνι. Το χιόνι που πέφτει την άνοιξη.<br /><br />Αισθάνεσαι παράξενα όταν κλείνει η πόρτα πίσω σου. Στον ορίζοντα βλέπεις οτι χιονίζει και οι ακτίνες του ήλιου φωτίζουν τα πάντα. Ζεσταίνεσαι και περπατάς στο δρόμο μόνη, μοναδική παρέα η μουσική. Κοιτάζεις τον ουρανό και παρατηρείς το χιόνι που πέφτει και καλύπτει σιγά σιγά τη γή. Ένα άσπρο πέπλο πλέον υπάρχει "στρωμένο". Σου αρέσει που το βλέπεις, που το νιώθεις, που το μυρίζεις. Σου αρέσει που περνάς ανάμεσα απο τις νυφάδες αυτές.<br /><br />Δεν ξέρεις τι γίνεται. Αισθάνεσαι τόσο όμορφα που θέλεις να πετάξεις, να αρχίσεις να φωνάζεις. Νιώθεις όπως τότε. Τότε που ήσουν ερωτευμένη, τότε που ήθελες να κατακτήσεις τον κόσμο. Περπατάς και τα βήματά σου είναι τόσο δυνατά και σίγουρα. <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Το νιώθεις</span></span>, κάτι γίνεται. Κάτι αλλάζει. <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Σταματάς</span></span>. Κενό στη σκέψη σου. Αφήνεσαι στην όμορφη μέρα και στον καθαρό ουρανό να σε παρασύρουν. Κάθεσαι σε μια γωνία και <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">παρατηρείς</span></span> το χιόνι που πέφτει.<br />Δεν σε νοιάζει αν περνάνε και σε κοιτάνε οι περαστικοί. <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Αδιαφορείς</span> για όλους αυτή τη στιγμή.<br />Ανοίγεις το χέρι σου και παίζεις με τις νυφάδες του χιονιού που πέφτουν. Τις παρασύρεις με τον αέρα των δαχτύλων σου. Τις παρασύρεις και χαμογελάς.<br />Ανοίγεις το χέρι σου για να πέσει μια νυφάδα στο χέρι σου.<br /><br />"Λεύκες. Έτσι τις λένε", είπες και ανασκουμπώθηκες. Σηκώθηκες ζωηρά απο τη γωνία που καθόσουν κάτω απο τον ήλιο. "Λεύκες" ψιθύρισες πάλι και άρχισες να προχωράς, πιο γρήγορα αυτή τη φορά.<br />Ο αέρας που σχηματιζόταν καθώς περνούσες έκανε τις λεύκες να κινούνται κυκλικά στον αέρα και να προσγειώνονται ανώμαλα. Η φιγούρα του κορμιού σου πλέον φαινόταν μακρυά, είχες αρχίσει να χάνεσαι ανάμεσα στα κτίρια, τον κόσμο, και τις λεύκες.<br /><br /><br />Κι εγώ έμεινα εκεί μόνος μου και σε παρατηρούσα. Δεν σου μίλησα, δεν ήθελα να σε τρομάξω. Στεκόμουν μόνος μου απέναντί σου και σε παρατηρούσα. Με κοίταξες πριν να φύγεις, και τρόμαξα. Νόμιζα πως με είχες καταλάβει.<br /><br />Ήθελα να σε χαιρετήσω. Δεν πρόλαβα. Φοβήθηκα. Δεν ξέρω τί. Ίσως να είναι το... δεν ξέρω. Ήθελα να σου μιλήσω, να το ξέρεις.<br />Γεια.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_qgg_XD4VI/AAAAAAAACsg/Oa5kSMNHWgc/s1600-h/DSC00361.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_qgg_XD4VI/AAAAAAAACsg/Oa5kSMNHWgc/s400/DSC00361.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186634409494962514" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7824270226124611699?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-17105652246530180652008-04-02T23:52:00.004+03:002008-04-03T00:12:25.377+03:00Μια παρτίδα σκάκι<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Σημείωση για καλύτερη κατανόηση. </span>Ξεκίνα την ανάγνωση απο επάνω αριστερά και διάβαζε το κείμενο πηγαίνοντας ζικ - ζακ αριστερά - δεξιά.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_PygPXD4RI/AAAAAAAACsA/X-8DqGmSJqM/s1600-h/DSC01068.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_PygPXD4RI/AAAAAAAACsA/X-8DqGmSJqM/s320/DSC01068.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184754231726563602" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_PyhPXD4SI/AAAAAAAACsI/QLoSOKh9Y_0/s1600-h/DSC01070.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_PyhPXD4SI/AAAAAAAACsI/QLoSOKh9Y_0/s320/DSC01070.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184754248906432802" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">Μάγια - Μάγια. Άλογο. Καθαρόαιμο.<br /></div>Θαυμασμός.<br /><div style="text-align: right;">Θλίψη.<br /></div><div style="text-align: left;">Πόνος.<br /></div>Μια παρτίδα σκάκι.<br /><div style="text-align: right;">Απελπισία.<br /></div>Μια συμφωνία.<br /><div style="text-align: left;">Ελπίδα.<br /></div>Ένα ταγκό (ένα όνειρο).<br /><div style="text-align: right;">Απελπισία - Παραλογισμός.<br /></div>Σκέψεις.<div style="text-align: left;">Παράνοια.<br /></div>Μια συμφωνία.<br /><div style="text-align: right;">Ανατροπή.<br /></div>Μια παρτίδα.<br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_P0rPXD4TI/AAAAAAAACsQ/0x5npU2Kf18/s1600-h/PP0579J0003v01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_P0rPXD4TI/AAAAAAAACsQ/0x5npU2Kf18/s320/PP0579J0003v01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184756619728380210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">Συγγραφέας: Δωριάδης, Αντώνης<br />Σκηνοθέτης: Δημητροπούλου, Εύη<br />Σκηνογράφος/Ενδυματολόγος: Μπουσουλέγκα, Αλεξάνδρα<br />Σκηνογράφος/Ενδυματολόγος: Υφαντίδου, Ράνια<br />Συνθέτης: Δημουλέας, Κώστας<br />Χορογράφος: Μύρκου, Τατιάνα<br />Φωτιστής: Κουτράκης, Στράτος<br />Βοηθός Σκηνοθέτη: Αμανατίδου, Κατερίνα<br />Βοηθός Φωτιστή: Θωμαΐδου, Ελένη<br />Βοηθός Φωτιστή: Τριανταφυλλίδου, Λητώ<br /> <br />Ηθοποιοί: Ευαγγελίδου, Καλλιόπη (Αντιγόνη)<br /> Τζώρτζογλου, Στράτος (Άρης)<br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1710565224653018065?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-29127597908201584752008-04-02T19:10:00.004+03:002008-04-02T19:19:02.955+03:00Success story: Cosmote<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_OwOvXD4PI/AAAAAAAACrs/ucAR4v2bD2s/s1600-h/top_logo.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_OwOvXD4PI/AAAAAAAACrs/ucAR4v2bD2s/s400/top_logo.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184681363311419634" border="0" /></a>Η ιστορία της Cosmote ξεκινά σχεδόν παράλληλα με αυτή των άλλων δύο εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, που τότε ονομαζόταν Πάναφον και Telestet αντίστοιχα. Τότε βρισκόταν μόνο στο μυαλό των επιτελών του ΟΤΕ και χρειάστηκε ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για την ίδρυσή της το 1996 με τον Οργανισμό να μεταβιβάζει την άδεια κινητής τηλεφωνίας στη νεοϊδρυθείσα θυγατρική του το 1997. Παράλληλα με την απόκτηση της άδειας, εισέρχονται στη μετοχική της σύνθεση νορβηγικά κεφάλαια με τη μεταβίβαση από τον ΟΤΕ ποσοστού 30% στην Telenor.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Σταθμός για την εταιρεία και τη μετέπειτα πορεία της ήταν η τοποθέτηση του κ. Νίκου Μανασή στο τιμόνι της στις αρχές του 1998. Ο κ. Μανασής ενορχήστρωσε και εξετέλεσε το λανσάρισμα της εταιρείας εντός μερικών μηνών, ενώ σε αυτόν αποδίδονται τα εξαιρετικά πρώτα βήματά της στην αγορά, παρά τις δυσοίωνες αρχικές προβλέψεις. Η εταιρεία βλέπετε εισήλθε τρίτη σε μια άκρως ανταγωνιστική αγορά όπου είχαν ήδη αποκτήσει ισχυρή παρουσία δύο εταιρείες, θυγατρικές κολοσσών, της Vodafone και της Telecom Italia. Η «σκιά» του κ. Μανασή ακολουθούσε για χρόνια την εταιρεία και δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν ότι και η μελλοντική επιτυχία της βασίστηκε στη δική του υποδομή και μετέπειτα στήριξη.<br /><br />Τελικά, η Cosmote ξεκίνησε να λειτουργεί -τον Απρίλιο του 1998- πέντε χρόνια μετά τους ανταγωνιστές της και χτίζοντας σε χρόνο-ρεκόρ ένα τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία της στην αγορά κυρίως με την ιδιαίτερα επιθετική εμπορική πολιτική της. Πολλοί ήταν οι Έλληνες που απέκτησαν πρώτη φορά κινητό τηλέφωνο όταν λειτούργησε η Cosmote. Σε λίγους μόνο μήνες στην αγορά η εταιρεία, το τέλος του 1998, μετρούσε μερίδιο σχεδόν 15%. Δικαίως θεωρείται ότι έκανε την κινητή τηλεφωνία ένα είδος πρώτης ανάγκης. </div><br />Το 1999 ήταν μια χρονιά ταχείας ανάπτυξης και συνεχών επιτυχιών για την εταιρεία. Το α’ τρίμηνο του έτους και σε λιγότερο από ένα χρόνο λειτουργίας, σημείωσε θετική κερδοφορία, ενώ στο τέλος της χρονιάς η γεωγραφική κάλυψη του δικτύου της κάλυπτε το 97% του ελληνικού πληθυσμού και η πελατειακή της βάση ανερχόταν σε ένα εκατομμύριο. Ακόμη και σήμερα, η Cosmote έχει το αρτιότερο ίσως δίκτυο με κάλυψη ακόμη και σε περιοχές που δεν πλησιάζει σχεδόν ποτέ, κανείς. Άλλωστε η εταιρεία εκμεταλλεύτηκε εντατικά την υποδομή της μητρικής και τις διευκολύνσεις που της προσέφερε, κινούμενη πολλές φορές στα όρια της νομιμότητας των κανόνων του ανταγωνισμού, προκαλώντας παράλληλα την μήνιν των ανταγωνιστών της.<br /><br />Στο τέλος του πρώτου έτους της νέας χιλιετηρίδας, η Cosmote αρχίζει να απολαμβάνει τους κόπους της. Με μερίδιο στην εγχώρια αγορά να αγγίζει το 35% στο τέλος του έτους, ξεκινά τη δραστηριοποίησή της στις αγορές των Βαλκανίων, εξαγοράζοντας τον Αύγουστο το 85% του μετοχικού κεφαλαίου της αλβανικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας AMC. Τον Ιούνιο είχε αναλάβει τα ηνία της εταιρείας ο μέχρι πρότινος εμπορικός διευθυντής, κ. Βαγγέλης Μαρτιγόπουλος, στενός συνεργάτης του κ. Νίκου Μανασή, του οποίου και την εμπιστοσύνη απολάμβανε. Υπό τον κ. Μαρτιγόπουλο η εταιρεία, τον αμέσως επόμενο Οκτώβριο, εισάγει με επιτυχία τις μετοχές της προς διαπραγμάτευση στα Χρηματιστήρια Αξιών της Αθήνας και του Λονδίνου. Ο κ. Μαρτιγόπουλος παρέμεινε στην εταιρεία μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα, που ακολούθησαν την εξαγορά του Γερμανού και την κόντρα με τον ισχυρό άνδρα του Ομίλου Παναγή Βουρλούμη.<br /><br />Με τη δυναμική που είχε αναπτύξει η εταιρεία, ήταν φανερό ότι σύντομα θα κατακτούσε την πρώτη θέση της αγοράς, κάτι που συμβαίνει τον Ιούνιο του 2001, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα. Ευρισκόμενη στην κορυφή και ενόψει των επερχόμενων Ολυμπιακών Αγώνων, η εταιρεία προχωρά σε σημαντικές επενδύσεις. Εγκατέστησε πανελλαδικό δίκτυο GPRS, από τα πρώτα στην Ευρώπη, και διέθεσε υπηρεσίες 2,5ης γενιάς, ενώ τον Ιούλιο του 2001 απέκτησε και άδεια 3ης γενιάς (UMTS).<br /><br />Η δυναμική που είχε αναπτύξει στην Ελλάδα, φαίνεται ότι δεν ήταν τυχαία. Στο τέλος του 2002 η θυγατρική AMC στην Αλβανία έχει εγγράψει 500.000 συνδρομητές και φαίνεται ότι η Cosmote «κατέχει» το αντικείμενο. Αντίθετα στον ΟΤΕ ταλαιπωρούνται με τις δικές τους επενδύσεις σε εταιρείες κινητής, χάνοντας ακόμη και χρήματα από μια αγορά που γνωρίζει άνθιση σε όλο τον πλανήτη και μη έχοντας άλλη ελπίδα, αποφασίζουν να ποντάρουν στο «καλό άλογο».<br /><br />Στις αρχές του 2003, η Cosmote αναλαμβάνει τη διαχείριση των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας του Ομίλου ΟΤΕ. Πρόκειται για τις Globul στη Βουλγαρία και Cosmofon στην πΓΔΜ. Έξι μήνες αργότερα, η εταιρεία ξεκινά την ανάπτυξη του δικτύου 3ης γενιάς στην Ελλάδα, ενώ το Νοέμβριο προχωρά σε σύναψη αποκλειστικής συμφωνίας συνεργασίας με την ιαπωνική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας NTT DoCoMo για την αποκλειστική διάθεση και εκμετάλλευση των υπηρεσιών i-mode που παρά τις αρχικές προσδοκίες δεν φαίνεται να αποφέρει τα αναμενόμενα.<div style="text-align: justify;"><br />To 2004 η Cosmote, από τη θέση του Μεγάλου Εθνικού Χορηγού, συμβάλλει στην επιτυχημένη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004, ανταποκρινόμενη με επιτυχία στο ιδιαίτερα απαιτητικό έργο της κάλυψης των αυξημένων αναγκών της διοργάνωσης σε επίπεδο κινητής τηλεφωνίας. Παράλληλα, συνεχίζει να εξελίσσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες προς τους Έλληνες καταναλωτές, ξεκινώντας την εμπορική διάθεση υπηρεσιών 3ης γενιάς.<br /><br />Εκτός συνόρων αρχίζουν ήδη να φαίνονται τα πρώτα θετικά σημάδια. Η Cosmote έχει «επιμεληθεί» τα brand names που διαθέτει στο εξωτερικό και στον ΟΤΕ αντιλαμβάνονται ότι όποια άλλη μορφή οργάνωσης στο κομμάτι της κινητής τηλεφωνίας του Ομίλου είναι καταστροφική. Τον Απρίλιο του 2005, η Cosmote υπογράφει Μνημόνιο Συμφωνίας με τον ΟΤΕ για την εξαγορά των μετοχών των Globul και Cosmofon. Επίσης, μέσα στη χρονιά ολοκληρώθηκε η απόκτηση του 70% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Cosmorom, σήμερα Cosmote Ρουμανίας, ενώ-–στο τέλος της χρονιάς- ξεκίνησε και η εμπορική της λειτουργία.<br /><br />Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, η διοίκηση προετοιμάζει το κλίμα λέγοντας ότι είναι αναγκαίο ένα ιδιόκτητο δίκτυο καταστημάτων. Ήταν η "αχίλλειος πτέρνα" της εταιρείας, καθώς παρά τις συνεχείς προσπάθειες δεν κατάφερε να οργανώσει και να αναπτύξει ένα δικό της δίκτυο. Αντ’ αυτού προχωρά στην εξαγορά της Γερμανός, μια κίνηση που αμφισβητήθηκε έντονα, και βρίσκεται ακόμη και σήμερα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και φυσικά στην πρώτη γραμμή της αντιπολίτευσης από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Η διοίκηση πάντως υποστηρίζει ότι η εξαγορά αυτή έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα επιτυχημένη, με τη Γερμανός να εξελίσσεται σε κύριο μοχλό ανάπτυξης της πελατειακής βάσης της Cosmote σε όλες τις αγορές. Στο τέλος του 2006, ο Όμιλος αριθμεί 11 εκατομμύρια πελάτες.<br /><br />Στις αρχές του επόμενου έτους, οι συζητήσεις για το μέλλον της Cosmote γίνονται εντονότερες. Κορυφώνονται το φθινόπωρο με την παραίτηση του κ. Μαρτιγόπουλου από τη θέση του, λόγω διαφωνίας με τον επικεφαλής του ΟΤΕ για την εξαγορά της εταιρείας κινητής από τη μητρική της. Ο κ. Παναγής Βουρλούμης αναλαμβάνει το εγχείρημα να φέρει πιο κοντά την επιτυχημένη θυγατρική στον ΟΤΕ από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου, ενώ Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος αναλαμβάνει ο κ. Μιχάλης Τσαμάζ, στέλεχος με μακρά πορεία στις τηλεπικοινωνίες και ειδικότερα τον Όμιλο ΟΤΕ.<br /><br />Το Νοεμβρίο του 2007 ο ΟΤΕ ανακοίνωσε την υποβολή προαιρετικής δημόσιας πρότασης για την απόκτηση του συνόλου των μετοχών της Cosmote, σηματοδοτώντας την αρχή του τέλους για την εισηγμένη Cosmote, που με την πορεία της αποτέλεσε μια από τις «όμορφες» παρουσίες στο ελληνικό χρηματιστήριο. Από το 2000 που ξεκίνησε τη διαπραγμάτευση έως το 2008, η αξία του «χαρτιού» της εταιρείας ανέβηκε κατά σχεδόν 180%, την ώρα που ο Γενικός Δείκτης έπαιζε σε μονοψήφια μεγέθη (2,6%).<br /><br />Σε όλη την περίοδο αυτή, η ελληνική εταιρεία κινητής έχει καταγράψει σειρά διακρίσεων. Ήδη από το 2001, η Cosmote περιελήφθη στον κατάλογο FT500 Top Companies των Financial Times, ο οποίος καταγράφει την ετήσια εικόνα των μεγαλυτέρων εταιρειών του κόσμου βάσει της κεφαλαιοποίησής τους. Τόσο το 2006 όσο και το 2007 συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις 100 κορυφαίες εταιρείες τεχνολογίας στον κόσμο σύμφωνα με τη λίστα Information Technology 100 του περιοδικού BusinessWeek. Ενδεικτικό είναι ότι, στην εν λόγω λίστα, η εταιρεία κατέλαβε την 6η θέση από πλευράς απόδοσης ιδίων κεφαλαίων (return on equity), ενώ στη γενική κατάταξη εκτοξεύτηκε στην 26η θέση, ανεβαίνοντας 54 ολόκληρες θέσεις από το 2006, που κατείχε την 80η θέση.<br /><br />Σήμερα η Cosmote διαθέτει περισσότερους από 15,5 εκατομμύρια πελάτες σε μια ευρύτερη αγορά 46 εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι εξελίξεις με την είσοδο της Deutsche Telecom στο μετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ ενδέχεται να δώσουν ώθηση στην εταιρεία που σε κάθε περίπτωση γυρίζει σελίδα...<br /><br /><br />Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύεται με την ευκαιρία της διαγραφής της μετοχής της Cosmote απο το ταμπλό του ΧΑΑ.<br />"Χθες η μετοχή της Cosmote διεγράφη οριστικά από το ταμπλό του Χρηματιστηρίου Αθηνών, κλείνοντας έναν κύκλο σχεδόν μιας δεκαετίας που άλλαξε εν μέρει τη ζωή και την καθημερινότητα όλων των Ελλήνων. Θα μπορούσε να πει κανείς με βεβαιότητα, ότι η Cosmote είναι μια από τις πιο επιτυχημένες επιχειρηματικές κινήσεις του Δημοσίου και απομένει να δούμε αν τελικά η θυγατρική του ομίλου ΟΤΕ είναι ικανή να καταστήσει ελκυστικό όλο τον όμιλο." (capital.gr)<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold;">credits: capital.gr</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2912759790820158475?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-57240105737025114132008-04-02T10:46:00.003+03:002008-04-02T10:49:32.473+03:00Αντίο Ζιλ Ντασέν<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_M57PXD4OI/AAAAAAAACrk/ry0rce2W4QE/s1600-h/20.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R_M57PXD4OI/AAAAAAAACrk/ry0rce2W4QE/s400/20.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184551285931892962" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Πολιτογραφημένος Έλληνας εδώ και δεκαετίες ο Αμερικανός σκηνοθέτης Ζιλ Ντασέν έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών στα 97 του χρόνια αφήνοντας την τελευταία του πνοή στο σπίτι στην Αθήνα στην πόλη που λάτρεψε μέσα από τη Μελίνα Μερκούρη.<br />Ο ίδιος ο φιλέλληνας σκηνοθέτης είχε δηλώσει "ήμουν Έλληνας ακόμη κι όταν δεν το γνώριζα. Η Ελλάδα είναι το σπίτι μου". Τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα υγείας αλλά η κατάσταση είχε επιδεινωθεί το τελευταίο διάστημα. Ο Ντασέν υπήρξε θύμα του μακαρθισμού με αποτέλεσμα να φύγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και να συνεχίσει τη ζωή και την τέχνη του στη Γαλλία και στην Ελλάδα. Τρεις δεκαετίες περίπου είχε αποχωρήσει από τα κινηματογραφικά πλατό αλλά οι ταινίες του εξακολουθούν να προσελκύουν το ενδιαφέρον των απανταχού σινεφίλ.<br />Ταινίες που εκτείνονται από το αστυνομικό γκανγκστερικό φιλμ νουάρ ως τον κοινωνικό ρεαλισμό και το λυρικό εξπρεσιονισμό.<br /></div><br /><br />no further comments.<br />Καλό ταξίδι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5724010573702511413?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-47192504342942449302008-03-30T21:09:00.003+03:002008-03-30T21:21:34.713+03:00ΔΑΑ: Οι προτιμήσεις των επιβατών<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-_aJPXD4KI/AAAAAAAACqw/RlUTRxyDajc/s1600-h/oa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-_aJPXD4KI/AAAAAAAACqw/RlUTRxyDajc/s400/oa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183601548403663010" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/Grigs/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-8.jpg" alt="" /><strong><span style="font-weight: normal;">Και ενώ η Ολυμπιακή συνεχίζει να έχει προβλήματα παρόλο που είναι μια απο τις πιο καλές αεροπορικές εταιρείες παγκοσμίως και η Aegean να ανεβαίνει σε προτίμηση και υπόληψη στο μυαλό των επιβατών, μια έρευνα μεταξύ αυτών στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος δείχνει πως πρώτη δημοφιλής εταιρεία είναι η Aegean με την Ολυμπιακή να ακολουθεί δεύτερη έχοντας το μισό του ποσοστού της πρώτης. Παρόλα αυτά κανείς δεν μαθαίνει ποτέ ότι η Aegean έχει προβλήματα και άλλα τέτοια. Θα αναφέρω απλά αυτό το οποίο έμαθα πρίν απο λίγο. </span></strong><br /><strong><span style="font-weight: normal;"></span></strong><br /><strong><span style="font-weight: normal;">Αεροπλάνο της Aegean χτυπήθηκε στο Ηράκλειο απο κεραυνό. Δεν το έμαθε κανείς ποτέ εκτός, απο αυτούς που γνωρίζουν. Το συγκεκριμένο αεροπλάνο η εν λόγο εταιρεία το φόρτωσε, επιβίβασε τους επιβάτες και το τοποθέτησε κανονικά στην πτήση του προς Αθήνα. Όταν με το καλό θα έφτανε Αθήνα, θα το επιδιορθώνανε όπως - όπως, και μετά θα το στείλουνε στην Τουρκία για να υπογράψει απλά ο εκεί τεχνικός τους πως το αεροπλάνο έχει ελεγχθεί και είναι μια χαρά και μπορεί να πετάξει. Τώρα βέβαια θα αναρρωτηθείς εσύ γιατί να το στείλουν Τουρκία. Αυτό θα γίνει επειδή η Aegean δεν έχει τεχνική βάση στην Ελλάδα αλλά, στην Τουρκία όπου και τους βγαίνει πιο οικονομικά. Οπότε καταλαβαίνεις τώρα εσύ τι γίνεται στη συγκεκριμένη εταιρεία και πόσο περισσότερο υπερέχει η Ολυμπιακή. Αλλά, τι να κάνεις. Τα πάντα είναι θέμα ΜΜΕ.<br />Παρακάτω παρουσιάζω τα αποτελέσματα απο την έρευνα που έγινε μεταξύ των επιβατών του ΔΑΑ.<br /><br />Καλές πτήσεις να έχουμε όλοι μας.<br /></span></strong><strong></strong></div><strong><br /><br />Οι 5 πιο δημοφιλείς εταιρείες μεταξύ των Ελλήνων επιβατών του ΔΑΑ </strong> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="el-GR"> </p> <table style="width: 363px; height: 206px;" border="1" bordercolor="#000000" cellpadding="7" cellspacing="0" width="363"><colgroup><col width="136"><col width="120"></colgroup> <tbody> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western" lang="el-GR"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size:10;"><strong>Εταιρεία </strong></span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western" lang="el-GR"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" ><strong>Ποσοστό προτίμησης</strong></span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" ><span style="font-family:Arial, sans-serif;">Aegean<span lang="el-GR"> </span>Airlines<span lang="el-GR"> </span></span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >46%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Olympic Airways </span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >21%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Lufthansa</span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >11%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Emirates</span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >4%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="53%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Singapore – British Airways </span></span></p> </td> <td width="47%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >3%</span></span></p></td></tr></tbody></table><br /><strong>Οι 5 πιο δημοφιλείς εταιρείες μεταξύ των ξένων επιβατών του ΔΑΑ</strong> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="el-GR"> </p> <table style="width: 316px; height: 206px;" border="1" bordercolor="#000000" cellpadding="7" cellspacing="0" width="316"><colgroup><col width="95"><col width="161"></colgroup> <tbody> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western" lang="el-GR"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" ><strong>Εταιρεία</strong></span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western" lang="el-GR"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" ><strong>Ποσοστό προτίμησης </strong></span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Lufthansa</span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >15%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >British Airways</span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >9%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Air France</span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >7%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Emirates</span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >7%</span></span></p> </td> </tr> <tr valign="top"> <td width="37%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >Singapore</span></span></p> </td> <td width="63%"> <p class="western"><span style="font-family:Arial, sans-serif;"><span style="font-size: 10pt;font-size:85%;" >7%</span></span></p></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4719250434294244930?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-19737997832116137432008-03-27T08:10:00.000+02:002008-03-27T08:11:35.855+02:00Επειδή δεν κάνει μόνο η Άντζελα (LADY) καριέρα στο εξωτερικό<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mxp4TEHDXKs"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mxp4TEHDXKs" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1973799783211613743?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-14461513580493774292008-03-22T21:26:00.003+02:002008-03-22T22:35:22.541+02:00Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-VtYfXD4JI/AAAAAAAACqk/_DftnyzgxRY/s1600-h/elf-yourself.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-VtYfXD4JI/AAAAAAAACqk/_DftnyzgxRY/s400/elf-yourself.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180667213862133906" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Και ενώ ο καιρός περνάει, το ΠΑ.ΣΟ.Κ νιώθει την ανάσα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α όλο και πιο κοντά του. Νιώθει το τρέμουλο που νιώθει μια γυναίκα όταν ο εραστής της, την πλησιάζει απο πίσω και η ανάσα του της χαϊδεύει το λαιμό. Τρέμει απο το ρίγος που της προκαλεί. Η βασική διαφορά όμως μεταξύ των δύο σκηνικών είναι πως η γυναίκα δεν θα κάνει τίποτα για να το αποφύγει αλλά θα σταθεί εκεί για να αφήσει τη σκηνή να συνεχιστεί και να φτάσει στο τέλος της. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ απο την άλλη κάνει σπασμωδικές κινήσεις και πολύ βιαστικές τις οποίες βέβαια δεν μπορεί - αν και προσπαθεί - να καλύψει.<br />Το ΣΥ.ΡΙΖ.Α - ή Σ(Φ)Υ.ΡΙΖ.Α. όπως το λέει ένας φίλος μου - εξέλεξε σαν αρχηγό του τον κο. Αλέξη Τσίπρα. Νέος άνθρωπος, επικοινωνιακός απο οτι φαίνεται και δείχνει και ο ίδιος (όπου σταθεί και όπου βρεθεί έχω την αίσθηση, (και καλά) πιο κοντά στους νέους ανθρώπους, αφουγκράζεται την κοινωνία και άλλα τέτοια χαζά και πολύ ωραία παραμυθάκια τα οποία έχουνε αρχίσει να πιστεύουν πολλοί οτι όντως συμβαίνουν. Έχει παρατηρήσει κανείς τον κο. Τσίπρα πως αντιδρά πλέον στις κάμερες και γενικότερα στα φώτα της δημοσιότητας; Σε λίγο θα τον ανακηρύξει το STATUS άνδρα της χρονιάς, θα κάνει γυμνή (λέμε τώρα) φωτογράφηση φορώντας μόνο τη σημαία του κόμματος στο πιο In περιοδικό, θα αρχίσει να προβάλλεται απο το STAR για τα κοσμικά πάρτυ στα οποία παραβρίσκεται και θα κάνει διακοπές μόνο στη Μύκονο (το απαγορευμένο νησί για τα παιδιά του μεγαλοδικηγόρου κου. Αλέξη Κούγια). Ας τον βοηθήσει κάποιος να ανταπεξέλθει στις μεγάλες απαιτήσεις που έχουν τα μέσα και ιδιαιτέρως η τηλεόραση. Καλό το να είσαι δημοφιλής αλλά αν δεν είσαι η Άννα Βίσση, ο Ρουβάς, η Βανδή έστω η Κοκκίνου βρε παιδί μου, τόση δημοσιότητα δεν σου κάνει καλό.<br />Ας επιστρέψουμε όμως στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.<br /><br />Έβλεπα τις προάλλες το Γιωργάκη (μεγάλη η χάρη του) pou eixe katebei stin poreia gia to asfalistiko opou kai petyxe kai ton Aleksi Tsipra. Anarwtithika ekeini ti stigmh. Poses fores exw dei to sygkekrimeno anthrwpo na pigainei se poreies kai tetoia skeftika. Den katafera na skeftw polles fores ews kamia mporw na pw.<br />Ας το γυρίσουμε τώρα στα Ελληνικά - για να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Καμία δεν κατάφερα λοιπόν να σκεφτώ και πόσες φορές έχει γίνει κάτι τέτοιο. Πως μπορείς να ερμηνεύσεις τώρα εσύ ο απλός παρατηρητής των εικόνων που μεταδίδει η τηλεόραση του Γιώργου να "κατεβαίνει" στην πορεία (νομίζω κατέβηκαν μαζί του και πολλοί υπουργοί και γενικότερα μεγάλα ονόματα ή γνωστά απο το κόμμα) και ακόμη περισσότερο να κάνει και χειραψία με τον Τσίπρα σα να πήγαν για καφέ και να πέτυχε ο ένας τον άλλο "τυχαία". Το ερμηνεύεις ως εξής.<br />Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο μικρός Γιωργάκης δεν ξέρουν τι να κάνουν για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στην καινούργια δυναμική (αν μπορώ να το πω έτσι) που αναπτύσσεται γύρω απο το όνομα και του συνασπισμού και έτσι προσπαθούν να αντιγράψουν τις κινήσεις αυτού. Φυσικά το καταφέρνουν αλλά το θέμα είναι πως επειδή είναι κακή αντιγραφή του ενός απο τον άλλο γίνεται μεν αλλά ανεπιτυχώς δε. Αυτό ήταν η πρώτη αφορμή. Έρχεται και η δεύτερη αφορμή που επιβεβαιώνει ακόμη περισσότερο τα παραπάνω. Ο Γιώργος έβαλε "λένε" νέους ανθρώπους στο συμβούλιο του κόμματος. Πότε έγινε ξανά κάτι τέτοιο. Είχε ξανακουστεί αυτό είναι σίγουρο και το θυμάμαι αλλά πότε το εφαρμόσανε; ΠΟΤΕ. Τώρα τι έγινε ξαφνικά και γίνεται η υπόσχεση πράξη; Τις πταίει; Κάθησε ποτέ κανείς να αναρωτηθεί;<br /><br />Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο. Κινήσεις εντυπωσιασμού απο το ΠΑΣΟΚ θα γίνονται συχνά πλέον όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκεται μπροστά στις κάμερες και θα συζητιέται. Μια καινούργια δυναμική μπορεί όντως να δημιουργείται σιγά σιγά αλλά θα φανεί εν καιρό. Ας περιμένουμε λοιπόν. Και ελπίζω να υπάρξουν όντως, νέες, φρέσκες, δημιουργικές και πάνω απο όλα όσο το δυνατόν εφαρμόσιμες και λιγότερο ζημιογώνες προτάσεις για την κοινωνία και τη χώρα.<br /><br />Όσο για τη Νέα Δημοκρατία θα πω μόνο το εξής. Καααααααααααλάάάάάάάά....<br /><br />Βρες λές να δούμε και το ΚΚΕ να αλλάζει άρον άρον την Αλέκα;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-1446151358049377429?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-55402293355446843662008-03-21T21:47:00.000+02:002008-03-21T21:48:04.893+02:00Ain't no mountain high enough<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Xz-UvQYAmbg&rel=0"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Xz-UvQYAmbg&rel=0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5540229335544684366?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-54190752644315428882008-03-18T21:35:00.002+02:002008-03-18T22:42:39.884+02:0052: Επόμενη στάση ΑΤΕΙ.ΟΣΕ --> Στάση 52. Αναμονή του λεωφορείου για να πάει κάποιος στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.<br /><div style="text-align: justify;">Φοιτητές μαζεμένοι πολλοί, λεωφορεία όμως μαζεμένα ούτε ένα. 7 σειρές φοιτητές. Επιτέλους, το πολυπόθητο λεωφορείο φτάνει.<br /></div><div style="text-align: justify;">Στοιβαζόμαστε όλοι μέσα (στην κυριολεξία όμως στοιβαζόμαστε) και ξεκινάμε. Ο οδηγός αναπτύσσει ταχύτητα. Ξαφνικά φανάρι - που πάνε και τα βάζουνε κι αυτά ή, πότε πάνε και ανάβουνε κόκκινο. Τα φρένα τσιρίζουν, οι επιβάτες σιγά σιγά πηγαίνουν προς τα μπροστά με μια ελαφρά κλήση. Νιώθω κάποιον πίσω μου, το χέρι μου το νιώθει μια κοπελιά μπροστά μου, τα βιβλία στο πάτωμα, το κινητό στο τζάμι. Ο οδηγός να βρίζει.<br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:180%;">5</span><br /><span style="font-size:130%;">4</span><br /><span style="font-size:100%;">3</span><br /><span style="font-size:85%;">2</span><br /><span style="font-size:78%;">1</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Πράσινο.</span><span style="color: rgb(255, 255, 0);"> Πάμε. </span>Οι ρόδες γυρίζουν, το λεωφορείο αναπτύσσει ταχύτητα, κουδούνι. Στάση. Τα φρένα τσιρίζουν. Η ελαφρά κλήση που λέγαμε εννοείται κάθε φορά που τα φρένα μπορεί είτε να τσιρίζουν είτε απλά να ακούγονται. Ξεκινά πάλι το λεωφορείο. Κάθε λίγο και λιγάκι, κάποιος απο το δρόμο θα θέλει να ανέβει, κάποιος απο το λεωφορείο να αποβιβαστεί ή κάποιο φανάρι θα τυχαίνει. Είτε θέλεις να επιβιβαστείς είτε να αποβιβαστείς το σκέφτεσαι. Είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτο το λεωφορείο που αναρωτιέσαι αν θα προλάβεις να φτάσεις στην πόρτα, καθώς και αν θα μπορέσεις να χωρέσεις για να μπεις απλά και να στέκεσαι με την πλάτη στην πόρτα. Μοναστηρίου. Δεν χωράνε άλλα αυτοκίνητα. Πρωινή κίνηση βλέπεις. Επιτέλους. Η γέφυρα στα ΚΤΕΛ. Τελευταία στάση πρίν το ΤΕΙ. Οι φοιτητές που περιμένουν εκεί πέρα πρέπει να είναι τυχεροί καθώς, υπάρχουν φορές που το λεωφορείο δεν σταματάει για να ανέβουν και φορές που σταματάει. Ανάλογα με τον κόσμο. Απο τα ηχεία ακούγεται η κοπελιά να αναγγέλλει τη στάση. Φτάνουμε επιτέλους. 30-40 λεπτά αργότερα είσαι στο ΤΕΙ. Κόσμος κατεβαίνει και κατεβαίνει και κατεβαίνει απο το λεωφορείο. Αναρωτιέσαι πως χωρέσατε πάλι τόσα πολλά άτομα εκεί μέσα. Θαύμα σκέφτεσαι.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-ApApwOJSI/AAAAAAAACp4/Qa84eMnXEgI/s1600-h/52.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R-ApApwOJSI/AAAAAAAACp4/Qa84eMnXEgI/s320/52.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179184662660916514" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ΟΣΕ --> Στάση 52. Αναμονή του λεωφορείου για να πάει κάποιος στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.<br />Φοιτητής κανείς μαζεμένος. Δυο τρία άτομα έτσι για τα μάτια του κόσμου.<br />Το λεωφορείο φτάνει αν δεν είναι ήδη εκεί. Ανεβαίνουμε, καθόμαστε και είναι τόσο χαλαρά που τρομάζεις. Καμία σχέση με το πρωί. Ξεκινάμε. Πρώτο φανάρι. Σταματάμε. Ανάβει πράσινο. Απο τα ηχεία αν ξεχαστείς ξαφνικά ακούς την αναγγελία "Επόμενη στάση ΑΤΕΙ. Next Station ATEI". Κοιτάζεις έξω. Φτάνεις ΤΕΙ σε λίγο.<br />Απόγευμα. Μοναστηρίου άδεια. Κανένα αυτοκίνητο. Κανείς δεν κατεβαίνει, κανείς δεν ανεβαίνει. Ο οδηγός μιμείται τον Σουμάχερ κι εσύ έχεις κολλήσει ήδη στην πλάτη της θέσης. Το στομάχι σου επίσης έχει κολλήσει στην πλάτη σου. Ο οδηγός συναγωνίζεται τον εαυτό του στο ποιος τρέχει περισσότερο. Τελικά κερδίζει ο ίδιος. Χρειάστηκες 15 λεπτά για να φτάσεις. Κατεβαίνει. Φιλάς το χώμα που πατάς και λες πως δεν ξανανεβαίνεις σε αυτό τον οδηγό. Τι το ήθελες.<br /></div><br />Παρατηρείς καμία διαφορά μεταξύ των δύο διαφορετικών στιγμών;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5419075264431542888?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-74365269345451487622008-03-13T08:34:00.002+02:002008-03-13T08:37:26.696+02:00Another Chance | The love we're afraid of.<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/k9Xtvj_JVSM&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/k9Xtvj_JVSM&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br />Love we need to give.<br /><br />Love we need to take back.<br /><br />Love that nobody accepts.<br /><br />Love that most of us are afraid of it.<br /><br />I've seen this video clip before and haven't noticed it that much as today. Now i am showing it to you too. Can you see the meaning? Can you get the feeling? Do you have anything else to say?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7436526934545148762?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-36528763693850679832008-03-11T09:44:00.003+02:002008-03-11T09:52:04.777+02:00Does this scary you? An image that will make you feel something.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R9Y4tZwOJRI/AAAAAAAACpw/nh-ZIGromb0/s1600-h/a+growing+epidemic.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R9Y4tZwOJRI/AAAAAAAACpw/nh-ZIGromb0/s400/a+growing+epidemic.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176387174367372562" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">The little girl shown in the image above is suffering from pneumonia and it is given oxygen treatment in San pedro Sula, Honduras. The country has registered some 9.000 cases so far this year.<br />And while in Greece people are fighting for their rights to have a normal life when they reach their 60s, their are cutting out the electricity, they go on strike and because of that the Bank of Greece cannot opperate and as a result nobody can doanything. Banks running out of money, the stock market was closed for three days.<br />While these things are happening to Greece many people around the globe are dying, are hungry and trying to make it out with one dollar a day.<br /><span style="font-weight: bold;">This really does scary me.</span> I am not sure on what to do but, i think that something has to be done.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3652876369385067983?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-77422207151068942422008-03-07T09:40:00.003+02:002008-03-07T09:53:07.992+02:00Κόψτε μου το ρεύμα<div style="text-align: justify;">Και ενώ η χώρα δεν είχε άλλα προβλήματα ξαφνικά οι υπάλληλοι της ΔΕΗ αποφάσισαν να κάνουν απεργία και έχουν φέρει την κατάσταση σε οριακό σημείο για όλους. Έβλεπα ειδήσεις χθές και είδα τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ έξω απο τα δικαστήρια της Ευελπίδων να παλεύουν να μπούνε μέσα για να διακόψουν την εκδήκαση της υπόθεσης της ΔΕΗ. <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ΜΗΠΩΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΚΗ;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Κώστας κουτσοδήμας - Μέλος Δ.Σ. ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">"Εκ μέρους της ΓΕΝΟΠ και της ΔΕΗ ζητάμε συγνώμη για την ταλαιπωρία των καταναλωτών"</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Γιώργος Γκαραβέλας</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">"Την ευθύνη των διακοπών δεν την έχουν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ. Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ είναι απεργοί. Δεν κατεβάζουμε κανένα διακόπτη, εμείς απλά απεργούμε."</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Τα παραπάνω ήταν τα λόγια κάποιων (βλέπετε ποιοί είναι αυτοί) οι οποίοι έχω την αίσθηση πως αυτά που λέγανε τα λέγανε μπας και τα πιστέψουν και οι ίδιοι. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Κύριοι της ΔΕΗ και των συνδικαλιστικών ενώσεων </span>, αν δεν το έχετε καταλάβει, το ηλεκτρικό ρεύμα είναι αυτό που κινεί πλέον ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν μια επανάσταση όταν κατάφεραν κάποιοι να το παράγουν για πρώτη φορά και τώρα αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Αν έχετε την αίσθηση πως με αυτό κάνετε αισθητό το πρόβλημά σας στη χώρα και μας βοηθάτε να μάθουμε τα αιτήματά σας έχετε δίκαιο. Το καταφέρνετε. Επίσης μας προκαλείτε δυσφορία και προβλήματα στη χώρα. Και όλα αυτά γιατί; Ίσως επειδή οι αλλαγές δεν σας βολεύουν. Είτε στα όρια ηλικίας είτε σε άλλα συμφέροντα τα οποία μπορεί και να έχετε, γιατί μην ξεχνάμε πως η ΔΕΗ είναι δημόσιο. Και αυτό έχει πολλά +.<br /><br />Δεν αλλάζετε λέω εγώ στάση καλύτερα και να σταματήσετε να λειτουργείτε σαν μαλάκες οι οποίοι κάνουν οτι τους λένε; Σκεφτείτε λίγο πως προκαλείτε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα απο όσο νομίζετε.<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);"> ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ.</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7742220715106894242?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-20811090250481702182008-03-06T08:37:00.003+02:002008-03-06T08:39:04.994+02:00Eliminate Noise | Ελιμινέιτ νόιζ<embed type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" src="http://i196.photobucket.com/player.swf?file=http://vid196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/videos/booboo_pc.flv" height="361" width="448"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2081109025048170218?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-45417107240383572592008-03-03T22:04:00.005+02:002008-03-03T22:38:53.508+02:00To Macedonia, or not Macedonia?<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">Και ενώ η εξεταστική συνεχίζεται, παρακολουθώντας κάπου κάπου τι γίνεται και τι λέγεται στα νέα βλέπεις πως. Τα καυτά θέματα ποικίλουν απο κανάλι σε κανάλι και απο δημοσιογράφο σε δημοσιογράφο. Στον ΑΝΤ1 ας πούμε ο λαϊκός κατα τα άλλα παρουσιαστής ειδήσεων (του οποίου το όνομα μου διαφεύγει αυτήν τη στιγμή) επιμένει λαϊκά. Το λέει και ο τίτλος του. Όλες οι υπόλοιπες ειδήσεις επιμένουν το ίδιο.<br /><br />Αυτό που καίει φυσικά "άπαντες" είναι το θέμα των Σκοπίων και της ονομασίας τους. Macedonia or not Macedonia? Ιδού η απορία. Σήμερα είχανε καλεσμένο στο δελτίο ειδήσεων του ALPHA έναν δημοσιογράφο της εκεί χώρας τον οποίο βολιδοσκοπούσανε με ερωτήσεις και απο όσο εγώ κάθησα και είδα το δελτίο - καθώς δεν είναι και για πολύ ώρα να το βλέπεις - ο κακαουνάκης δεν έμαθε ποτέ τι σημαίνει συνομιλία. Απλά φωνάζει. Αναρωτιούνται λοιπόν τι γίνεται με το θέμα, και τι θα κάνουν οι Η.Π.Α. και πως θα αντιδράσει ο κωστάκης, ο δικός μας ο μπούλης.<br /><br />Υπάρχουν όμως κάποιοι οι οποίοι αναρωτιούνται κάτι πολύ βαθύ και σοβαρό. Έρχονται λοιπόν και ερωτούν (έχει σχέση με το όνομα και είναι αυτό που με έκανε να γράψω αυτό το άρθρο). Ρωτούν λοιπόν, γιατί οι δημόσιες Ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στη χώρα έχουν στον τίτλο τους, το όνομά τους και δίπλα τη λέξη Μακεδονία. Το δικαιολογούν και ως εξής λέγοντας. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι λογικό να χρησιμοποιούν οτι τίτλο θέλουν και μπράβο τους, οι δημόσιες Ελληνικές επιχειρήσεις πως τολμάνε (άκου να δεις. ΤΟΛΜΑΝΕ!!!) να χρησιμοποιούν τη λέξη Μακεδονία;<br /><br />Και έρχομαι εγώ τώρα και αναρωτιέμαι. Στη χώρα στην οποία επενδύσανε (FYROM στη συγκεκριμένη περίπτωση), απο τη στιγμή που οι πολίτες της αναφέρονται έτσι μεταξύ τους πως πρέπει μια εταιρία να ονομαστεί, <span style="font-weight: bold;">ΑΛΛΙΩΣ</span>; Μπορείς να μου πείς 1000 δικαιολογίες, θα σου πώ όμως το εξής. <span style="color: rgb(255, 204, 102);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Πόσα περιθώρια έχει μια εταιρεία η οποία κάνει επενδύσεις στο εξωτερικό να κάνει μια κίνηση λάθος και να πάνε χαμένα τα κεφάλαια που διέθεσε για την επένδυση αυτή;</span></span> Στο απαντώ κι όλα. <span style="font-weight: bold;">ΚΑΜΙΑ. </span>Γιατί; Επειδή στην ξένη χώρα η κρατική (ή δημόσια) επιχείρηση δεν είναι δημόσια αλλά, ιδιωτική. Πως μεταφράζεται αυτό; Όπως για όλες τις άλλες επιχειρήσεις. Πως αν δεν κάνει αυτό που πρέπει θα κλείσει. Και <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">τότε οι άνθρωποι που τώρα φωνάζουν γιατί χρησιμοποιούν το Μακεδονία, θα φώναζαν γιατί οι ελληνικές κρατικές επιχειρήσεις βγαίνουν στο εξωτερικό και σπαταλούν τα χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων για λάθος κινήσεις απο τη στιγμή που δεν αποδίδουν.</span> Μα καλά, είναι λογικό αυτό το πράγμα;<br /><br />Επίσης, κάτι που δεν είπα πιο πάνω. Απο ότι φαίνεται μάλλον θα γίνει αυτό που επιθυμούν τα σκόπια. Γιατί; Η απάντηση και πάλι είναι λογική. Επειδή εμείς όταν έπρεπε να λύσουμε το θέμα των σκοπίων εθελοτυφλούσαμε και γυρνούσαμε απο την άλλη σκεπτόμενοι πως δεν θα έρθει ποτέ το θέμα ξανά στο προσκήνιο (πετούσαμε αετό κοινώς) ενώ, οι πολιτικοί της άλλης χώρας κάνανε πολύ καλές δημόσιες σχέσεις και αυτή τη στιγμή απλά θερίζουν τους καρπούς αυτών των κινήσεων.<span style="font-weight: bold;"><br /></span><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ. (να παραμείνετε τόσο μαλάκες όσο είστε)<span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"> </span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Αλλάζουμε θέμα λοιπόν και προχωράμε παρακάτω.<br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> Δημοσκόπηση.</span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Σ(Φ)ΥΡΙΖΑ.</span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> Τρία κόμματα πλέον.</span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> Δύο αρκετά δυνατά. </span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> Ένα που ανεβαίνει. </span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">--></span> Ένα που κατεβαίνει. </span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(102, 204, 204);">--></span>Και ένα που πάει να φάει τα μούτρα του μόνο του (σαν παιχνίδι φαίνεται). </span></span></span><br /></div><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br />Στο δεξιό ΠΑΣΟΚ αναρωτιούνται γιατί δεν πάνε καλά και τι κάνουν λάθος και πως και γιατί τους φεύγουν οι ψηφοφόροι αριστερά. Λες και είναι κατάστημα ακούγεται και έχουν σιγά σιγά αρχίσει να χάνουν τους πελάτες τους. Έτσι βλέπουν πλέον το κοινό που πάει και ψηφίζει. Σε λίγο θα βλέπουμε και τηλεπαιχνίδι με τον διακριτικό τίτλο, "Βρές τον κόμμα που πέφτει". Μια απορία έχω όμως τώρα εγώ. Πότε ήταν το ΠΑΣΟΚ αριστερό κόμμα κι εγώ δεν το πήρα χαμπάρι; Εντάξει, δεν ασχολούμαι και πολύ με την πολιτική το παραδέχομαι αλλά, πότε το ΠΑΣΟΚ ήταν αριστερό; Δεν το κατάλαβα μέχρι τώρα. </span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br />Η νέα δημοκρατία είδε τα ποσοστά της να πέφτουν. Λες και πότε ήταν σοβαρό κόμμα και τώρα αναρωτιούνται γιατί χάνουν. Θα ρωτήσω μόνο ένα πράγμα. Κάνει ο μπούλης για πρωθυπουργός; Αν είναι δυνατόν. Μα είναι μπούλης. Θα μου πείς τώρα εσύ. Γιατί, κάνει ο Γιωργάκης για υποψήφιος; Όχι θα απαντήσω είναι η αλήθεια αλλά, κάποιο χαζό πρέπει να είναι μπροστά και να φαίνεται. Στο σπίτι ας παίζει με τα παιχνίδια του.</span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Ο τσίπρας απο την άλλη. Δεν έχω κάτι να πώ γι'αυτόν. Θα πώ απλά οτι μου αρέσει. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω αν θα τον ψήφιζα ποτέ αλλά, μου αρέσει. Μου βγάζει μια αίσθηση, πώς να το πω. Δεν ξέρω. Αλλά μου βγάζει μια αίσθηση.</span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Πολλά θέματα κατά τα άλλα. ΔΕΗ, η τιμή του δολαρίου, η κακοκαιρία στην Ευρώπη (καλοκαιρία στην Ελλάδα), οι εκλογές στις Η.Π.Α. (πόσο καιρό κρατάνε επιτέλους) και πολλά ακόμη θέματα, τα οποία στο δελτίο του ΑΝΤ1 έρχονται δεύτερα γιατί η τιμή της ντομάτας στη λαϊκή αγορά είναι πιο σημαντική απο οτιδήποτε άλλο. </span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Καλώς ορίσατε λοιπόν στην Ελληνική Τηλεόραση. Το ΕΣΡ σας εύχεται να έχετε μια ευχάριστη διαμονή. Snacks, hot dog, nachos, και ότι άλλο θέλετε κατα τη διάρκεια, είναι μια χορηγία των διαφημιζομένων. Καλή σας απόλαυση.</span></span></span><br /></div><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span></div><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /></span></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">Grigsgr</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span></div><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4541710724038357259?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-38382834675926274842008-03-03T10:13:00.000+02:002008-03-03T10:14:43.680+02:00GAP<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >ΔΕΝ ΘΕΛΩ</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3838283467592627484?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-86819908021766756702008-02-25T12:06:00.002+02:002008-02-25T12:18:57.816+02:00Cretan People's RepublicΤο σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν ενα πολύ απολαυστικό ΣΚ.<br />Είχε έρθει ένας φίλος μου απο το Ηράκλειο και έμεινε μαζί μου. Είχα πολύ καιρό να τον δώ και επίσης να τα πούμε κι όλα. Χάρηκα ιδιαιτέρως που τον είδα.<br /><br />Χθές τελευταίο βράδυ που κοιμόταν σε εμένα πρίν φύγει, και ενώ εκείνος είχε πέσει για ύπνο, κάθησα και έβλεπα τηλεόραση. Πρώτα STAR - είχε Blade, και μετά έκανα ζάπινγκ για να δώ τι έχουν τα υπόλοιπα. Έπεσα πάνω στο Λιακόπουλο (έτσι δεν λέγεται;) και σκέφτηκα να το αφήσω λίγο να τον δώ. Έχω ακούσει και τόσα πολλά δε γι'αυτόν, οπότε το άφησα.<br /><br />Πέτυχα την εκπομπή στο σημείο που εκείνος έδειχνε ένα χάρτη και έλεγε πως θα χωρίσουν οι Η.Π.Α. τα βαλκάνια και την Ελλάδα μετά απο κάποια χρόνια. Μου κίνησε το ενδιαφέρον και σκέφτηκα να το αφήσω να το δώ για λίγο. Έλεγε λοιπόν πως το κομάτι της Ηπείρου θα πάει με τη Βόρεια Ήπειρο (κοινώς τη νότια Αλβανία), τα Σκόπια θα ενωθούν με την κεντρική μακεδονία, η Θράκη θα είναι με τη βουλγαρία (αν θυμάμαι καλά) και η Κρήτη θα είναι αυτόνομο κράτος. Αρχικά όταν κάθησα και τα έβλεπα τα θεώρησα πολύ μεγάλες βλακείες όλα αυτά. Όταν όμως έφτασε στο κομάτι που έλεγε για την Κρήτη με παραξένεψε και θυμήθηκα τον φίλο μου απο το Ηράκλειο και το τι μου είχε πει όσο ήταν επάνω, οπότε και δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο παρά να το δώ και να πώ οτι όντως κάπου έχει ένα δίκαιο.<br /><br />Ο φίλος μου λοιπόν μου είπε πως, η Κρήτη το 2012 θα κάνει δημοψήφισμα για να ανεξαρτητοποιηθεί απο την Ελλάδα και να γίνει αυτόνομο κράτος. Όταν το άκουσα αυτό γέλασα όμως μου είπε και το εξής. Μου είπε πως οι κρητικοί έχουν ξεκινήσει να κάνουν ενημέρωση απο σπίτι σε σπίτι πλέον για αυτό το θέμα, και όταν του έδειξα τη σημαία - την οποία είχα δεί στο λιακόπουλο - στο ίντερνετ μου λέει, "α, αυτό. το ξέρω ρε σύ. ναι." Πραξενεύτηκα πάρα πολύ.<br /><br />Δεν ξέρω αν και κατα πόσο όλα αυτά είναι αλήθειες και ισχύουν ή είναι απλά για να τα λέει ο Λιακόπουλος και να τον βλέπουν, όμως εγώ μπορώ να πω πως αν όντως όλα αυτά γίνουν πραγματικότητα τότε καλά θα κάνουμε να το διαλύσουμε απο μόνοι μας πιο νωρίς.<br />Τι λέω πρωινιάτικα θα μου πείς. Απλά με έβαλε σε σκέψεις αυτό όλο το σκηνικό και ήθελα να το σχολιάσω.<br /><br />Άντε και καλά αποτελέσματα με τα Σκόπια. Να δούμε αν τελικά θα την πούνε σκέτη Μακεδονία ή κάποιο όνομα που θα έχει και το Μακεδονία μέσα. Πάντως οτι και να κάνει η Ελλάδα πλέον το έχει χάσει το παιχνίδι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-8681990802176675670?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-37084719065198855932008-02-23T02:03:00.002+02:002008-02-23T02:07:54.874+02:00Απορία | QueryΤι σημαίνει το οτι στη Θεσσαλονίκη, στο κτίριο που στεγαζόταν το Αλβανικό Προξενείο (στον όροφο συγκεκριμένα), πλέον στεγάζεται ένα Sex Shop; Πάντα αναρωτιόμουν, απο την πρώτη στιγμή που το είδα. Δεν γίνομαι κακός απλά κάθε φορά που το κοιτάζω χαμογελώ και μου έρχεται συνεχώς αυτήν η απορία στο μυαλό.<br /><br />What does the thing that where the Albanian consulate was in Thessaloniki, Greece, now there is a Sex Shop? I do not want to become rude or say anything bad, but everytime i see it i smile and the same question always comes in my mind.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3708471906519885593?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-71225898357641593202008-02-16T12:07:00.003+02:002008-02-16T12:35:03.078+02:00Η Θεσσαλονίκη μέσα απο εσένα.<div style="text-align: right;"><span><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Η Θεσσαλονίκη έτσι όπως την άκουσα.</span></span></span><br /><span></span></div><div style="text-align: justify;"><span>Η Θεσσαλονίκη της γειτονιάς, της παρέας, του εμπορίου, των φοιτητών, των κινητοποιήσεων, των αθεράπευτα μοναχικών καλλιτεχνών, των μπαρ, της ρεμπέτικης καρδιάς, του Θερμαϊκού και του Σέιχ-Σου.Βαρδάρι, Λιμάνι, Λαδάδικα, Καπάνι, Επταπύργιο, Σέιχ-Σου, Πανόραμα... Γειτονιές που πάλλονται, ξενύχτισσες ή άλλες φορές παράξενα έρημες, γειτονιές μιας πόλης γοητευτικής και απρόβλεπτης.</span><br /><span></span></div><span><br /></span><div style="text-align: right;"><span><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Η Θεσσαλονίκη έτσι όπως την έμαθα και τη γνώρισα.</span></span></span><br /><span></span></div><div style="text-align: justify;"><span>Ο φοιτητής στον πεζόδρομο της αριστοτέλους που σκουπίζει το μάρμαρο για να καθήσει η φίλη του και να απολαύσουν μαζί ένα γρήγορο σνάκ στον ήλιο. Ο παππούς στην Ερμού που πουλάει μυρωδικά για το φαγητό και φτιάχνει σφεντόνες μόνος του. Η γιαγιά στο υπουργείο που - ένας θεός ξέρει που μένει - καθαρίζει κάθε φορά με τη σκούπα της τα πεζοδρόμια απο γύρω. Οι φοιτητές στην καμάρα που συναντιόνται για να βγούν έξω. Οι skatάδες στην πλατεία μπροστά απο το Electra Palace και το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου στην παραλία. Τα junkies στη Γούναρη. Οι γιαγιάδες στο άγαλμα του Βενιζέλου που πουλάνε σε δεκάδες τα τσιγάρα. Οι παππούδες που μαζεύονται και συζητάνε τα πάντα και κυρίως σχολιάζουν τα πολιτικά δρώμενα, απέναντι απο το άγαλμα του Βενιζέλου κάθε φορά που έχει καλή μέρα και ήλιο. Πολλά σημεία, πολλοί διαφορετικοί άνρθωποι.</span><br /><span>Αριστοτέλους, Λευκός Πύργος, Λαδάδικα,Κάστρα.</span><br /><span>Δρόμοι πολυσύχναστοι, δρόμοι μοναχικοί, δρόμοι νοσταλγικοί. Εικόνες, αισθήσεις, μυρωδιές. Γειτονιές και λεωφόροι. Χαμόγελα και φόβος. Παρέα και αποξένωση.</span><br /><span>Βόλτα με φίλους, καφές με τον εαυτό σου. Συναισθήματα και σκέψεις. Χαμόγελα και προβληματισμοί. Τα πολυκαταστήματα και τα συνοικιακά μαγαζάκια. Τα εμπορικά κέντα και τα μαγαζιά του κέντρου. </span><br /><span>Η δική μου Θεσσαλονίκη δεν περιορίζεται, δεν μιλάει για μοναχικούς καλλιτέχνες, δεν προσδιορίζεται ως ερωτική πόλη. </span><br /><span><span style="font-weight: bold;">Η δική μου Θεσσαλονίκη</span> είναι μια πόλη που σε κάνει να αισθάνεσαι... να αισθάνεσαι πίκρα, απογοήτευση και ταυτόχρονα χαρά, ικανοποίηση, νοσταλγία και να σκέφτεσαι πως δεν μπορείς να την αλλάξεις με καμία άλλη πόλη γιατί απλά <span style="font-weight: bold;">δεν μπορεί να συγκριθεί</span>. <span style="font-size:180%;">Η δική μου Θεσσαλονίκη με πληγώνει με αυτούς που επιλέγει να την κυβερνάνε αλλά με χαροποιεί με αυτούς που επιλέγει να την ζούνε</span>. Άνθρωποι γλεντζέδες και ανοιχτόκαρδοι, δεκτικοί και ευπρόσιτοι. </span><br /><span>Η δική μου Θεσσαλονίκη αποτελείται απο πολλά κομμάτια και είναι ένα σύνθετο παζλ. Ένα σύνθετο παζλ που καθένας συμπληρώνει και απο ένα σημείο. Τη δική μου Θεσσαλονίκη τη ζω και την απολαμβάνω. Τη δική σου Θεσσαλονίκη, εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο να προσπαθήσεις να τη γνωρίσεις. Αν την ξέρεις ήδη απλά χαμογέλασέ της, κι εκείνη θα σου χαμογελάσει επίσης. </span><br /><span></span></div><span><br />Η δική μου Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται εικόνες. Χρειάζεται μόνο αισθήσεις.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-7122589835764159320?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-27201002355011140572008-02-12T15:12:00.000+02:002008-02-12T15:45:03.850+02:00ART | Τέχνη (η παράσταση της Yasmina Reza στη Θεσσαλονίκη)Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008<br />Επίσημη πρώτη στη Θεσσαλονίκη της παράστασης ART. Μια μέρα πριν την πρεμιέρα, έγινε η πρώτη επαφή με το κοινό χάρη σε ένα μεγάλο ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης.<br /><div style="text-align: right;">ART<br />Yasmina Reza<br /><span style="font-weight: bold;">σκηνοθεσία/μετάφραση/σκηνικά</span> - Γιώργος Βούρος<br /><span style="font-weight: bold;">μουσική</span> - Θάνος Ρούφος<br /><br /><span style="font-weight: bold;">παίζουν</span><br />Θοδωρής Συριώτης<br />Γιώργος Βούρος<br />Θανάσης Κιτσούκαλης<br /><br /><div style="text-align: left;">Μια μικρή σκηνή.<br />Ένα τραπεζάκι με 4 ποτήρια επάνω.<br />Ένας καναπές στα αριστερά της.<br />Μια καρέκλα στη μέση δεξιά.<br />Ένα σκαμπό δεξιά της.<br />Τα πάντα άσπρα. Τίποτα δεν ήταν σε διαφορετικό τόνο. Τα πάντα άσπρα.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">Ένας άσπρος πίνακας.<br />Τρείς άντρες.<br />Μια φιλία.<br />Μια ολόκληρη ζωή.<br />Μια αιτία.<br />Όλα καταστρέφονται.</span><br /></div><br />Μια παράσταση, η οποία σε βάζει σε κλίμα εξαρχής. Σε κάνει να αισθανθείς "κάπως". Σε κάνει να γελάσεις. Σε κάνει να σκεφτείς. Σου μεταφέρει διάφορες σκέψεις.<br />Είναι μια παράσταση που σου δείχνει κάποια πράγματα που ίσως και να μην έχεις παρατηρήσει. Παίζει με το θέμα των φίλων. Σου δείχνει πως κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα κρατάς για εσένα μόνο, πρέπει να τα λές στους φίλους σου. Σου δείχνει πως για να ξεκινήσει μια καταστροφή χρειάζεται απλά μια αιτία. Έστω και γελοία. Αλλά μια αιτία μόνο.<br /><br />Είναι μια παράσταση την οποία αξίζει να δεί κάποιος. Δεν θα την περιγράψω περισσότερο και δεν θα πώ τίποτα άλλο.<br />Τα υπόλοιπα είναι επάνω σου. Αξίζει να τη δείς και αξίζει να πάρεις και την παρέα σου. Δεν είναι αυτό που λέμε κουλτουρέ που θα βγείς μετά έξω και θα λές τι είναι αυτό που είδα και σε κούρασε και μπλα μπλα μπλα. Θα το απολαύσεις και θα νιώσεις καλά. Δές την και έλα πές μου τα σχόλια και τις κριτικές σου.<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2720100235501114057?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-24384159080587789682008-02-10T16:25:00.000+02:002008-02-10T21:45:25.098+02:00Did you know what do the names of some cities around the globe mean?<embed src='http://us.i1.yimg.com/cosmos.bcst.yahoo.com/player/media/swf/FLVVideoSolo.swf' flashvars='id=6140812&emailUrl=http%3A%2F%2Fvideo.yahoo.com%2Futil%2Fmail%3Fei%3DUTF-8%26vid%3D1871470&imUrl=http%253A%252F%252Fvideo.yahoo.com%252Fvideo%252Fplay%253Fei%253DUTF-8%2526vid%253D1871470&imTitle=GOOD%2BMAGAZINE%253A%2BCapital%2BCities&searchUrl=http://video.yahoo.com/search/video?p=&profileUrl=http://video.yahoo.com/video/profile?yid=&creatorValue=YnJpc3RvbGJhdWdoYW4%3D&vid=1871470' type='application/x-shockwave-flash' width='425' height='350'></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2438415908058778968?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-54104785150169669702008-02-08T12:08:00.000+02:002008-02-08T12:17:43.420+02:00Thessaloniki by night. Let's go After 03:30 to have a drinkξεκινήσαμε απο το ποσειδώνιο και το sea to see<br />συνεχίσαμε στο πανόραμα στο dishcotto<br />κατεβήκαμε απο το πανόραμα στο allosmondo<br />πεταχτήκαμε στο spirto<br />περάσαμε απο το da.da.<br />μετά μια πολύ γρήγορη βόλτα απο το coral<br />ένα πολύ γρήγορο πέρασμα απο τον ήλιο<br />και κατάληξη στο berlin με την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη που ήθελε να ξενυχτήσει κι άλλο πέρα απο τις 03:30<br /><br />Γύρισα σπίτι στις 05:00+, ήμουν έξω απο τις 15:00 μεσημέρι πέμπτης, κοιμήθηκα στις 05:30+, ξύνπησα στις 08:00 και είμαι μέχρι τώρα που γράφω αυτό το post με περίπου 2 ώρες ύπνο.<br />Έχουμε ακόμη, και απόψε έχει άλλο πρόγραμμα, διαφορετικό και δεν περιλαμβάνει οτι θα γυρίσω τη μισή Θεσσαλονίκη.<br />Πάντως στο berlin βρίσκεις τελικά όσους δεν περίμενες με τίποτα να βρείς εκεί. Απο τα άτομα που είναι εντελώς μα εντελώς μπουζούκι και έχουν μόλις έρθει απο τις ΜΟΥΣΕΣ μέχρι τα άτομα που είναι αυτού του στύλ. Καλό πάντως το μαγαζί αν και απο οτι κατάλαβα και μου είπαν, ελάφρυνε λίγο σαν πρόγραμμα και στυλ για να το απολαμβάνουν όλοι. Όλα καλά πάντως ήταν χθές. Άντε να δούμε απόψε, και έπεται και συνέχεια. Καθώς επίσης η εξεταστική τρέχει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5410478515016966970?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-27812333011701764412008-02-06T16:35:00.000+02:002008-02-06T16:39:46.222+02:00Monopoly world Edition --> Vote for your city. Ψήφισε για την πόλη σου.Η καινούργια Monopoly βγαίνει σε λίγο καιρό και αυτή την περίοδο "τρέχει" ένας διαγωνισμός όπου μπορείς κι εσύ που διαβάζεις το κείμενο αυτό να ψηφίσεις την πόλη που θέλεις να μπεί στον πίνακα. Αν θέλεις μπές και ψήφισε όποια άλλη πόλη θέλεις να μπεί στον πίνακα εκτός απο την Αθήνα. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τις ελληνικές πόλεις να έχουν απο τις υψηλότερες βαθμολογίες. Ας βάλουμε κι άλλες πόλεις στον πίνακα. Όσο πιο πολλές τόσο πιο καλές.<br />Μπαίνεις και ψηφίζεις <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.monopolyworldvote.com/el_GR/world"> εδώ </a></span></span><br /><br />Ψήφισε τώρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-2781233301170176441?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-54094577382512054742008-02-04T19:29:00.000+02:002008-02-04T20:00:03.444+02:00Έτοιμοι τάφοι | Graves ready to use (Thank god it's not DIY)<div style="text-align: justify;">Το έχω επισημάνει κι άλλη φορά αλλά συνεχίζω να το παθαίνω. Δεν μαθαίνω μάλλον. Συνεχώς μου έρχονται σκέψεις στο μυαλό μου και τις ξεχνάω μετά απο λίγο πάλι. Μήπως τελικά η ακτινοβολία απο τα κινητά-τηλεοράσεις-ασύρματο ίντερνετ-μπλα-μπλα-μπλα έχει αρχίσει να με επηρεάζει και μάλιστα άσχημα; Να ανησυχήσω μήπως; Γιατρέ μου, είμαι καλά;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/DSC00041.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://i196.photobucket.com/albums/aa48/grigsgr/DSC00041.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Τέλος πάντων. απολαύστε την παραπάνω φωτογραφία. Την πέτυχα τυχαία πηγαίνοντας προς πολίχνη. Την είδα απο το λεωφορείο και πήγα με τα πόδια όταν επέστρεφα σπίτι μου για να την απαθανατίσω. Τρομερό δεν είναι; Δεν έμαθα όμως πόσο κάνουν αυτές οι γωτογραφίες πορσελάνης. Δεν φαίνεται η τιμή. Και μια ακόμη απορία. Αν το καντήλι που θα πάρω δεν καίει για 15 μέρες συνεχόμενα μπορώ να το ανταλλάξω με ένα καινούργιο που να καίει όντως η θα κάνω μήνυση οτι δεν μου πούλησε σωστό προϊόν και να ζητήσω τα λεφτά μου πίσω; Έχω όμως κάτι απορίες ώρες ώρες.<br /><br />Κάτι άλλο που είδα με έκανε να πω μπράβο. Σήμερα το πρωί πηγαίνοντας προς τη δουλειά μου, είδα σε ένα μικρό παρκάκι μια κυρία να έχει βγάλει το σκύλο της βόλτα. Εντάξει όλα μέχρι εδώ. Το κορυφαίο και εκεί που είπα αυτό το μπράβο ήταν που όταν ο σκύλος ετοιμάστηκε να κάνει την ανάγκη του η κυρία του έβαλε απο κάτω εφημερίδα για να μαζέψει τα απόβλητα του σκύλου. Πολύ μου άρεσε αυτό. Επιτέλους, ας μάθουμε σε αυτή τη χώρα να μαζεύουμε τα απόβλητα των ζώων μας. Να μαζεύετε δηλαδή. Δεν είναι καθόλου όμορφο να περπατάς και να πατάς οτιδήποτε υπάρχει στο δρόμο. Καθόλου όμως. Ελπίζω να υπάρχουν άνθρωποι που συμφωνούν μαζί μου.<br /><br />Κατα τα άλλα ήρεμες μέρες διανύουμε σε σχέση με τον Ιανουάριο. Ο πρώτος μήνας του 2008 μπορώ να πω οτι είχε πολλά πράγματα. Πολλές κινήσεις. Πολλά.... Καθόμουν τις προάλλες και τα σκεφτόμουν. Απο προσωπικής απόψεως, κοινωνικής και όλα αυτά. Έγινα πολλά γενικότερα. Άντε να δούμε τι άλλο θα βρούμε και θα ανακαλύψουμε σε αυτή την πόλη που λέγεται Θεσσαλονίκη.<br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Το άκυρο όμως.</span></span><br />Τα έργα του μετρό συνεχίζονται....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-5409457738251205474?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-32859366711533043232008-02-02T12:07:00.000+02:002008-02-02T12:10:48.202+02:00Βασανισμός ΣκύλουΠαναγιώτης Κυριάκου<br />Δευτεροετής φοιτητής Μηχανικών Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Χίος<br />Κύπριος. Κάτοικος Λονδίνου.<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:180%;" >ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ</span> ΘΕΕ ΜΟΥ.<br /><br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8_avyVTv-Cw&rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/8_avyVTv-Cw&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3285936671153304323?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-36970218928583198572008-02-01T22:52:00.000+02:002008-02-07T14:29:38.337+02:00"Hello lover" | Sex and the City: The movie<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R6r5qag5usI/AAAAAAAACpo/niu7K1KCXrk/s1600-h/400_sexandthecity_movieposter_080116_newline.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R6r5qag5usI/AAAAAAAACpo/niu7K1KCXrk/s400/400_sexandthecity_movieposter_080116_newline.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164214429800839874" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">I could not resist not to publish the trailer of the Sex and the CIty:The movie.<br />From the first day i found out about it, i thought that i would <span style="font-style: italic;">abso-fuckin-lutely</span> post it in my blog. So here it is. Hope you enjoy it. I'll be waiting from even more...<br /></div><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);font-size:180%;" >Sex and the City: The movie</span><br /></span><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_Y0T3UEMqtM&rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/_Y0T3UEMqtM&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br />Sex and the City is coming to the big screen in a feature film adaptation of the hit HBO television series. The film will follow the continuing adventures of the series four main characters - Carrie, Samantha, Charlotte and Miranda - as they live their lives in Manhattan four years after the series ended. Stars Sarah Jessica Parker, Kim Cattrall, Kristin Davis, and Cynthia Nixon are all on board to reprise their roles, while the film will be written and directed by Michael Patrick King, who executive produced the original television series. Additionally, Chris Noth, David Eigenberg, Evan Handler, and Jason Lewis will return as the women's love interests. Academy Award-winnind actress Jennnifer Hudson (Dreamgirls) has also joined the cast of the film and will play Carrie Bradshaw's assistant, a new character to be introduced in the film. Sex and the City is scheduled for a May 30th release.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3697021892858319857?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-68820420343264548712008-02-01T01:00:00.000+02:002008-02-01T21:51:25.460+02:00Christodoulos day Yesterday. I've been there and i have to say...Ok εντάξει, μην υπερβάλλουμε κι όλα. Όταν λέω ήμουν εκεί δεν εννοώ οτι πήγα Αθήνα μόνο και μόνο για να δω το χριστόδουλο. Απλά πέρασα μια βόλτα.<br />Δευτέρα, περίπου 01:00 το βράδυ. Γυρνάμε απο έξω και περνάμε απο τη μητροπόλεως, όπου και έχουν τον Μακαριστό (όπως τον αποκαλούσαν όλα τα κανάλια) Χριστόδουλο. Κοιτάμε προς τη μητρόπολη και δεν είχε κόσμο παρά μόνο αστυνομικούς. Περισσότερους αστυνομικούς απο οτι απλούς πολίτες είχε εκείνο το βράδυ. Μπαίνουμε μέσα. Δεν μπορώ να πω οτι εντυπωσιάστηκα κι όλα (κηδεία ήταν να μου πείς τώρα εσύ που το διαβάζεις, γιατί να εντυπωσιαστείς), αλλά εντάξει, πήγαμε κι εκεί. Εν τω μεταξύ, η όλη φάση με τον χριστόδουλο στην Αθήνα έγινε και πολύ της μοδός. Έπαιζε πολύ η φράση, "πήγες χριστόδουλο;" στο κολωνάκι και τις γύρω περιοχές. Τύπου έβγαινες για μια βόλτα στο Attica, στη Βουκουρεστίου, για ένα καφέ στη Χάρητος και περνούσες και μια βόλτα έτσι όπως ήσουν με τις τσάντες απο τα ψώνια για έναν καφέ της παρηγοριάς απο του χριστόδουλου. Τέλος πάντων, ήταν ένα ακόμη απο αυτά που γινόντουσαν και γίνονται συνεχώς στην Αθήνα.<br /><br />Κατά τα άλλα, "τρέχει" μια υπαίθρια έκθεση σε όλη την πόλη όπου την έχουν γεμίσει με καρδιές και οι οποίες θα δημοπρατηθούν για κάποιο σκοπό προφανώς (δεν έμαθα για τι) το μάρτιο. Αυτές οι καρδιές όπως και οι αγελάδες κάποτε δεν άρεσαν υποθέτω σε πολύ κόσμο. Πάντως σε όλους αυτούς με τους οποίους εγώ έχω μιλήσει δεν άρεσαν. Άντε να δούμε τι ψάρια θα πιάσουν.<br /><br />Το δε ΖΟΝΑΡΣ, πάρα πολύ ωραίο σαν καφέ αλλά λόγω κάποιου προβλήματος με το όνομα δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιεί αυτή την επωνυμία και έτσι, μετονομάστηκε ή έμεινε μόνο το "le cafe d' Athenes". Όλοι βέβαια το γνώρισαν σαν ζοναρς και επειδή είναι και όνομα που μένει και ιστορικό έτσι το λένε ούτως η άλλως.<br /><br />Επίσης στο κολωνάκι γίνεται πανικός. Μπορείς να δείς οτι θέλεις και σε λίγο θα βγάλουμε και άρθρο για τις φυλλές που κυκλοφορούν στο κολωνάκι. Οικογενειάρχες με τη γυναίκα τους και το παιδί τους, βουλευτές που ήπιαν ένα ακόμη καφέ μετά το χριστόδουλο, ηθοποιοί (τους ξεχασμένους μόνο είδα αυτή τη φορά) που ήπαν να κάνουν μια δημόσια εμφάνιση, κομμωτές, πολλές gay φιγούρες, ελάχιστες str8, πολλά μαγαζιά το ένα χειρότερο απο το άλλο. Ευτυχώς κάπου εκεί μέσα στην κακογουστιά και στο πολύ δήθεν υπάρχει και το jk, όχι πως δεν έχει δήθεν κόσμο, μην τρελαθούμε. Έχει όμως όμορφο περιβάλλον, το μαγαζί δεν είναι τόσο δήθεν όσο τα άλλα, έχει πολύ καλό φαγητό και λογικές τιμές για το σημείο που είναι. Εκεί έτρωγα με τον Ιωαννίδη τον βουλευτή - πως δεν τον χωνεύω αυτόν τον άνθρωπο -, τον άγνωστο ηθοποιό που ανέφερα πιο πάνω και πολλά ακόμη άτομα. Απο άτομα 50+ που βγαίναν με μικρούλες οι οποίες ξέραν πολύ καλά τι κάνουν (άτιμη Golden Mastercard), μέχρι παρέες παιδιών τα οποία βγήκαν για καφέ απλά να περάσουν καλά. Είχα την τύχη να μην δώ Emo αν και διάβασα οτι πήγαν κι αυτά χριστόδουλο. Και απο το κολωνάκι στο Galaxy του Hilton.<br /><br />Ένα πολύ ωραίο καφέ-μπάρ. Στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου, με θέα όλη την Αθήνα, τον παρθενώνα και τον Πειραιά. Με τις παρέες να έρχονται για να δούν το ηλιοβασίλεμα και την Αθήνα να μεταμορφώνεται απο μια πόλη την οποία λούζει ο ήλιος σε μια πόλη άλλη, διαφορετική, μια πόλη με φώς (ηλεκτρικό), με ουρές απο αυτοκίνητα στους δρόμους και τα κόκκινα φανάρια τους να τρεμοπαίζουν απο μακρυά. Με την αίσθηση να αλλάζει και με την κίνηση να παραμένει ίδια.<br /><br />Συνέχεια το απόγευμα...<br />ήρθαν οι φίλοι μου και φεύγουμε...<br /><br />και τελικά έφτασε το βράδυ αντί για το απόγευμα :$<br /><br />Στην Αθήνα για να το κλείσω, αν αφαιρέσει κανείς το το συνάχι, τη μύτη μου που ακόμη τρέχει, το βήχα και το οτι κρύωνα συνέχεια πέρασα πολύ καλά και αρκετά όμορφα. Και να πώ οτι βρήκα συμπαθέστατη την κυριούλα την οποία βρήκα στο ίδιο κουπέ μαζί μου επιστρέφοντας με το τραίνο για Σαλόνικα. Εκείνη κατέβαινε στη Λιβαδειά. Όπως μου είπε και η ίδια φεύγοντας για να κατέβει. "Να κάνεις αυτό που σου είπα και να με θυμάσαι. Η χριστίνα απο τη Βουλγαρία είμαι"<br /><br />Μια μέρα μετά και τη θυμάμαι ακόμη. Μου είχε δώσει δυο συμβουλές. Η μία ήταν να γεμίσω μια λεκάνη με νερό και να ρίξω μέσα χοντρό αλάτι, να βάλω τα πόδια μου και να τα τρίψω. Θα βγάλω τα πόδια μου αφού έχουν κοκκινίσει και μετά θα ξαπλώσω να κοιμηθώ. Το πρωί που θα ξυπνήσω θα είμαι καλά και θα μου έχει φύγει το συνάχι.<br />Η άλλη συμβουλή ήταν να πάρω ένα μικρό κάρβουνο, (όσο ένα κουτάλι της σούπας) και να ρίξω απο πάνω με τα δάχτυλά μου ζάχαρη. Να εισπνεύσω τον καπνό που θα βγεί. Μου είπε πως θα με πονέσει λίγο στη μύτη μου αλλά όταν θα περάσει ο πόνος θα είμαι πολύ καλά.<br /><br />Αισθάνομαι κάπως άσχημα όταν τη σκέφτομαι και αυτό επειδή τη φοβήθηκα και της είπα άλλο όνομα. Διαφορετικό απο αυτό που έχω. Συγνώμη κυρία χριστίνα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-6882042034326454871?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-37335221314660618742008-01-25T02:16:00.001+02:002008-01-25T02:16:51.154+02:00Χίλια χείλια<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><object width="320" height="267" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-fd57301b0f096def" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v22.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dfd57301b0f096def%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331097971%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3DA78B0E87909986060C5103362C5B69A6162D5E.BC8D4548E22C5CED5A5912A2B4739939BF6B6CC%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dfd57301b0f096def%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DB01YXa5TSlRvXzsJHbjFkXdoAJ8&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="267" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v22.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dfd57301b0f096def%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331097971%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3DA78B0E87909986060C5103362C5B69A6162D5E.BC8D4548E22C5CED5A5912A2B4739939BF6B6CC%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dfd57301b0f096def%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DB01YXa5TSlRvXzsJHbjFkXdoAJ8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><span>Μια βραδιά στη Λάρισα</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-3733522131466061874?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-45125215658722973322008-01-23T16:25:00.001+02:002008-01-24T17:14:18.039+02:00Νάουσα,μια όμορφη πόλη.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irDag5upI/AAAAAAAACpQ/XkynwVmgWZI/s1600-h/DSC00014.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irDag5upI/AAAAAAAACpQ/XkynwVmgWZI/s320/DSC00014.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061448298183314" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irEKg5uqI/AAAAAAAACpY/2wFjDNQo8Zo/s1600-h/DSC00015.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irEKg5uqI/AAAAAAAACpY/2wFjDNQo8Zo/s320/DSC00015.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061461183085218" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irEag5urI/AAAAAAAACpg/NXbHuM-k9V8/s1600-h/DSC00016.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5irEag5urI/AAAAAAAACpg/NXbHuM-k9V8/s320/DSC00016.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061465478052530" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqsag5ukI/AAAAAAAACoo/dgWUYEfbN3c/s1600-h/DSC00008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqsag5ukI/AAAAAAAACoo/dgWUYEfbN3c/s320/DSC00008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061053161192002" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqsqg5ulI/AAAAAAAACow/ptl2UKC1PUI/s1600-h/DSC00010.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqsqg5ulI/AAAAAAAACow/ptl2UKC1PUI/s320/DSC00010.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061057456159314" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqtKg5umI/AAAAAAAACo4/LxjG12OfC5Q/s1600-h/DSC00011.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqtKg5umI/AAAAAAAACo4/LxjG12OfC5Q/s320/DSC00011.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061066046093922" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqtag5unI/AAAAAAAACpA/AsEOhVtPRqs/s1600-h/DSC00012.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqtag5unI/AAAAAAAACpA/AsEOhVtPRqs/s320/DSC00012.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061070341061234" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqt6g5uoI/AAAAAAAACpI/6UNA06oJvPo/s1600-h/DSC00013.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5iqt6g5uoI/AAAAAAAACpI/6UNA06oJvPo/s320/DSC00013.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159061078930995842" border="0" /></a><br /><div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><a href="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5dOSqg5ujI/AAAAAAAACog/ZfG2-PJ7Yzc/s1600-h/image-upload-168-713953.jpe"><img src="http://bp0.blogger.com/_-Tgrr-eNcj4/R5dOSqg5ujI/AAAAAAAACog/ZfG2-PJ7Yzc/s320/image-upload-168-713953.jpe" /></a><br /><span>Ημερήσια εκδρομή στη νάουσα. Όμορφη πόλη. Πανέμορφα τοπία. Έρχονται κι άλλες φωτό σύντομα, το απόγευμα.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4512521565872297332?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>Grigsgrhttp://www.blogger.com/profile/08129269670772059655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6160982184279926393.post-40796564982639997722008-01-23T12:27:00.001+02:002008-01-23T12:27:42.962+02:00Something i read | and it seemed abso-fuckin-lutely right....<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">In The End It Will Be Ok,<br />But If It's Not Ok, It's Not The End.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6160982184279926393-4079656498263999772?l=grigsgr.blogspot.com' alt='' /></div>