Εικόνες της πόλης...

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007

Ας ξεκινήσουμε απο το πρωί τα δρώμενα της πόλης:
Συνέλευση στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, όπου είμαστε όλοι στριμωγμένοι σε μια αίθουσα και ασφυκτιούμε καθώς απο τον καπνό και τα άτομα που βρίσκονται στο χώρο έχει γεμίσει η αίθουσα ασφυκτικά.
Ντοκουμέντα: στις φωτό βλέπουμε τα άτομα που ήταν μέσα στην άιθουσα τη στιγμή που τραβήχτηκε η φωτό, έξω απο την αίθουσα είχαμε επίσης αρκετό κόσμο.



Θεσσαλονίκη: 20:00+ στον πύργο του ΟΤΕ που σήμερα έμαθα πως είναι ανοιχτός κάθε μέρα απο τις 11 το πρωί μέχρι το βράδυ γύρω στις 00:00. Πως κάθε φορά που περνούσα απο έξω δεν το έβλεπα δεν μπορώ να καταλάβω. Μήπως είχαν σβηστά τα φώτα για να κάνουν ατμόσφαιρα, ή μήπως κάνουν οικονομία στο ρεύμα...;

















Θεσσαλονίκη: 21:15+ ανεβαίνοντας την πλατεία δικαστηρίων για να πάω προς το σπίτι μου. Στα παρτέρια της πλατείας πάνω πάνω, εκεί που βγάζουν όλοι τα σκυλιά τους βόλτα είδα έναν τύπο ο οποίος ήταν ξαπλωμένος στο χορτάρι και μισό μέτρο πιο δίπλα του ένα σκυλί έπαιζε. Βέβαια δεν έμαθα αν είχε πάθει κάτι και είχε πέσει ή απλά κοιμόταν, αλλά ξέρω οτι πιο δίπλα ήταν η αστυνομία επειδή είχε γίνει κάτι.
Δεν έμαθα γιατί....

Θεσσαλονίκη (λίγα λεπτά αργότερα): συνεχίζοντας το δρόμο για το σπίτι μου, περνώντας απο την αγίου δημητρίου ακούω μια σειρήνα να "σκούζει", γυρίζω και βλέπω ενα πυροσβεστικό όχημα να τρέχει σαν το "παλαβό" στο δρόμο για να προλάβει, δεν δίνω σημασία και συνεχίζω για το σπίτι μου.

Θεσσαλονίκη (δύο τετράγωνα πιο πάνω): φτάνοντας στο σπίτι μου, περνώντας απο ενα δρομάκι βλέπω πως ο δρόμος είχε κλείσει, μερικά αυτοκίνητα να περιμένουν και ένα ασθενοφόρο. Φαντάστηκα πως καμια γιαγιά θα έπαθε τίποτα, σκέφτομαι απο μέσα μου εντάξει και συνεχίζω. Περπατώντας όμως ακούω κάποιον να λέει ¨ρε συ, τι είναι αυτά τα αίματα εδώ πέρα;¨

Σπίτι μου (ένα λεπτό μετά): και ενώ η ώρα έχει πάει ήδη 22:00 κάθομαι μπροστά απο το laptop για να ανανεώσω το blog μου και να γράψω αυτή την υπέροχη μέρα που είχα και σκέφτομαι "τι συμβαίνει πλεόν, μα γιατί τόση αδιαφορία;".
Μήπως τελικά ο κόσμος έχει χαλάσει εντελώς και μας ενδιαφέρει μόνο το τι θα κάνουμε για εμάς;

Mobile internet

Σκέφτομαι οτι πρέπει να ξεκινήσω πάλι τη συνδρομή μου στην εταιρία κινητής τηλεφωνίας που είμαι για να μπορώ να έχω απεριόριστη χρήση του ίντερνετ στο κινητό μου και να μπορώ έτσι να ανανεώνω το blog μου απο το κινητό μου. Νιώθω πως πλέον που έχει λήξει η συνδρομή κάτι μου λείπει, δεν μπορώ να ανανεώνω το blog μου για πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν "τώρα" στην πόλη. Μάλλον εκεί θα καταλήξω, στο να το ανανεώσω.

Σύμβολα ενός πολιτισμού ή ανάγκη;

Φαλλικό σύμβολο η απλά ένα κτίσμα που εξυπηρετεί τις ανάγκες στέγασης σε μέρη του πλανήτη που δεν έχουν άλλο χώρο;

Ο άνθρωπος από τα παλιά τα χρόνια, ήθελε να κάνει κτίσματα όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο επιβλητικά όλο και πιο "δυνατά". Παλιότερα τα κάνανε για να είναι πιο κοντά στο Θεό, πλέον τα κτίζουν λόγω έλλειψης χώρου, καθώς αν δεν μπορείς να κτίσεις οριζόντια, χτίζεις κάθετα. Επικρατεί όμως και η εντύπωση πως μπορεί αυτά τα κτίρια, να είναι και φαλλικά σύμβολα, ένδειξη μιας κοινωνίας η οποία δημιουργήθηκε με μεγαλύτερη τη συνδρομή του άντρα και η οποία παρόλο που αρχίζει σιγά σιγά, να κυριαρχείται από τις γυναίκες παραμένει μια κοινωνία η οποία ευνοεί τους άντρες περισσότερο από τις γυναίκες. Αυτά βέβαια είναι απόψεις η οποίες δεν εκφράζουν τη δική μου γνώμη. Το κείμενο αυτό το γράφω καθώς έχω παράπονο καθότι στη χώρα μας, δεν υπάρχει τέτοιο κτίριο και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος δεν κάνει κάτι. Σε μια κουβέντα που είχα με ένα γνωστό μου αρχιτέκτονα, μου είπε πως η νομοθεσία δεν το επιτρέπει, καθώς πρέπει να καλύπτεται απο τη σκιά του κτιρίου κάποιο ποσοστό του δρόμου και τρέχα γύρευε τώρα εσύ, ποιος, που, τι και γιατί; Έχει σκεφτεί κανείς μας εκτός από τη χρησιμότητα των κτιρίων αυτών, τη γοητεία την οποία δίνουν σε μια πόλη, για να μην αναφερθώ και στην ομορφιά της θέας απο τα ψηλά πατώματα, από όπου βλέπεις όλη την πόλη και να φανταστείς πως είσαι στο κέντρο και οχι ψηλά στο βουνό. Εμένα με θλίβει το γεγονός πως σε μια χώρα η οποία θέλει να λέγεται εκσυγχρονισμένη δεν υπάρχουν αυτά τα κτίρια και ακόμη περισσότερο θλίβομαι για την πόλη στην οποία βρίσκομαι τώρα και σπουδάζω, τη Θεσσαλονίκη. Μέσα απο ένα απο τους περιπάτους μου, στους δρόμους και στα στενάκια, είδα για μια ακόμη φορά πως οι δημιουργοί των κτιρίων εκτός του ότι δεν μπορούν να χτίσουν τέτοια κτίρια, κάνουν και ότι περισσότερο μπορούν για να φτιάξουν κατασκευές οι οποίες - λέμε τώρα - πως έιναι καλές και καλαίσθητες όμως το μόνο που κάνουν είναι να μην έχουν κανένα χαρακτηριστικό το οποίο θα τις κάνει να ξεχωρίζουν και να γίνουν σημεία "σύμβολα" της περιοχής και όχι μόνο. Εμένα προσωπικά με θλίβει που ζω σε μια πόλη στην οποία τα περισσότερα κτίρια είναι ακαλαίσθητα, χωρίς να έχουν ίχνος φαντασίας επάνω τους - χάρη στους μοναδικούς σχεδιαστές τους - και πάνω από όλα έχουν στοιχεία που είναι άχρηστα. Όταν λέω στοιχεία που είναι άχρηστα (κάποιοι ίσως πείτε πως είμαι υπερβολικός όμως για σκεφτείτε το ξανά), εννοώ τις βεράντες σε κτίρια τα οποία βρίσκονται όχι απλά σε κεντρικούς δρόμους, αλλά σε δρόμους με πάρα πολύ μεγάλη κίνηση. Σε αυτές τις βεράντες δεν πρόκειται να βγεις το μεσημέρι να πιείς τον καφέ σου, δεν θα απλώσεις τη μπουγάδα σου κυρά μου επειδή τα ρούχα σου θα τα μαζέψεις μαύρα στο τέλος της ημέρας και γενικότερα δεν θα πεις πως είναι το σημείο του σπιτιού σου στο οποίο χαλαρώνεις. Όταν αναφέρομαι σε οδούς με πάρα πολύ κίνηση εννοώ οδούς όπως, η τσιμισκή, αγ. δημητρίου, εγνατία, κασσάνδρου και άλλες γνωστοί και μεγάλοι οδοί στις οποίες θέλουμε βεράντες και όχι ένα πολύ όμορφο - και φουτουριστικό ίσως - σκηνικό από όμορφα κτίρια, με αισθητική και άποψη πάνω σε πολλούς τομείς τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμόσουν και σύγχρονες μεθόδους όσον αφορά τον κλιματισμό, τον φωτισμό και πολλά ακόμη. Παραδείγματα υπάρχουν πάρα πολλά παγκοσμίως αν θελήσει κάποιος να ενημερωθεί.
Όμως όλα είναι θέμα εμπειριών, απόψεων, οικονομικής ευχέρειας (απο πλευράς της εταιρείας ή του εργολάβου) και γνώσεων. Ας μην χάσουμε όμως την αισθητική μας. Είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Με αγάπη Grigsgr

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΣΕ 20 ΛΕΞΕΙΣ

Στο συγκεκριμένο post δεν θα γράψω κάτι το συγκλονιστικό - βασικά δεν θα γράψω τίποτα. Απλά μόλις διάβασα κάτι σε ένα περιοδικό που μου αρέσει πάρα πολύ και θέλωω να το μοιραστώ μαζί σας.

Αντώνιος & Κλεοπάτρα. Αιγύπτια βασίλισσα με μάτι ψαράκι και μαλλί Μάτζικα Ντε-Σπελ γοητεύει Ρωμαίο αυτοκράτορα προκαλώντας πολιτικό στρες. Αυτοκτονούν (εκείνος σπαθί - εκείνη φιδάκι).

AΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ `INSIDE HOLLYWOOD` (ΕΚΔ. WENNER BOOKS)

Tom & Nicole Μπάρμαν απορριφθείς της Σχολής Ικάρων (λόγω ύψους) προσλαμβάνει ψηλότερη (σε πόντους και κασέ) σύζυγο. Χωρίζουν από ασυμφωνία στους πάτους παπουτσιών.

Tom & Penelope Ο ήρωάς μας τελικά βρίσκει τη γυναίκα των ονείρων του, μια Σπανιόλα κοντούλα, αλλά χωρίζουν γιατί έχουν το ίδιο επώνυμο.

Barbie & Ken. Πλούσια ψυχρή ξανθιά (IQ ραδικιού - εμμονή στο ροζ) και άνεργος μοντέλο/σέρφερ. Σχέση ανολοκλήρωτη λόγω ανατομικών προβλημάτων αμφοτέρων.

Ρωμαίος & Ιουλιέττα. Ερωτευμένοι τινέιτζερς αντίπαλων οικογενειών (τύπου Βροντάτσηδες τσε Φουρτουνάτσηδες) αυτοκτονούν από παρεξήγηση. Η Κούβα για να τους τιμήσει, τους κάνει πούρα.

Βίσση & Καρβέλας. Σεμνή λαϊκή τραγουδίστρια ερωτεύεται ξέσαλο ροκά με ίδιο μαλλί. Πάνε Λονδίνο. Μετά από χρόνια χωρίζουν, αλλά δεν τους πιστεύει κανείς.

Μπόλεκ & Λόλεκ. Gay ζευγάρι Πολωνών ακτιβιστών συνεννοούνται με επιφωνήματα, προτείνουν arte povera μίνιμαλ διακόσμηση και μονογαμικό σεξ. Ο 902 τους παίζει ακόμα.

Victoria & Albert. Γερμανίδα βασίλισσα κατσικώνεται στο βρετανικό θρόνο 64 χρόνια. Παντρεύεται ξάδερφό της. Για να μη βαριέται, του ανοίγει κι ένα μουσείο.

King Kong & Ann Darrow. Ξανθιά wannabe παρασύρει μονόχνοτο ορεσίβιο φαλλοκράτη με πρόβλημα τριχοφυΐας και κτηνώδη δύναμη. Τον πάει Δελφινάριο όπου γορίλας παθαίνει πολιτισμικό σοκ.

Μιμίκος & Μαίρη. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας (μάλλον πτηνοτροφεία) ερωτεύεται Γερμανίδα καλλονή και πέφτουν από την Ακρόπολη (εκεί που είναι η ταβέρνα της Μαρίτσας).

Superman & Lois Lane. Ιπτάμενος κρετίνος μπάτσος (φοράει το βρακί επάνω από το παντελόνι) ερωτεύεται υψοφοβική κόλουμνιστ. Τελικά παίρνει δυσμενή στο Διάστημα και χωρίζουν.

Sharon & Ozzy Osbourne. Συμπαθής προϊστορικός αρκουδοροκάς ζει με σύζυγο και δύο παιδάκια σε χαϊχλίδογλου βίλα. Όμως η Οικογένεια Φλωρινιώτη ζηλεύει την ευτυχία τους.

Victoria & David Beckam. Ανιδιοτελής βοκαλατζού που ψωνίζει από καλάθια γνωρίζει πολυεκατομμυριούχο κούκλο ποδοσφαιριστή. Παντρεύονται και ζουν με μοντέλο-πρότυπο γνωστό ζευγάρι μεσογειακής χώρας.

Ποπάι & Όλιβ. Βετζετέριαν οξύθυμος ναυτικός με ντύσιμο Γκωτιέ και πίπα που σφυράει, εντυπωσιάζει νευρασθενική ανορεξική. Όμως αυτός αγαπάει κρυφά τον κτηνώδη Μπλούτο.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ `AIRPORTS & STARS` (ΕΚΔ. DAMIANI)

Κάλας & Ωνάσης Σωσίας του Άντονι Κουίν πάει βόλτα με το κότερο μια σοπράνο, πολλά λεφτά, εκείνη καψουρεύεται και τραγουδάει τέλεια την Τραβιάτα.

Τριστάνος & Ιζόλδη. Ιππότης πίνει μπόμπα ποτό, ερωτεύεται λάθος γυναίκα, παντρεύεται άλλη συνονόματη και τελικά δηλητηριάζεται ενώ ο Βάγκνερ του παίρνει ' αυτιά.

Τάσος & Γκόλφω. Συναισθηματική βλαχάρα αγαπάει μπατιροτσοπάνη και όχι πλούσιο σκατοτσέλιγκα. Τελικά τρελαίνεται και φουντάρει από Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων. Ακολουθεί ο απαρηγόρητος τσοπάνης.

Ben & J-Lo. Ωραίος ηθοποιός και καπάτσα Mεξικάνα ντιζέζ. Η σχέση διαλύεται τζαστ πριν από το γάμο. Εκείνη, απελπισμένη, ανακοινώνει τουρνέ στην Ελλάδα.

Χοντρός & Λιγνός. Σωματώδης οξύθυμος control-freak ερωτεύεται μινιόν ψιλομαλάκα συνεταίρο του, περιφρονώντας κοινωνικές συμβάσεις. Gay σχέση που βασίζεται στη φιλοσοφία του γιν-γιαν.

Jennifer & Brad. Ελληνοπούλα ερωτεύεται τον ιδανικό άντρα. Τη μισούν όλες. Παρά το πάθος, χωρίζουν γιατί εκείνη φοβάται μη χαλάσει τα μαλλιά της.

John & Yoko. Λίβερπουλ. Επαναστάτης εκατομμυριούχος χίπης μουσικός γνωρίζει εξωτική καλλονή. Πλακώνονται στα installations στη Νέα Υόρκη. Τελικά εκείνος πεθαίνει - εκείνη κληρονομεί. Κρίμας.

Bonnie & Clyde. Ποτοαπαγόρευση. Περιπετειώδης τύπος γνωρίζει αγριογκόμενα με μπερέ. Ρημάζουν τράπεζες, βενζινάδικα, ψιλικατζίδικα σε όλο το Δυτικό Ντάλας, Τέξας. Σκοτώνονται. Επόμενο ήταν.

Μπιλ & Χίλαρι. Νοικοκυρά σε απόγνωση παντρεύεται σαξοφωνίστα. Εκείνος ξενοπηδάει, κάνει χάλια το καλό του κοστούμι, εκείνη εκδικείται και γίνεται Πρόεδρος της Αμερικής.

Σαμψών & Δαλιδά. Μακρυμάλλης σεκιουριτάς με κακομαθημένη dominatrix ερωμένη την αφήνει να τον κουρέψει, εκείνη τα παίρνει λίγο παραπάνω, γίνεται χαμός, τον συλλαμβάνουν.

Dolce & Gabbana. Μοντελίστ ερωτεύεται μοντελίστ και επειδή η εκκλησία απαγορεύει τον gay γάμο, ανοίγουν οίκο μόδας. Δυστυχώς χωρίζουν γιατί διαφωνούν στη μανικοκόλληση.

Πιέρ & Μαρία Κιουρί. Ζεύγος φυσικομαθηματικών ερωτευμένων μεν, αφιερωμένων στην επιστήμη δε, ανακαλύπτουν τη ραδιενέργεια. Έτσι καθιερώνεται και η έκφραση «Είμαι πολύ κιουρία».

Sonny & Cher. Τρέντουρας στα 60ς με φλοράλ πουκάμισα και fashionista μυτόγκα τραγουδίστρια αγαπιούνται τρελά μέχρι που εκείνη αρχίζει να ντύνεται Φασιανός Απάτσι.

Madonna & Guy. Εργασιομανής υπερήλιξ προσλαμβάνει σκηνοθέτη/πατέρα των παιδιών της και τελικά τον ερωτεύεται και πάνε όλοι μαζί ιππασία στο Kent.

Eβίτα & Περόν. Σημαντική γυναίκα πολιτικός, η πρώτη που φέρνει το τσιντσιλά στο Κοινοβούλιο, ερωτεύεται συνταγματάρχη (λόγω στολής) και μετά την κάνουν μιούζικαλ.

Σταχτοπούτα & Πρίγκιπας. Ο Βασιλιάς της Παντόφλας, ζάμπλουτος, αναζητά το ιδανικό μοντέλο κουντεπιέ. Το βρίσκει στο πόδι καθαρίστριας και της δωρίζει γόβα πλέξιγκλάς.

Λήδα & Κύκνος. Πορνόγερας (Δίας) ερωτεύεται αφελή νεαρά. Μεταμορφώνεται σε κύκνο, εκείνη του κάνει γούτσου-γούτσου και μετά από 9 μήνες γεννάει δύο αυγά.

Jay-Z & Beyonce Knowles. Όμορφοι, πλούσιοι και διάσημοι καλλιτέχνες της hip hop και r'n'b. Λόγω φορτωμένου προγράμματος επικοινωνούν με SMS και ringtones μέσω MTV.

Sir Elton John & David Furnish. Κιμπάρης μπριλάντε πιανίστας, πολύ κοκό παλιότερα, κολλητός της μακαρίτισσας Νταϊάνα, παντρεύεται τον καλό του σε γάμο ισάξιο του Κτήματος Νάσιουτζικ.

Simone de Bovoir & Jean Paul Sartre. Υπαρξιστής νεο-ουμανιστής φιλόσοφος διατυπώνει αθεϊστική θεώρηση και απορρίπτει μπολσεβισκισμό. Ερωτεύεται τη μοναδική γυναίκα που μπορεί να καταλάβει όλα τα παραπάνω.

Αδάμ & Εύα. Πρωτότυπα δείγματα αρσενικού - θηλυκού, παραθεριστές σε ωραιότατο κάμπινγκ, παραβαίνουν τους κανονισμούς και πληρώνουμε εσείς κι εγώ, τώρα, τα σπασμένα. Συγχαρητήρια.

Αντώνης & Ζέτα. Συμπαθής ποιοτικοκάζουαλ τραγουδιστής και όμορφη ηθοποιός μαθαίνουν ότι τα έχουν, ένα μεσημέρι, από την τηλεόραση. Οπότε τι να κάνουν; Παντρεύονται.

Το κείμενο είναι του Γιάννη Νένε απο το περιοδικό LOOK (τεύχος Φεβρουάριος 2007)

Παλιά χρόνια VS Καινούργια χρόνια

Και οι άντρες σκέφτονται...

Απο μικρός μεγάλωσα με κάποια πιστεύω και κάποιες θεωρίες προερχόμενες απο τα παλιά τα χρόνια τις οποίες διαιώνιζαν οι γύρω μου και τις αλλάζαν καθώς του συνέφερε. Τη φράση "να μεγαλώσεις, να βρεις ενα καλό κορίτσι να παντρευτείς, αλλά να προσέχεις να μην είναι καμία σουρτούκα και σε τυλίξει" την έχω ακούσει δόξα τω Θεό πολλές φορές απο τη γιαγιά μου.
Όταν ήμουν παιδί ακόμη, το πρότυπο της γυναίκας, ήταν, στο σπίτι να προσέχει τα παιδιά και να φροντίζει τον άντρα, να διατηρεί το σπίτι καθαρό και όλα τα συναφή που γνωρίζουμε - άσχετα αν στη δική μου οικογένεια δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Τα κορίτσια τότε, ήταν μαζεμένα, συντηρητικά και προσέχανε τι θα φορέσουν, για να μην κακοχαρακτηριστούν, καθώς δεν ήθελες να σε πούνε και π***άνα, απο την άλλη υπήρχε και το ρητό, "καλύτερα να πούνε την κόρη μου π***άνα, παρά το γιό μου π***τη". Το θέμα όμως είναι πως, όσο κι αν στον έξω κόσμο φαινόταν τότε οτι ο άντρας είναι αυτός που "κουμαντάρει" το σπίτι, ακόμη και απο τότε η γυναίκα έκανε το ουσιαστικό "κουμάντο".
Πλέον τα πράγματα έχουνε αλλάξει κάπως έως πολύ, η γυναίκα είναι ανεξάρτητη, ο άντρας συνεχίζει να είναι οτι ήταν και τότε - εκτός απο κυνηγός όσον αφορά τις γυναίκες - και η οικογένεια, υπάρχει κατα ένα γενικό όρο. Όλη αυτην η κατάσταση δημιούργησε μια αλλαγή, γενικότερη μπορούμε να πούμε, θέτωντας τη γυναίκα απέναντι στον άντρα έτοιμους να παλέψουν για μια θέση καλύτερη και πιο αποδοτική όσον αφορά τις αποδοχές. Τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι, οι γυναίκες, να λένε οτι πλέον δεν προλαβαίνουν να είναι και γυναίκες και επαγγελματίες και νοικοκυρές και τους άντρες να κάνουν παράπονα πως οι γυναίκες δεν είναι όλα τα παραπάνω. Ακόμη έχουμε τις γυναίκες που ενώ ζητάνε την ισότητα, τη δέχονται αλλά με περιορισμούς και όρους λέγοντας πως δεν είναι το ίδιο με τους άντρες. Μόνο το Cosmo παραμένει σταθερό στις αξίες του και σου λέει πως "είσαι γυναίκα; τόσο το καλύτερο"!!!
Ο χρόνος δείχνει πως τα καταφέρνουν εξίσου καλά σε πολλούς τομείς αν όχι σε όλους. Ας μην παραλείψουμε όμως να πούμε πως πάντα για να κάνεις κάτι καλά, πρέπει να παραμελήσεις κάτι άλλο. Πλέον μπαίνουμε στον τομέα επιλογές, επιλογές έχουμε απεριόριστες και δεν μπορούμε να τις έχουμε όλες και να τις κάνουμε. Έτσι επιλέγουν να αφοσιωθούν στην καριέρα, επιλέγουν να κάνουν οικογένεια μετά απο κάποια ηλικία καθώς μέχρι τότε κυνηγάν την καριέρα και επιλέγουν να παραμελούν το σπίτι η να "υπολειτουργούν" όσον αφορά αυτό. Πολλοί ρόλοι σε έναν να μου πεις - και δίκαιο θα έχεις μεταξύ μας - όμως όταν παλεύεις για κάποια πράγματα, - ποιός πάλεψε ρε μεγάλε μπορεί να ρωτήσεις τώρα εσύ - πρέπει πάντα να σκέφτεσαι και τις συνέπειες.
Μην με πείτε μισογύνη, είμαι πολύ μικρός ακόμη για να μπορέσω να πω κάτι τέτοιο με σιγουριά καθώς επίσης δεν έχω περάσει και τόσα πολλά όταν μιλάμε για σχέσεις, γυναίκες και τέτοια εξαιτίας της ηλικίας. Η οπτική μου ίσως είναι λίγο "κουλή" για κάποιους και κάποιες αλλά κάποια πράγματα είναι έτσι, ούτως η άλλως. Όπως λέει και μια φίλη μου, "όταν μιλάμε για εμένα, το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ θα είμαι εγώ και το μέλλον μου, τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα".
Θυμηθείτε όμως πως μερικά χρόνια πιο μετά όλες, λένε, θέλω να κάνω οικογένεια και μελαγχωλούν. Όλα είναι θέμα επιλογών λοιπόν και αποφάσεων. Η ζωή θέλει θυσίες αλλά, όχι παράπονα και κλάματα για το οτι δεν τα καταφέρνουμε καλά. Ας συμβιβαστούμε και ας αρκεστούμε τουλάχιστον, στο να κάνουμε τα απαραίτητα σε όλους τους τομείς και να δίνουμε εκεί που πρέπει κάτι περισσότερο, για να είμαστε καλά στους υπόλοιπους.

Υ.Γ.1 Μεταξύ μας, ούτε εγώ συμφωνώ που ο άντρας σταμάτησε να είναι κυνηγός, αλλά επίσης διαφωνώ και με τη στάση των γυναικών όταν τους την πέφτουν να βρίζουν και να αντιδρούν άσχημα εκτός και αν τους την πέσει ο Σάκης Ρουβάς.
Υ.Γ.2 Προτίμησα να μην αναφερθώ στις αντιζηλίες και στο οτι οι άντρες νιώθουνε "λίγοι" όταν βρίσκονται δίπλα απο μια γυναίκα η οποία είναι πιο ισχυρή απο αυτούς, ακόμη περισσότερο δε, όταν η συγκεκριμένη γυναίκα είναι και η γυναίκα τους.

Αυτό το post το αφιερώνω στο post της demy που έγραψε κάτι σχετικό για τις γυναίκες.