Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007

Life is a Game.

Life is a game. A game that either you choose to play or not.
Its' rules have already been set. There is no choice, if you decide to play you follow the rules. Sometimes it's hard, others not.
Many things come and go. Everytime everything's different, but you are the same person. You have to learn from your mistakes and become a better person.
Social life, job, friends, personal life, everything and anyone needs your attention. You choose what seems easier or better for you. What helps you fulfill your goal, what gives you more power to move on, to become a better person. Life is a bitch!
That's your last thought. But why is that? Is there anything that hapenned and dissapointed you?
Is it yourself who dissapointed you? Just try and think. Everyday we choose to do this and not do that. Everything we do has consequences. Some are good some not. Are you ready to come face to face with them? Fight your worst nightmare, follow your most dreamed wish, overcome your fears? Are you ready to:
Love someone
Hate somebody
Miss something
Fear of anything
are you ready to stand by your worst nightmare and your most beautiful dream?

Why think about it? Why not choose to do it? Walk with them, try and understand why everything happens, which is the reason that makes you feel this way?

Have you ever considered of thinking about it?
Have you ever considered of helping yourself?

Απόψε... | Tonight...


Δεν θέλω να είμαι μόνος μου απόψε...
Don't leave me alone...stay with me

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2007

Frida Kahlo


"Έπινα επειδή ήθελα να πνίξω τις λύπες μου, αλλά τώρα οι αναθεματισμένες έμαθαν κολύμπι"

"I drank to drown my pain, but the damned pain learned how to swim, and now I am overwhelmed by this decent and good behavior."

"I hope the end is joyful - and i hope never to come back"

Frida kahlo
July 6, 1907 to July 13, 1954

My life in a city called Thessaloniki

Μένω στη Θεσσαλονίκη τρία χρόνια πλέον. Είμαι παιδί απο χωριό, το λέω και χέρομαι και ταυτόχρονα λυπάμαι όλους όσους δεν είχαν την ευκαιρία να μεγαλώσουν σε χωριό. Δεν ξέρω να οδηγώ, καθώς δεν μου χρειάστηκε ποτέ εκτός απο δύο φορές τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μου, οπότε, μετακινούμαι στην πόλη με τα πόδια, με τα οποία μπορώ να φτάνω παντού και χωρίς να έχω κανένα πρόβλημα. Συν του οτι είμαι downtown boy, οπότε δεν μένω κάπου αλλού εκτός απο το κέντρο.
Βέβαια το να είσαι πεζός σε μια πόλη και χώρα, η οποία κοντεύει να ξεχάσει οτι υπάρχουν και αυτοί, είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί. Για να μην το παρατραβώ θα σας πω κάτι που με παραξένεψε και που έγινε πριν απο λίγο σήμερα.
Γυρνώντας σπίτι αποφάσισα να πάρω το λεωφορείο (μετα απο πάαααααααααρα πολύ καιρό). Πάνω σε μια στροφή όπου μόνο το λεωφορείο χωρούσε να περάσει, είχε παρκάρει τη μηχανή του ένας τύπος ο οποίος ούτε που ξέρουμε που είχε πάει. Ο οδηγός κακήν κακώς κατάφερε και την πέρασε. Εκεί πιάσαμε λίγο την κουβέντα και του είπα πως το πιο σωστό είναι να την πάρει με το λεωφορείο και να του τη γαμήσει. Μετά αυτός ας πήγαινε να βρει το δίκιο του στον ΟΑΣΘ και αν το έβρισκε εγώ θα άλλαζα όνομα. Το λεωφορείο πέρασε πάντως οπότε τελείωσε και η κουβέντα μου με τον οδηγό, καθώς έφτασα κι εγώ στη στάση μου, λέω καλημέρα και φεύγω απο το λεωφορείο.
Προχωρώντας για το σπίτι πέρασα μπροστά απο ένα δρόμο όπου ένας τύπος (τρομερό μυαλό), είχε παρκάρει επάνω στη στροφή του δρόμου και μάλιστα οχι κολλητά με το πεζοδρόμιο. ΌΟΟΟΟΟΟΟΟΟχι, δεν είναι σωστό αυτό να γίνεται έτσι. Το είχε παρκάρει επάνω στη στροφή και μάλιστα προς το δρόμο, για να κάνουν τα αυτοκίνητα μανούβρες να τον προσπεράσουν και, περίμενε ένα φίλο του απο οτι κατάλαβα μέσα απο αυτά που έλεγε στο τηλέφωνο, καθώς είχε βγει απο το αυτοκίνητο και τον περίμενε έξω. Προσπαθώντας ο οδηγός να του εξηγήσει που να έρθει για να τον βρεί: "Έλα ρε βλάκα, εσύ είσαι τώρα στην παλιά λαχαναγορά. Έ, όπως είσαι άρχισε να ανεβαίνεις προς τα πάνω, προς παναγία φανερωμένη. Όπως θα προχωράς στο δρόμο θα βρείς κάτι φανάρια. Έ, 30 μέτρα πιο μετά είμαι εγώ."
Θα μπορούσε να του το πει και πιο απλά κατά την ταπεινή μου γνώμη ως πεζός. "Έλα ρε, εκεί που είσαι στην παλιά λαχαναγορά, στρίψε προς τα πάνω, προς παναγία φανερωμένη. Όπως θα προχωράς θα δεις ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο στη μέση του δρόμου και επάνω στη στροφή. Αυτός ο πολύ μαλάκας είμαι εγώ. Σταμάτα κι εσύ να κάνουμε το σύνολο."

Πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι κάποιοι οδηγοί και πόσο απερίσκεπτοι;;; Αλλά δεν φταίει κανέις, οι βλάκες οι εξεταστές φταίνε που δίνουν τα διπλώματα.

Αστυνομική Βία





Καρπαζιές και "μειωμένη αντίληψη"

Στην πρώτη αποκάλυψη ενός ερασιτεχνικού video που έδειχνε ωμή αστυνομική βία και σαφείς σαδιστικές τάσεις εναντίον ανυπεράσπιστων πολιτών που είχαν ήδη συλληφθεί, όλη η χώρα κρατούσε την αναπνοή της, μη πιστεύοντας στα μάτια της. Λες και δεν γνωρίζαμε ότι η αστυνομία υπερβαίνει τα καθήκοντά της, αυτοδικεί και δείχνει υπερβάλλοντα ζήλο όταν πρόκειται να "διασκεδάσει" με τους ανήμπορούς να αντιδράσουν αλλοδαπούς, τοξικομανείς και τις άλλες μειονότητες. Αντίθετα, η εικόνα ενός μεγαλοβιομήχανου-celebrity-παράγοντα που βασανίζεται ανηλεώς από αδίστακτους αστυνομικούς που του σχίζουν το τσαλακωμένο από την κακουχία Armani του και χρησιμοποιούν το Cohiba του για να προκαλέσουν εγκαύματα, δεν είναι συνηθισμένη. Οι αστυνομικοί μπορεί να δηλώνουν "μειωμένης αντίληψης" ή ότι "δέχθηκαν επίθεση" όταν τους απαγγέλλονται κατηγορίες για βασανισμούς ή άλλα παραπτώματα, αλλά η αντίληψή τους δεν είναι μειωμένη για να καταλάβουν που "τους παίρνει" και που όχι.

Η εικόνα λοιπόν του κακόμοιρου κρατούμενου που βασανίζεται από τους δεσμώτες του επαναλήφθηκε με νέο video που εμφανίστηκε μια εβδομάδα μετά. Αυτή τη φορά η χώρα είδε το video, χωρίς όμως να κρατάει την αναπνοή της. Οι πιο πολλοί αρκέστηκαν σε ένα απλό επιφώνημα που δηλώνει κάτι μεταξύ αγανάκτησης και "τι να κάνεις πια, όλα έτσι γίνανε". Κάθε φορά που θα εμφανίζεται ένα σχετικό βίντεο ο βαθμός οργής για τη συγκεκριμένη αποτρόπαια πράξη θα μειώνεται. Έτσι συμβαίνει με όλα τα σοβαρά θέματα στον τόπο μας. Αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς, σύντομα οι συντάκτες των εβδομαδιαίων περιοδικών θα βλέπουν τα video σε avant premier και θα γράφουν κριτική "για τους λάτρεις του βίαιου θεάματος". Οι υπόλοιποι ούτε που θα ασχολούνται.


απο το capital.gr. Δημοσιεύθηκε στις 11/7/2007 08:16 Συντάκτης Σταμάτης Ζαχαρός.