Τρίτη 14 Αυγούστου 2007

Καλοκαίρι στην πόλη MAS ARESEI


Ακούσαμε:
Αλλαγές στη συχνότητα των 104 όπου πριν "βρισκόταν" ο σταθμός Banana 104.
Ελληνικά πλέον τραγούδια και απο κανένα ξένο μία στο τόσο. Μας άρεσε η αλλαγή επειδή παίζει τραγούδια ναι μεν γνωστά αλλά παίζει και απο παλιότερες δεκαετίες όπως τα κορίτσια που ξενυχτάνε με ένα στεναγμό, τα αμερικάνικα σε επανέκδοση βέβαια και πολλά ακόμη απο μπονάτσο μέχρι αλίκη βουγιουκλάκη. Φρέσκοι ήχοι παρόλο που είναι παλιοί, δροσεροί και πολύ καλοί για καλοκαίρι και ανεβασμένη διάθεση.

Είδαμε:
Μια Θεσσαλονίκη - η οποία υποτίθεται πως έπρεπε να είναι ΑΔΕΙΑ τέτοια περίοδο - να έχει ακόμη κόσμο σε σχέση με πέρυσι το καλοκαίρι απλά πιο μειωμένη κίνηση. Μας άρεσε καθώς εμφανώς η κίνηση είναι μειωμένη αλλά είναι στα ικανοποιητικά επίπεδα για να μην δυσανασχετούμε και να κυκλοφορούμε άνετα παντού στο κέντρο με πόδια και αυτοκίνητο.

Αγοράσαμε:
Σχεδόν οτι πουλιέται στην αγορά με αυτές τις εκπτώσεις που έκαναν οι καταστηματάρχες. Πολύ καλές τιμές και πάρα πολύς κόσμος και όχι μόνο απο Ελλάδα καθώς, τις πρώτες μέρες είχαμε γεμίσει βαλκάνια. αχ, τα βαλκάνια.

Κάναμε:
Πολλά πονηρά, ο καθένας ας το κρατήσει για τον εαυτό του, μην με κολάζετε.

Διασκεδάσαμε:
Στην παραλιακή στο μοναδικό ελληνάδικο που είναι ανοιχτό, με τρελούς ρυθμούς, τρελό κέφι, και πάρα πολύ καλή παρέα. Απίστευτα πάρα πολύς κόσμος.

Βιώσαμε:
Τη ζέστη στην πόλη αλλά την προσπεράσαμε παρέα με το τραγούδι που λέει συνεχώς τη λέξη ΚΑΙΩ.
"Έλα να το κάψουμε μαζί και να κοιμηθούμε το πρωί..."

ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΚΟΜΗ... ΕΧΟΥΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΜΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΩΤΗΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

Χαρήκαμε:
Που η Θεσσαλονίκη γέμισε με ΤΟΣΟΥΣ πολλούς αλλοδαπούς αλλά πρέπει να μάθουν να μιλάνε αγγλικά. Δεν είναι κατάσταση αυτήν.

Άντε και καλό Αύγουστο.

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2007

My first grapes...


Τα πρώτα μου σταφύλια τα έφαγα απο πολύ μικρός θυμάμαι (όσο μπορώ να θυμηθώ). Ο παππούς μου βλέπεις έχει αμπέλια και έτσι είχαμε πάντα στο σπίτι τα δικά μας σταφύλια. Πλούσια και ζουμερά. Θυμάμαι πάντα γύρω στη γιορτή της αγίας σωτήρος ερχόταν σπίτι και είχε ένα μικρό κουβά με σταφύλια. Ήταν τα πρώτα, ήταν ξινά, όμως τα τρώγαμε για την καλή χρονιά. Καθόμασταν όλοι στο τραπέζι ευδιάθετοι και χαρούμενοι και μετά το φαγητό γευόμασταν τη δροσιά τους. Εγώ ήμουν στα πόδια του παππού μου και έτρωγα εκεί. Ωραίες εποχές, όλη η οικογένεια αγαπημένη και μαζεμένη τριγύρω απο το τραπέζι να τρώμε. Ευτυχισμένες στιγμές.
Ο καιρός πέρασε, μεγαλώσαμε όλοι μας. Πολλά έχουν αλλάξει, οι συνήθειές μας, ο τρόπος ζωής μας, οι ώρες που λειτουργούμε, πολλά έχουν αλλάξει. Κάτι όμως έχει παραμείνει και αυτό είναι τα σταφύλια. Βγαίνουν πάντα και ακόμη και θα βγαίνουν γύρω απο την γιορτή της αγίας σωτήρους (όπως την λέμε στο χωριό μου). Πάντα βγαίνουν και ακόμη ο παππούς μο φέρνει τα πρώτα μας σταφύλια στο σπίτι αυτές τις ημερομηνίες. Ακόμη μαζευόμαστε και τα τρώμε όλοι μαζί. Είναι βέβαια λίγο ξινά αλλά είναι δικά μας και τα τρώμε. Ωραία σκούρα κρασοστάφυλα απο τα οποία αργότερα θα βγάλουμε κρασί. Πλούσιο σε μυρωδιά, με αυθεντική γεύση και κρυστάλλινο χρώμα. Είναι ωραία όταν πατάς τα σταφύλια, και πολύ όμορφα όταν βράζεις για να βγάλεις τσίπουρο. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω.
Πλέον παρόλο που μαζευόμαστε έχουν αλλάξει πολλά, δεν είμαστε όπως ήμασταν, κοιτάζω το τραπέζι και θα ήθελα να ήταν κι άλλα άτομα, να ήμασταν όπως τότε. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, να χαμογελάμε, να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια μας με το κρασί της προηγούμενης χρονιάς και να ευχόμαστε όλοι το ίδιο. Καλή χρονιά να έχουμε και καλή σοδειά. Να γελάμε και να το εννοούμε, να μην μας λείπει τίποτα. Θέλω να νιώθω γεμάτος, να νιώθω χαρά. Θέλω να νιώθω οτι γύρω μου έχω όλους αυτούς που θέλω.
Θέλω ο παππούς μου να συνεχίσει να μου φέρνει σταφύλια για πολλά χρόνια και να μαλώνει με τη γιαγιά μου όταν έρχεται σπίτι κάθε φορά επειδή λέρωσε πολύ τα ρούχα που φορούσε στο αμπέλι. Θέλω...αλλά...
Θα γίνει;

Αν διάβαζαν ποτέ αυτό το κείμενο ο παππούς μου και η γιαγιά μου θα ήθελα να τους πω οτι τους αγαπώ πολύ και πως χαίρομαι που είμαστε ακόμη μαζί και θα ήθελα να τους ζητήσω συγνώμη για πολλά. Δεν θα το διαβάσουν όμως κι έτσι εγώ θα δυσκολευτώ να τα κάνω αυτά που θέλω. Θα προσπαθήσω πάντως να νικήσω τον εγωισμό μου.


Τα σταφύλια πάντα με κάνανε να ονειροπολώ και να σκέφτομαι πολλά. Ίσως επειδή όταν τα έτρωγα τα τελευταία χρόνια ήμουν στη βεράντα και έβλεπα τη θέα απο μακρυα το βράδυ και γύρω μου ήταν όλα ήσυχα. Ίσως...

Καλή σοδειά να έχουν όλοι όσοι σε λίγο θα αρχίσουν να συλλέγουν τους καρπούς.

Τρίτη 7 Αυγούστου 2007

In august


Less blogging in August.
In Greece, august is the month where everybody is on vacation physically and mentally!!!
So NO MORE BLOGGING FOR THIS MONTH!!!
or if you do not like this, LESS BLOGGING THIS MONTH...
BTW i got a job!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!