Outrageous !!!

Όταν καταλαβαίνεις πως είσαι έγκυος (εσύ η γυναίκα, σε εσένα μιλάω) χαίρεσαι πολύ καθώς είναι κάτι που πάντα ήθελες και τώρα που επιτέλους έχεις την ευκαιρία και τη δυνατότητα να το αποκτήσεις (δεν είναι μπλουζάκι με μπερδεύεστε) προετοιμάζεσαι.
Περνάει ο καιρός και το μωρό σου μεγαλώνει, όσο όμως μεγαλώνει τόσο πλησιάζει και η ώρα της βάφτισης. Και πρέπει να βρείς κουμπάρος και ποιος θα το βαφτίσει και όλα αυτά, εκκλησίες κλπ κλπ κλπ
Προχτές που λέτε είχα τη χαρά να βγώ με ένα φίλο μου στην αγορά για να δούμε και να ψάξουμε για βαφτιστικά. Πέραν του ότι στο κέντρο της πόλης (Μητροπόλεως - Τσιμισκή ) δεν υπάρχει μεγάλη γκάμα απο προϊόντα και μαγαζιά βρήκαμε κάποια πολύ ωραία κομμάτια. Έλα όμως που εγώ δεν είχα ξαναβγεί και δεν ήξερα τι παίζει. Όταν όμως ανακάλυψα τι πρέπει να αγοράσει κανείς για μια μέρα και μάλιστα δυο ωρίτσες το πολύ έπαθα ΣΟΚ.
Χίλια δυό πραγματάκια, μικρά, μεγάλα που είναι για μια μόνο φορά. Ρουχαλάκια για το μωρό, τα εσώρουχα, καραβόπανο για το νονό για να κρατήσει το μωρό, το μπουκάλι για το λάδι, ειδικό (;) σαπούνι για το μωρό την ώρα της βάφτισης!!! μια τσάντα για να τα βάλεις όλα αυτά μέσα, κάτι άλλα χαζά και όλα αυτά το σύνολο που είναι πολύ απλά μπορεί να κοστίσουν απο 500 και κάτι μέχρι 1000 €.
Όταν αναφέρθηκαν οι τιμές κόντεψα να πέσω κάτω αλλά δεν το έκανα καθώς έχουμε κι ένα στυλ, το χειρίστηκα απαλά. Ποιος είπε πως οι γονείς και οι κουμπάροι εν τέλει έχουν τόσα πολλά χρήματα να δώσουν. Και ποιος είπε πως είναι λογικό ένα φόρεμα για μωρά να έχει όσο έχει μια μπλούζα Hermes!!!!!!!! Είναι εξωφρενικό, πως είναι δυνατόν το φορεματάκι για ενα κοριτσάκι ενός έτους να κάνει €250. Οι τιμές είναι παράλογες.
Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως παρόλο που τα φορεματάκια είναι πάρα πολύ όμορφα που είδαμε και τελικά διαλέξαμε είναι πολύ ακριβα, βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα τα αγοράσεις αφού τα χρειάζεσαι. Το καλύτερο λοιπόν είναι να καθήσεις να το ράψεις εσύ στην τελική το φόρεμα / κοστούμι για το μωρό. Πιο φθηνά θα σου βγει.
Ελπίζω κάποτε να λογικευτούν λίγο οι τιμές όλων αυτών των προϊόντων.

Υστε - Ρικα

Το ταλέντο και πώς να (μην) το αναγνωρίσετε

«E» 20/4

Γράφει η Ρίκα Βαγιάνη

Ο βιολονίστας Τζόσουα Μπελ είναι ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή μουσικούς της εποχής του. Αυτή η ιδιοφυϊα, τον περασμένο χειμώνα, συμφώνησε να πάρει μέρος σε ένα μίνι κοινωνικό πείραμα: κατέβηκε στον κεντρικό σταθμό του μετρό της Ουάσιγκτον, σε ώρα αιχμής, άνοιξε τη θήκη του βιολιού του (ένα ανεκτίμητο Στραντιβάριους του 1713) στο πάτωμα και άρχισε να παίζει με την ψυχή του. Ακριβώς όπως ερμηνεύει στα κονσέρτα του, που χαλάνε κόσμο διεθνώς.

Οι οργανωτές του πειράματος στην αρχή φοβήθηκαν μήπως σχηματιστεί τέτοιο πλήθος που θα δημιουργούσε κίνδυνο από το στριμωξίδι. Κακώς φοβήθηκαν.

Σιγά το πλήθος. Μέσα σε σαράντα λεπτά, επτά άνθρωποι κοντοστάθηκαν να ακούσουν για λίγο αυτήν τη μουσική, που γεμίζει θέατρα και πουλάει εκατομμύρια δίσκους. Μετά βίας συγκεντρώθηκαν στη θήκη του Στραντιβάριους τριάντα δολάρια σε ψιλά.

Ενας ταχυδρομικός υπάλληλος κι ένας σερβιτόρος στάθηκαν την περισσότερη ώρα μπροστά στον «πλανόδιο» (τι χαστούκι στους σνομπ μουσικόφιλους της πόλης), ενώ το μεγαλύτερο κομπλιμέντο το έκανε η λουστραδόρα που γυάλιζε τα παπούτσια των επιβατών, απέναντί του. («Παίζει πολύ δυνατά», σχολίασε, «αλλά είναι ο μόνος μουσικάντης που ήρθε στο πόστο μου και δεν φώναξα την αστυνομία»).

Τι είναι σήμερα η τέχνη χωρίς το μάρκετινγκ που τη συνοδεύει; Υπάρχει ταλέντο χωρίς κοινό να το θαυμάσει; Χωρίς έναν παγκοσμιοποιημένο Ηλία Ψινάκη να το εκθειάσει; Εχει νόημα να αγωνίζεσαι για το όνειρό σου, χαμένος μέσα στο πλήθος, χωρίς κανείς να σε αναγνωρίζει;

Αυτά είναι ερωτήματα που δεν απαντά, απλώς ξαναθέτει, το «μίνι πείραμα» που διεξήγαγε μεγάλης κυκλοφορίας έντυπο της πρωτεύουσας των ΗΠΑ.

Το ερώτημα, όμως, στο οποίο καλούμεθα όλοι να απαντήσουμε είναι ένα: αν ένα μεσημέρι στο μετρό άγγιζε τα αυτιά μας η μουσική του Θεού, με ποιους θα είμαστε εμείς;

Με τους χιλιάδες που προσπέρασαν ή με τους επτά που κοντοστάθηκαν για να την ακούσουν;

κείμενο απο το Εθνος της 20/4

Talk dirty to me...

To all those who love making love, talking dirty and making the most of it everytime it happens...




Bilingual - Jose Nunez

The only aphrodisiac I need is your voice
Hearing you speak my name
Beckoning me to answer
Telling me you want me
So I tell you that you're the answer to every question I've ever had about love

Without words I use my tongue to tell the tale of us
Tracing your shadowscape
Kneeling before you my eyes feast upon your masculinity and
All its divinity and I praise you
Because all of that is for me

I begin to indulge myself of your delicacies
Digesting semi-sweet dark chocolate decadence as it melts
Dripping down my chin
Your taste is something Godiva couldn't re-create

Needing every atom of your anatomy
Necessity is placed upon me knowing you are the source of my serendipity
Dipping in and out of me stroking more than my consciesness
Subconsciously I find myself rewinding our love scenes
In my daydreams
Seeing that face you make when you're making me cum
And it makes me want you right there and then

Thinking of you in inappropriate places I get
Tingling sensations in private locations where I wish to be caught between a rock and your hard place

As wetness develops my legs begin to open and my spot turns to a backdraft and all I want you to do is extinguish it
You know my body like the back of your hands
And touch me and send me into ecstacy

My thighs quiver in anticipation of deep penetration which gets me high
Body rising
Sweating
Panting
Make-up melting
Pulling my hair and
Scratching my back
I get a temporary case of tourettes because all I can say are four letter words in a four octave-range screaming your name
You fucking me makes me bilingual

I see your tongue pink between your lips and I want it between mine
And I struggle
As you lick torturing me
I try to get away but
Not really

Running out of room begging for more up against the wall that has been scuffed by my stilletos
Again
You pry apart my thighs and tell me to be still
And I willingly submit to you because I love the way you dominate me
Demanding that I cum for you so I do as I'm told

You've molded me so I'm good to no-one else but you
You've conquered this once orgasmicless world and multiplied it
Again and
Again

My face radiates with after-glow
My pillow scented by you
A fragrance which haunts me
My room smells of the best sex
I
Covered in body prints and finger prints and you above me
Your name written indelibly upon my body in your genetic history

You fucking me makes me bilingual

Thougths in the daylight....

See my eyes flashing by seeing you...

Listen to me, whispering your name...

Feel my breath "touching" your face...

Taste my lips...

Hear my heart beating in the rythm of your love...

Make my body ask for more...

Manipulate my thoughts...

Hug me like never before, set my body and senses free.

I'm yours forever.

Don't waste it, just give me your love!

Sunday night fever...

Ώρα: 12 παρά κάτι το βράδυ
Ημέρα: Κυριακή
Μέρος: Αεροδρόμιο
Μαγαζί: Odeon
Σχήμα: Τερζής - Παπαρίζου - Νίνο

Ώρα 12 παρά κάτι το βράδυ φτάνουμε στο odeon για να δούμε κι εμείς το σχήμα τερζής - παπαρίζου - νίνο. Η πρώτη εντύπωση είναι πολύ θετική αλλά και αποκαρδιωτική ταυτόχρονα καθώς φτάνοντας στο μαγαζί είδαμε όλη την είσοδο του (και μιλάμε για μεγάλη είσοδο) όχι απλά να έχει πολύ κόσμο αλλά, να είναι "φίσκα". Δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα ενώ ταυτόχρονα συνέχιζε να έρχεται κόσμος και φυσικά ήρθαν και 5 σχολία εκείνη τη βραδιά. Εκεί ήταν που είχαμε αρχίσει να απελπιζόμαστε σαν παρέα. Ευτυχώς η ουρά προχωρούσε πάρα πολύ γρήγορα λες και είχαν βάλει το FFW. Βλέποντας όλο αυτό τον κόσμο απο έξω εγώ ο έξυπνος που σκεφτόμουν "μήπως τελικά πάμε λίγο νωρίς", άλλαξα γνώμη. Πληρώνουμε και μπαίνουμε μέσα για να πάθω ένα μεγαλύτερο σοκ απο αυτό που είχα πάθει στην είσοδο. Το μαγαζί ήταν ήδη γεμάτο με 2500 κόσμο μέσα και υποδεχόταν και άλλο. Καθόμαστε λοιπόν και περιμένουμε να ξεκινήσει το πρόγραμμα ενώ ταυτόχρονα στα ηχεία έπαιζαν οι Pink Martini με το τελευταίο τους CD. Πως συνδυάζεται ο τερζής με τους Martini αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Κατά τις 12 ξεκινάει λοιπόν το πρόγραμμα, βγαίνουν οι πρώτοι τραγουδιστές, με αδιάφορες φωνές και απο φωνή μουνί.
Περνάν απαρατήρητοι λοιπόν αυτοί και, έρχεται η στιγμή για το Νίνο, ο οποίος έκανε είσοδο απο τα βάθη της πίστας και αναδύθηκε οσάν ένας νέος ποσειδώνας. Ξεκινάει κάνει το πρόγραμμά του - δεν ξέρω αν έκανε και μεγάλη αίσθηση στον κόσμο στο μαγαζί, ή μόνο στα κοριτσάκια απο τα σχολεία - πάντως πέρασε και έφυγε έτσι για την πλάκα. Εγώ πάντως όση ώρα ο Νίνο τραγουδούσε μόνο τη μουσικη άκουγα και απο καμιά φορά το νίνο. Βέβαια όση ώρα ήταν στην πίστα περισσότερο τραγουδούσε ο κόσμος παρά ο κύριος Νίνος.
Έρχεται επιτέλους η ευλογημένη στιγμή να βγεί η Έλενα και το μαγαζί έχει ήδη ζεσταθεί. Κάνει την εμφάνισή της η οποία είναι αρκετά εντυπωσιακή και πολύ καλή. Εντυπωσιακή παρουσία, ζεστός χαρακτήρας - ακόμη και απο την πίστα την καταλαβαίνεις - και πολύ καλή φωνή. Χόρεψε, γέλασε, τραγούδησε, ανέβασε το κέφι του κόσμου και απλά άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Δεν υπάρχουν πολλά να πω για την Έλενα, τα πάντα είναι θετικά και δεν είμαι τόσο καλός άνθρωπος για να το κάνω αυτό.

Έρχεται λοιπόν η ώρα του τερζή να βγεί στην πίστα. Όταν το κοινό κατάλαβε οτι βγαίνει το μαγαζί (3500+βάλε) είχε σηκωθεί σχεδόν όλο όρθιο και επευφημούσε τον τραγουδιστή ο οποίος δεν μπόρεσε να σταυρώσει λέξη για 5 λεπτά απο το χειροκρότημα. Το κοινό είχε ξεσηκωθεί εντελώς πλέον και τα σχολία είχαν αρχίσει να μπαίνουν στο κλίμα του να διασκεδάζουν σε ένα μαγαζί με 3500 άτομα. Πανικός γινόταν και όσο πήγαινε γινόταν και καλύτερο. Ο τερζής όσο πήγαινε ανέβαζε κι άλλο το θερμόμετρο και δεν σταματούσε. Ο κόσμος χόρευε, γλεντούσε και περνούσε καλά και όλοι το ευχαριστιόμασταν.
Έτσι κάπως, φτάσαμε στις 4 το πρωί και ετοιμαζόμασταν να φύγουμε καθώς είχαμε και μάθημα την επόμενη μέρα. Το πρώτο του εξαμήνου...


Tips της βραδιάς: 1 Όταν ο Νίνο είχε βγεί τη δεύτερη φορά στην πίστα για να "τραγουδήσει", την ώρα που είχε τελειώσει το πρόγραμμά του και μας αποχαιρετούσε, ένα μαγαζί όλο χειροκροτούσε μόνο και μόνο επειδή φεύγει και θα μας άφηνε ήσυχους.
2 Όταν ο τερζής την ώρα που τραγουδούσε γυρίζει και φωνάζει απο το μικρόφωνο, "δώσε φώς στο κίτρινο πάνω στο μπαρ" . Μια γκόμενα του έδινε να καταλάβει επάνω στο μπαρ και ο τερζής απλά της έδωσε το χώρο της στο μαγαζί στέλνοντας όλα τα φώτα επάνω της.


Εκνευριστηκά: Όταν όλα τα μικρά είχαν μαζευτεί γύρω απο τον τερζή και δεν τον άφηναν να τραγουδήσει καθώς θελαν να βγάλουν φωτογραφίες. Έλεος επιτέλους με αυτές τις φωτογραφίες.