Παρασκευή 23 Μαρτίου 2007

meet(internet)ing




Θεωρώ πως το θέμα του post που ακολουθεί είναι ευνόητο ή ευκολονόητο (δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό). Ας το παρουσιάσω όμως για να τελειώνουμε. Το θέμα λοιπόν έχει σχέση με την επικοινωνία των ανθρώπων μέσα από το διαδίκτυο, τις γνωριμίες που προκύπτουν από αυτό και όλα τα υπόλοιπα. Θα το παίξω λίγο σοβαρός σε αυτό το post και θα προσπαθήσω να παρουσιάσω όσο πιο καλά μπορώ αυτό το θέμα.
Ας ξεκινήσω λοιπόν, λέγοντας οτι εγώ, την όλη "φάση" του chat μέσα απο το internet, την έμαθα γύρω στο 2001 όταν και για πρώτη φορά (ουαου!!!!!!!!) μπήκα στον κόσμο του ίντερνετ. Ήταν κάτι το εκπληκτικό και το πρωτόγνωρο, να μπαίνεις σε ένα καινούργιο κόσμο - έστω και αν είναι ψηφιακός - στον οποίο μπορείς να κάνεις, να δείς και να μάθεις τα πάντα κυριολεκτικά. Έ, απο αυτό το όλο συνονθύλευμα δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα προγράμματα επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους απο οπουδήποτε και αν είναι. Εγώ προσωπικά ξεκίνησα (λες και μιλάω για ναρκωτικά νιώθω) με την υπηρεσία παιχνιδιών της Yahoo! όπου και έμπαινα για να παίξω πλακωτό στα online παιχνίδια που είχε, μετά απο πολύ καιρό αποφάσισα να πέσω στα πιο βαριά προγράμματα και υπηρεσίες, οπότε και άρχισα να χρησιμοποιώ το γνωστό πρόγραμμα στους περισσότερους, - αν όχι σε όλους - mIRC (αν δεν το ξέρετε, τότε συγνώμη, αλλά είστε εντελώς άσχετοι) καθως και κάποια site στο διαδίκτυο όπου κάνεις προφίλ και μπλα... μπλα... μπλα... ξέρετε όλοι πως λειτουργούν αυτά μην το κουράζω. Μέσα απο αυτά τα προγράμματα κάποιος μπορεί να κάνει απο πολύ αξιόλογες γνωριμίες που μπορεί να κρατήσουν πολύ καιρό και να είναι ενδιαφέρουσες στην αρχή και να παραμένουν ενδιαφέρουσες με το πέρασμα του χρόνου καθώς επίσης και γνωριμίες που θα ευχηθεί κάποιος να μην τις είχε κάνει ποτέ.
Ας ξεκινήσω λοιπόν απο τη ναυαρχίδα (την τότε) των γνωριμιών, το mIRC. Είναι ένα πρόγραμμα, χωρίς γραφικά πολλά και καλά που το μόνο που σου παρέχει είναι μια τεράστια γκάμα απο "δωμάτια" στα οποία μπορεί να συνδεθεί κάποιος και να βρεθεί με άτομα που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με αυτόν, τα ίδια γούστα, προτιμήσεις ή και κανένα κοινό στοιχείο. Σε αυτά τα δωμάτια, μιλάς σε ένα κοινό χώρο όπου μιλάει όποιος θέλει και μπορείς να μιλήσεις και ιδιωτικά με όποιον απο τους συμμετέχοντες θέλεις.
Τι μπορεί να βρεί κανείς απο εκεί μέσα. Χμμμ... εύκολη ερώτηση. Μπορεί να βρεί πάρα πολύ εύκολα sex. Και καλό και με γούστα και "μεγάλο" και ώριμο και με γνώσεις επάνω στον τομέα και οτι θέλει κανείς τέλος πάντων, απο όλα έχει ο μπαξές. Μπορείς ακόμη να βρείς άτομα απλά και μόνο για να βγείτε για ένα ποτό, να ανταλλάξετε απόψεις, ιδέες, εμπειρίες και τελικά να καταλήξετε να μην ξαναμιλήσετε ποτέ ή, να γίνετε και κολλητοί. Το καλό είναι πως όλα προσφέρονται, σε αφθονία και σε πολλά απο αυτά υπάρχει και ποιότητα.
Ας προχωρήσω όμως τώρα και στα site γνωριμιών. Στα site αυτά, μπαίνεις, αρχικά κάνεις εγγραφή, βάζεις πληροφορίες για εσένα και "ανεβάζεις" αν θέλεις και καμία φωτογραφία σου, έτσι για να έχει το προφίλ σου και κάποιο ενδιαφέρον, καθώς και περισσότερη κίνηση.
Δεν ξέρω αν μπορείς να περιμένεις πολλά απο τα site αυτά, πάντως γνωρίζω και απο προσωπική εμπειρία πως μπορείς να βρείς πολύ και καλό σεξ επίσης. Βέβαια τώρα τελευταία έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη καθώς γνώρισα πολλά άτομα με τα οποία μπορέσαμε και αρχίσαμε να συζητάμε για πράγματα που μας ενδιαφέρουν και μου άρεσε όλη αυτή φάση. Εγώ πάντως θεωρώ ενδιαφέρουσα αυτή την αλληλεπίδραση που έχει το διαδίκτυο και τη διαδραστικότητα καθώς και όλες τις ευκαιρίες που μας δίνει για επικοινωνία. Το πώς θα τις εκμεταλλευτούμε για δικό μας σκοπό και με το δικό μας τρόπο, αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο και δεν θα το σχολιάσω. Καλή απόλαυση σε όλους και θα τα πούμε στο επόμενο post.

Υ.Γ. Πρέπει να σημειώσω πως μέσα από αυτές τις δυνατότητες, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν βρει το άλλο τους μισό όπως το λένε και νιώθουν πολύ ευτυχισμένοι. Δεν πρέπει να υποτιμάμε τίποτα όχι όμως και να το θεοποιούμε.

Eurovision




Και επειδή η ημέρα του διαγωνισμού πλησιάζει σκέφτηκα να προσθέσω αυτές τις ωραίες γελοιογραφίες στο blog μου.


Τρίτη 20 Μαρτίου 2007

Μήπως είμαι τρελός...(μήπως τα'χω χαμένα);;;



Ώρες ώρες, αισθάνομαι, λες και δεν ξέρω κι εγώ τι... Υπάρχουν μέρες που βγαίνω στο δρόμο και είναι όλα τόσο όμορφα, τόσο ζεστά, τόσο οικεία που είναι, λες και είμαι σπίτι μου. Περπατώ και έχω την αίσθηση πως οι άλλοι με κοιτάν και με κοροϊδεύουν, επειδή έχω ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό μου λες και είμαι χαζό. Μήπως τελικά είμαι;
Υπάρχουν μέρες στις οποίες βγαίνω απο το σπίτι και όλα μου φαίνονται τόσο όμορφα. Περπατώ στο δρόμο και δεν με απασχολούν τα προβλήματα των άλλων, παρά μόνο, τους βλέπω όλους κατσούφηδες, με το άγχος στο πρόσωπό τους να τρέχουν να προλάβουν, να προλάβουν ένα φανταστικό όριο. Ένα όριο όπου απο εκεί και πέρα, όλα μετά θα αρχίσουν να πάνε στραβά, ενώ αν το προλάβουμε όλα θα πάνε καλά, ή τουλάχιστον δεν θα γίνουν χειρότερα απο ότι ήταν. Κι αν δεν το προλάβουν το όριο, τι θα γίνει; Το έχουν σκεφτεί ποτέ, μήπως κάποια άλλα πράγματα πάνε απο το κακό στο καλό, ή γενικότερα καλυτερεύσουν κάποιες καταστάσεις.
Γιατί δεν παίρνουν ένα καφέ και να απολαύσουν τη διαδρομή τουλάχιστον μέχρι το σημείο όπου θα πούνε μόλις φτάσουν, ουφ! πρόλαβα. Να το απολαύσουν όπως απολαμβάνουν τα μωρά τον ύπνο τους, όπως απολαμβάνει ένα ερωτευμένο ζευγάρι τη στιγμή που βρίσκονται και οι δύο μαζί στο κρεβάτι, όπως απολαμβάνει ένας απόφοιτος τη στιγμή που του δίνουν το πτυχίο. Σε αγχώνουν αυτοί οι άνθρωποι και σε κοιτάνε λες και δεν ζεις στο κόσμο, δεν ξέρεις τα προβλήματά του, δεν ξέρεις ότι τρέχουν για να προλάβουν να τρέχουν και την επόμενη μέρα και κάθε μέρα. Σε κοιτάνε λες και ποιος ξέρει, τι...
Ε, εκείνοι χάνουν... εσύ απλά απολαμβάνεις τη βόλτα σου. Άσε το χρόνο να περνά και πάρε το δικό σου χρόνο, παρατήρησε τα πάντα και νιώσε τον αέρα να σε χτυπά, πάρε μια ανάσα και προχώρα. Μπορεί να μην πας μακρυά, όμως θα έχεις βγει έστω και για μια μικρή βόλτα χωρίς άγχος και στεναχώριες. Είσαι ΝΙΚΗΤΗΣ.