Μετά απο αρκετή αναζήτηση και συζήτηση ωρών με άτομα που εμπιστεύομαι, κατέληξα να αγοράσω τον συγκεκριμένο ενισχυτή (Pioneer SC - LX 501) για να δημιουργήσω Home Cinema. Πριν απο την αγορά του συγκεκριμένου, είχα ένα έτοιμο σύστημα Home Cinema της LG το οποίο και έκανε την δουλειά του για όσο δεν ψαχνόμουν. Όταν ξεκίνησα να αναζητώ πληροφορίες και στοιχεία για να βελτιώσω την εμπειρία που είχα στην θέαση ταινιών και στην ακρόαση μουσικής, κατάλαβα ότι ο ήχος απο το σύστημα της LG με τον ήχο απο τα ηχεία που αγόρασα εν τέλη είναι, η ημέρα με την νύχτα.
Ο συγκεκριμένος ενισχυτής, πλαισώθηκε απο ηχεία της Chario (μπροστά πίσω) και ένα κεντρικό της B&W. Ακόμη αγορα subwoofer δεν έχει γίνει καθώς τα ηχεία της Chario είναι τριών δρόμων και ακόμη, εξυπηρετούν αυτά για τις ανάγκες των χαμηλών συχνοτήτων, είναι σαφώς στα σχέδια η αγορά ενός.
Απόλυτα απολαυστικό και ο ήχος είναι εκπληκτικός. Σίγουρα είναι μια επένδυση που πρέπει κάποιος να κάνει εάν θέλει να έχει ποιοτικό ήχο και δεν θα το μετανιώσει καθόλου.
Ελπίζω το βίντεο να βοηθάει καθώς δεν βρήκα κανένα που να αποσυσκευάζει για το εν λόγω μοντέλο.
Υ.Γ. Οι διαστάσεις που αναφέρονται, αφορούν την συσκευασία του προϊόντος και όχι τον ενισχυτή, χρήσιμο για όσους θέλουν να το μεταφέρουν με εταιρεία κουριερ.
Κάτι περισσότερο απο μια απλή διαφήμιση! Όταν υπάρχει διάθεση για δημιουργία και φυσικά το κεφάλαιο να υποστηρίξει αυτή τη διάθεση τότε, όλα γίνονται πιο απολαυστικά!
Virgin America Safety Video #VXsafetydance
Πρίν δύο εβδομάδες ήμουν στα μέρη μου στη Λάρισα. Πέραν του ότι ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί ξεκουραζόμουν, απολάμβανα τη θάλασσα και ήμουν χαλαρά και ωραία, έβλεπα φίλους, βγαίναμε για ποτά, βόλτες, ξενύχτια ΚΑΙ φαγητό. Πολύ φαγητό και ωραίο. Όπως ξέρουν όσοι μένουν επαρχεία και γενικότερα στα χωριά.
Έτσι λοιπόν καταλήξαμε μια Κυριακή, σε ένα μαγαζί της Εθνικής Οδού (ΠΑΘΕ) όπου είχε πανηγύρι. Αρκετά άτομα στην παρέα, με ραντεβού που είχε κανονιστεί απο μερικές ημέρες πρίν. Το μαγαζί γεμάτο, ορχήστρα ετοιμαζόταν να παίξει τα κλασσικά με κλαρίνο και τα συναφή, η τραγουδίστρια να ετοιμάζεται κι ο κόσμος να έρχεται! Το μαγαζί γέμισε, ξεκίνησε η μουσική, ξεκίνησε ο χορός και το κέφι ανέβηκε. Περάσαμε πολύ ωραία, ήταν απίστευτα ευχάριστη βραδιά, επίσης απίστευτα δροσερή για τέλη Ιουνίου και με πάρα πολύ φαγητό.
Εκείνη τη βραδιά μου έφυγε η όρεξη που είχα για πάρα πολύ καιρό (μην πω απο τότε που έφτασα στην Αθήνα). ¨Εφαγα επιτέλους κεμπάπ αλλά, αυτό που κάνουν στη Λάρισα, όχι τη μαλακία της Αθήνας που είναι κιμάς λες και κάνω κεφτέδες και μπιφτέκια απλά με λίγο παραπάνω μπαχαρικά. Αυτό που είναι τα κομάτια το κρέας στη σούβλα και περιστρέφονται σιγά σιγά και ψήνονται, που το χρώμα του σκουραίνει καθώς ψήνεται, με την αλμυρή και δυνατή γεύση, με την αίσθηση του πρόβιου ή του χοιρινού στη γλώσσα και την απίστευτα απολαυστική αίσθηση που σου αφήνει καθώς κατεβαίνει τον ουρανίσκο. Συνοδεία με κρασάκι, τυροκαυτερές, σαλάτες και γέλιο. Ήταν πολύ ωραία.
Το συγκεκριμένο μαγαζί γενικότερα είναι πολύ ωραίο με πάρα πολύ καλό φαγητό το οποίο παρασκευάζει ο ιδιοκτήτης (ναι τον ξερουμε τον ιδιοκτήτη και το γνωρίζουμε επίσης και αυτό). Είναι στο σταθμό Ραψάνης (έχει και στάση τραίνου) επάνω ακριβώς στην Εθνική. Το πανηγύρι είναι στις 30 Ιουνίου οπότε, αν τύχει ποτέ και είσαι εκεί γύρω, έλα. Θα περάσεις ωραία και θα φάς καλά.
Απόλαυσε τις φωτογραφίες και φαντάσου πόσο νόστιμο μπορεί να ήταν το κεμπάπ (πρόβειο και χοιρινό) και απόλαυε και το βίντεο. Είναι μπόνους απο τη βραδιά (ο κύριος στο βίντεο δεν γνωρίζω ποιός είναι αλλά ξέρω ότι απήλαυσα πάρα πολύ το πως χόρευε!)
Η ημέρα ξεκινάει με την λειτουργία στην ομώνυμη Εκκλησία. Καθώς εξελίσσεται η λειτουργία, σε κάποιο σημείο της μια ομάδα απο καβαλάρηδες επάνω στα άλογά της, οδηγεί την εικόνα του Αγίου Γεωργίου σε μια μικρή περιφορά που πραγματοποιείται. Με την επιστροφή της εικόνας και των καβαλάρηδων, ολοκληρώνεται η λειτουργία και ακολουθεί χορευτική εκδήλωση απο τα παιδιά στην πλατεία του χωριού.
Την εκδήλωση αυτή την παρακολουθεί πλήθος κόσμου το οποίο και φαίνεται ότι απολαμβάνει πολύ να βρίσκεται εκεί.
Η σχέση του Αγίου Γεωργίου με τα άλογα ειναι εμφανής οπότε και αυτή η εκδήλωση, τιμάει τον Άγιο και δίνει ευλογία στους καβαλάρηδες του χωριού να ειναι δυνατοί και να ασχολούνται με τα άλογα.
Ακολουθούν βίντεο απο την είσοδο των καβαλάρηδων στην εκκλησία και με τα χορευτικά απο τα παιδιά στον πολιτστικό σύλλογο του χωριού.
Ας μιλήσουμε για τα Βαφτίσια σήμερα. Μια παράσταση που πήγαμε και την είδαμε πέμπτη βράδυ.
Θέατρο Κιβωτός, στην Πειραιώς 115, λίγο πιο κάτω απο το Φωταέριο που τραγουδά ο Γιώργος Μαζωνάκης με τον Νίκο Κουρκούλη. Φτάσαμε εκεί στις 20:00 και κάτι, σχετικά νωρίς το λες, για να είμαστε εντάξει χρονικά. Περιμένοντας λοιπόν στην είσοδο για να έρθει σιγά σιγά η ώρα που θα αρχίσουμε να μπαίνουμε στην αίθουσα παρατηρούσαμε πώς όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότερος κόσμος ερχόταν και δεν σταματούσε η αλήθεια είναι. Πέρασε λοιπόν η ώρα, έχοντας κάνει αυτή την παρατήρηση και, αρχίσαμε να μπαίνουμε στην αίθουσα
Η αίθουσα ήταν ΓΕΜΑΤΗ. Αυτό που λέμε όμως γεμάτη. Είχαν προσθέσει ακόμη μια σειρά απο καρέκλες για να καθίσουν επιπλέον άτομα των υπαρχόντων θέσεων. Παραξενεύτηκα μιας και η παράσταση παίζεται αρκετό καιρό. Καθήσαμε λοιπόν και ξεκίνησε.
Νίκος Μουτσινάς, Ζέτα Μακρυπούλια, Φωτεινή Ντεμίρη, Αργύρης Αγγέλου, Τζένη Διαγούπη, Αθηνά Οικονομάκου, Ελένη Καρακάση. Όλοι τους ξεκίνησαν να εμφανίζονται στην σκηνή. Κοστούμια πολύ ωραία, σκηνικό πολύ ωραίο, αρκετά άνετη σκηνή και δεν σε ενοχλούσε (όσοι έχετε ξαναπάει στο θέατρο Κιβωτός, γνωρίζετε).
Ο Νίκος Μουτσινάς όπως τον γνωρίζετε και απο την τηλεόραση, ο τρόπος που έπαιζε ήταν ο ίδιος καυστικός και απολαυστικός με το πως τον βλέπετε στην ΤουΒου. Η Ζέτα Μακρυπούλια επίσης έπαιζε αρκετά καλά αν και πιστεύω ότι δεν πρέπει να τη δυσκόλεψε και αρκετά ο ρόλος αυτός μιας και είναι πολύ επίπεδος κατά την δική μου άποψη. Η Φωτεινή Ντεμίρη απολαυστικότατη σαν την τρελή της παρέας. Η Ελένη Καρακάση μπορείς να πεις ότι δεν έκανε και καμία τρελή διαφορά στην σκηνή. Μπορεί να σου περάσει και απαρατήρητη όσον αφορά το ρόλο πάντα. Η Τζένη Διαγούπη νομίζω πως ήταν όλα τα λεφτά. Ο Αργύρης Αγγέλου εντελώς διαφορετικός απο το πως τον έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε. Εντελώς διαφορετικός και ωραίος. Αθηνά Οικονομάκου όπως δεν την έχεις ξαναδεί. Απλά γαμάτη (μάθαμε δηλαδή ότι μπορεί και να υποκρίνεται πέρα απο το να κάνει αυτό το "πράγμα" που έκανε και κάνει στις τηλεοπτικές σειρές).
Ο καθένας είναι και ένας μοναδικός χαρακτήρας. Παρακολουθώντας την παράσταση παρατηρείς ότι όλoι τους είναι ξεχωριστοί και μοναδικοί και όλοι έχουν ένα κοινό. Είναι όλοι τους μανιακοί και τσατίζονται πολύ εύκολα. Μια παράσταση που έχει σαν αφετηρία μια βάφτιση, η οποία και τους φέρνει όλους αυτούς κοντά, ένα σπίτι που τους φιλοξενεί, μια οικοδεσπότης που δεν γουστάρει καθόλου, συγγενείς που δεν συμπαθιούνται, μια "Ρωσίδα", μια Αμερικάνα κι ένας σύζυγος που προσπαθεί να είναι εντάξει. Μια μάνα που δεν τη θέλουν. $3.000.000 που τα θέλουν κι ο θάνατος. Όλα παίζουν. Μόνο τα βαφτίσια δεν γίνονται. Η παράσταση έχει γέλιο. Αρκετό όπως επίσης κάνει και κοιλιά. Η αρχή και το τέλος της είναι πολύ απολαυστικά και γελάς πολύ. Η μέση της παράστασης είναι που κάνει κοιλιά.
Λίγο που σε έχει κουράσει το συνεχόμενο χιούμορ του Μουτσινά που εντάξει, καλό αλλά κουράζει μετά απο κάποια ώρα, λίγο που σε έχει κουράσει το ότι οι ηθοποιοί μιλάνε και κατά βάση ΔΕΝ μιλάνε αλλά ΦΩΝΑΖΟΥΝ. Λίγο που είσαι τέρμα απο όλη την ημέρα και σου έρχεται τέλος. Γελάς πολύ, πονάει το κεφάλι σου στο τέλος και φεύγεις ευχαριστημένος.
Στα υπέρ του. Γρήγοροι διάλογοι, έξυπνες ατάκες, χρήση φράσεων που τις ξέρουμε απο την καθημερινότητά μας και ηθοποιοί που υποκρίνονται καλά.
Στα κατά. Το ότι για να παίξουν φωνάζουν πολύ (πολύ όμως) και η δυνατή μουσική.
Μια παράσταση που συστήνουμε να πάτε. Θα περάσετε καλά και θα απολαύσετε τη βραδιά. Λίγοι ηθοποιοί, καλή υποκριτική (για την παράσταση που θα δείτε, είναι καλή), εύκολα προσβάσιμο.
Πρωταγωνιστούν με σειρά εμφάνισης: Νίκος Μουτσινάς, Ζέτα Μακρυπούλια,
Φωτεινή Ντεμίρη, Αργύρης Αγγέλου, Τζένη Διαγούπη, Αθηνά Οικονομάκου,
Ελένη Καρακάση.
Τη δευτέρα 21 Ιανουαρίου ήμουν κι εγώ εκεί και παρακολούθησα τη συναυλία που έδωσε η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με τον Δημήτρη Τσάκα στο "Θέατρον" του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.
Η αίθουσα ήταν γεμάτη απο άτομα διαφορετικών ηλικιών. Κυρίως ήταν ηλικιωμένοι και αρκετοί επίσης γύρω και κάτω απο τα 30.
Η συναυλία αποτελούνταν απο 2 μέρη, στο πρώτο έπαιζε ο Δημήτρης Τσάκας με το κουιντέτο του κάποια έργα του ιδίου και άλλως συνθετών της τζαζ. Στο δεύτερο συμμετείχε και η ορχήστρα της ΕΡΤ όπου παρουσιάστηκαν 11 κομμάτια απο το έργο "Charlie Parker with Strings".
Η παράσταση είχε όμορφους ήχους της τζαζ όπως είναι αναμενόμενο και ήταν ωραία. Η αίθουσα είναι επίσης πολύ ωραία και το κλίμα ήταν καλό. Γενικότερα δεν έχω πολλά να πω γιατί όσοι γνωρίζουν την Ορχήστρα της ΕΡΤ γνωρίζουν τι μουσική "μπορεί και παίζει" και όσοι γνωρίζουν τον κύριο Τσάκα επίσης, γνωρίζουν τι μουσικές "μπορεί και παίζει". Εξάλλου δεν είμαι και ο ειδικός εδώ. Κρίνω πάντα σαν θεατής, απο το τι με έκανε να νιώσω αυτό που είδα-άκουσα μέχρι τον κόσμο και το περιβάλλον.
Προσωπικά μου άρεσε η συναυλία αν και πιστεύω ότι υπήρχαν σημεία στα οποία θα ταίριαζε και μια φωνή όπως επίσης, πιστεύω ότι υπήρχαν σημεία στα οποία η συνύπαρξη της ορχήστρας μαζί με το κουιντέτο ήθελε λίγο περισσότερο ταίριασμα. Σε γενικές γραμμές ήταν μια όμορφη βραδιά με ωραίους ήχους, με μια καλή ορχήστρα και με έναν απο τους καλύτερους σαξοφωνίστες. Τι άλλο να πείς μετά!
Τη διεύθυνση της ορχήστρας είχε ο Δημήτρης Μπουζάνης. Το κουιντέτο αποτελούνταν απο τους Δημήτρη Τσάκα στο σαξόφωνο, τον Κωστή Χριστοδούλου στο πιάνο, τον Σωτήρη Ντούβα στα ντραμς, τον Περικλή Τριβόλη στο κοντραμπάσο και τον Αντώνη Ανδρέου σαν ειδικό καλεσμένο στο τρομπόνι.
Απο εκεί και πέρα, κρίνοντας τον κόσμο. Μπορώ να πω ότι οι μισοί ήταν άθλιοι και για ξύλο. Και αναφέρομαι κυρίως στους ηλικιωμένους που τελικά, το κακό συνήθειο που έχουν να είναι αγενείς το "κουβαλάνε" μαζί τους σε κάθε έκφανση της κοινωνικής τους ζωής. Ο απο πίσω μου ας πούμε ο γύρισε σε κάποια φάση και σχολίασε ότι "Γι'αυτό δεν πάει ποτέ η Ελλάδα μπροστά, αφού όλες οι συναυλίες καθυστερούν να ξεκινήσουν, για να μην αναφερθώ στα μηχανάκια με τις εξατμίσεις". Και είναι και πολλά ακόμη αλλά, αυτό είναι το κορυφαίο όλων. Ήταν τόσο έξυπνα στοχευμένο στα βασικά και δομικά προβλήματα της χώρας αυτό το σχόλιο του κυρίου που συγκλονίστικα! Επίσης να αναφέρω ότι στον χώρο κατέφθασαν όλοι με το εφάπαξ τους (δηλαδή με AUDI, Mercedes και άλλα συναφή αυτοκίνητα) και ότι θα μπορούσαν να μην το παίζουν όλοι τόσο εκλεπτισμένοι και ποιός ξέρει τί. Συναυλία τζαζ παρακολούθησαν, δεν πήγαν και στην πρώτη συναυλία του χρόνου απο την Συμφωνική Ορχήστα στη Βιέννη.
Σημείωση: Συγχωρήσετε την όποια παρέμβαση απο την καούκα της μπροστά μου. Για έναν παράξενο λόγο ΜΟΝΟ όταν εγώ τραβούσα βίντεο κουνούσε το κεφάλι της. Τις υπόλοιπες στιγμές δεν κουνιόταν.
Είναι 07:49, 3 Φεβρουαρίου 2011, σε λίγο θα χτυπήσει για δεύτερη φορά το ξυπνητήρι. Είμαι ξύπνιος απο τις 07:00 και δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ. Και σήμερα, όπως και κάθε μέρα σχεδόν, εδώ και εφτά μήνες η πρώτη μου σκέψη είσαι εσύ. Τι να κάνεις; Που να είσαι; Να κοιμάσαι με παρέα ή όχι; Να με σκέφτεσαι;
Δεν σε νιώθω πλέον, δεν νιώθω τίποτα, τον περισσότερο καιρό δεν νιώθω τίποτα. Έχω την αίσθηση οτι απλά ζω, χωρίς λόγο, χωρίς να έχω κάποιο στόχο. Απλά ζω, για να μην στεναχωρηθούν οι δικοί μου.
Παλιότερα σε ένιωθα, σε ένιωθα όπως γινόταν και όταν ήμασταν μαζί, θυμάσαι όποτε σου έλεγα οτι το νιώθω οτι δεν είσαι καλά; Έτσι το ένιωθα και έπειτα.Όχι όμως πλέον. Σταμάτησε αυτό.Σταμάτησες κι εσυ να με σκέφτεσαι μάλλον. Πέρασε, έφυγε. Αυτό ήταν λοιπόν.
Τις τελευταίες μέρες έχω κουραστεί πάρα πολύ, θέλω να ξεκουραστώ. Νιώθω απίστευτα μόνος τις τελευταίες μέρες. Οι μοναδικές καλές στιγμές είναι οταν είμαι με παρέα και λέμε συνέχεια αστεία, εκεί, ξεχνιέμαι και δεν σκέφτομαι τίποτα. Όταν όμως έρχεται η στιγμή να φύγουμε, επιστρέφω εκεί που ήμουν πριν. Περπατώ στο δρόμο, με τα ακουστικά στα αυτιά μου, μουσική να παίζει, κι εγώ να κοιτάζω το πεζοδρόμιο, να μετράω τα πλακάκια, νε σκέφτομαι εσένα και να προσπαθώ να κρύψω απο τους περαστικούς το βλέμμα μου γιατί, είναι δακρυσμένο. Προσπαθώ να κρύψω τα πάντα. Έχουν μάθει να είμαι ένας χαμογελαστός άνθρωπος και έτσι περιμένουν οτι θα είμαι. Δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν, ίσως και γι'αυτό να νιώθω μόνος.
Σήμερα δίνω εξετάσεις για οδήγηση, δεν ξέρω αν θα περάσω αλλά, θα παω να δώσω.Ξύπνησα τόσο νωρίς για να διαβάσω κάτι θεωρίες που έχω αλλά, το μόνο που κάνω είναι να σκέφτομαι εσένα, να σου γράφω αυτό το γράμμα και να σκουπίζω τα μάτια μου για να βλέπω. Μου λείπεις. Δεν μπορώ να σου περιγράψω πως νιώθω, σίγουρα όμως, μου λείπεις. Και μου λείπεις πολύ. Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να σε πάρω τηλέφωνο και να σου έλεγα όλα αυτά που νιώθω, όλα αυτά που φοβάμαι, αυτά που σκέφτομαι.
Είμαι χάλια τελικά. Ξαναδιαβάζω αυτά που γράφω. Σκατά και σήμερα.
Τη δευτέρα παρουσιάζομαι. Στην Κοζάνη, στο Μαυροδένρι. Φαντάζομαι μπορείς να "νιώσεις" τι θέλω να σου πω.
Χτες δεν ήμουν καλά και βγήκα με ένα φίλο. Μιλούσαμε και, μου έλεγε οτι πρέπει να προσπαθήσω να χαμογελάσω, οτι δεν πρέπει να είμαι όπως χτες. Μου μίλησε και για σχέση, για δέσμευση, για το επόμενο άτομο που θα έρθει στη ζωή μου. Τα άκουγα αυτά και ξεκίνησα να φοβάμαι. Δεν θέλω να το ξαναπεράσω. Χτες όταν άκουγα αυτές τις λέξεις, ξεκίνησα να φοβάμαι. Φοβήθηκα αυτό που ακολουθεί όλες αυτές τις λέξεις και τις έννοιες. Φοβάμαι πλέον, πως θα γίνει ότι έγινε και με εσένα.
Ότι δηλαδή θα παίζω σε ένα παιχνίδι για δυο, μόνος μου. Θα παίζω μέχρι τη στιγμή που θα μου ξαναπούν οτι βαρέθηκαν, που θα μου ζητήσουν να τελειώσουμε το παιχνίδι σε εκείνο το σημείο γιατί δεν μπορούν να συνεχίσουν άλλο. Που θα μου ανακοινώσουν απλά οτι δεν μπορούν άλλο, χωρίς εμένα να με ρωτήσει κανείς. Χωρίς να θεωρήσει οτι συμμετέχω.
Περιμένω να παω φαντάρος για να ησυχάσω. Να γλιτώσω απο όλα. Να μπω να μην σκέφτομαι τίποτα παρά, μόνο αυτά που θα πρέπει να γίνουν μέσα. Να μην έχω άλλες έγνοιες. Τίποτα. Να είμαι μόνο εκεί. Τις τελευταίες μέρες προσπαθώ και τρέχω να προλάβω τους πάντες και τα πάντα. Να τους δω όλους, να τους χαιρετήσω, να προλάβω να τους δω έστω για λίγο πριν μπω. Αφού μπω όλα είναι σχεδόν ξεκάθαρα. Τους χαμογελώ τώρα και τους λεω οτι είμαι καλά όταν με ρωτάνε. Φοράω αυτό το ψεύτικο χαμόγελο και λέω "Είμαι καλά, ευχαριστώ". Μόνο εγώ ξέρω πως είμαι εκείνη την ώρα.
Νομίζω πως έχω "καεί" πλέον. Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. Έχω μαζέψει τα πράγματά σου, τα έχω βάλει στην άκρη. Δεν τα ακουμπάω καν. Όταν ήθελα να πάρω τα πράγματά σου και να τα βάλω κάπου για να μην τα έχω στη μέση του δωματίου, φώναξα το Δημήτρη, τα πήρε και τα συμάζεψε μόνος του. Εγώ δεν τα ακουμπάω πλέον. Έχω βάλει τις κουβέρτες σου μαζί με τις δικές μου και πλέον χρησιμοποιώ άλλες κουβέρτες. Που δεν τις είχα χρησιμοποιήσει ποτέ 6 χρόνια. Σε όλα αυτά έχω αναμνήσεις. Έχω πράγματα να θυμάμαι, να βιώνω κάθε φορά που τα ακουμπούσα. Θυμόμουν τις αγκαλιές που κάναμε, τα φιλιά που δίναμε, τις όμορφες νύχτες που περάσαμε αγκαλιά ενώ κοιμόμασταν. Θυμάμαι το πως με πρόσεχες την ημέρα που είχα ανεβάσει θερμοκρασία. Δεν μπορώ να τα περνάω όλα αυτά κάθε φορά που ανοίγω τις θήκες, και έτσι παραμένουν κλειστά. Παραμένουν εκεί, απομονομένα, με τις αναμνήσεις τους κλειστές, να τις κρατάνε μόνα τους.
Θα μπώ φαντάρος και μετά θα φύγω.Δεν θα ξαναέρθω στη Θεσσαλονίκη. Δεν μπορώ. Με διώχνει η πόλη απο μόνη της. Έχω απορρίψει τα μαγαζιά που πηγαίναμε. Πάω σε καινούργια, νέα, που δεν έχουμε πάει μαζί. Να μην έχω τίποτα να μου θυμίζει εσένα, να μην υπάρχει τίποτα. Όλα όμως πάλι σε εσένα γυρνάνε. Όσοι δεν ξέρουν, με ρωτάνε για σένα. Με ρωτάνε τι κάνεις, αν είσαι καλά. Πως περνάς. Η θεία μου με ρωτάει συνέχεια τι κάνεις και πως περνάς. Κι εγώ χαμογελάω και λέω "καλά, την τελευταία φορά που μιλήσαμε, ήταν καλά", και, ξαναπέφτω στο δικό μου κόσμο. Στον κόσμο μου χωρίς εσένα. Εκεί όπου συμβαίνουν τόσα που θέλω να σου πω, που θέλω να ξέρεις, να μαθαίνεις, που δεν μπορώ να σου πω.
Αν Μ'αγαπάς - Μιχάλης Χατζηγιάννης - Νίκος Μωραΐτης.(και με αυτό το τραγούδι περνάω τις ώρες μου)
7 μήνες μετά. Πολλά βράδια χωρίς ύπνο, ατελείωτες ώρες σκέψης, ασταμάτητες μέρες που έκλαιγα, απερίγραπτα μεγάλες προσπάθειες να μην σε πάρω τηλέφωνο, να μην σου στείλω μήνυμα, να μην, να μην, να μην. Τόσα να μην. Τόσες προσπάθειες, τόσος πόνος, τόσο κλάμα, για τι; Για να σκέφτομαι αν αξίζουν όλα αυτά. Να σκέφτομαι και να προσπαθώ να καταλάβω αν τελικά αυτό που είχαμε ήταν αληθινό, αν ήταν επειδή το θέλαμε ή επειδή απλά εγώ ήμουν σε φάση τέτοια κι εσύ ήθελες παρέα. Να μην καταλήγω πουθενά. Να βγαίνω για να είμαι σε κόσμο και να μην νιώθω εντελώς μόνος, να κρυώνω με το παραμικρό και να τρομάζω στη σκέψη σου. Να πίνω για να περνάω καλά. Για να έχω περισσότερο κέφι. Να....
Αλλά αυτά είναι δικά μου θέματα. Όχι δικά σου. Έτσι όπως τα έκανες όλα έδειξες με τον τρόπο σου οτι δεν σε ένοιαζε και δεν σε ένοιαξε, τίποτα απο όλα αυτά. Αυτά "αγγίζουν" εμένα, όχι εσένα. Εσύ είσαι αλλού.
Τι αξίζει τελικά σε όλα αυτά; Ας μου απαντήσει κάποιος. Εγώ έχω καταλήξει αλλά, ας μου απαντήσει κάποιος κάτι καλό.
We have never seen anything like this before. The most extravaganza fireworks you've ever seen. Maybe one of the most luxurious hotels in the world (7 Stars) and a new way of holiday-ing. Enjoy the video and see all other related videos you can see. You will be impressed by the effort and the time people who made this happen have given to the whole idea of making something that has never happen. Enjoy the video below and be impressed!!!
I could not resist not to publish the trailer of the Sex and the CIty:The movie. From the first day i found out about it, i thought that i would abso-fuckin-lutely post it in my blog. So here it is. Hope you enjoy it. I'll be waiting from even more...
Sex and the City: The movie
Sex and the City is coming to the big screen in a feature film adaptation of the hit HBO television series. The film will follow the continuing adventures of the series four main characters - Carrie, Samantha, Charlotte and Miranda - as they live their lives in Manhattan four years after the series ended. Stars Sarah Jessica Parker, Kim Cattrall, Kristin Davis, and Cynthia Nixon are all on board to reprise their roles, while the film will be written and directed by Michael Patrick King, who executive produced the original television series. Additionally, Chris Noth, David Eigenberg, Evan Handler, and Jason Lewis will return as the women's love interests. Academy Award-winnind actress Jennnifer Hudson (Dreamgirls) has also joined the cast of the film and will play Carrie Bradshaw's assistant, a new character to be introduced in the film. Sex and the City is scheduled for a May 30th release.
Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήμουν στο χωριό μου. Το σάββατο το απόγευμα μας επισκέφτηκε ένας παλιός φίλος των παππούδων μου και μας έφερε πεσκέσι τέσσερα ψάρια. Τα τρία απο αυτά ήταν ζωντανά μέχρι τη στιγμή που φτάσανε σπίτι μας και έτσι τα βάλαμε σε μια λεκάνη για να τα έχουμε φρέσκα - φρέσκα όταν θα τα τρώγαμε. Το παρακάτω βίντεο δείχνει τα ψάρια. Μπορώ να πω οτι με παραξένεψε το θέαμα. Όχι πως δεν είχα ξαναδεί ψάρια αλλά, άλλο να τα βλέπεις στη θάλασσα να απομακρύνονται απο εσένα για να μην τα πιάσεις και άλλο να βλέπεις ποταμίσια ψάρια ζωντανά. Μου άρεσαν μπορώ να πω και τα βρήκα πολύ γλυκά, καθώς επίσης στεναχωρήθηκα όταν τα αντίκρισα την επόμενη μέρα στο πιάτο έτοιμα προς βρώση. (Οι φωνές που ακούγονται στο βάθος είναι ο φίλος που όταν μιλάει φωνάζει)
Κατα τα άλλα. Σήμερα επιστροφή στην πόλη και επιτέλους είδα για κάτι που τόσες μέρες άκουγα. Μονοδρόμηση δρόμων στη Θεσσαλονίκη λόγω έργων μετρό. Είδα σήμερα λοιπόν οτι μονοδρομήσανε την 26ης οκτωβρίου απο την Ηρώων Πολυτεχνείου μέχρι την Εγνατία και την Δωδεκανήσου απο την Εγνατία μέχρι την τσιμισκή (λογικά). Τι παράξενα πράγματα συμβαίνουν. Άντε να δούμε τι άλλο θα μας αλλάξουν. Μην κλείσουν εντελώς την εγνατία. Τότε να δούμε τι θα κάνουμε. Χιόνισε επιτέλους. Ακόμη και στη Λάρισα και στο χωριό μου. Χρόοοοοονια είχαμε να δούμε χιόνι. Μας άρεσε αλλά μωρέ. ΤΟ έλιωσε. :( Είδα επιτέλους μετά απο πάρα πολύ καιρό την αδερφή μου και το ανηψάκι μου. Γίνεται πάρα πολύ όμορφο. Τι να πείς. Έτσι είναι. Αυτά προς το παρόν. Απόψε έχουμε χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν με τα παιδιά απο τη σχολή και πρέπει να πάω να μαγειρέψω. Σε αφήνω καλό μου ιστολόγιο λοιπόν. Θα μιλήσουμε πάλι.
Στο ενδιάμεσο έχουν γίνει κι άλλα πράγματα που να πάρει. ΔΕΝ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ.
Δείτε αυτό. Είναι απο τις πιο έξυπνες διαφημίσεις που έχω δει τον τελευταίο καιρό. Δεν θα την αναλύσω όμως. Απλά απολαύστε την. Και θα περιμένω και σχόλια.
