Love Hurts

Την ώρα που σου κόβουν τις ελπίδες. Τη στιγμή που το χέρι σου το κρατάει ένα άλλο χερι. Όταν δυο λόγια είναι αρκετά να σε βάλουν σε σκέψεις. Δεν είσαι μόνο εσύ, το ξέρεις, το έχεις δει να αποδεικνύεται. Κι όμως, παραμένεις, αφήνεις οτι αισθάνεσαι στην άκρη. Χαμογελάς και γυρίζεις απο την άλλη, κρύβεις οτι αισθάνεσαι. Καταπατάς τον εγωισμό σου και συνεχίζεις. Λες δεν πειράζει, ας είναι κι έτσι. Μέχρι που θα αντέξεις όμως; Το ξέρεις; Κι αν... αν... αν... δεν ξέρεις. Αν στο τέλος δεν το δεχτείς, θα τα πετάξεις όλα; Θα είναι πολλά μαζεμένα.

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ. Όλα μέσα σε ένα βράδυ. Σου χαμογέλασε κι ανταπέδωσες. Αισθάνθηκες όμορφα. Αργότερα σε έκανε να τρέμεις απο ηδονή με το σώμα του. Σε άγγιζε και παρακαλούσες να μην τελειώσει. Ένιωθες οτι πετούσες, πως μπορούσες να κάνεις τα πάντα. Δεν κράτησε πολύ όμως, η πραγματικότητα σε επανέφερε και σε έβγαλε απο τα όνειρά σου.

Επικίνδυνες αγάπες. Πονάνε και γιατρεύουν. Ξέρεις οτι θα καταστραφείς και όμως το κάνεις. Η διαδρομή μέχρι την καταστροφή είναι πολύ όμορφη, ο γκρεμός όμως καλά κρυμμένος και εσύ ενώ ξέρεις οτι θα πέσεις δεν τον έχεις δει να πλησιάζει.

Και...

ΤΕΙ Θεσσαλονίκης 2007-2008

'Αντε και καλή μας αρχή.

Οι βροχές έκαναν την εμφάνισή τους. Και δεν μιλάμε απλά για βροχές, μιλάμε για κατακλυσμό. Έχει απο εχτές το βράδυ που βρέχει και ρίχνει και καλή βροχή. Δρόμοι γεμίσανε νερά, η κίνηση έγινε ΚΑΙ ΠΑΛΙ ανυπόφορη και όλα αυτά τα κλασσικά. Αλλά μην ξεχνάμε πως δεν είναι μόνο αυτά. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που ξεκινήσαμε μαθήματα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Αυτήν είναι η εικόνα που επικρατούσε σήμερα σε μια απο τις αίθουσες που κάναμε μάθημα. Και φυσικά αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Το ΤΕΙ μπάζει απο παντού. Ευτυχώς δεν πλημμύρισε ολόκληρο πάλι. Με άλλες βροχές παλιότερα είχανε καταστραφεί εξοπλισμοί, εργασίες και πολλά ακόμη. Τυχεροί είμαστε αυτή τη φορά. Τι να κάνουμε όμως. Θα λυθεί και αυτό κάποια στιγμή (λογικά).
Για όσους είναι Ζ εξάμηνο η εξής φωτογραφία είναι το Πρόγραμμα Χειμερινού Εξαμήνου 2007-2008. Εξάμηνο σπουδών Ζ. Τμήμα Εμπορίας και Διαφήμισης.

Sugar Angel --> Thessaloniki

Αυτό το άρθρο θα είναι μόνο με φωτογραφίες. Δεν πιστεύω οτι μπορεί κάποιος να περιγράψει καλύτερα τον Τάκη Ζαχαράτο απο τις ίδιες τις φωτογραφίες και απο τις ίδιες του τις παραστάσεις.
Κυριακή βράδυ, ώρα 21:30 ξεκινούσε η παράσταση. Το μόνο που θα πω είναι πως 3 1/2 ώρες "χτυπιόμουν" στην πίστα απο το γέλιο. Ειλικρινά. Τίποτα άλλο. Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο ΦΙΞ Σκηνή. Καλή απόλαυση.


















Αυτήν είναι η τελευταία φωτογραφία της παράστασης. Η πιο πάνω έχει τραβηχτεί με μεγάλη διαφορά ώρα καθώς πλέον δεν μπορούσα να τραβάω άλλες φωτογραφίες απο το γέλιο και απο την απόλαυση. Με χαρά σας τις παρουσιάζω.


Θέλω να ζητήσω συγνώμη απο τους υπόλοιπους καλλιτέχνες που πλαισιόνουν τον Τάκη Ζαχαράτο στην παράσταση αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματά τους. Κυρίως ζητάω συγνώμη απο τις τρείς κοπελιές που είναι στη φωτογραφία στην αρχή και με τις ζαρτιέρες. Και απο τον κύριο που βλέπετε στις φωτό.

Να σημειώσω πως μαζί του είναι και η Όλγα Βενετσιάνου (αν θυμάμαι καλά). Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ είναι η συγκεκριμένη γυναίκα. Κατεβάστε την. Αυτά.
Σας ευχαριστώ.

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία (or so they say)

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, λέει ένα γνωστό σε όλους μας τραγούδι που σίγουρα το έχουμε τραγουδήσει όλοι ή οι περισσότεροι.

Το κείμενο αυτό έχει σαν έναυσμα τη διαδρομή μου κέντρο - πολίχνη πηγαίνοντας προς ένα φίλο μου. Όλοι γνωρίζουμε (οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης) πως οι δυτικές συνοικίες δεν είναι και ότι καλύτερο υπάρχει στην πόλη.

Έτσι λοιπόν πήρα κι εγώ το λεωφορείο να πάω στην πολίχνη να βρώ ένα φίλο μου να πιούμε ένα καφεδάκι, Στο λεωφορείο μέσα, εκτός απο πολλές εθνικότητες λαών, ανάμεσά τους και έλληνες, εβρίσκοντο και δύο παιδία τα οποία ήτο πέριξ τας ηλικίας 16-18. Εδώ οφείλουμε όπως σημειώσουμεν πως ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης κατα κόσμον ΟΑΣΘ έχει εγκαταστήσει ένα καινούργιο σύστημα ειδοποίησης στάσεων δια διευκόλυνσης του έπιβατικού κοινού.

Διανύοντας λοιπόν την απόστασιν κέντρο πολίχνη ακούγεται μια φωνή η οποία ανήγγηλε τη στάση που φτάναμε. Με το που ξεκινά την αναγγελία, το ένα παιδίον εκ των δύο ξεκίνησε να βρίζει και να λέει τα κλασσικά γ**ώ την εκκλησία σου, την κοινωνία σου και όλα αυτά τα διακοσμητικά. Ήταν δύο παιδιά απο αυτά που νομίζουν πως κάνουν αντίσταση με το να βρίζουν συνεχώς και το καθετί, να φοράνε ρούχα που δεν φοράνε όλοι οι υπόλοιποι και να το παίζουν μάγκες μπροστά στον οποιοδήποτε, μόνο που είναι "τζάμπα μάγκες".

Τέλος πάντων. Καθώς ήμουν μπροστά σε αυτό το γεγονός κάθησα και σκέφτηκα. Γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν έτσι (κάποια απο αυτά, όχι όλα). Όλοι μας περνάμε την περίοδο της αντίδρασης και της επανάστασης όπου και καλά κάτι κάνουμε. Βλακείες.

Τους κοιτούσα λοιπόν καθώς κατέβαιναν απο το λεωφορείο και σκεφτόμουν πως όλα αυτά τα παιδιά τα δήθεν και καλά αντιστασιακά και που κάνουν την επανάστασή τους με το που βγούν στην πραγματική κοινωνία και όχι να ζούν σε αυτή την κατάσταση θα στρώσουν και στρώνουν δηλαδή. Μπαίνουν όρια μετά στη συμπεριφορά, στις εκφράσεις, στο ντύσιμο, στις κινήσεις, στα πάντα. Αλλάζουν πολλά, συνήθειες, νοοτροπία και πολλά ακόμη και αρκετά απο αυτά έως πάρα πολλά γίνονται άλλοι άνθρωποι κυριολεκτικά.

Τι είναι άραγε αυτό που τα κάνει όλα αυτά τα παιδιά να αντιδρούνε και να λειτουργούνε έτσι όσο είναι παιδιά; Το γιατί αλλάζουν αργότερα είναι εμφανές και γνωστό.

Δεν μπορούν να διορθωθούν όσο είναι μικρά; Δεν μπορώ να ακούω παιδιά να βρίζουν ανεξέλεγκτα, χωρίς κανένα φραγμό και όριο και χωρίς να γνωρίζουν τη σημασία των φράσεων και εκφράσεων όλων όσων λένε.

Λέω λοιπόν σε όλα αυτα τα παιδιά "χαιρετίσματα λοιπόν, απο την εξουσία. τους περιμένουμε για να τους αλλάξουμε."

Και μην το εκλάβετε άσχημα, απλά έτσι είναι η ζωή. Όσα η κοινωνία δεν δέχεται προσπαθεί να τα αλλάξει. Και όσα δεν αλλάζουν απλά απορρίπτονται.

Εξάλλου αν αυτά τα παιδιά επιλέξουν να είναι αντιδραστικά και στη μετέπειτα ζωή τους τότε απλά περιοθωριοποιούνται απο μόνα τους. Ο καθένας σε αυτή τη ζωή επιλέγει το τί θα κάνει. Καλή τύχη σε όλους. Εγώ έχω διαλέξει πλευρά.

Ντροπή και αίσχος.

Όταν ένας δισεκατομμυριούχος που είναι γεννημένος στο Ουζμπεκιστάν και ένας πρώην πρεσβευτής της Βρετανίας που τα λέει έξω από τα δόντια συγκρούστηκαν για το περιεχόμενο ενός blog, αυτός που αισθάνθηκε να απειλείται και δέχθηκε τα πυρά ήταν η βρετανική υπηρεσία παροχής πρόσβασης στο Internet.

Το επεισόδιο σημειώθηκε όταν ο Κρέγκ Μάρεϊ έγραψε στο blog του κάποια σχόλια για τον μεγιστάνα της μεταλλουργίας Αλισέρ Ουσμάνοφ, ο οποίος έχει ένα αυξανόμενο πακέτο μετοχών στην Αρσεναλ. Αμέσως έφτασαν στην εταιρεία παροχής ίντερνετ επιστολές που απειλούσαν με προσφυγή στη δικαιοσύνη αν δεν αποσύρονταν τα σχόλια αυτά. Ο Μάρεϊ σταμάτησε να γράφει στο συγκεκριμένο blog, αλλά δύο εβδομάδες αργότερα τα σχόλιά του πρόκειται να μετακομίσουν σε ένα άλλο blog, μέσω μιας ολλανδικής εταιρείας Internet στην οποία καταφεύγουν διωκόμενοι μπλόγκερ από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία.

Τάση για προσφυγή στα δικαστήρια

Η υπόθεση έχει προκαλέσει κατακραυγή στους κόλπους των μπλόγκερ, αλλά και των εταιρειών του Internet οι οποίες δέχονται όλο και μεγαλύτερες πιέσεις από εταιρείες σε διάφορες χώρες.

«Αυτό που προβλέπω για το μέλλον είναι ότι δεν θα δούμε λογοκρισία των ιστοσελίδων που δίνουν οδηγίες για την κατασκευή βομβών, αλλά όλο και περισσότερες προσφυγές στη δικαιοσύνη», λέει στη Χέραλντ Τρίμπιουν ο Ρίτσαρντ Κλέιτον, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και στέλεχος της OpenNet Initiative που παρακολουθεί τη λογοκρισία στο Internet σε όλο τον κόσμο.

Κρεγκ Μάρεϊ - ένας επώνυμος blogger

Η περιπέτεια του Μάρεϊ ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου, όταν περιέγραψε με μελανά χρώματα τον Ουσμάνοφ στο blog του. Η νομική εταιρεία του Λονδίνου Schillings έστειλε τότε επιστολή στην υπηρεσία Fasthosts, μέσω της οποίας το συγκεκριμένο blog «έβγαινε» στο Internet, με την οποία απαιτούσε να αποσυρθεί το σχόλιο μέσα σε 24 ώρες. Ακολούθησαν κι άλλες επιστολές, ώσπου η υπηρεσία αποφάσισε να απενεργοποιήσει την ιστοσελίδα του Μάρεϊ, μαζί με δέκα ακόμη ιστοσελίδες.

«Αυτό που συνέβη είναι πολύ ανησυχητικό, καθώς οι εταιρείες «κατεβάζουν» ό,τι θέλουν χωρίς να συζητηθεί κάτι σε ένα δικαστήριο, χωρίς οποιαδήποτε δικαστική απόφαση, μόνο και μόνο επειδή λαμβάνουν μια επιστολή από έναν ακριβοπληρωμένο δικηγόρο», δήλωσε ο Μάρεϊ. «Θα ήμουν ευτυχής αν το ζήτημα ερχόταν στο δικαστήριο, καθώς θα κατέθεταν άνθρωποι που ξέρουν ότι λέω την αλήθεια».

Διεθνής κατακραυγή από τους blogger

Όταν το blog του Μάρεϊ φιμώθηκε, πολλοί μπλόγκερ άρχισαν να οργανώνονται ώστε να προστατευθούν από ανάλογες πράξεις. «Η απειλή ήταν και εξακολουθεί να είναι το χρήμα», λέει ο Τιμ Αϊρλαντ, ένας σύμβουλος μάρκετινγκ που είδε κι αυτός το blog του να απενεργοποιείται. «Η ισχύς βασιλεύει».

Στο μεταξύ, οι καταγγελίες του Μάρεϊ - που περιλαμβάνονται και στο βιβλίο του «Φόνος στη Σαμαρκάνδη» - εξακολουθούν να διαδίδονται μέσα από άλλα blogs στο Internet.

Ο δικηγόρος του...?

Η εταιρεία Schillings ειδικεύεται στην «προστασία των υπολήψεων» και εκπροσωπεί πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες. Όπως εξηγεί στην ιστοσελίδα της, ανέλαβε πρόσφατα την υπεράσπιση και ενός άλλου πλούσιου στελέχους επιχειρήσεων, ο οποίος κατηγορήθηκε σε μια αμερικανική ιστοσελίδα για ανήθικη συμπεριφορά και οικονομικά εγκλήματα. Η βρετανική εταιρεία προειδοποίησε την αμερικανική υπηρεσία παροχής πρόσβασης στο Internet ότι τα συγκεκριμένα σχόλια, παρόλο που δημοσιεύτηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, θεωρούνται δυσφημιστικά με βάση τη βρετανική νομοθεσία. Η υπηρεσία απέσυρε τότε το επίμαχο υλικό.

Πολλές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία έχουν προσφύγει εναντίον μπλόγκερ, απαιτώντας να αποσυρθούν σχόλια είτε δικά τους είτε ανθρώπων που επισκέπτονται τα blogs τους. Οι βρετανικές υπηρεσίες του Internet είναι ιδιαίτερα ευάλωτες, καθώς βρετανικό δικαστήριο έκρινε πρόσφατα ότι θα θεωρούνται υπεύθυνες για δημοσίευση δυσφημιστικού υλικού αν δεν αντιδρούν όταν ειδοποιούνται για ένα πρόβλημα.

Επίθεση και ενάντια στους ίδιους τους blogger

Άλλες εταιρείες στρέφονται απευθείας κατά των μπλόγκερ. Ο Ρίτσαρντ Μπράντον, ένας σκωτσέζος συγγραφέας με δύο blogs που παρουσιάζει μεταξύ άλλων κριτική για ηλεκτρονικά παιχνίδια, λέει ότι έλαβε προειδοποιήσεις από μια βρετανική εταιρεία εξαιτίας των σχολίων κάποιων επισκεπτών στα blogs του. Όπως λέει, ο λόγος που οδηγεί τις εταιρείες να αναλαμβάνουν δράση είναι ότι τα blogs εμφανίζονται πλέον μεταξύ των πρώτων αποτελεσμάτων του Google όταν κάποιος κάνει αναζήτηση με μια συγκεκριμένη λέξη. Τα καυστικά σχόλια του Μάρεϊ για τον Ουσμάνοφ, για παράδειγμα, εμφανίστηκαν μεταξύ των δέκα πρώτων αποτελεσμάτων στην αναζήτηση με το όνομα «Ουσμάνοφ».

«Πρέπει να αντιδράσουμε», τονίζει ο Τιμ Αϊρλαντ. «Σήμερα φιμωνόμαστε εμείς, αύριο μπορεί να φιμωθεί οποιοσδήποτε».

credits: e-go.gr