Πόσο έξυπνη σου φαίνεται αυτήν η διαφήμιση;
Ε, πόσο;
Εδώ διαβάζεις για όσα ΑΞΙΖΟΥΝ να τα γευτείς, να τα ακούσεις, να τα δείς και να τα βιώσεις. Σου προτείνω ΜΟΝΟ αφού τα έχω ζήσει.
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2007
2 στα 2 στη Θεσσαλονίκη
Αυτήν η εβδομάδα που πέρασε ήταν μια πάρα πολύ ωραία εβδομάδα. Πολύ ωραία όμως. Πήγα θέατρο. Μόνο αυτό θα πω.
Είδα που λέτε, δύο παραστάσεις αυτή την εβδομάδα. Και τη μία την είδα μόνος μου.
Ας τα πάρουμε απο την αρχή όμως.
"Μου λεν... ρουζ"
Μια παράσταση μιούζικαλ, η οποία παίζεται σε ένα καφενείο πίσω απο το δημαρχείο. Τέσσερις ηθοποιοί, 3 γυναίκες, 1 άντρας. Πολλά τραγούδια, ωραία ατμόσφαιρα και πάρα πολύ απολαυστικό αυτό που σου μένει στο τέλος. Μια παράσταση-μιούζικαλ που θα σου αρέσει πάρα πολύ. Πάρα πολύ όμως΄. Οι παραστάσεις είναι κάθε τετάρτη. Παίζει για τις επόμενες τρείς τετάρτες ακόμη. Είναι κάτι που αξίζει να δείς. Απο παιδιά που κάνουν αυτό που τους αρέσει. Το κάνουν και το κάνουν καλά. Ωραίες φωνές, απολαυστικές φατσούλες, και πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Είναι αυτό που το ξεχωρίζει και το κάνει καλό. Απο αυτή την τετάρτη θα συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα και κάποια χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
Η άλλη παράσταση που πήγα και είδα, είναι το Χάνσελ και Γκρέτελ. Μια παιδική παράσταση η οποία παίζεται στο θέατρο του δήμου Σταυρούπολης, επάνω στη Λαγκαδά. Είναι το γνωστό παραμύθι με τη μάγισσα που τρώει τα παιδάκια και τελικά ο χάνσελ και η γκρέτελ την ρίχνουν στο φούρνο και την καίνε. Αρχικά να σας πω οτι τρόμαξα όταν μπήκα μέσα στην αίθουσα απο τα πόσο πολλάααααααα παιδάκια είχε μέσα. Τόσο που ανησυχούσα για το αν και κατα πόσο θα μπορέσουμε να δούμε το θεατρικό, ήρεμα και με την ησυχίας μας, χωρίς περιττά λόγια, φωνές, κλάματα και όλα αυτά που συνοδεύουν μικρά παιδάκια. Αντιθέτως, περάσαμε πάρα πολύ καλά, απολαυστικά, το θεατρικό ήταν πάάάάάάρα πολύ καλό και τα παιδάκια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ήσυχα. Παραξενεύτηκα πάντως για να πω την αλήθεια. Ήταν ένα πολύ όμορφο έργο. Απόλαυσα επίσης που πήγα μόνος μου και το είδα. Πάρα πολύ το απόλαυσα. Μια παράσταση που αξίζει να πάτε να δείτε λοιπόν. Αυτά για όσους δεν θέλουν απλά να βγαίνουν για καφέ και ποτό αλλά να κάνουν και κάτι το διαφορετικό, το απολαυστικό εξίσου.
Εκτός απο αυτό, χτές είχαμε πάρτυ. Γενέθλια και γιορτή μαζί σε ένα. Με κάποια καθυστέρηση βέβαια (οχι τα δικά μου) και περάσαμε πάρα πολύ ωραία εξίσου. Είδαμε παλιούς φίλους που είχαμε καιρό να δούμε και απολαύσαμε τη βραδιά. Σήμερα γύρισα όλη τη Θεσσαλονίκη. Πήγα σταυρούπολη το πρωί για το θεατρικό και μετά κατέβηκα κέντρο για να πάρω λεωφορείο για πανόραμα και απο εκεί κατέβηκα στο ποσειδώνιο για καφέ και τώρα πλέον σπίτι για ξεκούραση.Ουφ... επιτέλους απο κάποια άποψη.
Και επίσης θέλω να σχολιάσω το εξής. Διάβασα στο ΒΗΜagazino της της 2ης Δεκεμβρίου το εξής στη σελίδα που έχουν τα Μ'αρέσει Δεν μ'αρέσει.
Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης έγραψε το εξής. "+Η ναζιάρικη γυναικεία φωνή που ανακοινώνει τις στάσεις λεωφορείου στη διαδρομή αεροδρόμιο-κέντρο Θεσσαλονίκης."
Αρχικά κύριε ζουμπουλάκη. Να σας ενημερώσουμε πως αυτό δεν γίνεται μόνο απο το αεροδρόμιο μέχρι το κέντρο. Φτάνει μέχρι το τέλος της διαδρομής και το λέει ακόμη. Δεν σταματά στην αριστοτέλους. Και επίσης αυτό έχει εφαρμοστεί σε όλες τις γραμμές στην πόλη. Πέρα απο αυτό. Ναζιάρικη φωνή;;;;;;;;;; Δυο μπορεί να είναι πιθανά. Η δεν έχετε ξανακούσει ναζιάρικη φωνή να μιλά ή δεν ακούτε καλά. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Αν αυτή είναι ναζιάρικη φωνή τότε η μάγκυ χαραλαμπίδου, τι είναι;
Κατά τα άλλα, δευτέρα ξεκίνησα δουλειά. Άντε με το καλό. Καλή μας αρχή λοιπόν.
More to come soon...
I am getting ready for Finland
Είδα που λέτε, δύο παραστάσεις αυτή την εβδομάδα. Και τη μία την είδα μόνος μου.
Ας τα πάρουμε απο την αρχή όμως.
"Μου λεν... ρουζ"
Μια παράσταση μιούζικαλ, η οποία παίζεται σε ένα καφενείο πίσω απο το δημαρχείο. Τέσσερις ηθοποιοί, 3 γυναίκες, 1 άντρας. Πολλά τραγούδια, ωραία ατμόσφαιρα και πάρα πολύ απολαυστικό αυτό που σου μένει στο τέλος. Μια παράσταση-μιούζικαλ που θα σου αρέσει πάρα πολύ. Πάρα πολύ όμως΄. Οι παραστάσεις είναι κάθε τετάρτη. Παίζει για τις επόμενες τρείς τετάρτες ακόμη. Είναι κάτι που αξίζει να δείς. Απο παιδιά που κάνουν αυτό που τους αρέσει. Το κάνουν και το κάνουν καλά. Ωραίες φωνές, απολαυστικές φατσούλες, και πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Είναι αυτό που το ξεχωρίζει και το κάνει καλό. Απο αυτή την τετάρτη θα συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα και κάποια χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
Η άλλη παράσταση που πήγα και είδα, είναι το Χάνσελ και Γκρέτελ. Μια παιδική παράσταση η οποία παίζεται στο θέατρο του δήμου Σταυρούπολης, επάνω στη Λαγκαδά. Είναι το γνωστό παραμύθι με τη μάγισσα που τρώει τα παιδάκια και τελικά ο χάνσελ και η γκρέτελ την ρίχνουν στο φούρνο και την καίνε. Αρχικά να σας πω οτι τρόμαξα όταν μπήκα μέσα στην αίθουσα απο τα πόσο πολλάααααααα παιδάκια είχε μέσα. Τόσο που ανησυχούσα για το αν και κατα πόσο θα μπορέσουμε να δούμε το θεατρικό, ήρεμα και με την ησυχίας μας, χωρίς περιττά λόγια, φωνές, κλάματα και όλα αυτά που συνοδεύουν μικρά παιδάκια. Αντιθέτως, περάσαμε πάρα πολύ καλά, απολαυστικά, το θεατρικό ήταν πάάάάάάρα πολύ καλό και τα παιδάκια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ήσυχα. Παραξενεύτηκα πάντως για να πω την αλήθεια. Ήταν ένα πολύ όμορφο έργο. Απόλαυσα επίσης που πήγα μόνος μου και το είδα. Πάρα πολύ το απόλαυσα. Μια παράσταση που αξίζει να πάτε να δείτε λοιπόν. Αυτά για όσους δεν θέλουν απλά να βγαίνουν για καφέ και ποτό αλλά να κάνουν και κάτι το διαφορετικό, το απολαυστικό εξίσου.
Εκτός απο αυτό, χτές είχαμε πάρτυ. Γενέθλια και γιορτή μαζί σε ένα. Με κάποια καθυστέρηση βέβαια (οχι τα δικά μου) και περάσαμε πάρα πολύ ωραία εξίσου. Είδαμε παλιούς φίλους που είχαμε καιρό να δούμε και απολαύσαμε τη βραδιά. Σήμερα γύρισα όλη τη Θεσσαλονίκη. Πήγα σταυρούπολη το πρωί για το θεατρικό και μετά κατέβηκα κέντρο για να πάρω λεωφορείο για πανόραμα και απο εκεί κατέβηκα στο ποσειδώνιο για καφέ και τώρα πλέον σπίτι για ξεκούραση.Ουφ... επιτέλους απο κάποια άποψη.
Και επίσης θέλω να σχολιάσω το εξής. Διάβασα στο ΒΗΜagazino της της 2ης Δεκεμβρίου το εξής στη σελίδα που έχουν τα Μ'αρέσει Δεν μ'αρέσει.
Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης έγραψε το εξής. "+Η ναζιάρικη γυναικεία φωνή που ανακοινώνει τις στάσεις λεωφορείου στη διαδρομή αεροδρόμιο-κέντρο Θεσσαλονίκης."
Αρχικά κύριε ζουμπουλάκη. Να σας ενημερώσουμε πως αυτό δεν γίνεται μόνο απο το αεροδρόμιο μέχρι το κέντρο. Φτάνει μέχρι το τέλος της διαδρομής και το λέει ακόμη. Δεν σταματά στην αριστοτέλους. Και επίσης αυτό έχει εφαρμοστεί σε όλες τις γραμμές στην πόλη. Πέρα απο αυτό. Ναζιάρικη φωνή;;;;;;;;;; Δυο μπορεί να είναι πιθανά. Η δεν έχετε ξανακούσει ναζιάρικη φωνή να μιλά ή δεν ακούτε καλά. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Αν αυτή είναι ναζιάρικη φωνή τότε η μάγκυ χαραλαμπίδου, τι είναι;
Κατά τα άλλα, δευτέρα ξεκίνησα δουλειά. Άντε με το καλό. Καλή μας αρχή λοιπόν.
More to come soon...
I am getting ready for Finland
So why should i choose ADSL?
Δείτε αυτό. Είναι απο τις πιο έξυπνες διαφημίσεις που έχω δει τον τελευταίο καιρό. Δεν θα την αναλύσω όμως. Απλά απολαύστε την. Και θα περιμένω και σχόλια.
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007
Christmas Time for Grigsgr <|> Blog me toujours
From today and we'll see for how long, Grigsgr <|> Blog me toujours will be moving on Christmas mood.
Music
Images
And maybe posts that have to do with christmas.
Enjoy the music. Chosen specially for you from Grigsgr.

Απο σήμερα και θα δούμε για πόσο καιρό το ιστολόγιο Grigsgr <|> Blog me toujours θα κινείται σε χριστουγεννιάτικη διάθεση.
Μουσική
Εικόνες
και πιθανόν και θεματολογία για χριστούγεννα.
Απολαύστε τη μουσική. Επιλεγμένη ειδικά για εσάς απο τον Grigsgr.
Music
Images
And maybe posts that have to do with christmas.
Enjoy the music. Chosen specially for you from Grigsgr.

Απο σήμερα και θα δούμε για πόσο καιρό το ιστολόγιο Grigsgr <|> Blog me toujours θα κινείται σε χριστουγεννιάτικη διάθεση.
Μουσική
Εικόνες
και πιθανόν και θεματολογία για χριστούγεννα.
Απολαύστε τη μουσική. Επιλεγμένη ειδικά για εσάς απο τον Grigsgr.
Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2007
Καψώνια στο στρατό. Για λίγους και εκλεκτούς. | Greek army
Δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο βίντεο το οποίο δείχνει ανώτερο αξιωματικό να κάνει καψόνι σε φαντάρο στη Σαμοθράκη.
Δεν θα σταθώ στο να σχολιάσω το βίντεο. Έλεος αν το κάνω. Το καψόνι είναι κάτι που απαγορεύεται, και πέρα απο αυτό, επίκειται στον καθένα προσωπικά και το πόσο σέβεται τον άλλο και την προσωπικότητά του και το χαρακτήρα του για το αν θα κάνει καψόνια και μέχρι ποιο βαθμό. Θέλω απλά να σχολιάσω το εξής.
Έβλεπα στις ειδήσεις όπου έμαθα και για το συγκεκριμένο βίντεο (ναι είδα επιτέλους τηλεόραση), έναν που είναι κάτι μέσα στο στρατό (δεν θυμάμαι τι) ο οποίος σχολίαζε. Σχολίαζε και έλεγε τώρα το εξής. "Είναι η πίεση που δέχεται ο στρατηγός (η οτιδήποτε είναι αυτός που έκανε το καψόνι, μέσα στο στράτευμα), οι συνθήκες, το οτι είναι μακρυά απο το σπίτι του, είναι πολλά", είπε.
Και έρχομαι τώρα εγώ και ερωτώ. Μόνο ο στρατηγός έχει αυτά τα συγκεκριμένα προβλήματα; Δηλαδή ο φαντάρος δεν έχει αυτά τα θέματα, δεν τον ενοχλεί που είναι φαντάρος αρχικά, δεν τον ενοχλεί που είναι μακρυά απο το σπίτι του, που ζεί και λειτουργεί κάτω απο ένας Θεός ξέρει τι συνθήκες (μπορεί να είναι και πολύ καλές), που μπορεί να μην ήθελε να πάει και να πιέζεται να προσαρμοστεί και να ανταπεξέλθει στις συνθήκες, που μπορεί να έχει χίλια μίρια προσωπικά προβλήματα τα οποία το καθιστούν ακόμη πιο δύσκολο να μείνει στο στρατό. Είναι πολλά περισσότερα αυτά που μπορεί να περνάει ένας φαντάρος.
Όλα τα παραπάνω είναι προσωπικές απόψεις απο εμένα - ποιον άλλο - ο οποίος εγώ, δεν έχω πάει στο στρατό ακόμη και επίσης δεν γνωρίζω αν ο κύριος που έκανε το καψόνι πληρώνεται ή οχι. Αν ναι, τότε η φράση οτι το επέλεξε για να κάνει αυτό που κάνει, καταργεί όλα τα εμπόδια και προβλήματα που μπορεί να βγαίνουν στην πορεία. Το γνώριζε εξαρχής οτι θα γίνονται αυτά. Αν δεν πληρώνεται τότε, αλλάζει το παιχνίδι. Εκεί μάλλον ο συγκεκριμένος, πρέπει να μάθει τι σημαίνει σεβασμός πρώτα και μετά όλα τα υπόλοιπα.
Έβλεπα στις ειδήσεις όπου έμαθα και για το συγκεκριμένο βίντεο (ναι είδα επιτέλους τηλεόραση), έναν που είναι κάτι μέσα στο στρατό (δεν θυμάμαι τι) ο οποίος σχολίαζε. Σχολίαζε και έλεγε τώρα το εξής. "Είναι η πίεση που δέχεται ο στρατηγός (η οτιδήποτε είναι αυτός που έκανε το καψόνι, μέσα στο στράτευμα), οι συνθήκες, το οτι είναι μακρυά απο το σπίτι του, είναι πολλά", είπε.

Και έρχομαι τώρα εγώ και ερωτώ. Μόνο ο στρατηγός έχει αυτά τα συγκεκριμένα προβλήματα; Δηλαδή ο φαντάρος δεν έχει αυτά τα θέματα, δεν τον ενοχλεί που είναι φαντάρος αρχικά, δεν τον ενοχλεί που είναι μακρυά απο το σπίτι του, που ζεί και λειτουργεί κάτω απο ένας Θεός ξέρει τι συνθήκες (μπορεί να είναι και πολύ καλές), που μπορεί να μην ήθελε να πάει και να πιέζεται να προσαρμοστεί και να ανταπεξέλθει στις συνθήκες, που μπορεί να έχει χίλια μίρια προσωπικά προβλήματα τα οποία το καθιστούν ακόμη πιο δύσκολο να μείνει στο στρατό. Είναι πολλά περισσότερα αυτά που μπορεί να περνάει ένας φαντάρος.
Όλα τα παραπάνω είναι προσωπικές απόψεις απο εμένα - ποιον άλλο - ο οποίος εγώ, δεν έχω πάει στο στρατό ακόμη και επίσης δεν γνωρίζω αν ο κύριος που έκανε το καψόνι πληρώνεται ή οχι. Αν ναι, τότε η φράση οτι το επέλεξε για να κάνει αυτό που κάνει, καταργεί όλα τα εμπόδια και προβλήματα που μπορεί να βγαίνουν στην πορεία. Το γνώριζε εξαρχής οτι θα γίνονται αυτά. Αν δεν πληρώνεται τότε, αλλάζει το παιχνίδι. Εκεί μάλλον ο συγκεκριμένος, πρέπει να μάθει τι σημαίνει σεβασμός πρώτα και μετά όλα τα υπόλοιπα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)