Δευτέρα 9 Ιουλίου 2007

Αναδάσωση τώρα

Δεν μένω στην Αθήνα, δεν θα συμμετείχα στην εκδήλωση που έγινε χτες στο σύνταγμα. Όμως αναρωτιέμαι κάτι. Χτες την ώρα που γινόταν όλο αυτό όλα τα κανάλια είχαν τα προγραμματισμένα τα δελτία ειδήσεών τους εκείνη την ώρα. Πώς γίνεται πέρα απο το ΣΚΑΙ το οποίο έδειξε λίγο τι γινόταν όλα τα υπόλοιπα κανάλια να μην έδειξαν τίποτα εκτός απο 2 λεπτά έτσι για τα μάτια του κόσμου;
Είναι ανεπίτρεπτο και ακόμη περισσότερο για την ΕΡΤ (ΝΕΤ) η οποία έδειχνε στις ειδήσεις της (που να μην ξαναδείξει ειδήσεις) τα πρώτα 20 με 30 λεπτά μόνο τι είπε ο Κωστάκης και ο Γιωργάκης. Πότε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα καταλάβουμε σε αυτή τη χώρα τι είναι όντως σημαντικό και τι όχι. ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Τουλάχιστον η κρατική θα έπρεπε να είχε διαφορετική αντιμετώπιση. Ντροπή τους!!!
Κλείστε όλα τα κανάλια ρεεεε....... Κλείστε την τηλεόραση. Είναι κακό. Και οι δημοσιογράφοι δεν θα έπρεπε να λέγονται δημοσιογράφοι αλλά, φερέφωνα της κυβέρνησης.


Δωθήσης της ευκαιρίας να πω και κάτι άλλο. Ο Πολύδωρας στο συνέδριο της ΝΔ είπε πως θα βγάλει και αυτός βίντεο και αναρωτήθηκε τι κάναμε όλοι εμείς την ώρα που οι αναρχικοί (δεν ξέρω τι ήταν και λέω αυτό) χτυπούσαν τον μπάτσο. Να του πω πως είναι μια μεμονομένη περίπτωση και δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα της κοινωνίας. Έτσι δεν λένε και για την αστυνομία. Δεν γίνεται ενα περιστατικό να χαρακτηρίζει όλη την κοινωνία. Έτυχε να είναι μια μεμονωμένη περίπτωση αλλά, να πω οτι λυπάμαι όντως για τον αστυνομικό.
Βρε πολύδωρα, δεν πας να παίξεις με τα κουβαδάκια σου λέω εγώ καλύτερα. Πιο ωραία θα περάσεις κι εσύ κι εμείς όλοι.

Επτά Θαύματα του κόσμου είναι…


1. Να βλέπεις...
2. Να ακούς...
3. Να αγγίζεις...
4. Να γεύεσαι...
5. Να αισθάνεσαι...
6. Να γελάς...
7. Και να αγαπάς.


Τα πράγματα που παραβλέπουμε σαν απλά και συνηθισμένα και που τα παίρνουμε για δεδομένα, είναι πραγματικά τόσο εκπληκτικά και άξια θαυμασμού!

Τα πιο πολύτιμα πράγματα στη ζωή δεν μπορείς να τα χτίσεις με το χέρι, ούτε να τα αγοράσεις.

Σε ευχαριστώ για το παραπάνω κείμενο γνωστέ - άγνωστε. Να είσαι καλά και να περνάς καλά.

Κυριακή 8 Ιουλίου 2007

New Seven Wonders of the world

And the New 7 Wonders of the world are:



Chichén Itzá, Mexico


Christ Redeemer, Brazil


The Great Wall, China


Machu Picchu, Peru


Petra, Jordan


The Roman Colloseum, Italy


The Taj Mahal, India

Live Earth (the after show day)

Οι συναυλίες ήταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ. Μεγάλα ονόματα, πολύ καλά οργανωμένοι χώροι, πολύ καλά οργανωμένο το γεγονός και κόσμος ευδιάθετος και χαρούμενος που διασκέδαζε ακόμη και στο Αμβούργο της Γερμανίας που έβρεχε. Οι συναυλίες ήταν πάρα πολύ καλές με τους Άγγλους με τη βοηθεια των Metallica, Foo Fighters, James Blunt, Madonna, Pussycat Dolls να δίνουν ρεσιτάλ διασκέδασης, τους Νεοϋορκέζους να δίνουν ρεσιτάλ τραγουδιών και φράσεων με νοήμα όπως η συγκεκριμένη κυρία προς τους ανώτερούς τους στις Η.Π.Α. ενώ στο κοινό φώναζε την εξής φράση "america are you awake?"
Στο Λονδίνο η Madonna βγήκε και μάγεψε το πλήθος στο κατάμεστο Wembley Stadium αρχικά τραγουδώντας το Hey You, το επίσημο τραγούδι του Live Earth, με συνοδεία παιδικής χορωδίας. Στη συνέχεια τραγούδησε μόνη της τραγούδια που ζωντάνεψαν το κοινό καθώς ήταν και η τελευταία καλλιτέχνις και "έκλεισε" τη συναυλία.






Ενώ μαζί με τη Madonna εμφανίστηκαν και κάποιοι "γύφτοι" όπως τους αποκάλεσε οι οποίοι ήταν εκπληκτικοί και κατάφεραν να ξεσηκώσουν όλο το στάδιο με το κέφι τους και τη δεξιοτεχνία τους.
Και επιτρέψετέ μου να δημοσιεύσω και κάποιες εικόνες απο το στάδιο στο Λονδίνο.
Το ξέρω οτι επιμένω πολύ στο Λονδίνο αλλά, μου άρεσε πολύ η συναυλία και δεν έχω πρόβλημα να το δείξω. Επίσης πολύ καλές συναυλίες ήταν στη Νέα Υόρκη και στο Ρίο Ντε Τζανέιρο όπου οι επισκέπτες της Copacabana χώρεψαν όπως χορεύουν στο καρναβάλι. Με κέφι, ρυθμό, όρεξη και πολύ διάθεση.


Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στον Al Gore (αν γράφεται έτσι το όνομά του) που κατάφερε και ξεσήκωσε όλο τον κόσμο και έκανε αυτό το γεγονός. Το ερώτημα της επόμενης μέρας όμως είναι το εξής. Όλο αυτό που έγινε θα μείνει στο μυαλό του κόσμου σαν ένα πολύ καλό και οργανωμένο γεγονός και δρώμενο ή, θα είναι κάτι που τελικά κατάφερε να αλλάξει τον τρόπο ζωής έστω και λίγο, προς το καλύτερο, σε κάποιους απο όλους αυτούς που παρακολούθησαν τις συναυλίες;

Δεν αξίζει και δεν πρέπει να λέμε οτι κάτι θα κάνουν οι ανώτεροί μας σε αυτά τα θέματα. Οι ανώτεροί μας δεν θα κάνουν κάτι και δεν θα θελήσουν ποτέ να κάνουν επειδή απλά δεν μάθανε να κάνουν κάτι για όλα αυτά αλλά για όλα τα υπόλοιπα. Δεν τους ενδιαφέρουν τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα καθώς, δεν φέρνουν ψήφους άμεσα. Εμείς όμως μπορούμε να κάνουμε κάτι και μάλιστα άμεσα. Αν θέλετε προτάσεις για το τί μπορείτε να κάνετε μπορείτε να δείτε εδώ - Ανταποκριθείτε στο κάλεσμα

Σάββατο 7 Ιουλίου 2007

Rape

Άκουγε τη μουσική απο μακρυά, δεν μπορούσε να καταλάβει απο που ερχόταν ο ήχος. Άνοιξε τα μάτια της να δεί που βρίσκεται και δεν μπορούσε να καταλάβει. Δεν υπήρχε φως. Μόνο το λιγοστό που έμπαινε απο τις γρίλιες των παραθύρων.

Το πρόσωπό της πονούσε. Το ένιωθε.
Προσπαθούσε να κουνήσει τα χέρια της για να δεί τι έχει και πονάει όμως δεν μπορούσε. Την είχαν δέσει. Είναι γυμνή, δεμένη σε ένα κρεβάτι, χέρια και πόδια. Δεν θυμάται τίποτα. Το δωμάτιο μυρίζει σπέρμα, εκείνη όμως δεν θυμάται τίποτα. Δεν την έχουν αγγίξει.

Η ώρα περνούσε και δεν ακουγόταν κανείς. Περίμενε πολύ ώρα μέχρι που αποκοιμήθηκε έτσι όπως ήταν. Γύρισε το κεφάλι αριστερά για να μην τη "χτυπά" το φώς και άφησε τα όνειρά της να την πάρουν μακρυά απο εκείνο το βρωμερό δωμάτιο. Βαριανάσαινε... Ο ύπνος της ήταν ανήσυχος. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Απο το δρόμο ακούει σειρήνες περιπολικού να πλησιάζουν και να σταματούν έξω απο το δωμάτιο στο οποίο βρίσκεται. Άρχισε να φωνάζει. Κανείς δεν την άκουγε. Ούτε οι αστνομικοί απο κάτω. Συνέχισε όμως...

Απο την πόρτα ακούστηκε θόρυβος. Ακουγόταν φωνές να έρχονται προς το δωμάτιο. Πολλές αντρικές φωνές να γελούν και να δείχνουν οτι περνάν καλά. Τρία λεπτά μετά άνοιξε η πόρτα και τότε τον είδε. Και θυμήθηκε. Τον είχε ξαναδεί δυο μέρες πριν κάπου έξω και της χαμογελούσε. Δεν μίλησαν όμως, δεν αντάλλαξαν ούτε κουβέντα. Πώς τη βρήκε;

Εκείνοι μόλις μπήκαν στο δωμάτιο σταμάτησαν να μιλάνε και είχαν μείνει αποσβολωμένοι και την κοιτούσαν ενώ, στα μάτια τους φαινόταν οτι κάτι πονηρό τριγύριζε στο μυαλό τους. Άρχισε να ανησυχεί...

Εκείνος την κοίταξε έτσι όπως ήταν ξαπλωμένη και γυμνή στο κρεβάτι δεμένη στα χέρια και στα πόδια, πήγε κοντά της, της χαμογέλασε, της χάιδεψε το πρόσωπο και της ψιθύρισε κάτι στο αυτί. Εκείνη ταράχτηκε και άρχισε να κάνει προσπάθειες να λυθεί. Εκείνος σηκώθηκε, την κοίταξε πάλι, της χαμογέλασε και της είπε "όσο και να προσπαθήσεις είσαι τόσο καλά δεμένη που δεν πρόκειται να λυθείς ποτέ, οπότε χαλάρωσε και απόλαυσέ το. Χειρότερο για εσένα θα το κάνεις αν μας εκνευρίσεις". Κινήθηκε προς τους άλλους και ξεκίνησε σιγά σιγά να ξεκουμπώνει το πουκάμισό του και το έβγαλε, ενώ και οι άλλοι που ήταν στο δωμάτιο άρχισαν να γδύνονται παράλληλα. Είχαν όλοι τους καλοσχηματισμένα σώματα. Όταν γδύθηκαν σταμάτησαν και την κοιτούσαν για λίγο όλοι μαζί κι εκείνη, τότε συνειδητοποίησε αυτο που της είχε πει ο άλλος πριν. Και οι πέντε είχαν τόσο μεγάλες ψωλές που μεγαλύτερές τους δεν είχε ξαναδεί. Και ήταν αλήθεια. Εκείνη τη στιγμή ένιωθε οτι ερεθίστηκε και φάνηκε στις ρώγες της οτι έτσι ήταν, κι εκείνοι το είδαν. Τότε ξεκίνησαν να κατευθύνονται προς το μέρος της. Εκείνη άρχισε να προσπαθεί να ξεφύγει πάλι. Δεν μπορούσε όμως, ενώ όλοι μαζί την κρατούσαν και τη χάιδευαν παντού. Όταν κατάλαβε πως μάταια προσπαθούσε σταμάτησε και τους άφησε να κάνουν ο,τι θέλουν. Τότε ο καθένας πήρε τη θέση του και ξεκίνησαν...

Εκείνη γύρισε απο την άλλη και κοιτούσε το παράθυρο. Το λιγοστό πλέον φως που είχε απομείνει και κατάφερνε και έμπαινε απο τις γρίλιες θα της κρατούσε συντροφιά μέχρι να τελειώσει το μαρτύριό της. Οι άλλοι το διασκέδαζαν...