Τυρόπιτα με αλεύρι Ζέας

Χθές αποφάσισα να κάνω κάτι για να έχω να τσιμπάω στη λιγούρα. Κατέληξα πως το πιο εύκολο και γρήγορο τελικά είναι το να κάνω πίτα. Κατέληξα λοιπόν να κάνω πίτα με αλεύρι ζέας και γέμιση απο κατσικίσιο τυρί.

Για το φύλλο το μόνο που χρειάστηκα ήταν το αλεύρι ζέας, νερό φυσικά και επειδή έχω λατρεία με αυτό, μαστίχα Χίου. Τα ανακάτεψα, άφησα λίγο το ζυμάρι να "ηρεμήσει" και μετά ανέλαβε ο πλάστης με τα χεράκια μου. Άνοιξα το φύλλο, το άπλωσα στο ταψί και ήρθε η ώρα για το γέμισμα.

Για τη γέμιση χρησιμοποίησα κατσικίσιο τυρί απο τα μέρη μου, έβαλα βρώμη (όχι τα κουάκερ, την κανονική βρώμη), ρίγανη, πάπρικα γλυκιά και μια σκελίδα σκόρδο. Έριξα απο πάνω λίγο λάδι και τα ανακάτεψα για να εννοποιηθεί το μίγμα.

Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Η γεύση (και η μυρωδιά) απο τη μαστίχα ήταν πολύ ωραία, με το τυρί ταίριαξε πάρα πολύ και ήταν όλα πολύ διακριτικά. Το φύλλο επίσης έγινε πάρα πολύ νόστιμο και ψήθηκε πολύ καλά. Νομίζω πως γενικότερα η επιλογή του να κάνω πίτα ήταν ό,τι καλύτερο και με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Απολαύσετε τις φωτογραφίες και να ξέρετε πως το να γευόσασταν την πίτα θα ήταν ακόμη καλύτερα! Επόμενη στάση, κάτι γλυκό.

Φακές κοκκινιστές

Σήμερα και λόγω της ημέρας που φαίνεται κρύα, αποφάσισα να μαγειρέψω φακές. Επέλεξα να τις κάνω κοκκινιστές ακολουθώντας τη συνταγή που βρήκα εδώ. Καθόλου μπελαλίδικο και επίσης αρκετά νόστιμο. Απο ότι κατάλαβα βέβαια οι φακές γενικότερα δεν είναι μπελαλίδικο φαγητό.

Η βασική μου διαφορά εμένα είναι ότι στις φακές έριξα λίγο πτισάνη και επίσης έριξα και ρύζι οπότε έκανα φακόρυζο μπορεί να πεί κάποιος. 

Παράλληλα έκανα και αγαπημένο ψωμί με ζέας το οποίο έγινε επίσης πολύ νόστιμο (αλεύρι ζέας, ρίγανη και λίγο μαστίχα). Μυρίζει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ και είναι αρκετά νόστιμο. Δεν χρειάζεται να περιγράψω κάτι περισσότερο. Τη συνταγή για τις φακές τη βλέπετε στο σύνδεσμο, το ψωμί επίσης είναι πολύ απλό.

Δοκιμάσετέ το και δεν θα χάσετε καθόλου!!!!

Ερείπια (Ruins)

Δεν μπορείς πάντα να κάνεις ότι δεν βλέπεις και δεν μπορείς να ζεις χωρίς να γνωρίζεις. 

FOR ENGLISH & OTHER LANGUAGES:http://youtu.be/LlbL4sQ3_Fo

RUINS / ΕΡΕΙΠΙΑ: Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης

To ντοκιμαντέρ RUINS που εξιστορεί τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Σκηνοθεσία: Ζωή Μαυρουδή

Οπερατέρ, Ήχος: Γιάννης Χήνος

Μοντάζ: Antonio Rochira

Πρωτότυπη Μουσική: Fruto5

Συνθέτης: Diamanda Galás, "This is the Law of the Plague" (Plague Mass, live 1991)

Mιξάζ: Νίκος Τσινές

Τρέιλερ: @menacius

Γραφικά, Υπότιτλοι: Νεφέλη Αλεπουδέλη, @menacius

Βοηθός Σύνταξης: Μαριάννα Ρουμελιώτη

Εκτέλεση Παραγωγής: Θεοδώρα Οικονομίδου (@IrateGreek), Λουκάς Σταμέλλος (@potmos)

Βοηθός Παραγωγής: @ypopto_mousi

Δημόσιες Σχέσεις: Θεοδώρα Οικονομίδου, Ναταλία Κλώσσα

Web Design: @ypopto_mousi, @SpecKtator_

Αναχίτα @ Χαλάνδρι

Τι θα λέγατε να γευτούμε περσικά φαγητά και σε αυτό το άρθρο; 

Αναφέρομαι στο Αναχίτα, ένα εστιατόριο στο Χαλάνδρι, αρκετά γνωστό απο ότι καταλάβαμε απο την επίσκεψή μας και αρκετά όμορφο συνολικά. Το επισκεφτήκαμε τυχαία, καθίσαμε και αρχίσαμε να ρουφάμε τις μυρωδιές απο τα φαγητά που ετοιμάζονταν και να απολαμβάνουμε τον χώρο και την ατμόσφαιρα.

Ένα κατάστημα στο οποίο δεν επιτρέπεται το κάπνισμα (τι ευτυχία), ειναι ωραίο και χαλαρό σαν χώρος που μπορεί να γίνει και λίγο ενοχλητικό, όσον αφορά τη φασαρία, σε περίπτωση που γεμίσει το μαγαζί αλλά η συνολική αίσθηση που σου βγάζει είναι ωραία. Φαίνεται σαν τα μικρά οικογενειακά μαγαζιά στα οποία ευχαριστιέσαι να πας γιατί σου βγάζουν αυτό το κάτι!!!!

Έπειτα απο λίγο ήρθε η σερβιτόρα η οποία ήταν όπως πρέπει (μαζί μας τουλάχιστον). Αρκετά φιλική, αρκετά απόμακρη και αρκετά εξυπηρετική. Ο τέλειος συνδυασμός δηλαδή. Παραγγείλαμε με μια μικρή βοήθειά της στις λεπτομέρειες και ξεκίνησαν να έρχονται. 

Αρχικά ήρθε η σαλάτα. Απο αυτές τις σαλάτες τις περσικές που έχουν μέσα ούτε κι εγώ θυμάμαι  τι αλλά, ξέρεις πως θα είναι με έντονες ωραίες γεύσεις, δροσερές πολύ και θα θες κι άλλο.

Ακολούθησαν τα κεφτεδάκια που θα δείτε, μεγάλα πολύ με κόκκινη σάλτσα και αρκετά γευστικά. Μαζί με αυτά ήρθαν και πίτες.

Και συνεχίσαμε με τα κυρίως.

Παραγγείλαμε κεμπάπ το οποίο είναι λίγο διαφορετικό απο αυτό που τρώνε στην Αθήνα. Έχει άλλα μπαχαρικά και διαφορετικές ποσότητες. Συνοδευόταν απο ρύζι με Berries. Ήταν ωραίο και αρκετά μαλακό το κρέας και το ρύζι είχε ενδιαφέρον.

Και ήρθε και το κοτόπουλο με το ρύζι. Και αυτό είχε την πουτανιά του με διάφορα μέσα. Ήταν ωραίο επίσης και με μια διαφορετική γεύση. Απαλή και γλυκιά. Μας άρεσε αρκετά.

Σαν μαγαζί μας άρεσε, ευχαριστηθήκαμε το φαγητό του και περάσαμε πολύ ωραία. Τιμές λογικές και φαγητό επίσης χορταστικό. Φύγαμε με καλές εντυπώσεις και σίγουρα είναι στη λίστα με τα μαγαζιά που θα επισκεφτούμε πάλι.

Θα το βρείς:

Χρυσοστόμου Σμύρνης 3, 15233, Χαλάνδρι

Θα μιλήσεις μαζί τους στο: 2106891222

Καλή  όρεξη!

Σημείωση: Όλες οι φωτογραφίες είνα δικές μου (grigsgr) τραβγμένες με το Sony Xperia Z1. Ουδεμία σχέση έχω με το μαγαζί. Για όποια χρήση παρακαλώ πρώτα επικοινωνήσετε.

Πίτα με πατέ πάπιας,κιμά γαλοπούλας και χειροποίητο φύλο ζέας.

Τις προάλες έφτιαξα πίτα με χειροποίητο (ναι εγώ το έφτιαξα) φύλο ζέας, πατέ πάπιας και κιμά γαλοπούλας. Τίποτα το τρομερά δύσκολο και τίποτα το τρομερά χρονοβόρο.

Για το φύλο το μόνο που χρειάστηκα ήταν αλεύρι ζέας το οποίο ανέμειξα με λίγη μαστίχα Χίου τριμμένη και έπειτα έριξα νερό. Δεν πρόσθεσα αλάτι ή ό,τι άλλο γιατί δεν είμαι και πολύ φαν των αλμυρών πιάτων. Το νερό με το μάτι όπως και το αλεύρι. Έφτιαξα τη ζύμη και έπειτα άφησα λίγο το ζυμάρι να "ηρεμήσει" μέχρι να το ανοίξω. Στο ενδιάμεσο ετοίμασα τη γέμιση.

Πήρα τον κιμά γαλοπούλας και τον έριξα στην κατσαρόλα, έριξα και το πατέ πάπιας και τα ανακάτεψα να γίνουν ενιαία. Δεν τα τηγάνισα καθόλου αλλά τα έβρασα. Στη βράση έριξα δύο φύλλα δάφνης, αλάτι, πάπρικα και στο τέλος έριξα λάδι κι ένα σκόρδο. Το λάδι και το σκόρδο στο τέλος για να διατηρήσουν όλα τα θρεπτικά τους στοιχεία αλλά και τη μυρωδιά! Τίποτα άλλο. Τα φύλλα δάφνης δώσανε πάρα πολύ ωραία μυρωδιά και γεύση στον κιμά. Άφησα τη γέμιση να κρυώσει και μετά άνοιξα το φύλλο. Τα ετοίμασα όλα στο ταψί και ψήθηκαν. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. 

Μια πίτα πολύ νόστιμη, γεμάτη και καθόλου "φτωχή". Ο κιμάς έβρασε πολύ ωραία και την ευχαριστήθηκα πολύ. Αν εσείς κάνετε κάτι διαφορετικό γράψτε το να το μάθουμε κι εμείς.

Ήθελα να βάλω και τυρί (κατσικίσιο) και πτισάνη αλλά τελικά δεν τα έβαλα γιατί τα ξέχασα καθώς στο ενδιάμεσο πήγαμε κινηματογράφο και, το ολοκλήρωσα όλο αυτό σε άλλο σπίτι με άλλο φούρνο.