Μυκηνών Γωνία @ Κεραμεικός

Πεντανόστιμο φαγητό σε μια απο τις πιο απόσμενες (για εμένα) γωνιές της Αθήνας. Στον Κεραμεικό, σε ένα δρόμο που δεν περίμενα να έχει κάτι περισσότερο απο πολυκατοικίες. Το εντοπίσαμε καταλάθος, πεινούσαμε και είχαμε να πάμε θέατρο εκείνη την ημέρα οπότε σκεφτήκαμε να καθίσουμε να το τιμήσουμε. Αναφέρομαι για το Μυκηνών Γωνία, το οποίο βρίσκεται σε ένα δρόμο που πιο πολύ τον έχεις για να είναι γεμάτος με οικόπεδα για πάρκινγκ παρά για μαγαζιά που πειράζουν τον ουρανίσκο σου με τις ωραίες γεύσεις τους.

Καθίσαμε έξω μιας και μπροστά απο την είσοδο του καταστήματος έχει μια μικρή πλατεία και ήταν ωραία και ήσυχα. Παραγγείλαμε και ξεκινήσαμε να απολαμβάνουμε. Δροσερό, γευστικό, απολαυστικό φαγητό. Εξυπηρέτηση ούτε θα σε τρελάνει ούτε θα σε απογοητεύσει. Είναι απλώς καλή. Περιβάλλον ωραίο αν και είναι πολύ παρεΐστικο οπότε σου συστήνω να πας με παρέα για να περάσετε ακόμη καλύτερα.

Παραγγείλαμε τα εξής:

Κλασσικά σαλάτα, και κλασσικά αν έχει ντάκο με ντομάτα και τυρί, για κάποιο λόγο το μάτι και η όρεξη πάει σε αυτό!!! Ήταν κι εδώ πολύ δροσερό και πολύ γευστικό. Μας άρεσε.

Περάσαμε σε ένα πιάτο με μελιτζάνα και τυρί και ντομάτα. Ωραίο ήταν αλλά για κάποιο λόγο η μελιτζάνα δεν φαινόταν πολύ στη γεύση. Υπήρχαν σημεία αλλά κυρίως ήταν αφανής ήρωας η μελιτζάνα.

Κλασσικά πατάτες.

Εννοείται πως εφόσον υπήρχε στον κατάλογο, έφτασε και στο τραπέζι μας. Μιλάω για τη φάβα. Ήταν ωραία.

Ολοκληρώσαμε την παραγγελία με μια ποικιλία απο κρεατικά η οποία ήταν αρκετά γευστική και μας άρεσε πολύ. Λουκάνικα, μπριζολάκια και μπιφτεκάκια. Πολύ ωραία ήταν.

Ήταν ένα ωραίο μαγαζί, περάσαμε καλά και φάγαμε επίσης καλύτερα. Σίγουρα το συστήνω γιατί είναι μια έκπληξη στον Κεραμεικό και θα σας αρέσει. Είναι αυτό που δεν περιμένεις απο την εν λόγω περιοχή. Να πάτε και να μου πείτε τι πιστεύετε και πως σας φάνηκε. 

Θα το βρείτε:
Μεγάλου Αλεξάνδρου 97 , Αθήνα

Θα επικοινωνήσετε μαζί τους:210342 2377

Θα το δείτε κι εδώ

Όλες οι φωτογραφίες είναι δικές μου (grigsgr) και έχουν τραβηχτεί με το Sony Xperia Z1. Τυχόν αναδημοσίευση παρακαλώ πρώτα επικοινωνήσετε μαζί μου.

Elizadeth @ Vault (Στον Βοτανικό)

Φωτογραφία απο εμένα (grigsgr) με το Sony Xperia Z1.

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου στον Βοτανικό, στον πολυχώρο Vault. Φτάσαμε για την παράσταση Elizadeth. Μια παράσταση που την είχα ακουστά αλλά δεν είχα την τύχη να παώ να την απολαύσω τόσο καιρό. Φτάνοντας στο χώρο και αναμένοντας να ξεκινήσει, αναρωτιόμουν για την παράσταση και το τι θα μπορούσα να περιμένω να δω. Δεν γνώριζα ποιοί είναι οι ηθοποιοί και δεν ήξερα τι έπρεπε να περιμένω και τι να φοβάμαι. Και ξεκινήσαμε...

Μια παράσταση που ξεκινάει απο τον προθάλαμο και συνεχίζεται έπειτα στον βασικό χώρο. Όσο εξελίσεται, σου αρέσει και την απολαμβάνεις. Δεν θα το αναλύσω πολύ. Οι ηθοποιοί παίζουν πάρα πολύ καλά, πάρα πολύ απολαυστικά, και το μόνο για το οποίο μπορείς να είσαι σίγουρος - ΣΙΓΟΥΡΟΣ όμως - είναι ότι θα "πεθάνεις" στο γέλιο. Μιλάμε για πάρα πολύ γέλιο και για εκπλήξεις. Σίγουρα θα σου αρέσει, Σίγουρα θα καταλήξεις κι εσύ ότι οι ηθοποιοί παίζουν πολύ καλά, Σίγουρα θα φύγεις απο εκεί λέγοντας ότι σου άρεσε πολύ και ότι γέλασες πολύ και σίγουρα θα μείνεις πολύ ευχαριστημένος.

Μια παράσταση που πρέπει να τη δεις οπότε, μην καθυστερείς. Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:00, στον πολυχώρο Vault  όπως προείπαμε, στάση Κεραμεικός. Στην Μελενίκου στο 26. Για κρατήσεις θα επικοινωνήσεις στα 213 0356472 & 6945 993870 (11:00 - 14:00 & 17:00 - 21:00). 

Email: vaulttheatre.gr@gmail.com & facebook.com/VAULTTheatreGr1

Τα Βαφτίσια

Ας μιλήσουμε για τα Βαφτίσια σήμερα. Μια παράσταση που πήγαμε και την είδαμε πέμπτη βράδυ.

Θέατρο Κιβωτός, στην Πειραιώς 115, λίγο πιο κάτω απο το Φωταέριο που τραγουδά ο Γιώργος Μαζωνάκης με τον Νίκο Κουρκούλη. Φτάσαμε εκεί στις 20:00 και κάτι, σχετικά νωρίς το λες, για να είμαστε εντάξει χρονικά. Περιμένοντας λοιπόν στην είσοδο για να έρθει σιγά σιγά η ώρα που θα αρχίσουμε να μπαίνουμε στην αίθουσα παρατηρούσαμε πώς όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότερος κόσμος ερχόταν και δεν σταματούσε η αλήθεια είναι. Πέρασε λοιπόν η ώρα, έχοντας κάνει αυτή την παρατήρηση και, αρχίσαμε να μπαίνουμε στην αίθουσα

Η αίθουσα ήταν ΓΕΜΑΤΗ. Αυτό που λέμε όμως γεμάτη. Είχαν προσθέσει ακόμη μια σειρά απο καρέκλες για να καθίσουν επιπλέον άτομα των υπαρχόντων θέσεων. Παραξενεύτηκα μιας και η παράσταση παίζεται αρκετό καιρό. Καθήσαμε λοιπόν και ξεκίνησε.

Νίκος Μουτσινάς, Ζέτα Μακρυπούλια, Φωτεινή Ντεμίρη, Αργύρης Αγγέλου, Τζένη Διαγούπη, Αθηνά Οικονομάκου, Ελένη Καρακάση. Όλοι τους ξεκίνησαν να εμφανίζονται στην σκηνή. Κοστούμια πολύ ωραία, σκηνικό πολύ ωραίο, αρκετά άνετη σκηνή και δεν σε ενοχλούσε (όσοι έχετε ξαναπάει στο θέατρο Κιβωτός, γνωρίζετε).

 Ο Νίκος Μουτσινάς όπως τον γνωρίζετε και απο την τηλεόραση, ο τρόπος που έπαιζε ήταν ο ίδιος καυστικός και απολαυστικός με το πως τον βλέπετε στην ΤουΒου. Η Ζέτα Μακρυπούλια επίσης έπαιζε αρκετά καλά αν και πιστεύω ότι δεν πρέπει να τη δυσκόλεψε και αρκετά ο ρόλος αυτός μιας και είναι πολύ επίπεδος κατά την δική μου άποψη. Η Φωτεινή Ντεμίρη απολαυστικότατη σαν την τρελή της παρέας. Η Ελένη Καρακάση μπορείς να πεις ότι δεν έκανε και καμία τρελή διαφορά στην σκηνή. Μπορεί να σου περάσει και απαρατήρητη όσον αφορά το ρόλο πάντα. Η Τζένη Διαγούπη νομίζω πως ήταν όλα τα λεφτά. Ο Αργύρης Αγγέλου εντελώς διαφορετικός απο το πως τον έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε. Εντελώς διαφορετικός και ωραίος. Αθηνά Οικονομάκου όπως δεν την έχεις ξαναδεί. Απλά γαμάτη (μάθαμε δηλαδή ότι μπορεί και να υποκρίνεται πέρα απο το να κάνει αυτό το "πράγμα" που έκανε και κάνει στις τηλεοπτικές σειρές).

Ο καθένας είναι και ένας μοναδικός χαρακτήρας. Παρακολουθώντας την παράσταση παρατηρείς ότι όλoι τους είναι ξεχωριστοί και μοναδικοί και όλοι έχουν ένα κοινό. Είναι όλοι τους μανιακοί και τσατίζονται πολύ εύκολα. Μια παράσταση που έχει σαν αφετηρία μια βάφτιση, η οποία και τους φέρνει όλους αυτούς κοντά, ένα σπίτι που τους φιλοξενεί, μια οικοδεσπότης που δεν γουστάρει καθόλου, συγγενείς που δεν συμπαθιούνται, μια "Ρωσίδα", μια Αμερικάνα κι ένας σύζυγος που προσπαθεί να είναι εντάξει. Μια μάνα που δεν τη θέλουν. $3.000.000 που τα θέλουν κι ο θάνατος. Όλα παίζουν. Μόνο τα βαφτίσια δεν γίνονται. Η παράσταση έχει γέλιο. Αρκετό όπως επίσης κάνει και κοιλιά. Η αρχή και το τέλος της είναι πολύ απολαυστικά και γελάς πολύ. Η μέση της παράστασης είναι που κάνει κοιλιά.

Λίγο που σε έχει κουράσει το συνεχόμενο χιούμορ του Μουτσινά που εντάξει, καλό αλλά κουράζει μετά απο κάποια ώρα, λίγο που σε έχει κουράσει το ότι οι ηθοποιοί μιλάνε και κατά βάση ΔΕΝ μιλάνε αλλά ΦΩΝΑΖΟΥΝ. Λίγο που είσαι τέρμα απο όλη την ημέρα και σου έρχεται τέλος. Γελάς πολύ, πονάει το κεφάλι σου στο τέλος και φεύγεις ευχαριστημένος.

Στα υπέρ του. Γρήγοροι διάλογοι, έξυπνες ατάκες, χρήση φράσεων που τις ξέρουμε απο την καθημερινότητά μας και ηθοποιοί που υποκρίνονται καλά.

Στα κατά. Το ότι για να παίξουν φωνάζουν πολύ (πολύ όμως) και η δυνατή μουσική.

Μια παράσταση που συστήνουμε να πάτε. Θα περάσετε καλά και θα απολαύσετε τη βραδιά. Λίγοι ηθοποιοί, καλή υποκριτική (για την παράσταση που θα δείτε, είναι καλή), εύκολα προσβάσιμο.

Πρωταγωνιστούν με σειρά εμφάνισης: Νίκος Μουτσινάς, Ζέτα Μακρυπούλια, Φωτεινή Ντεμίρη, Αργύρης Αγγέλου, Τζένη Διαγούπη, Αθηνά Οικονομάκου, Ελένη Καρακάση.

Κείμενο: Νίκος Μουτσινάς - Τζένη Διαγούπη
Σκηνοθεσία: Νίκος Μουτσινάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ματίνα Νικολάου
Σκηνικά: Λία Ασβεστά
Κοστούμια: Έβελυν Σιούπη
Χορογραφίες: Έλενα Γεροδήμου
Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Μουτσινάς

Πρόγραμμα παραστάσεων: Τετάρτη 20:00, Πέμπτη & Παρασκευή 21:15, Σάββατο 18:15 & 21:15.

Τιμή εισιτηρίου: 18€, 15€ (φοιτητικό, μαθητικό, ανεργίας), 13€ (για ομαδικές κρατήσεις).

Θέατρο Κιβωτός: Πειραιώς 115, Γκάζι, 2103427426.

Προπώληση: www.livetickets.gr, Public Συντάγματος και στο ταμείο του Θεάτρου
Τηλέφωνο: 2103412313.

Παραγωγή Live2

Τέχνη και ξερό ψωμί!

 

  Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012.

Ξυπνάς στις 06:00 γιατί είπες σε ένα φίλο σου ότι θα τον βοηθήσεις να κάνει κάτι που θέλει. Έρχεται, σε βρίσκει στο σημείο συνάντησης και ξεκινάτε για τον σκοπό του. 

Προορισμός; Η Τεχνόπολις στο Γκάζι. 

Σκοπός; Η έκθεση έργων τέχνης που διοργάνωνε το artAΖ.gr για την Κλίμακα.

Στόχος; Η απόκτηση συγκεκριμένων έργων τέχνης.

Επετεύχθη; ΝΑΙ!

Βρίσκεστε λοιπόν στο σημείο συνάντησης και κατευθύνεστε προς Γκάζι. Την ώρα που τα μαγαζιά κλείνουν και ο κόσμος επιστρέφει σπίτι του εσείς είστε στην είσοδο του χώρου. Στις 07:00 ήμασταν μόνο εμείς οι δύο και οι δύο φύλακες (ο ένας τελείωνε απο τη βάρδιά του). Περιμένοντας 5 λεπτά πιο μετά έρχονται άλλες δύο κυρίες. Για να μην τα πολυλέω, όσο περνούσε, τόσο περισσότερα άτομα έρχονταν για το συγκεκριμένο λόγο. Καταλήξαμε λοιπόν να περιμένουμ (αρκετά άτομα) έξω απο την είσοδο της Τεχνόπολις μιας και δεν μας άφηναν οι φύλακες να εισέλθουμε στο χώρο. Κάνε λοιπόν τώρα σκηνικό στο μυαλό σου, να περιμένουμε σαν άσχετοι έξω απο την Τεχνόπολη, μέσα στο κρύο, με αέρα να φυσάει για να αγοράσουμε έργα τέχνης.

Πέρασε λοιπόν η ώρα και μας άφησαν να μπούμε στο χώρο γύρω στις 09:00. Πήγαμε και στηθήκαμε έξω ή δίπλα απο την αίθουσα που θα γινόταν η πώληση. Περιμένα να μέχρις τις 11:00 πίνοντας καφέ, λέγοντας βλακείες και αναρωτιόμενοι για τους υπόλοιπους.

Έφτασε λοιπόν η ώρα. 11:00 έδειξε το ρολόι και ξεκίνησαν να μοιράζουν τα χαρτιά προτεραιότητας σύμφωνα με το πως είχαμε προσέλθει το πρωί. Ο φίλος μου κι εγώ είχαμε φτάσει εκεί στις 7 και ήμασταν σε σειρά 7ος και 8ος. Πήραμε τα χαρτάκια και περιμέναμε λοιπόν να πάει 12 για να ξεκινήσει η πώληση.

Και πήγε 12:00. Φώναξαν να μπούμε οι πρώτοι 10 σε σειρά για να αρχίσουμε να μπαίνουμε στο χώρο. Επέτρεπαν 2  άτομα τη φορά να μπαίνουν μέσα και να πέρνουν τα έργα τους. Το να κάθεσαι έξω απο τον χώρο, σε σειρά 7-8 είναι λίγο οδεινηρό οφείλω να ομολογήσω μιας και υπάρχει το εξής θέμα με την συγκεκριμένη έκθεση.

Η εν λόγω έκθεση γίνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, τα έργα είναι περισσότερα απο 300 και κοστίζουν €50 έκαστο. Μπορεί ο καθένας να αγοράσει 3 έργα. Μόνο που τα έργα είναι μοναδικά. Αυτό σημαίνει πως αν το έργο που θέλεις, το έχει προλάβει κάποιος πρίν απο εσένα, τότε, έχασες. Οπότε και γι'αυτό πήγαμε νωρίς, για να έχουμε μικρό νούμερο στη σειρά και να προλάβουμε να πάρουμε αυτά που θέλαμε.

Καταλαβαίνεις λοιπόν το λόγο για τον οποίο δεν ήταν και ότι πιο ωραίο το να κάθεσαι και να βλέπεις τους άλλους να μπαίνουν πρίν απο εσένα. Δεν ήξερες τι έργα είχαν πάρει, δεν τα μάθαινες εκτός κι αν τα έδειχναν. Δεν ήξερες τίποτα. Απλά περίμενες και μόλις ερχόταν η σειρά σου, αν αυτά που ήθελες υπήρχαν ακόμη, τα έπαιρνες. Η αγωνία είχε φτάσει στα ύψη, ακόμη και σε εμένα που πήγα για να βοηθήσω και δεν με ενδιέφερε για τα έργα. Παρόλ αυτά είχα αγωνία αν θα τα βρούμε - δεν χρειάζεται να σας πως για τον φίλο μου. Έτρεμε.

 

Όλα ευτυχώς πήγαν καλά. Τα έργα τα πήραμε. Τα περισσότερα ήταν ωραία και νομίζω πως στο τέλος, άξιζε πολύ όλο αυτό. Θα το ξαναέκανα σίγουρα μαζί του, αρκεί βέβαια να μην δούλευα το απόγευμα της ίδιας μέρας, να μην δούλευα την προηγούμενη και γενικότερα να ήμουν ξεκούραστος. Αλλά ήταν πολύ ωραία. Το γέλιο που ρίξαμε, η αγωνία, τα έργα, η ικανοποίηση, τα πάντα όλα. Πολύ ωραία

Μπράβο στην artAZ.gr που το διοργάνωσε. Για τον σκοπό και για το πόσο καλά κύλησε όλο αυτό.