Fly Virgin America

Κάτι περισσότερο απο μια απλή διαφήμιση! Όταν υπάρχει διάθεση για δημιουργία και φυσικά το κεφάλαιο να υποστηρίξει αυτή τη διάθεση τότε, όλα γίνονται πιο απολαυστικά!
Virgin America Safety Video #VXsafetydance

Cafe Pizza Volcano @ Νέοι Πόροι Πιερίας

Υπάρχουν κι αυτές οι διαδρομές για φαγητό που κάνεις με τους φίλους σου όταν έχετε όρεξη και θέλετε να βγείτε. Παρέα, όμορφη διάθεση και όρεξη για παραλία. Όρεξη για βόλτα, καλό φαγητό, ήρεμο περιβάλλον και περατζάδα απο δίπλα για να χαλαρώνει και το μάτι.

Σε μια τέτοια βραδιά λοιπόν, πήγαμε στη πιτσαρία (άσχετα τι γράφει το μαγαζί) Volcano. Καθίσαμε, χαιρετήσαμε γνωστούς που υπήρχαν εκεί και ξεκινήσαμε να επιλέξουμε τι θα φάμε. Αφού το τραβήξαμε αρκετά μιας και δεν έχει μικρό κατάλογο το μαγαζί, επιλέξαμε. Πήραμε μια πίτσα (νομίζω ήταν σπέσιαλ ή η σπεσιαλ του μαγαζιού και ένα καλτσόνε αντίστοιχης λογικής). Αυτά τα δύο για μια παρεά 3 ατόμων.

Η πίτσα και το καλτσόνε παραδόξως, φθάσανε αρκετά γρήγορα μιας και το μαγαζί είχε ήδη εξυπηρετήσει τον μεγαλύτερο όγκο παραγγελιών οπότε, δεν υπήρχε μεγάλη ουρά απο πίτσες για να παρασκευαστεί και να ψηθεί. Έφθασαν αχνιστά και μυρωδάτα, τόσο ωραία που το μόνο που ήθελες να κάνεις ήταν να τα πάρεις μπροστά σου και να αρχίσεις να τρώς. Κάθε μπουκιά ήταν και νέος πειρασμός γεύσης. Έκρηξη απόλαυσης με το που έμπαινε το κομάτι στο στόμα σου και δεν ήθελες να σταματήσεις να τρώς. 

Στο συγκεκριμένο μέρος, είναι απο τα μαγαζιά που ξέρεις ότι θα φας καλή πίτσα και όλα αυτά τα σχετικά. Ο κατάλογός του είναι μεγάλος, αρκετά είδη πίτσας, καλτσόνε, μακαρονάδες. Θα σου αρέσει πολύ αν βρεθείς προς εκείνα τα μέρη, και σίγουρα θα σου αρέσει και ο χώρος που θα καθίσεις, μιας και είναι δίπλα στην παραλία με το αεράκι να σε φυσάει, δροσερά και ήρεμα. Ότι χρειάζεσαι δηλαδή για να περάσεις καλά. Απόλαυσε τις φωτογραφίες και αν βρεθείς προς τα εκεί, πήγαινε σίγουρα! Αρκεί να σου αρέσει η πίτσα και να βρείς να καθίσεις. 

Το μαγαζί θα το βρείτε: 

Νέοι Πόροι Πιερίας

Ποσειδώνος 66

τηλ: 2352044225

Πιάτο στη Χαλκίδα

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε πάει Χαλκίδα για βόλτα και μπανάκι. Την κυριακή ψάχναμε με την παρέα κάπου να φάμε και μετά απο κάποιας ώρας ψάξιμο καταλήξαμε στο Πιάτο. 

Είναι στο Κουρέντι, μια παλιά γειτονιά της Χαλκίδας.  Το σημείο στο οποίο βρίσκεται το μαγαζί είναι πολύ ωραίο. Μπροστά έχει ένα λιμανάκι, και απο όπου και να καθίσεις βλέπεις πράσινο, όχι τσιμέντο. Είναι δροσερά και απολαυστικά και κυρίως επειδή απο κάποια ώρα και έπειτα δεν το χτυπάει ο ήλιος μιας και έχει φυσική σκιά (τι παραπάνω μπορεί να θέλεις;) απο τους ευκάλυπτους.

Αφού λοιπόν το βρήκαμε έπειτα απο ψάξιμο όπως είπαμε, καθίσαμε και χαλαρώσαμε απολαμβάνοντας την ησυχία (αρχικά) και διαβάζοντας τον κατάλογο. Μην περιμένεις να βρείς κανέναν πολύ μεγάλο κατάλογο εδώ, είναι όμως σίγουρα αρκετά ικανοποιητικός για να χορτάσεις και μόνο που τον διαβάζεις! 

Το μαγαζί όπως καταλάβαμε, επικεντρώνεται στο κρέας και όχι στο ψάρι (ποιός είπε ότι τα περισσότερα μαγαζιά στα μέρη με θάλασσα πρέπει να έχουν ψάρι;) και με πολύ καλά αποτελέσματα. Όσο εμείς ασχολούμασταν με τον κατάλογο, ξεκίνησαν να έρχονται και τα καλωσορίσματα στο τραπέζι. Σε υποδέχονται (όπως σε όλα σχεδόν τα μαγαζιά) με ψωμί και μια σως για την αρχή μέχρι να έρθουν τα κυρίως.

Αποφασίσαμε και παραγγείλαμε. Τα πιάτα έφταναν στο τραπέζι όπως "έβγαιναν" απο την κουζίνα οπότε και πρώτη έφτασε η σαλάτα.

Είναι σαλάτα η οποία αποτελούνταν απο αγγούρι, ντομάτα, κρεμμύδι, τυρί με πάστα ελιάς (μαύρη ελιά) και πιτάκια απο πάνω λεπτά και ξεροψημένα. Σαν γεύση μην περιμένεις να σε εντυπωσιάσει. Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο και μπορεί επίσης να σε ενοχλήσει το γεγονός ότι  (οι τομάτες τουλάχιστον) ήταν κομένα τα λαχανικά απο κάποια - αν όχι αρκετή - ώρα πρίν. Ίσως να είναι καλύτερα να κατευθυνθείς προς κάποια άλλη σαλάτα.

Συνεχίζοντας, έφτασε το επόμενο πιάτο που είχαμε παραγγήλει.

Τυρί απο τη Χίο (μην με ρωτήσεις συγκεκριμένη ονομασία) στο τηγάνι συνοδευόμενο απο μαρμελάδα λεμόνι. Όπως το βλέπεις. Ακριβώς. Γευστικό πολύ, ωραία τηγανισμένο, χορταστική γεύση και αρκετά "προκλητικό" για να σε κάνει να θέλεις να ορμήξεις ΤΩΡΑ! Το απολαύσαμε.

Αν το φας μαζί με τη μαρμελάδα, ετοιμάσου να έχεις πιο πολύ τη γεύση της μαρμελάδας στο στόμα σου. Η μαρμελάδα επίσης, θα σου βγάλει ίσως μια πικρίλα. Προφανώς κάποιος έπαιξε με τη φλούδα του φρούτου όταν την παρασκεύασε. Μας άρεσε σαν πιάτο. Να το δοκιμάσεις.

Και έφτασαν όπως είναι λογικό και τα κυρίως πιάτα που περιμέναμε. 

Μπριζόλα με πατάτες τηγανητές. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να είχε και μια σάλτσα η οποία μου διαφεύγει. Δεν το δοκίμασα για να ξέρω γευστικά πως είναι. Φαινόταν ωραίο το κρέας και επίσης μαλακό. Ο σερβιτόρος, μας ενημέρωσε πρίν παραγγείλουμε ότι έχει ένα στρώμα λίπους. Η αλήθεια είναι πως είχε κάτι περισσότερο απο ένα στρώμα λίπους αλλά δεν ειπώθηκαν παράπονα για το κρέας απο το άτομο που το έφαγε. Σαν πιάτο πάντως, ήταν απλό και αυτό που έλεγε, όπως και τα υπόλοιπα.

Σουβλάκι με πατάτες, πίτα και σως. Επίσης ένα πιάτο που δεν δοκίμασα αλλά μου σχολιάσανε ότι ήταν ωραίο και μπορώ σίγουρα να βεβαιώσω ότι εκτός απο ωραίο όπως μου ανέφεραν, φαίνεται και χορταστικό με την πρώτη ματιά. Είναι μάλλον ένα πιάτο που θα σας ευχαριστήσει.

Και τελειώνουμε με τα μπιφτέκια γιαουρτλού. Συνοδευόταν απο πιτες κομμένες, τοματίνια και σως γιαουριού προφανώς πασπαλισμένα με πάπρικα. Τα μπιφτέκια γευστικά ήταν ωραία, πολύ καλά ψημένα και επίσης πάρα μα πάρα πολύ μαλακά. Μπορώ να πω ότι το απήλαυσα αρκετά και σίγουρα είναι ένα πιάτο που θα δοκίμαζα ξανά.

Το τραπέζι τελείωσε με ένα πιάτο καρπούζι που μας έφερε το κατάστημα πριν εξοφλήσουμε το λογαριασμό.

Η εξυπηρέτηση ήταν καλή. Μην περιμένεις να το επισκεφθείς και να πετάξεις τη σκόυφια σου απο το πόσο καλά εξυπηρετήθηκες. Θα είναι σίγουρα όμως καλή, σωστή και θα σου παράσχει όσα πρέπει. Εμείς ρωτήσαμε διάφορες πληροφορίες για τα φαγητά όπως τα βλέπαμε και μας απάντησαν σε όλες και ήταν και ακριβής πληροφόρηση. Πρόθυμοι χωρίς να φαίνεται ότι δυσανασχετούν και ευδιάθετοι. Είναι ένα μαγαζί που μια επίσκεψη σας εκεί θα είναι απολαυστική και απο το φαγητό, και απο την εικόνα που έχετε στη θάλασσα και στο πάρκο. Να το προτιμήσετε σίγουρα σε τυχόν μελλοντική επίσκεψη στη Χαλκίδα και να μας πείτε την άποψή σας για να δούμε εάν υπάρχουν κι άλλοι που πιστεύουν ότι το μαγαζί είναι όντως καλό.

Το μαγαζί θα το βρείτε στην:

Εθνικής Συμφιλίωσης και Δρακοπούλου Γωνία.

Τηλ: 2221086691

Χαλκίδα, Εύβοια.

Σημείωση: Είναι καλό να επικοινωνήσετε για να είστε σίγουροι ότι υπάρχουν τραπέζια μιας και υπάρχουν αρκετές κρατήσεις.

Βόλτα στη Χαλκίδα

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε σκεφτήκαμε να αλλάξουμε παραστάσεις και να πάμε κάπου κοντά αλλά διαφορετικά. Επιλέξαμε τη Χαλκίδα. Ένας προορισμός κοντά και όμορφα που αξίζει τη διαδρομή.

Όσοι έχετε κινηθεί προς τα μέρη εκεί, γνωρίζετε πολύ καλά ότι η Χαλκίδα είναι καμία ώρα μακρυά απο την Αθήνα με αυτοκίνητο και με ελάχιστη ταλαιπωρία μιας και η διαδρομή γίνεται απο την Εθνική Οδό. 

Απολαύσαμε τη διαδρομή, περάσαμε ωραία, κάναμε ωραίο μπανάκι (τη μία μέρα, την άλλη ήταν χάλια) και φάγαμε καλά. Ήταν γενικότερα ένα ωραίο ΣΚ. Σίγουρα αξίζει να το κάνει κανείς όπως γενικότερα αξίζει κάποιος να κάνει αποδράεις σε περιοχές κοντινές για να τις γνωρίσει και να αλλάζει παραστάσεις. 

Δεν θα ασχοληθώ επιπλέον. Δεν υπάρχει κάτι να πω για τη Χαλκίδα, ούτε για τη διαδρομή. Είναι ωραία διαδρομή, χαλαρή, άνετη και η Χαλκίδα απολαυστική. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. 

Απλά κεμπάπ (όχι τον κιμά, στη Λάρισα)!

Πρίν δύο εβδομάδες ήμουν στα μέρη μου στη Λάρισα. Πέραν του ότι ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί ξεκουραζόμουν, απολάμβανα τη θάλασσα και ήμουν χαλαρά και ωραία, έβλεπα φίλους, βγαίναμε για ποτά, βόλτες, ξενύχτια ΚΑΙ φαγητό. Πολύ φαγητό και ωραίο. Όπως ξέρουν όσοι μένουν επαρχεία και γενικότερα στα χωριά.

Έτσι λοιπόν καταλήξαμε μια Κυριακή, σε ένα μαγαζί της Εθνικής Οδού (ΠΑΘΕ) όπου είχε πανηγύρι. Αρκετά άτομα στην παρέα, με ραντεβού που είχε κανονιστεί απο μερικές ημέρες πρίν. Το μαγαζί γεμάτο, ορχήστρα ετοιμαζόταν να παίξει τα κλασσικά με κλαρίνο και τα συναφή, η τραγουδίστρια να ετοιμάζεται κι ο κόσμος να έρχεται! Το μαγαζί γέμισε, ξεκίνησε η μουσική, ξεκίνησε ο χορός και το κέφι ανέβηκε. Περάσαμε πολύ ωραία, ήταν απίστευτα ευχάριστη βραδιά, επίσης απίστευτα δροσερή για τέλη Ιουνίου και με πάρα πολύ φαγητό. 

Εκείνη τη βραδιά μου έφυγε η όρεξη που είχα για πάρα πολύ καιρό (μην πω απο τότε που έφτασα στην Αθήνα). ¨Εφαγα επιτέλους κεμπάπ αλλά, αυτό που κάνουν στη Λάρισα, όχι τη μαλακία της Αθήνας που είναι κιμάς λες και κάνω κεφτέδες και μπιφτέκια απλά με λίγο παραπάνω μπαχαρικά. Αυτό που είναι τα κομάτια το κρέας στη σούβλα και περιστρέφονται σιγά σιγά και ψήνονται, που το χρώμα του σκουραίνει καθώς ψήνεται, με την αλμυρή και δυνατή γεύση, με την αίσθηση του πρόβιου ή του χοιρινού στη γλώσσα και την απίστευτα απολαυστική αίσθηση που σου αφήνει καθώς κατεβαίνει τον ουρανίσκο. Συνοδεία με κρασάκι, τυροκαυτερές, σαλάτες και γέλιο. Ήταν πολύ ωραία.

Το συγκεκριμένο μαγαζί γενικότερα είναι πολύ ωραίο με πάρα πολύ καλό φαγητό το οποίο παρασκευάζει ο ιδιοκτήτης (ναι τον ξερουμε τον ιδιοκτήτη και το γνωρίζουμε επίσης και αυτό). Είναι στο σταθμό Ραψάνης (έχει και στάση τραίνου) επάνω ακριβώς στην Εθνική. Το πανηγύρι είναι στις 30 Ιουνίου οπότε, αν τύχει ποτέ και είσαι εκεί γύρω, έλα. Θα περάσεις ωραία και θα φάς καλά. 

Απόλαυσε τις φωτογραφίες και φαντάσου πόσο νόστιμο μπορεί να ήταν το κεμπάπ (πρόβειο και χοιρινό) και απόλαυε και το βίντεο. Είναι μπόνους απο τη βραδιά (ο κύριος στο βίντεο δεν γνωρίζω ποιός είναι αλλά ξέρω ότι απήλαυσα πάρα πολύ το πως χόρευε!)

Γιορτή Αγίου Γεωργίου @ Γόννοι Λάρισας 2013

Εορτασμός Αγίου Γεωργίου στους Γόννους Λάρισας.

Η ημέρα ξεκινάει με την λειτουργία στην ομώνυμη Εκκλησία. Καθώς εξελίσσεται η λειτουργία, σε κάποιο σημείο της μια ομάδα απο καβαλάρηδες επάνω στα άλογά της, οδηγεί την εικόνα του Αγίου Γεωργίου σε μια μικρή περιφορά που πραγματοποιείται. Με την επιστροφή της εικόνας και των καβαλάρηδων, ολοκληρώνεται η λειτουργία και ακολουθεί χορευτική εκδήλωση απο τα παιδιά στην πλατεία του χωριού.

Την εκδήλωση αυτή την παρακολουθεί πλήθος κόσμου το οποίο και φαίνεται ότι απολαμβάνει πολύ να βρίσκεται εκεί.

Η σχέση του Αγίου Γεωργίου με τα άλογα ειναι εμφανής οπότε και αυτή η εκδήλωση, τιμάει τον Άγιο και δίνει ευλογία στους καβαλάρηδες του χωριού να ειναι δυνατοί και να ασχολούνται με τα άλογα.

Ακολουθούν βίντεο απο την είσοδο των καβαλάρηδων στην εκκλησία και με τα χορευτικά απο τα παιδιά στον πολιτστικό σύλλογο του χωριού.

 

Και φύγαμε Θεσσαλονίκη...

Εκεί που ζεις την καθημερινότητά σου θυμάσαι ότι, πρέπει να πας Θεσσαλονίκη. Κανονίζεις λοιπόν τα εισιτήρια, ημερομηνίες, τις υποχρεώσεις σου και περιμένεις να έρθει η ημέρα που θα φύγεις. 

Η ημέρα λοιπόν ήρθε. Ετοιμάζεσαι και ξεκινάς για το αεροδρόμιο. Πρώτη αγωνία. Αν θα φτάσεις. Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που ξεκινάνε πάντα τελευταία στιγμή. Έτσι λοιπόν και αυτή τη φορά, ξεκίνησα ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ όμως για να πάω αεροδρόμιο.  Πετούσα στις 17:50 και ξεκίνησα απο το σπίτι στις 16:40. Πρόλαβα το μετρό που πήγαινε μέχρι Δουκίσσης Πλακεντίας και μετά απο εκεί πήρα τον προαστιακό που για καλή μου τύχη ερχόταν την ώρα που ανέβαινα στην αποβάθρα. Με το ίδιο εισιτήριο που είχα απο το μετρό (αν και κανονικά ο προαστιακός έχει διαφορετικό και πιο φθηνό) κατευθύνθηκα προς το αεροδρόμιο. Έφτασα εκεί στις 17:35. Τρέχοντας πήγα στο Check In και έβγαλα το εισιτήριο, με μια κυρία που ξύνισε όταν με είδε μιας και ήθελε να κλήσει την πύλη (λες και θα αργούσε αυτή να αναχωρήσει), και τρέχοντας έφτασα στην πύλη για το αεροπλάνο. Μερικά λεπτά μετά, ήμουν στον αέρα για τη Θεσσαλονίκη.

Πετάξαμε με Cyprus Air, της οποία εταιρείας οι αεροσυνοδοί είναι πολύ ευγενικοί (πραγματικά πολύ) και ήταν ένα ευχάριστο ταξίδι. Φτάσαμε Θεσσαλονίκη. Κατεβήκαμε απο το αεροπλάνο, τραβήξαμε μια τζούρα Σαλονικιότικο αέρα και ξεκινήσαμε για την πόλη. 

Γραμμή 79 (όχι το Ν) για Θεσσαλονίκη. Αποβίβαση απο το λεωφορείο στην Αριστοτέλους. Συνάντηση με παλιούς φίλους. Χαμόγελα, εκρήξεις αναμνήσεων, αγκαλιές, φιλιά, ερωτήσεις, απορίες, προβληματισμοί. Όλα ήρθαν στην επιφάνεια. Όλα απαντήθηκαν και, όλα ερωτήθηκαν. 

Στάση πρώτη. Φαγητό! Τι άλλο. Ικτίνου. Saltsa Bar. Όχι στη γωνία. Στον δίπλα χώρο. Δεν τρελένεσαι για το μαγαζί και ειδικά για τον δίπλα χώρο. Είναι τόσο αδιάφορος όσο δεν πάει. Έχει ωραίο φαγητό και καλούτσικες τιμές. Ήταν αρκετό όμως. Φάγαμε και σηκωθήκαμε με την απορία στο μυαλό που θα συνεχίσουμε. Και συνεχίσαμε στην Προξένου Κορομηλά. Αφού είδαμε όλα τα μαγαζιά, και τα παλιά και τα νέα, καθίσαμε στο Flipside.

Πολύ ωραίο μαγαζί, πολύ ωραία διακόσμηση, πολύ ευγενική η κοπέλα που μας εξυπηρετούσε εκείνο το βράδυ και, ο DJ έπαιζε πολύ ωραία μουσική. Καφές και κρασί. Περάσαμε πολύ ωραία. Πέρασε η ώρα. Συνεχίστηκαν οι απορίες αλλά έπρεπε να χωριστούμε. Και έγινε.

Κατεύθυνση για το σπίτι. Σκέψη γλυκιάς θαλπορής και ενός κρεβατιού που θα σε αγκαλιάσει και θα ξεκουραστείς. Φτάνεις στην πολυκατοικία, βάζεις το κλειδί μέσα και!!!! δεν ανοίγει. Να ανακαλύπτεις στις 00:30 ότι αλλάξανε την κλειδαριά και δεν μπορείς να μπείς στην πολυκατοικία. Τηλέφωνο σε φίλους και μένεις εκεί.

Επόμενη μέρα. Ξυπνάς νωρίς γιατί έχεις δουλειές. Ξεκινάς απο τη μία άκρη του κέντρου και φτάνεις στην άλλη. Με τα πόδια (γιατί στη Θεσσαλονίκη περπατάς) δεν παίρνεις απαραίτητα μετρό. Εκεί όλα είναι κοντά και όλα τα φτάνεις. Σου αρέσει. Χαμογελάς. Είχες καιρό να το κάνεις. Τελειώνεις με τις δουλειές και έχουν ήδη ξεκινήσει τα τηλέφωνα. 

Καφέδες. Επιπλέον αυτών της προηγούμενης ημέρας. The Blues Bar, στην Ολύμπου εκεί που είναι η αρχαία αγορά. Πάνω δεξιά γωνία. Πολύ ωραίο μαγαζί ΑΛΛΆ αν έχει πολύ κόσμο και καπνίζουν, ίσως να είναι καλύτερα να καθίσεις έξω ή να μην πας καθόλου. Ευγενικό προσωπικό, όχι και τόσο καλός καφές αλλά το μαγαζί, ο περιβάλλον χώρος και ότι έχεις άνοιγμα μπροστά σου (αν καθίσεις έξω) και σε χτυπάει ο ήλιος είναι συνθήκες που τις απολαμβάνεις και ευχαριστιέσαι που βγήκες. 

Επόμενος καφές. Απέναντι, στο Φρειδερίκο Αγάπη Μου. Όπως με ρώτησε η φιλή μου που πήγαμε και καθίσαμε, για ΠΟΙΟ λόγο υπάρχει αυτό το μαγαζί; Η απάντησή μου ήταν, για κανέναν. Το μαγαζί είναι απλά (δεν θα πω άθλιο) αλλά τόσο αδιάφορο όσο και ΟΧΙ ωραίο. Τίποτα το ενδιαφέρον, πολύ κρύο μαγαζί, απο διακόσμηση δεν λέει τίποτα παρά το ότι είναι ίδιο με το Pasta Flora Darling και γενικότερα είναι μαγαζί στο οποίο δεν θα σου συνιστούσα να πας ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ. Τον ήπιαμε όμως. Δεν θα τον ξαναπιούμε βέβαια. 

Και φύγαμε. Σπίτι (μπορέσαμε και μπήκαμε στην πολυκατοικία τελικά). Πήρες αυτά που ήθελες, ξεκουράστηκες λίγο κι έφυγες. Στο δρόμο για το αεροδρόμιο πάλι. Νωρίς αυτή τη φορά. Έφτασες. Επιβιβάστηκες στο αεροπλάνο. Olympic Air (Airlines). Δεν ξέρω αν τους το έχει πει κανείς αλλά, το προσωπικό τους ίσως και να ήθελε επανεκπαίδευση ή να θέλει απόλυση και πρόσληψη νέων. Υπήρχε μια αγένεια και μια άνεση πολύ μεγάλη που κάπου ενοχλεί. Καλώς όρισες Αθήνα.

Πτώμα έφτασα σπίτι αλλά, ήταν ένα ωραίο ταξίδι, γρήγορο, σύντομο, ουσιαστικό, απολαυστικό και έχοντας τελειώσει όλες μου τις δουλειές. Την επόμενη φορά στη Θεσσαλονίκη ελπίζω να είναι το ίδιο ωραία.

Αν κουράστηκες και μόνο που το διάβασες, φαντάσου εμένα που το ζούσα!!!

Did you know what do the names of some cities around the globe mean?

Ελληνική πραγματικότητα | It sucks

Εντάξει λοιπόν, το οτι έχουν επιστρέψει όλοι πίσω στην πόλη και οι διακοπές σιγά σιγά τελειώνουν για την πλειοψηφία των κατοίκων αυτό είναι γνωστό. Για κάποιους βέβαια σε λίγο ξεκινάνε και για άλλους απλά συνεχίζονται. Τεσπα. Ας προχωρήσω.
Επιστρέφοντας λοιπόν όλοι όσοι πήγαν διακοπές πίσω ξεκίνησαν πάλι τα κλασσικά τους. Η καθημερινότητα ξεκίνησε να επανέρχεται και οι διακοπές να γίνονται μια καλή και δροσερή ανάμνηση.
Εντάξει όλα μέχρι εδώ. Είναι λογικό να λές οτι δεν θέλεις να ξεκινήσεις δουλειά, να κάνεις το ένα, το άλλο, οτιδήποτε έχει σχέση με την ζωή σου πριν τις διακοπές. Αλλά ρε παιδιά για χαλαρώστε λίγο. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν να βιώσουν αυτό που λέμε και εννοούμε διακοπές χρόνια ολόκληρα και όλοι αυτοί που πήγαν δηλαδή γιατί παραπονιούνται; ΕΕΕΕΕ;;;;

Και το άλλο; Άντε και γυρίσατε, εντάξει. Να μας πείτε που πήγατε και πως περάσατε και τι κάνατε αλλά, αυτό το "αφήστε το μυαλό σας πίσω εκεί που ήταν, στην ανεμελειά και την ξενιασιά, πίσω στο νησί, να τριγυρνά στις παραλίες και μην το αφήνετε να έρθει πίσω". Χαλαρώστε ρε. επιστρέψατε ανανεωμένοι και όλα σας φταίνε; Γιατί να μην γυρίσει και το μυαλό και όλα πίσω και να ξεκινήσετε πάλι με άλλη διάθεση όμως, πιο φρέσκοι, πιο ζωντανοί, πιο, πιο, πιο... πολύ.
Γιατί να μην είμαστε όλοι πιο ευδιάθετοι, πιο χαρούμενοι και πιο έτοιμοι για νέες εμπειρίες μέσα στην πόλη αλλά, να είμαστε ξυνισμένοι και να μην έχουμε όρεξη για τίποτα; Για χαλαρώστε λίγο λέω εγώ.

Αυτά είναι τα λόγια κάποιου που έχει περάσει καλοκαίρια που πήγε διακοπές και καλοκαίρια που δεν πήγε. Και στα μεν και στα δε μετά ήταν το ίδιο.

Φιλικά,
Grigsgr

Στο δρόμο για τα όνειρα...

Φωτογραφία πάνω απο τη Βίλα του Μοσκόφ στον πλαταμώνα Πιερίας πριν το κάστρο.. Η πινακίδα έτυχε και υπάρχει μέσα στη φωτό αλλά μου άρεσε που τελικά συμπεριλήφθηκε στη φωτογραφία αυτή. Λίγο πρίν ξεκινήσει να βρέχει - και μάλιστα καταρρακτωδώς. Ένα μυστήριο απορρέει απο την πινακίδα όπως είναι το τοπίο μαγικό...

Η αμέσως επόμενη εικόνα που θα έχει ένας περιηγητής με το αυτοκίνητο καθώς μετακινείται προς τη Θεσσαλονίκη την ώρα που περνάει απο τα στενά στο κάστρο του πλαταμώνα.

Τη σκυτάλη στη συνέχεια της διαδρομής παίρνει το κάστρο του πλαταμώνα το οποίο στέκει αγέρωχο τόσα χρόνια εκεί και απο ψηλά επιτηρεί τη θάλασσα να χτυπάει τα βράχια απο κάτω και συντροφεύει όσους πάνε εκεί για να αναζητήσουν την παρέα του.Αν κοιτάξεις ψηλά και αρχίσεις να χάνεσαι, μην φοβηθείς δεν συμβαίνει τίποτα. Απο τα πλατάνια θα είναι που, η σκιά τους σε ακολουθεί οπουδήποτε και αν πας σε αυτό το μέρος. Είναι εκεί και σου τη χαρίζουν απλόχερα για να καθήσεις στις ρίζες τους και να απολαύσεις τη μέρα σου.
Όμορφα τοπία και όμορφα μαγαζιά στέκονται σε σημεία μαγικά και με το πέρασμα του χρόνου γίνονται πιο όμορφα. Το ένα πλατάνι συμπληρώνει το άλλο και μια ακολουθία απο πανύψηλα πλατάνια κάνει τη μέρα σου πιο όμορφη. Φωτογραφία τραβηγμένη την ώρα που στο μέρος αυτό έβρεχε και οι σταγόνες διαπερνούσαν τα πλατιά φύλλα των δέντρων και σχημάτιζαν εικόνες μαγικές. Μακάρι να ήσουν εκεί ταξιδευτή, να έβλεπες τις μαγικές εικόνες της χώρας σου.

Τις φωτογραφίες που ακολουθούν τις αφιερώνω στην nakupenda η οποία σε κάποιο παλιότερο κείμενο μου είχε πει πως η θέα απο το σπίτι μου είναι πολύ ωραία και πως θα ήταν πολύ όμορφα αν έβλεπα και τη θάλασσα. Επειδή το τοπίο παραμένει μαγικό παρόλο που έβρεχε σήμερα έβγαλα πανοραμικές φωτογραφίες για να τις δείξω. Απο τα αριστερά της φωτογραφίας είναι η θάλασσα εκεί που το βουνό αρχίζει να ανεβαίνει. Το βουνό αυτό είναι ο Κίσαβος.

Απο τα αριστερά της φωτογραφίας φαίνεται ο κίσαβος που κατεβαίνει ενώ πίσω ακριβώς απο το δέντρο είναι το χωριό της ραψάνης το οποίο δεν μπορούσε να φανεί. Συνεχίζοντας προς τα δεξιά το βουνό που φαίνεται να ανεβαίνει είναι ο όλυμπος και λίγο απο το σημείο που κάηκε στην προχθεσινή φωτιά. nakupenda μου ελπίζω να σε κάλυψα.

Florina

Η θέα από την κεντρική πλατεία της Φλώρινας. Ίσως κάποιοι να σκεφτούν πως δεν είναι και κάτι το τόσο ιδιαίτερο. Εντάξει θα συμφωνήσω πως απο τη φωτό δεν είναι, αλλά απο κοντά σου κόβει (κάπως) την ανάσα.
Είναι η πρώτη μου προσπάθεια για blog και θέλω να πιστεύω οτι θα έχει και καλό αποτέλεσμα...

Σχόλια φυσικά και είναι καλοδεχούμενα. :)