Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2007

Αφιερωμένο...

Όπου κι αν είσαι, ώρα καλή
κι ας με πονούν τα βράδια.
Θα 'ρχεσαι μέσα στη σιωπή
να με γεμίζεις χάδια.

Κάποιες νύχτες με φεγγάρι
στο μυαλό μου θα 'ρθεις πάλι
και θα κρατώ τη γεύση σου
απ' το φιλί στο στόμα.
Σαν το παλιό ρεμπέτικο
που κράτησε το χρώμα...

Όπου κι αν είσαι, ώρα καλή
πάντα θα σε θυμάμαι.
Ένας τροχός είν' η ζωή
γι' αυτό κι όλα γυρνάνε.

Κάποιες νύχτες με φεγγάρι
στο μυαλό μου θα 'ρθεις πάλι
και θα κρατώ τη γεύση σου
απ' το φιλί στο στόμα.
Σαν το παλιό ρεμπέτικο
που κράτησε το χρώμα


Αφιερωμένο σε αυτά που τελειώνουν άδοξα, σε όσα μας πονάνε και σε όλα αυτά που μας κάναν να χαμογελάμε... Και όλα αυτά επειδή όλα κάνουν τον κύκλο τους και γυρίζουν. Όμως κατά τη διάρκεια της περιστροφής πολλά αλλάζουν.

6 σχόλια:

kanoulas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
par...alogos είπε...

Μερικά γυρίζουν....
Άλλα χάνονται στην διαδρομή...

par...alogos είπε...

Sorry για το πρώτο comment που έσβησα.Μπορείς να το διαγράψεις τελείως... [και αυτό επίσης]

Grigsgr είπε...

εντάξει παρ...άλογε...
θα το κανονίσω. είναι αλήθεια όμως όλα αυτά και έτσι έχει η κατάσταση.

Ploutwnios είπε...

Γρηγόρηηηηη...
Where are you? ...you?...you?...you?...you? (αντίλαλος)

Grigsgr είπε...

ela ploutwnie ti ginetai?
xathika ligo re sy to kserw.
apla ligo to oti den eimai sto spiti, ligo to oti exw kai kati douleies na kanw. katalabaineis...
:)