Ain't no mountain high enough

52: Επόμενη στάση ΑΤΕΙ.

ΟΣΕ --> Στάση 52. Αναμονή του λεωφορείου για να πάει κάποιος στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.

Φοιτητές μαζεμένοι πολλοί, λεωφορεία όμως μαζεμένα ούτε ένα. 7 σειρές φοιτητές. Επιτέλους, το πολυπόθητο λεωφορείο φτάνει.

Στοιβαζόμαστε όλοι μέσα (στην κυριολεξία όμως στοιβαζόμαστε) και ξεκινάμε. Ο οδηγός αναπτύσσει ταχύτητα. Ξαφνικά φανάρι - που πάνε και τα βάζουνε κι αυτά ή, πότε πάνε και ανάβουνε κόκκινο. Τα φρένα τσιρίζουν, οι επιβάτες σιγά σιγά πηγαίνουν προς τα μπροστά με μια ελαφρά κλήση. Νιώθω κάποιον πίσω μου, το χέρι μου το νιώθει μια κοπελιά μπροστά μου, τα βιβλία στο πάτωμα, το κινητό στο τζάμι. Ο οδηγός να βρίζει.

5
4
3
2
1

Πράσινο. Πάμε. Οι ρόδες γυρίζουν, το λεωφορείο αναπτύσσει ταχύτητα, κουδούνι. Στάση. Τα φρένα τσιρίζουν. Η ελαφρά κλήση που λέγαμε εννοείται κάθε φορά που τα φρένα μπορεί είτε να τσιρίζουν είτε απλά να ακούγονται. Ξεκινά πάλι το λεωφορείο. Κάθε λίγο και λιγάκι, κάποιος απο το δρόμο θα θέλει να ανέβει, κάποιος απο το λεωφορείο να αποβιβαστεί ή κάποιο φανάρι θα τυχαίνει. Είτε θέλεις να επιβιβαστείς είτε να αποβιβαστείς το σκέφτεσαι. Είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτο το λεωφορείο που αναρωτιέσαι αν θα προλάβεις να φτάσεις στην πόρτα, καθώς και αν θα μπορέσεις να χωρέσεις για να μπεις απλά και να στέκεσαι με την πλάτη στην πόρτα. Μοναστηρίου. Δεν χωράνε άλλα αυτοκίνητα. Πρωινή κίνηση βλέπεις. Επιτέλους. Η γέφυρα στα ΚΤΕΛ. Τελευταία στάση πρίν το ΤΕΙ. Οι φοιτητές που περιμένουν εκεί πέρα πρέπει να είναι τυχεροί καθώς, υπάρχουν φορές που το λεωφορείο δεν σταματάει για να ανέβουν και φορές που σταματάει. Ανάλογα με τον κόσμο. Απο τα ηχεία ακούγεται η κοπελιά να αναγγέλλει τη στάση. Φτάνουμε επιτέλους. 30-40 λεπτά αργότερα είσαι στο ΤΕΙ. Κόσμος κατεβαίνει και κατεβαίνει και κατεβαίνει απο το λεωφορείο. Αναρωτιέσαι πως χωρέσατε πάλι τόσα πολλά άτομα εκεί μέσα. Θαύμα σκέφτεσαι.

ΟΣΕ --> Στάση 52. Αναμονή του λεωφορείου για να πάει κάποιος στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.
Φοιτητής κανείς μαζεμένος. Δυο τρία άτομα έτσι για τα μάτια του κόσμου.
Το λεωφορείο φτάνει αν δεν είναι ήδη εκεί. Ανεβαίνουμε, καθόμαστε και είναι τόσο χαλαρά που τρομάζεις. Καμία σχέση με το πρωί. Ξεκινάμε. Πρώτο φανάρι. Σταματάμε. Ανάβει πράσινο. Απο τα ηχεία αν ξεχαστείς ξαφνικά ακούς την αναγγελία "Επόμενη στάση ΑΤΕΙ. Next Station ATEI". Κοιτάζεις έξω. Φτάνεις ΤΕΙ σε λίγο.
Απόγευμα. Μοναστηρίου άδεια. Κανένα αυτοκίνητο. Κανείς δεν κατεβαίνει, κανείς δεν ανεβαίνει. Ο οδηγός μιμείται τον Σουμάχερ κι εσύ έχεις κολλήσει ήδη στην πλάτη της θέσης. Το στομάχι σου επίσης έχει κολλήσει στην πλάτη σου. Ο οδηγός συναγωνίζεται τον εαυτό του στο ποιος τρέχει περισσότερο. Τελικά κερδίζει ο ίδιος. Χρειάστηκες 15 λεπτά για να φτάσεις. Κατεβαίνει. Φιλάς το χώμα που πατάς και λες πως δεν ξανανεβαίνεις σε αυτό τον οδηγό. Τι το ήθελες.

Παρατηρείς καμία διαφορά μεταξύ των δύο διαφορετικών στιγμών;

Another Chance | The love we're afraid of.

Love we need to give.

Love we need to take back.

Love that nobody accepts.

Love that most of us are afraid of it.

I've seen this video clip before and haven't noticed it that much as today. Now i am showing it to you too. Can you see the meaning? Can you get the feeling? Do you have anything else to say?

Does this scary you? An image that will make you feel something.

The little girl shown in the image above is suffering from pneumonia and it is given oxygen treatment in San pedro Sula, Honduras. The country has registered some 9.000 cases so far this year.
And while in Greece people are fighting for their rights to have a normal life when they reach their 60s, their are cutting out the electricity, they go on strike and because of that the Bank of Greece cannot opperate and as a result nobody can doanything. Banks running out of money, the stock market was closed for three days.
While these things are happening to Greece many people around the globe are dying, are hungry and trying to make it out with one dollar a day.
This really does scary me. I am not sure on what to do but, i think that something has to be done.

Κόψτε μου το ρεύμα

Και ενώ η χώρα δεν είχε άλλα προβλήματα ξαφνικά οι υπάλληλοι της ΔΕΗ αποφάσισαν να κάνουν απεργία και έχουν φέρει την κατάσταση σε οριακό σημείο για όλους. Έβλεπα ειδήσεις χθές και είδα τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ έξω απο τα δικαστήρια της Ευελπίδων να παλεύουν να μπούνε μέσα για να διακόψουν την εκδήκαση της υπόθεσης της ΔΕΗ. ΜΗΠΩΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΚΗ;

Κώστας κουτσοδήμας - Μέλος Δ.Σ. ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
"Εκ μέρους της ΓΕΝΟΠ και της ΔΕΗ ζητάμε συγνώμη για την ταλαιπωρία των καταναλωτών"

Γιώργος Γκαραβέλας
"Την ευθύνη των διακοπών δεν την έχουν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ. Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ είναι απεργοί. Δεν κατεβάζουμε κανένα διακόπτη, εμείς απλά απεργούμε."

Τα παραπάνω ήταν τα λόγια κάποιων (βλέπετε ποιοί είναι αυτοί) οι οποίοι έχω την αίσθηση πως αυτά που λέγανε τα λέγανε μπας και τα πιστέψουν και οι ίδιοι.
Κύριοι της ΔΕΗ και των συνδικαλιστικών ενώσεων , αν δεν το έχετε καταλάβει, το ηλεκτρικό ρεύμα είναι αυτό που κινεί πλέον ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν μια επανάσταση όταν κατάφεραν κάποιοι να το παράγουν για πρώτη φορά και τώρα αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Αν έχετε την αίσθηση πως με αυτό κάνετε αισθητό το πρόβλημά σας στη χώρα και μας βοηθάτε να μάθουμε τα αιτήματά σας έχετε δίκαιο. Το καταφέρνετε. Επίσης μας προκαλείτε δυσφορία και προβλήματα στη χώρα. Και όλα αυτά γιατί; Ίσως επειδή οι αλλαγές δεν σας βολεύουν. Είτε στα όρια ηλικίας είτε σε άλλα συμφέροντα τα οποία μπορεί και να έχετε, γιατί μην ξεχνάμε πως η ΔΕΗ είναι δημόσιο. Και αυτό έχει πολλά +.

Δεν αλλάζετε λέω εγώ στάση καλύτερα και να σταματήσετε να λειτουργείτε σαν μαλάκες οι οποίοι κάνουν οτι τους λένε; Σκεφτείτε λίγο πως προκαλείτε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα απο όσο νομίζετε.
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ.