Σάββατο, 19 Ιουλίου 2008

Αφιερωμένο...

Αυτό το κείμενο, είναι για εσένα. Για εσένα που ξέρω πως δεν μπορείς να το διαβάσεις απο εδώ μέσα. Για εσένα που με έκανες να περάσω τις πιο έντονες, τις πιο όμορφες και τις πιο ερωτεύσιμες μέρες του καλοκαιριού. Σ'ευχαριστώ. Ελπίζω να νιώθω κάθε μέρα όπως ένιωθα εκείνες τις μέρες.


Σου απλώνω το χέρι αλλά δεν νιώθω το άγγιγμά σου. Τρομάζω, λείπεις.

Έφυγες.

Μόνο το άρωμα σου έχει μείνει στο κρεβάτι. Το σεντόνι, είναι ακόμη τσαλακωμένο απο τότε που κάναμε τελευταία φορά έρωτα. Δεν το έχω πειράξει, με κάνει να αισθάνομαι πως είσαι ακόμη εδώ. Πλέον κοιμάμαι μόνος μου τα βράδια, έχω για συντροφιά μου την ανάσά σου στο λαιμό μου, όταν σε κρατούσα αγκαλιά.

Μου αρκεί.

Ξέρω πως δεν σε έχασα, απλά δεν μπορώ να σε έχω τώρα. Θα έρθεις μαζί με τις πρώτες βροχές. Θα σου χαμογελάσω όπως η Γη, στις πρώτες σταγόνες δροσιάς και θα ξεδιψάσω απο τα χείλη σου.

Μου είχες πει δυο λόγια αγάπης. Δυο κουβέντες στοργής. Σου απάντησα πίσω με ένα χαμόγελο και ένα φιλί. Ήταν όλα όσα ήθελα να σου πω. Είναι όσα δεν μπορώ ακόμη να σου πω, αλλά ξέρω οτι θα έρθει η ώρα. Δεν φοβάμαι, απλά δεν θέλω να σου πω κάτι που δεν ισχύει.

Θέλω να με σκέφτεσαι.
Θέλω να σε σκέφτομαι.

Θα μου λείψεις...

4 σχόλια:

kat. είπε...

αχ. στεναχωρήθηκα!
που πήγε;

Grigsgr είπε...

Δεν πήγε κάπου αγαπημένη μου kat.
εγώ έφυγα. έφυγα επειδή δεν υπήρχε η δυνατότητα να μείνω κι άλλο.
Απο Σεπτέμβρη όμως, θα είμαστε πάλι μαζί.
Και αυτό είναι που περιμένω.

nakupenda είπε...

Ασ'το καλό σου βρε Γρηγόρη! Έχω να μπω αρκετό καιρό, το ομολογώ, αλλά έπρεπε σήμερα, και να πετύχω αυτό;....
Πολύ γλυκό, και συγκινήθηκα να πάρει! :)

Να'σαι καλά*

Grigsgr είπε...

Ζείς τελικά εσύ; Είχα αρχίσει να απορώ.
Κι εγώ είχα πολύ καιρό να ασχοληθώ με το ιστολόγιό μου.
Ζω ένα απο τα πιο ρευστά καλοκαίρια που έχω περάσει ποτέ. Τα πάντα αλλάζουν με τρελές ταχύτητες οπότε και δεν προλάβαινα.

Όσο για το κείμενο που σχολιάζεις.
Είναι ακριβώς όσα ένιωθα την πρώτη εβδομάδα.