Τρίτη 24 Ιουλίου 2007

Τσα! Η απειλή της παπαρούνας

Σήμερα νιώθω οτι δεν έχω έμπνευση, αισθάνομαι οτι ταλαιπωρούμαι απο αυτό που συμβαίνει. Απο αυτή την αφόρητη ζέστη, απο τις στεναχώριες και τις χαρές της ζωής, απο τον αγώνα και την επιτυχία κάποιων, απο την αποτυχία των άλλων. Αισθάνομαι οτι δεν μπορώ να γράψω. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να κρίνω. Πως δεν μπορώ να κρίνω τι είναι σωστό και τι όχι. Τι είναι γοητευτικό και τι όχι, τι είναι καλαίσθητο και τι όχι. Επειδή ακόμη μπορώ, παραθέτω το παρακάτω κείμενο απο την Ελένη Ράντου στο περιοδικό 10% τεύχος οκτωβρίου/νοεμβρίου 2005.


Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα υπέροχο λιβάδι με κάτασπρες μαργαρίτες που λιάζονταν όλο καμάρι, χάιδευαν η μια την άλλη όλο τρυφερότητα παραδομένες στο γλυκό αεράκι. Ζούσαν ευτυχισμένες και χαρούμενες, οι κάτασπρες μαργαρίτες, μέχρι που μια μέρα μέσα στο γαλήνιο κάτασπρο κόσμο τους εισέβαλε… η απειλή! Μια κατακόκκινη παπαρούνα είχε φυτρώσει δίπλα τους, έτσι ξεδιάντροπα - παρ’ ότι κατακόκκινη απ’ τη ντροπή της - κι όλη η κατάλευκη ισορροπία είχε διασαλευτεί! Ο φόβος είχε κάνει την εμφάνισή του στο ήρεμο λιβάδι!

Αυτό είναι ένα απόσπασμα από ένα παιδικό παραμύθι που διάβαζα στην κόρη μου όταν ήταν ακόμα 3 χρονών. Και μαζί της το χάρηκα κι εγώ που ανακάλυψα τον πιο απλό, τον πιο τρυφερό τρόπο να της μιλήσω για τη διαφορετικότητα.

Γιατί το διαφορετικό τρομάζει τόσο τους ανθρώπους; Γιατί τους εξαγριώνει; Γιατί σε πνευματικούς μεσαίωνες και σε συντηρητικές εποχές τους οδηγεί σε κυνήγι μαγισσών; Γιατί η βία είναι πάντα ο ανθρώπινος τρόπος άμυνας στο διαφορετικό; Τι ζωτική απειλή αποτελεί για ένα οργανωμένο σύστημα;

Και δεν χρειάζεται η διαφορά να ’ναι μεγάλη. Μόνο τα μυωπικά γυαλιά μου στο σχολείο φτάναν. «Γυαλάκια μυωπία!» ήταν το παρατσούκλι μου απ’ τα παιδιά της γειτονιάς μου. Τι απειλή μπορεί ν’ αποτελούν ένα ζευγάρι γυαλάκια;

Τριάντα χρόνια μετά η ίδια αντιμετώπιση στα μικροσκοπικά γυαλάκια της κόρης μου. Όχι πια σε εργατική συνοικία, αλλά σε σχολείο βορείων προαστίων. Έχεις χαλασμένα μάτια! Έχεις χαλασμένα μάτια!

Είναι εύκολο να κρυβόμαστε πίσω από μια ουρά με ομοίους. Κάτι σαν την τάξη του σχολείου. Και να μην ξέρουμε μάθημα, νομίζουμε ότι δεν θα μας ανακαλύψει κανείς. Είναι εύκολο να σαβουριαζόμαστε οπουδήποτε, γιατί όταν θα σπάσει το βάζο θα μπορούμε να πούμε: «Δεν το ’κανα εγώ. Δεν έχω ευθύνη».

Δύσκολο είναι να βρεις τη δύναμη να περάσεις απέναντι και στο μοναχικό σου ταξίδι να νιώθεις να σε δείχνουν όλα τα δάχτυλα με υποτίμηση ή απλώς με περιέργεια. Απλά, γιατί εσύ συμβαίνει να μην κάνεις ό,τι κάνουν οι άλλοι. Είναι δύσκολο και γι’ αυτόν που βρήκε τη δύναμη να διαφοροποιηθεί να μη γεμίσει κόμπλεξ κι απωθημένα που βάδισε τόσο μόνος του.

Είναι ακόμα πιο δύσκολο να μην προσπαθήσει να φτιάξει το δικό του γκέτο και να περιχαρακωθεί τελικά μέσα σ’ αυτό. Είναι δύσκολο να μην απαντήσει στην απόρριψη με απόρριψη. Στην πρόκληση με πρόκληση.

Αυτά λέω στην κόρη μου που τώρα είναι 9. Κι ελπίζω. Ελπίζω η δική της η κρίση να δώσει τις δικές της απαντήσεις σ’ όλες αυτές τις ερωτήσεις. Ελπίζω η στάση του καθενός μας να επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο το κοινωνικό κι όλο λιγότερο το ζώον. Ελπίζω μέσα απ’ την καρδιά μου να διαφυλάξουμε τη διαφορετικότητα, γιατί από αυτή πηγάζει η ελπίδα για κάθε τι πολιτισμένο.

Διαμαρτυρία


"Αγαπητέ (ή) συνδρομητή (τρια),

Με την επιστολή μας αυτή θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι, παρ' όλες τις οχλήσεις μας, εξακολουθούν να εκκρεμούν εκπρόθεσμες οφειλές από τη χρήση της τηλεφωνικής σας σύνδεσης με αριθμό ********** ύψους Χ Ευρώ.


Είμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι η μη άμεση εξόφληση της οφειλής θα επιφέρει την εφαρμογή των όρων που προβλέπονται από τη μεταξύ μας σύμβαση*.

Σε περίπτωση που έχετε ήδη προβεί σε εξόφληση της οφειλής σας, παρακαλούμε να αγνοήσετε την επιστολή αυτή.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση να επικοινωνήσετε ατελώς με το Κέντρο Τηλεφωνικής Ενημέρωσης Εκπρόθεσμων Λογαριασμών του ΟΤΕ στο 1305 (Δευτέρα - Παρασκευή, εκτός αργιών, ώρες 9:00 π.μ. - 9:00 μ.μ.)."

Αυτό ήταν το κείμενο που έλαβα πριν απο λίγες μέρες απο τον ΟΤΕ. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που το έχει λάβει. Έρχομαι όμως εγώ και ερωτώ. Αυτός ο κύριος Σ. Μπουζιάνης νομίζει μάλλον οτι ζούμε στην τέλεια χώρα όπου όλα λύνονται κατευθείαν και με τις καλύτερες λύσεις. Ε, αν το νομίζει αυτό τότε κάνει λάθος. Δεν δημοσιεύω το κείμενο που περιείχε το χαρτί επειδή δεν ξέρω τι άλλο να κάνω και επειδή θέλω κάτι να γράψω αλλά πραγματικά το θεώρησα χαζό και χωρίς σκέψη το να μου στείλουν κάτι τέτοιο.
Τώρα θα μου πείτε γιατί. Επειδή το συγκεκριμένο χαρτί αναφέρεται σε λογαριασμούς τους οποίους δεν είχα εξοφλήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, μόνο που εμένα ο συγκεκριμένος κύριος δεν με ρώτησε αν μπορώ να τους εξοφλήσω ή, αν μπορούμε να κάνουμε κάποια ειδική ρύθμιση. Ναι το ξέρω οτι ζητάω πολλά, το θέμα είναι πως ΚΑΙ Ο ΟΤΕ ΖΗΤΑΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ. Δεν είμαι υποχρεωμένος πιστεύω να πληρώνω κάτι το οποίο δεν χρειάζομαι. Ζήτησα τηλεφωνική γραμμή απο την ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ που ήρθα Θεσσαλονίκη, όμως δεν με ρώτησε κανείς για ποιο λόγο τη θέλω.
Ήθελα και θέλω την τηλ. γραμμή για να έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο, τηλέφωνα μπορεί να κάνω συνολικά και 10 στο τρίμηνο (αν και απο οτι βλέπω στην ανάλυση είναι περισσότερα, να είναι καλά οι εξυπηρετήσεις πελατών των εταιριών), που συνολικά όλα αυτά κοστίζουν και 10-15 ευρώ. Εντάξει το δέχομαι, αλλά απο τη στιγμή που εγώ θέλω την τηλ. γραμμή - όπως προείπα - για διαδίκτυο μόνο, γιατί είμαι αναγκασμένος να πληρώνω το πάγιο της γραμμής και όχι μόνο το πάγιο για το διαδίκτυο και να πληρώνω επιπλέον απλά τα χρήματα για τις κλήσεις που κάνω; Μήπως γιατί κανείς δεν το σκέφτηκε; Μήπως επειδή δυστυχώς ο ΟΤΕ είναι ο κυρίαρχος στην Ελλάδα; Μήπως επειδή ο συγκεκριμένος κύριος και όλοι οι υπόλοιποι που δουλεύουν μέσα στη συγκεκριμένη εταιρία έχουν ΤΕΡΑΣΤΙΑ έκπτωση και δεν έχουν πρόβλημα; Συγνώμη αλλά εγώ έχω. Γι'αυτό και ελπίζω λίαν συντόμως να "την κάνω" απο τον ΟΤΕ. Ας το κλείσω όμως εδώ το θέμα γιατί μπορώ να παραπονιέμαι για πολύυυυυ ακόμη.


Σημ. Όταν έχεις πρόσβαση στο διαδίκτυο στην τηλεφωνική σου γραμμή πληρώνεις, το πάγιο για να έχεις τη γραμμή (30+ ευρώ απο οτι είδα στην τελευταία ανάλυση/2μηνο), τα πάγια για τη γραμμή xDSL/μήνα και τα πάγια για την πρόσβαση στο διαδίκτυο με ταχύτητες xDSL.

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007

Jackson Pollock

Jackson Pollock 1912-1956

"When I am in my painting, I'm not aware of what I'm doing. It is only after a sort of "get acquainted" period that I see what I have been about. I have no fears about making changes, destroying the image, etc., because the painting has a life of its own. I try to let it come through. It is only when I lose contact with the painting that the result is a mess. Otherwise there is pure harmony, an easy give and take, and the painting comes out well."



Pioneer of ABSTRACT EXPRESSIONISM

He began to study painting in 1929 at the Art Students' League, New York, under the Regionalist painter Thomas Hart Benton. During the 1930s he worked in the manner of the Regionalists, being influenced also by the Mexican muralist painters (Orozco, Rivera, Siqueiros) and by certain aspects of Surrealism.

From 1938 to 1942 he worked for the Federal Art Project. By the mid 1940s he was painting in a completely abstract manner, and the `drip and splash' style for which he is best known emerged with some abruptness in 1947. Instead of using the traditional easel he affixed his canvas to the floor or the wall and poured and dripped his paint from a can; instead of using brushes he manipulated it with `sticks, trowels or knives' (to use his own words), sometimes obtaining a heavy impasto by an admixture of `sand, broken glass or other foreign matter'. This manner of Action painting had in common with Surrealist theories of automatism that it was supposed by artists and critics alike to result in a direct expression or revelation of the unconscious moods of the artist.

Pollock's name is also associated with the introduction of the All-over style of painting which avoids any points of emphasis or identifiable parts within the whole canvas and therefore abandons the traditional idea of composition in terms of relations among parts. The design of his painting had no relation to the shape or size of the canvas -- indeed in the finished work the canvas was sometimes docked or trimmed to suit the image. All these characteristics were important for the new American painting which matured in the late 1940s and early 1950s.

During the 1950s Pollock continued to produce figurative or quasi-figurative black and white works and delicately modulated paintings in rich impasto as well as the paintings in the new all-over style. He was strongly supported by advanced critics, but was also subject to much abuse and sarcasm as the leader of a still little comprehended style; in 1956 Time magazine called him `Jack the Dripper'.

By the 1960s, however, he was generally recognized as the most important figure in the most important movement of this century in American painting, but a movement from which artists were already in reaction (Post-Painterly Abstraction). His unhappy personal life (he was an alcoholic) and his premature death in a car crash contributed to his legendary status. In 1944 Pollock married Lee Krasner (1911-84), who was an Abstract Expressionist painter of some distinction, although it was only after her husband's death that she received serious critical recognition.

Breaking the ice

It was Jackson Pollock who blazed an astonishing trail for other Abstract Expressionist painters to follow. De Kooning said, "He broke the ice", an enigmatic phrase suggesting that Pollock showed what art could become with his 1947 drip paintings.

It has been suggested that Pollock was influenced by Native American sand paintings, made by trickling thin lines of colored sand onto a horizontal surface. It was not until 1947 that Pollock began his "action" paintings, influenced by Surrealist ideas of "psychic automatism" (direct expression of the unconscious). Pollock would fix his canvas to the floor and drip paint from a can using a variety of objects to manipulate the paint.

The Moon-Woman Cuts the Circle (1943; 109.5 x 104 cm (43 x 41 in)) is an early Pollock, but it shows the passionate intensity with which he pursued his personal vision. This painting is based on a North American Indian myth. It connects the moon with the feminine and shows the creative, slashing power of the female psyche. It is not easy to say what we are actually looking at: a face rises before us, vibrant with power, though perhaps the image does not benefit from labored explanations. If we can respond to this art at a fairly primitive level, then we can also respond to a great abstract work such as Lavender Mist. If we cannot, at least we can appreciate the fusion of colors and the Expressionist feeling of urgency that is communicated. Moon-Woman may be a feathered harridan or a great abstract pattern; the point is that it works on both levels.



Δωθήσεις της ευκαιρίας να σχολιάσω πως το καινούργιο μαγαζί που άνοιξε στην παραλιακή "POLLOCKBAR the art of drinking" είναι πολύ ωραίο αισθητικά και συνοδεύεται και απο το όνομα ενός μεγάλου καλλιτέχνη και πότη. Πάρα πολύ μεγάλη συλλογή απο ποτά ίσως και η μοναδική πλήρης στην πόλη. Δεν με βάλανε να το διαφημίσω απλα το επισκέφτηκα, μου άρεσε και θεώρησα σωστό πως τα καλά πρέπει να λέγονται. Μην πάτε αν δεν σας αρέσει η ατμόσφαιρα που δημιουργεί το μαύριο φόντο σε συνδυασμό με τους πίνακες με το αφαιρετικό περιεχόμενο του POLLOCK καθώς επίσης και διαφοροποιημένη μουσική σε σχέση με τα υπόλοιπα μαγαζιά του συγκεκριμένου κομματιού της πόλης. Ένα πολύ καλό μαγαζί για πολύ καλούς πελάτες.
TIP: Να παραγγείλετε καφέ οτι θέλετε εκτός απο εσπρέσο για να σας σερβίρουν μαζί και το ΥΠΕΡΟΧΟ γλυκό τους καθώς με τον εσπρέσο δεν το σερβίρουν. Καλή απόλαυση και θα περιμένω τα σχόλιά σας.

Σάββατο 21 Ιουλίου 2007

Εξεταστική ΤΕΙ

Σύμφωνα με πηγές μου στην εξεταστική των ΤΕΙ το ποσοστό αποτυχίας κυμαίνεται περίπου στο 50-65%. Τρομερό δεν είναι;
Αυτά να τα βλέπουμε εμείς που θέλαμε και καταλήψεις. Το μπούλο τώρα (μετα συγχωρήσεως κι όλα).

Not in the city for a couple of days. Back again from monday.
:)
Hope to see you all.

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2007

Το ήξερες οτι...

--> Υπάρχουν περισσότερα απο 35.000 είδη αραχνών.
--> Στα Harrods εργάζονται περίπου 5.000 άτομα από 50 διαφορετικές χώρες, ενώ τις ημέρες με υψηλή κίνηση οι πελάτες μπορεί να φτάσουν και τις 300.000.
--> Κάθε χρόνο στην αμερική ξοδεύονται 1,5 δισ. δολάρια για ζωοτροφές κατοικιδίων. Το ποσο αυτό είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο σε σχέση με τις βρεφικές τροφές.
--> Τα νύχια στα δάχτυλα των χεριών αναπτύσσονται τέσσερις φορές πιο γρήγορα σε σχέση με αυτά των ποδιών.
--> Με το πέρασμα του χρόνου τα λευκά κρασιά γίνονται όλο και πιο σκούρα, ενώ αντίθετα τα κόκκινα χάνουν το χρώμα τους.
--> Η τρίτη συνέχεια των Πειρατών της Καραϊβικής ξεκίνησε να γυρίζεται πριν ολοκληρωθεί η συγγραφή του σεναρίου.
--> Ενα λίτρο νερό ζυγίζει 1,01 κιλά.
--> Η Σακίρα το 2003 έγινε η νεότερη πρέσβειρα καλής θελήσεως της Unicef. Ήταν 26 ετών.
--> Οι αμπελώνες στη Νάπα έχουν γίνει πλέον ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός στην καλιφόρνια ξεπερνώντας την Disneyland.
--> Στην ταινία Πυρετός το Σαββατόβραδο τόσο η μαμά όσο και η αδελφή του Τραβόλτα είχαν ρόλους κομπάρσων.
--> Το Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη έχει μέγεθος 843 εκτάρια και είναι μεγαλύτερο απ' ότι το κρατίδιο του Μονακό.
--> Ένα πράσινο ανακόντα μπορεί να ξεπεράσει τα 150 κιλά σε βάρος.
--> Στη δυτική Βιρτζίνια μπορεί ενα μπαρ να διαφημίσει την τιμή ενος οινοπνευματώδους ποτού, όχι όμως τη μάρκα του.
--> Στην αρχαία Άιγυπτο οι πολίτες πλήρωναν το φόρο τους σε μέλι.
--> Η μνήμη μιας γάτας μπορεί να διαρκέσει μέχρι 16 ώρες, ενώ ενός σκύλου μόνο πέντε λεπτά.
--> Το πρώτο βήμα που έκανε ο Νιλ Άρμστρονγκ ήταν με το αριστερό πόδι.
--> Η γαλοπούλα είναι το μόνο πουλερικό που προϋπήρχε στο Δυτικό Ημισφαίριο πριν ανακαλυφθεί από τον Χριστόφορο Κολόμβο.
--> Στην Ελλάδα καταναλώνουμε περίπου 4,8 κιλά κρέας κατα κεφαλήν το μήνα, κατα 60% περισσότερο σε σχέση με το 1974.
--> Σε καθημερινή βάση ένας άνθρωπος χρησιμοποιεί περίπου 180 λίτρα νερό.
--> Οι τέσσερις πρώτες πιθανές κινήσεις που μπορείς να πραγματοποιήσεις σε έναν αγώνα σκάκι ανέρχονται σε 318.979.564.000.