Τουρικική Δημοκρατία της Β. Κύπρου. Πως σου ακούγεται αυτό;

Έγγραφο στρατηγικής συμμαχίας που υπεγράφει στο Λονδίνο απο τους πρωθυπουργούς της Βρετανίας και της Τουρκίας αναφέρεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου με την παραπάνω ονομασία ( Δημοκρατία της Β. Κύπρου).

Το έγγραφο - μνημόνιο αυτό προβλέπει:
- μέτρα για την άρση της "απομόνωσης" των τουρκοκυπρίων
- μελλοντικές προσπάθειες σε διμερές επίπεδο, αλλά, και στο πλαίσιο του ΟΗΕ και της ΕΕ, για προώθηση άμεσων εμπορικών, οικονομικών και πολιτικών επαφών μεταξύ Λονδίνου και κατεχομένων
- δέσμευση της Βρετανίας, ως προς την αντιπροσώπευση των τουρκοκυπρίων στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και, διατήρηση επαφών υψηλού επιπέδου με τα κατεχόμενα


Δεν θα αναρωτηθώ αν η Ελληνική πλευρά το γνωρίζει καθώς είμαι σίγουρος γι'αυτό. Θα αναρωτηθώ απλά ως προς το τί κάνουν ή θα κάνουν γι'αυτό.
Βέβαια μπορώ να υποθέσω πως θα κάνουν οτι και όλες τις άλλες φορές. ΤΙΠΟΤΑ.
Ανάθεμα κι αν έχει καταφέρει κάτι αυτήν η χώρα όλα αυτά τα χρόνια σε διεθνές επίπεδο όσον αφορά τα οποιαδήποτε προβλήματα έχουμε με γειτονικές χώρες, βλ. FYROM, Τουρκία.
Δεν ήμουν ποτέ υπερ του να ασχολούμαστε πάντα με τα θέματα και τα προβλήματα της Κύπρου, καθώς εντάξει ναι, μιλάμε την ίδια γλώσσα αλλά μέχρι ένα σημείο φτάνει και η βοήθειά μας αλλά, αυτό είναι εξοργιστικό. Είναι απίστευτο το πόσο πολύ μπορεί να αποτύχει η Ελληνική Διπλωματία σε θέματα πάρα πολύ σημαντικά (απορώ κατα πόσο λειτουργεί αυτήν η Ελληνική Διπλωματία). Τέλος πάντων, το θέμα είναι πως αυτό το πράγμα είναι απαράδεκτο και δεν το βλέπω να τραβάει και πολλά χρόνια Η λύση θα βρεθεί σύντομα, η οποία θα είναι να ονομαστεί το κομμάτι των κατεχομένων όπως αναφέρθηκε πιο πάνω ή αν δεν γίνει έτσι θα γίνει όπως με τη Γιουγκοσλαβία. Θα το τραβάμε απο τα μαλλιά για να σώσουμε καμία τρίχα την τελευταία στιγμή.
Μπράβο στην Ελλάδα, μπράβο στους Έλληνες διπλωμάτες και σε όλους αυτούς που ασχολούνται με αυτά τα θέματα.
Βρε, αφήστε τους Κύπριους να λύσουν το θέμα μόνοι τους. Είναι σίγουρο πως θα βρούν τη λύση (πράγμα που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε). Σκέφτονται πιο λογικά και ορθά απο οτι εμείς.

Βοήθεια μας πάντως.

Love Hurts

Την ώρα που σου κόβουν τις ελπίδες. Τη στιγμή που το χέρι σου το κρατάει ένα άλλο χερι. Όταν δυο λόγια είναι αρκετά να σε βάλουν σε σκέψεις. Δεν είσαι μόνο εσύ, το ξέρεις, το έχεις δει να αποδεικνύεται. Κι όμως, παραμένεις, αφήνεις οτι αισθάνεσαι στην άκρη. Χαμογελάς και γυρίζεις απο την άλλη, κρύβεις οτι αισθάνεσαι. Καταπατάς τον εγωισμό σου και συνεχίζεις. Λες δεν πειράζει, ας είναι κι έτσι. Μέχρι που θα αντέξεις όμως; Το ξέρεις; Κι αν... αν... αν... δεν ξέρεις. Αν στο τέλος δεν το δεχτείς, θα τα πετάξεις όλα; Θα είναι πολλά μαζεμένα.

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ. Όλα μέσα σε ένα βράδυ. Σου χαμογέλασε κι ανταπέδωσες. Αισθάνθηκες όμορφα. Αργότερα σε έκανε να τρέμεις απο ηδονή με το σώμα του. Σε άγγιζε και παρακαλούσες να μην τελειώσει. Ένιωθες οτι πετούσες, πως μπορούσες να κάνεις τα πάντα. Δεν κράτησε πολύ όμως, η πραγματικότητα σε επανέφερε και σε έβγαλε απο τα όνειρά σου.

Επικίνδυνες αγάπες. Πονάνε και γιατρεύουν. Ξέρεις οτι θα καταστραφείς και όμως το κάνεις. Η διαδρομή μέχρι την καταστροφή είναι πολύ όμορφη, ο γκρεμός όμως καλά κρυμμένος και εσύ ενώ ξέρεις οτι θα πέσεις δεν τον έχεις δει να πλησιάζει.

Και...

ΤΕΙ Θεσσαλονίκης 2007-2008

'Αντε και καλή μας αρχή.

Οι βροχές έκαναν την εμφάνισή τους. Και δεν μιλάμε απλά για βροχές, μιλάμε για κατακλυσμό. Έχει απο εχτές το βράδυ που βρέχει και ρίχνει και καλή βροχή. Δρόμοι γεμίσανε νερά, η κίνηση έγινε ΚΑΙ ΠΑΛΙ ανυπόφορη και όλα αυτά τα κλασσικά. Αλλά μην ξεχνάμε πως δεν είναι μόνο αυτά. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που ξεκινήσαμε μαθήματα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Αυτήν είναι η εικόνα που επικρατούσε σήμερα σε μια απο τις αίθουσες που κάναμε μάθημα. Και φυσικά αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Το ΤΕΙ μπάζει απο παντού. Ευτυχώς δεν πλημμύρισε ολόκληρο πάλι. Με άλλες βροχές παλιότερα είχανε καταστραφεί εξοπλισμοί, εργασίες και πολλά ακόμη. Τυχεροί είμαστε αυτή τη φορά. Τι να κάνουμε όμως. Θα λυθεί και αυτό κάποια στιγμή (λογικά).
Για όσους είναι Ζ εξάμηνο η εξής φωτογραφία είναι το Πρόγραμμα Χειμερινού Εξαμήνου 2007-2008. Εξάμηνο σπουδών Ζ. Τμήμα Εμπορίας και Διαφήμισης.

Sugar Angel --> Thessaloniki

Αυτό το άρθρο θα είναι μόνο με φωτογραφίες. Δεν πιστεύω οτι μπορεί κάποιος να περιγράψει καλύτερα τον Τάκη Ζαχαράτο απο τις ίδιες τις φωτογραφίες και απο τις ίδιες του τις παραστάσεις.
Κυριακή βράδυ, ώρα 21:30 ξεκινούσε η παράσταση. Το μόνο που θα πω είναι πως 3 1/2 ώρες "χτυπιόμουν" στην πίστα απο το γέλιο. Ειλικρινά. Τίποτα άλλο. Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο ΦΙΞ Σκηνή. Καλή απόλαυση.


















Αυτήν είναι η τελευταία φωτογραφία της παράστασης. Η πιο πάνω έχει τραβηχτεί με μεγάλη διαφορά ώρα καθώς πλέον δεν μπορούσα να τραβάω άλλες φωτογραφίες απο το γέλιο και απο την απόλαυση. Με χαρά σας τις παρουσιάζω.


Θέλω να ζητήσω συγνώμη απο τους υπόλοιπους καλλιτέχνες που πλαισιόνουν τον Τάκη Ζαχαράτο στην παράσταση αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματά τους. Κυρίως ζητάω συγνώμη απο τις τρείς κοπελιές που είναι στη φωτογραφία στην αρχή και με τις ζαρτιέρες. Και απο τον κύριο που βλέπετε στις φωτό.

Να σημειώσω πως μαζί του είναι και η Όλγα Βενετσιάνου (αν θυμάμαι καλά). Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ είναι η συγκεκριμένη γυναίκα. Κατεβάστε την. Αυτά.
Σας ευχαριστώ.

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία (or so they say)

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, λέει ένα γνωστό σε όλους μας τραγούδι που σίγουρα το έχουμε τραγουδήσει όλοι ή οι περισσότεροι.

Το κείμενο αυτό έχει σαν έναυσμα τη διαδρομή μου κέντρο - πολίχνη πηγαίνοντας προς ένα φίλο μου. Όλοι γνωρίζουμε (οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης) πως οι δυτικές συνοικίες δεν είναι και ότι καλύτερο υπάρχει στην πόλη.

Έτσι λοιπόν πήρα κι εγώ το λεωφορείο να πάω στην πολίχνη να βρώ ένα φίλο μου να πιούμε ένα καφεδάκι, Στο λεωφορείο μέσα, εκτός απο πολλές εθνικότητες λαών, ανάμεσά τους και έλληνες, εβρίσκοντο και δύο παιδία τα οποία ήτο πέριξ τας ηλικίας 16-18. Εδώ οφείλουμε όπως σημειώσουμεν πως ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης κατα κόσμον ΟΑΣΘ έχει εγκαταστήσει ένα καινούργιο σύστημα ειδοποίησης στάσεων δια διευκόλυνσης του έπιβατικού κοινού.

Διανύοντας λοιπόν την απόστασιν κέντρο πολίχνη ακούγεται μια φωνή η οποία ανήγγηλε τη στάση που φτάναμε. Με το που ξεκινά την αναγγελία, το ένα παιδίον εκ των δύο ξεκίνησε να βρίζει και να λέει τα κλασσικά γ**ώ την εκκλησία σου, την κοινωνία σου και όλα αυτά τα διακοσμητικά. Ήταν δύο παιδιά απο αυτά που νομίζουν πως κάνουν αντίσταση με το να βρίζουν συνεχώς και το καθετί, να φοράνε ρούχα που δεν φοράνε όλοι οι υπόλοιποι και να το παίζουν μάγκες μπροστά στον οποιοδήποτε, μόνο που είναι "τζάμπα μάγκες".

Τέλος πάντων. Καθώς ήμουν μπροστά σε αυτό το γεγονός κάθησα και σκέφτηκα. Γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν έτσι (κάποια απο αυτά, όχι όλα). Όλοι μας περνάμε την περίοδο της αντίδρασης και της επανάστασης όπου και καλά κάτι κάνουμε. Βλακείες.

Τους κοιτούσα λοιπόν καθώς κατέβαιναν απο το λεωφορείο και σκεφτόμουν πως όλα αυτά τα παιδιά τα δήθεν και καλά αντιστασιακά και που κάνουν την επανάστασή τους με το που βγούν στην πραγματική κοινωνία και όχι να ζούν σε αυτή την κατάσταση θα στρώσουν και στρώνουν δηλαδή. Μπαίνουν όρια μετά στη συμπεριφορά, στις εκφράσεις, στο ντύσιμο, στις κινήσεις, στα πάντα. Αλλάζουν πολλά, συνήθειες, νοοτροπία και πολλά ακόμη και αρκετά απο αυτά έως πάρα πολλά γίνονται άλλοι άνθρωποι κυριολεκτικά.

Τι είναι άραγε αυτό που τα κάνει όλα αυτά τα παιδιά να αντιδρούνε και να λειτουργούνε έτσι όσο είναι παιδιά; Το γιατί αλλάζουν αργότερα είναι εμφανές και γνωστό.

Δεν μπορούν να διορθωθούν όσο είναι μικρά; Δεν μπορώ να ακούω παιδιά να βρίζουν ανεξέλεγκτα, χωρίς κανένα φραγμό και όριο και χωρίς να γνωρίζουν τη σημασία των φράσεων και εκφράσεων όλων όσων λένε.

Λέω λοιπόν σε όλα αυτα τα παιδιά "χαιρετίσματα λοιπόν, απο την εξουσία. τους περιμένουμε για να τους αλλάξουμε."

Και μην το εκλάβετε άσχημα, απλά έτσι είναι η ζωή. Όσα η κοινωνία δεν δέχεται προσπαθεί να τα αλλάξει. Και όσα δεν αλλάζουν απλά απορρίπτονται.

Εξάλλου αν αυτά τα παιδιά επιλέξουν να είναι αντιδραστικά και στη μετέπειτα ζωή τους τότε απλά περιοθωριοποιούνται απο μόνα τους. Ο καθένας σε αυτή τη ζωή επιλέγει το τί θα κάνει. Καλή τύχη σε όλους. Εγώ έχω διαλέξει πλευρά.